mikudagur 25. apríl 1990síða 18

síða 18 tíðindablaðið Eg minnist fyrstu ferð tú komst til Havnar. Eg vid mínum undirlutakenslum mótvegis tær, royndi at brúka Havnina til at erpa mær av. Vísa tær, at í Havn var alt sterri, flottari og meiri enn á Sevmýru. Men tað eydnaðist ikki. Tú vildi suðuraftur. Og tey næstu árini var tað ikki í Havn, men á Sevmýru vit hittust hvert summar, og eg vónaði at tað regnaði, ti tá fóru vit upp á loftið hjá ommu at liva i »AK-landi« í staðin fyri — tá sólin skein, at noyðast út at spæla fótbólt ella annað, har »havnarmadurin« skuldi ger- ast fyri skommum So fórt tú til Danmarkar, men vit skrivaðu tó sam- an eina tíð. Tidindabrøv um hvat ið hendi í >AK- landi«. Vit kendu ikki Einstein. Men spekulatiónir- nar um hvat ið mundi vera hinumegin heimsins enda, vóru meginevnið í brevum okkara. Ein av rúmdarmonnum >AK-lands< var komin til enda Endamálið við ferðini var at kanna, hvat ið var hinumegin Kanska veitst tú tað nú. rúmdarinnar Tá vóru vit eini tíggju ár Ikki sóust vit aftur fyrr enn í 1970, tá eg vitjaði teg i Dragør. Ég visti ikki at tú vart vorðin tónlistar- maður, men helt at eg var tað. Eg så ein guitar inni hjá tær, tók hann í favn, helt eg dugdi at spæla. Mín sjálvsvirðing lá í eini stórari lygn, uppdagaði eg, tá tú so tókst guitaran og liraði ein Segovia av sum var tað barnamatur. Eg rerdi ikki guitaran aftur, gomlu kenslurnar komu uppaftur í meg. Tú hevði bara »tad« sum eg ikki heyði. Tú vart føddur listarmaður, líka mikið hvat tú treivst i, so vart tú »snillingur« sum íslendingar siga På eg fór til Danmarkar at læ fort tu I ørova il læri Men alt gekk skjott seg h X u I ður aftu enta te Nr. 59 — 25. apríl 1990 erliga. Uttan mun til tíð ella stað, ella um tú vart millum »høg ella låg« — tú segði tína meining bart út, og so kundu vit vera samd ella ósamd. Fyri mín part vil eg siga, at eg meti ein erligan mann, eg eri ósamdur við. munandi hægri enn ein óerligan, sum eg tíverri kanska kann vera »samdur« við. Óneyðugt er at siga her, at tað var eitt stórt sjokk nú tú fórt so knappliga og óvæntað — men lív títt var merkt av tí knappliga, spontana og óvæntaða, sum er listarmanninum eyðkent. Tú hugsaði skjótt, sum eitt skot, og at fremja hugsan í verki var sjáldan nakað problem. Tú hevur óivað livað meir tey 38 árini á hesi klótuni enn vit mong onnur munnu liva sjálvt um vit blíva hundrað. Tú vildi nevniliga ikki bara liva, tú vildi uppliva. Tað er ikki bert i Føroyum, at saknurin er stórur. Eisini her á Amager drýpti mangur hevur tá tey dáttligu boðini komu. Tað er eins og her vantar nakað, ein litur í tí dagliga spektrum. Og hóast sjokkid so smátt fjarar út, og ein byrjar at skoða allar hendingar í einum náttúrligum ljósi, síggja sjálvt tann meiningsleysa, óvæntaða deyðan sum ein part av tilveruni, sum nú einaferð má góðtakast — so kenst tað tó óveruligt og illa trúligt, at ikki longur kann roknast við einum óvæntaðum banki á hurðina og tað er Arthur. Ti tað er veruliga torført at skilja, at eitt menn- iskja sum var so nógv til, nú knappliga als ikki er til. kári p. oybil 10 Var Deint alilanda Oputnik og avIvei vrag ai tekniborðinum á Sevmyru lá ein ætlan. Tveir små- dreingir, systkinabørn, vit skuldu hava eitt sindur av krúti og annars var tað heila roknað út. 4-3-2-1 GO! og ein rakett fór upp í loft í garðinum hjá ommu og abba okkara. Alt í lagi, bert einar tveir metrar, Sc á mánan komu vit ikki tá, men vit vóru ikki meir enn eini åtta ara gamir. Á okkara barnaárum vóru vit saman hvert summ ar. Einar tveir mánaðar. Ferðin við »Smirli« vardi einar 6 tímar og førdi meg í ein annan heim, sum eg gleddi meg til alt árið. Tað var á Sevmýru og tað var Arthur. Í huga okkara h land, sum ikki var av hesi v vdu vit bygt eitt annað rå. Vit nevndu tað >AK Landakortið var fullfiggjad við stadarnøvn land< um, landslagi, fjøllum, áum, sundum, firðum, delum, | vit kendu hetta landið betri enn Feroyar. Í hes im landi búðu persónar, sum vit kendu sum okkum sjálvar. Teir høvdu nøvn, lyndiseyðkenni og eitt liv S var eins veruligt og okkara. Teir bardust sum vit. elskaðu. arbeiddu, sigldu, klatraðu i fjøllunum, Ja teirra lív var bara eitt sindur meiri spennandi enn teirra vandi. Fólk í »AK-landi« tosaðu eisini eitt serstakt mål Av tí at hetta land ikki var á hesi klótuni, líktist mál- ið heldur ikki nøkrum indoeuropeiskum máli. So tað konstrueraðu vit sjålvir, og byrjaðu at tosa tað okk- ara millum. Eg minnist at eg var í holt við eina orða- bók fyri »AK-målid«. Hvar hon er, veit eg tíverri ikki í dag. Vit munnu hava verið eini 6 ár tá. Men longu tá vaknaðu nakrar keðiligar kenslur í mær. Kenslur, sum nes ast evundsjúka. Tú kundi »tad« bara betri enn eg, alt sum hevði við handaliga skapan, kreativitet at gera. Eg sat heilar dagar og royndi at evna til skip at sigla við í einum hyli, vit høvdu byrgt uppi i haganur klárt, hevði tú eftir nekrt , og tå mitt skip var sjó- timum evnad eitt til sum altid var snøggari og sjóbetri. Titt hegni til at tekna man vera vidføtt, ti tu vart verkari longu tá. 1 irkitektur og listarhand- tað bara indianara-øksir, g er tað miðbýur Tver im tín minnisvarði betr I iitt hegni á øllum ØK Kt valdi tær lívsstarvið sum arkitek tað vart tú longu sum fimm ára camal. men tú vart ikki bert arkitektur, tú vart listarmaður. Fyri teg var arkitekturur ikki bert at tekna ein kassa. Nei, tað var sega, tað var psykologi, sosiologi, akustikkur, sólar- gangurin yvir Vågstjørd, ja, har skuldu øll viður skifti og allar »engagement« í tí fakliga átti at verið til fyrimyndar Uttan at eg skal gera meg klókan innan titt tað munnu tínir yrkisfelagar duga at meta um Eg veit væl, at ókunnufólk tykti teg nakað >harð- ligan« í atferð og talu. Men tað var bert tín máti at sýna tínar kenslur úteftir. Eg, sum kenni teg frá viðkvæmt og g kensluborið menniskja, ein góður kammeratur. og 5 dimensiónir vid. Títt pe barnsbeini av veit, at tú vart eitt sum tíverri er sjáldsamt í samfelagnum í dag tú vart erligur. Tú vart ein uppreistrarmaður fyri tað tE vE ii Í SÚ 1 UNZg Og gomul sum | yrr jústjrysta Stundarbráið í ; ;}} evnir ævinleikan goymir sannleikan ordini trina hjálparleyst skriggjandi j viddina onkur byrjar umaftur at nevna alt nakad nytt antar orð men fyri frælsi