leygardagur 28. apríl 1990síða 16

Síða 16 útvarps- og sjónvarpsummæli Olavur W. Høgnesen skrivar Virðið Ivan Pól Mohr var og vitjaði á einum barnagarði við Kjørbreyt herfyri. "Hevdi eg vita tað, at eg skuldi her niðan", segði hann, so hevði eg tíkið ein pakka av bomm við". "Tú kanst fara og keypa ein og koma aftur við honum", svaraði ein drongur, sum helst einki hevur fingið við av tí, tey vaksnu hava lært hann. "Tú skalt nokk blíva til nakað einaferð", segði Pól Mohr. Har var so straks eitt evni ella bæði tvey, sum vit bíða eftir at fáa endavent í føroysku fjøl- miðlunum: hvat skal til fyn at koma sær fram amtciagnun 1VUSSU SI i va upp Ui Krøvini ri at KOmå sær fram... Og hvat skal ul av átrúnaðarligum, politisk- um, familjerum og ødrum personligum kabalum, ið skulu ganga upp, fyri at koma sær fram. Hitt evnið er ólýdni eila hetta at gera ødrvisi enn onnur vænta og kanska revja. Sum Ld. drongurin í barnagarðinum. Utvarp ella sjónvarp ella blødini fyri alt tað kundu byrjað ut á Tórshavnar Skipa- sn u og spurt, um arpD- É k im eru uppá t iKrantíð kunnu ÍK á v une tival sKitir tu eimføding na og Knapp- urnalisturin i LCTVICW a0ur ørbrevt-vert journalistum her å landi er, at meira verdur gjørt burturúr persónsheftum Osemjum, tá tær eru 'á bygd' enn í Havn. Journ- alistarnir eru snøgt sagt ov nær persónunum til at teir tora ella tíma ómakin at fara í holt við evnið. Margháttligt, tá hugsað verður um, at prinsipiella høvudsorsøkin til, at vit ikki hava fingið lokal út- varpsfólk er, at tey høvdu kki dugað at verið uttan- veltað í teirra tíðindaflutn- ny Fjølmiðlafólk hava yndi til at virða ivan og uið. Í staðin fyri at brúka tann ul konstruktivt for- in, velja tey Oftast lætt ÁSTU OYSÐINa og anim erður tað ui mikrofon- alding ella einki. Sleppið gyklanini um objekuvitet slíkum førum og kon- struerið søguna sjálvi, og aud so okkum um at meta um trúvirðið Jóhann Mortensen (rå- fiskabytid), Helgi Jacob sen (skatta- og lønarlagi0) og Sonni Smith (P-tal) góvu okkum fyri eina ferð skyld dømi um, at tað kann vera upplýsandi og ikki einkisigandi at spyrja partarnar í eini sek. I sambandi við sending- ina hjá Jóhann eins væl og hjá Signari í SvF: teir eins og aðrir lata sær lynda nansara vass og vas og la niðurgering av journalist- um, lurtarum og veljarum vi“ Im vil eru so von Bæði Pauli og Jogvan I. og Jóhann og Signar vita, at reaktiónin hjá Paula er ein misålitisvåttan til Jógvan I., og her slapp Pauli alt ov lætt. Armgarð Mortensen hevði eina sending, sum var betri ósend: evni henn- ara eru góð mangan, men Ov einstáttað. T.d. hevði eg og fleiri við mær ym- iskt at leggja aftrat um karismatisku vekingina í 70'unum. Tórur Mikkelsen gjørdi eina mikrofonhaldara- sending av allarversta slag. Ein samrøda vid Atla Jensen á Bileftirlitinum, sum var sjálvrós úr enda í annan. Eisini har hevði eg og fleiri við mær okkurt at leggja aftrat AIDS-søgan eina ferð aftrat. Hetta eru konflikt- evni, sum hava betri uppiborid. Fjølmiðlafólk kenna ivan á sær í slíkum førum: tey vita, at tað er ivasamur journalistikkur tey gera... tað er tað mest syndarlign. Í annadvøld ætli eg mær at siggja Kjørbreyt. Og eru verurnir ikki farnir at ivast í hasum forminum við leypum í leypi, so sløkki eg... Og serliga um teir halda fram við at vera so familierir, at teir uppføra seg sum heima inni hjá »Tonavikan« hevur ikki verið, síðani fyri páskir, men fer nú aftur at kunna lesast í blaðnum hvenn leygardag. Mangt er hent hesar tvær síðstu vikurnar og fara vit í teiginum hesaferð at hoyra um konsertirnar hjá Ettu Cameron, Hanusi, Eyðuni og Steintóri og Nazareth. Gospel Páskadag var eg á gospelkonsert í Tveroyr- ar kirkju. Tá vit komu í kirkjuna, hoyrdu vit mjúkar jazzrútmur. Hetta var ein danskur fýramannabólkur, sum hitaði upp, áðrenn hev- uðsnavnið »Etta Came- ron< for at syngja. Bólk- urin leikti sera væl, utt in to at gera ov nógv burturúr, men tydiligt var, at hesir høvdu roynt seg tyrr. Teir spældu eini try løg og so kom >„Etta Cameron« inn eftir kirkjugólvinum, syngj- andi gjøgnum tráðleysa mikrofon. Hon legði út við vælkenda „Down By the sum nógv hevur brúkt til enskan dans í Feroyum. „Etta lagnum River- side«, verið Cameron< var, sum eg helt, hon fór at vera. Hon sang teir gomlu nekara-trælasangirnar, sum verða roptir »Negro Spirituals« Feir eru sprotnir úr vånaligu kor- num la trælunum 1av og eru fyri ta eitt neyðarróp ein ben VU tri dagar Nevr ast kunnu løg sum »Pre- cious Lord«, »Christ is Alle, »We Shall Over- come« og »Åmen« »Etta Cameron« sang sama hátt, sum milli- onir av fólki hava gjørt I VIT t Nr. 61 av. Ongantid fyrr havi eg verid å konsert, har eitt kór syngur so pre- varierandi og sum fylti so nógv sam- stundis. >The Voices of sungu eisini eitt lag einsamallar. Lagið kallast >Joy in My Soul« eitt lívligt lag, sum fekk alt fólkið at klappa í takt frálíkt! Hetta er annars fyrstu ferð, eg havi verið í kirkju, tá fólk klappa og riggaði tað bara væl. Kirkjan var stúgvandi full henda dag og eg legði til merkis, at eisini fólk úr eðrum samkom- lýddu á Ettu Cameron< & >The sist, so Joy« um vóru og ices of Joy«, sum í samfuilar tveir timar so mettadu tørvin IKlil£aá ólki fyri tónleiki akrar dagar Fólkatónleikur Fónleikin hjá Hanusi Jo- hansen, Eyðuni Nolsee og Steintóri Kasmussen kenna vit væl, men tað skaðar avgjert ikki at hoyra hann aftur. Hós- kveldið 19. apríl fór eg niðan í Norðurlandahús- ið at hoyra hesar spæla og syngja saman við dananum, tangentleikar- anum Niels Martinus- sen. Hanus legdi fyri vid nøkrum fram- bornar á hansara y anliga vIsum, góða Hanusarhátt. Okkurt av tí ikki hevði eg hoyrt fyrr Ha IKKI at lava t.a. eitt lag 5 visur vid djúpari meining og er tað altíð so, at hann gev- ur einum okkurt iftur við til hus kyðun og Steintór øvdu góða hjalp Írá viels Martinussen. Sam al aptu teir id hevur fyrsta prioritet, tá talan er um fólkatón- leik. Nazareth Stuttligt var at hoyra gomlu fyrimyndirnar »Nazareth« á palli. Yms- ar meiningar eru um, hvussu teir kláraðu tað, men eg var sera væl negdur við tað, teir út- intu, serliga um ein samanber vid >The Sweet«, sum vóru her eitt árið. »Nazareth« framførdu tey løg, eg hevdi væntad teir fóru at gera, og sjálvt um onkur fýltist á ljóðgóðsku og spæl, so haldi eg, at tað var sum eitt ljós atturimóti nógv- im eðrum konsertum ein hevur upplivað her í Feroyun r sluppu æi fra era rførova- ferð. Samanumtikið Náva ailr nesar lggjar ar:Á + verið til erið eit OSI- ill SK i€ 28. apríl 1990 DR —————— —————F FF—>