týsdagur 15. mai 1990síða 16

BA - Vilda Bech úr Havn hevur hetta skúlaárið verið í High School í Houston í Texas. Í einum brævi, vit hava fingið frá henni, greiðir hon frá um skúlan, sum er ødrvisi enn skúlarnir í Føroyum, um tann ringa heimlongsulin og um ymiskt annað, hon hevur upplivað teir níggju mánaðirnar í USA. Hon skriv- ar, at hon kemur heim aftur til Føroya umleið 22. juni. Brævið er bæði upplýsandi og hugvekjandi, millum annað hevur unga Havnargentan nøkur góð ráð til teirra, sum ætla sær at fara í skúla uttan- lands. Góðu lesarar! Tá ið eg fyri einum ári og seks mánaðum síð- ani úrfylti pappír at sleppa at vera í Am- erika í eitt ár, visti eg ikki heilt, hvat eg fór inn i. Eg visti bert, at eg skuldi búgva hjá eini amerikanskari vertsfamilju og ganga í einum amerikonsk um High School. Nú eru níggju mánaðir, síðani eg kom higar til Houston, Texas, her eg havi búð í Amer- ika, og eg kann i stutt- um siga, at eg havi havt tad størsta upp- livilsið í mínum lívi. Ég vil so fegin sleppa at fortelja tykkum, ið lesa hetta, hvat eg havi upplivað: Tað fyrsta, ið eg legði ul merkis, tá ið eg kom higar, var, hvussu stórt alt er her. Vegirnir, bygning- ar, ja, yvirhøvur landið Amerika. Eg visti, at alt var stórt, men tó ikki so STÓRT Tá ið eg hevði verið her í eina viku ella so, byrjaði skúlin. Eg var ógvuliga spent at fara at ganga í einum High School. Tá ið so gerandisdagurin byrjaði og alt tað stuttliga var liðugt, bleiv eg eitt sindur vonsvikin. Men so setti eg niður og hugsaði um støduna. Tad var jú ti, eg var her, fyri at vera ein partur av Amerika og upp- liva at vera ein ektaður við heima í Føroyum. Tað fyrsta, 10 eg legði til merkis, var, at fólk her altíð hava eitt skema. ið tey ganga efur. Tað er nakað annað við okkum føroyingum: "verður tað ikki í dag, so verður tað í morgin". So tað var eitt sindur trupult at fylgja við í byrjanini, men tað vardi ikki leingi. VILTIST Í SKÚLANUM Skúlar í Amerika eru nógv ødrvisi enn skúlar heima i Føroyum. Fyrsta dagin í "Taylor High School viltist eg. Alt var so stórt og nýtt. Her skifta tey stovu hvønn tíma, so tað var eitt sindur trupult at finna næstu stovuna, eg noyddist altíð at spyrja onkran í gongini, hvagar eg skuldi fara. Í skúlum her hevur tú títt egna skáp í gongini og tú hevur so eina kodu at opna skápið við. Í byrjanini hevði eg trupulleikar við at opna skápið, so eg varð noydd at fara í tíma uttan bøkur. Nú er nógv betri, eg kenni skúlan sum mína egnu hosu, eg skuldi bert koma inn í alt. Hver tími er 45 minutt- ir og tú hevur seks min- uttir at koma í næstu stovu. Ert tú ov sein, skrivar lærarin teg upp og tú verður noydd at eta tin "lunch" í einum rúmi saman við einum lærara, og einki tos. Hetta verður kallað ein "lunch dententi- on". Vit hava eina stóra caféteria í skúlanum. Tú anum fyrst. Tú skalt hava eina ógvuliga góða grund fyri at fáa loyvi at fara heim. Skúlin byrjar kl. 7:45 og er liðugur kl. 14:40. Eg noyddist at venja meg vid nógvar reglur. Nú havi eg bara fortalt um byrjanina í amerikonskum High School. Men vit hava tað eisini ógvuliga stuttligt. Vit hava nógv ítróttarlið í skúlanum og kappast móti gðrum skúlum. Eg eri á svimji- lidinum, so eg havi eisini møguleikan at vera við í kappingum móti ødrum skúlum. Eg eri eisini í "Photo Journalism Staff". Har taki eg myndir fyri skúlaárbókina og skúla- dimmuna, so eg fái eisini møguleikan at fara út við teimum ymsu liðunum og taka myndir. HEIMLONGSULIN Mær longdist ógvuliga nógv tær fyrstu triggjar vikurnar. Eg vildi bara sleppa heim. Men tað var okkurt, ið helt mær . Eg fekk eisini stóra hjálp frá amerikonsku mammu minari. Hon hjålpti mær á allan hátt, hon kundi. Hon fekk meg at gloyma, at mær longdist, og eg havi nógv at takka henni fyri. Eg haldi, at mær longdist mest i byrjanini og um jólini. Jólini eru jú ein tíð, tú vilt vera hjá fam- ilju tíni. Jólini her verða annars hildin sum í Føroy- um, men eru tó tann 25. desember, orsakað av tíð- Vilda í Disney World í Florida. ar heima í Føroyum og eg haldi heldur ikki, at eg kann vera burturi frá øll- um, sum eg havi kært, leingi afturat. Familjan, ið eg búgvi hjá, er ógvulig opin og blíð. Tey hava eina dóttur, ið er 11 ára gomul og eitur Kim. Eg beundri tey ógvuliga nógv fyri at hava opnað heim sítt fyri einum fremmand- um. Tey eru ógvuliga pos- itiv og hava stóran áhuga fyri Føroyum. Tey fáa meg at kenna meg væl- komna. Tey ætla at fara til Føroya næsta summar. DISNEY WORLD Sum eg segði áður, so búgvi eg í Houston, Tex- as, í einum forstaði, 30 minuttir vestur úr "down- town" Houston. Forstað- urin er tætt við smábýin Katy, so vit hava nógv at takast við. Vikuskiftini eri eg ofta á Galvestone Island saman við vinum. Galve- stone er ein lítil oyggj, ið hoyrir til Texas, og brúgv er ímillum. Umleið tveir tímar eru at koyra hagar. síggja aðrar statir, Alaba- ma, Louisiana og Mississ- ippi. Vit vóru í Florida i eina viku og vit vóru eisini og vitjaðu Disney World. Tað var ógvuliga spennandi at síggja og uppliva. Í heystfrítíðini var eg í New Orleans, Louisiana, í ein dag og har sóu vit "the French Quart- er". So tað kann sigast, at eg havi upplivað eitt sind- ur, meðan eg havi verið her í Amerika. Eg havi eisini lært nógv hetta árið, eg havi verið heimanífrá. Millum ann- að, hvussu gott vit hava tað í Føroyum. Og eg eri eisini meira takksom fyri tað, eg havi. NØKUR GÓÐ RÅD Eg kom higar púra eins- amøll og tað hevur heilt vist gjørt meg meira sjålv- støðuga. Í byrjanini var eg eitt sindur bangin, tí at fara úr Føroyum við 47.000 fólkum til Houst- on við 3.000.000 fólkum var heilt vist ein stór broyting. Men eg lærdi at vera positiv og taka ein skúlanum og fyri vinum og kenningum. Fólk eru ógvuliga áhugað í oyggj- um okkara, tí tey flestu hava ikki hoyrt um okk- um. Eg havi eisini havt heilt tápuligar fyrispurn- ingar so sum "hava tit bilar, sjónvarp og so fram- vegis". Og mær dámar heilt væl at fortelja teim- um um Føroyar. Eg havi nøkur góð ráð til tykkum, ið ætla tykk- um burtur í eitt ár at ganga í skúla: verið posit- iv, alt er ikki so einfalt sum ein heldur, tað fer at verða. Trúgvið mær, eg havi roynt tað. Tykkum fer ivaleyst at leingjast, men roynid at hugsa um, at tit koma ju heim aftur. Og møguleikin at ganga i skúla í ødrum londum kemur neyvan aftur. So roynið at fáa so nógv burt- urúr, sum eg havi. Hetta árið hevur verið heilt ógloymandi fyri meg... Eg vil enda við at takka S.T.S. Sprogrejser fyri at hava givið mær hendan møguleikan. At enda ein heilsan til vinir og kenn- amerikanari. Og trúgv kanst keypa "lunch" í armuninum. Eg havi eisini runt í dag í senn ingar heima í Føroyum. mær, tað hevur verið skúlanum ella taka hann Eg eri vorðin ógvuliga = hesum stóra landi. Í mars Eg havi eisini lært Ein serlig heilsan til spennandi! við neimanilrá tætt Knytt at amerikonsku = var eg við vertsfamilju Mei kkara oyggjar Mmammu, systkin mini, Eg haldi, at mentanin Ikki er loyvt at fara av = familju mini. Teyroynaat míni í Orlando. I lorida havt Heidi og Petur, og so Rig- her í Amerika er eitt sind skúlagkinu hevur tú fáa meg at vera verðandi Vit koyrdu hagar, so eg ) Før- ur ødrvisi enn eg eri von ikki í ð loyvi frå stjór men eg havi jú røtur mín hevði eisini møguleikan at 1að í — AAA AA AAA AA