leygardagur 19. mai 1990síða 2

tíðindablaðið Abyrgdarblaðstjóri Jan Múller Fyritaksstjóri: Kristjan Dahi | ljósmyndari Kalmar Lindenskov | Politikarar og ålit TAÐ man uttan iva kennast tómligt og legið at vera sambandsmaður nú dagin eftir, at tveir av oddamonnunum í flokkinum í mong ár, hava lagt frá sær. Orsgkina siga teir vera innanhýsis ósemja. VIT hoyrdu og sóu teir báðar í bæði útvarpi og sjónvarpi. Men aftaná stendur tú framvegis spyrjandi. Tú spyr, hví alt hetta skuldi henda í slíkum skundi og so eisini samstundis. TÚ sat sum lurtari og hyggjari eftir kånus, tí her ruggaði ikki alt sum tað átti helt tú. Her vóru ov nógvir ósvar- aðir spurningar fyri at kunna skilja alla orsøkina ul hesa kollvelung í ein um av okkara størstu politisku flokk- um, Ul eini teirri størstu politisku hending her á landi í langa tíð. Og ikki bara ein hending, sum hevur áhuga og týdning fyri sambandsfólk aleina, men sum so sanniliga eisini vekir ans í øllum ti politiska lívinum her á landi HOAST tað kann djúpt inn í vera torført at koma I hugaheim J.I. Olsens, so stendur tað koruni púra greitt, at hann hevur ynskt at fara frá sum lands hann er komin í minniluta ul sínar egnu. Annars hava um, at tad leingi hevur verið vátt í reiðrinum millum teir báðar, Paula og Jógvan Ingvard. Hes- in róligt, litillætni og seigligi tofta- t r x styrismaður, ti gingið søgur maðurin hevur í sær sjálvum verið ein fullkomin måtsetningur til hin sprelska, framtúrandi og meira sjálv- uppukna miðvingin. Fyrr ella seinni mátu bresta teirra millum. Og nú kom so skrædlið. VÆL vita vit, at eitt omanlop tekur annað við sær, men fáur mundu vara, at tað skuldi taka sjálvan formannin við. Tí hann hevur altíð verið til dystin fús, hevur altíð megnað at fáa sín vilja igjøgnum. Hevur klárað einaoghvørja situation uppá sín egna serliga facon. Og hvi so ikki eisini hesaferð verður spurt! SJÁLVUR sigur formaður sambands- floksins, at hann tekur avleiðingarnar av, at hann ikki hevur megnað at stýrt flokkinum, nú semja brådliga ikki er um eitt og alt hann sigur og ger. Ikki síðani 1906 er tað hent, at ósemja hevur verið í flokkinum - fyrr enn nú sigur Pauli Ellefsen. Hann metir ti verandi støðuna sum eina misálitis- váttan á seg sum formann og pakkar síni ung. SUM lurtarar og hyggjarar standa vit púra málleys aftaná eitt slíkt úttalilsi. Er hetta veruliga orsøkin til, at hesin maðurin, ið hevur halgað politiskum arbeiði so nógv av síni tíð, nú takkar fyri seg! Tað kann bara ikki passa. Tí hetta er ein alt ov jánkaslig og bílig forkláring og sømir seg ikki einum av okkara mest framstandandi politik- arum seinastu mongu árini. ER tað ikki tvgrturímóti nátúrligt og sunt fyri ein flokk, at menn ikki eru samdir í einum og øllum, at tað finn- ast fleiri enn ein meining um øll tey mongu av samfelagsins málum - eisini í sama flokki! Er tað ikki ein veikleiki heldur enn ein styrki at ásanna, at tað ongantíð hevur verið ósmeja í flolkkinum í næstan 100 ár! Og hevði tað ikki verið formanni sambandsfloksins til stórri sóma, um hann tók hetta innanhýsisstríðið sum ein maður og royndi at greiða tað heldur enn at loypa frá øllum, bara tí hann ikki einaferð fekk sín vilja! NEI Pauli, hatta var ein fátæksligur saluttur, hann var tær ul lítlan sóma. At taka til rimingar júst tá tað veruliga galt at tetta lekan, tað átti tú ikki at verið maður fyri. FYRI ein eygleidara kennist tað ikki sért spell, at ein hóast alt so evna- ríkur politikari skal leggja frá sær á ein slíkan hátt. Gávur eigur hann men tíanverri má sigast, at tær eru misbrúktar av honum sjálvum ul líuið annað enn at rumbla og buldra við Tað vita vit øll. Og tað er hetta hansara rumbul, hansara æviga kílarí, hansara pingpongarí, sum Finnbogi tók ul nú um dagarnar, sum nú rakar formann sambandsfloksins aftur sum ein boomerang. Eingin annar enn hann sjálvur er orsøkin til, at flokk- urin nú bråddliga tykist farin full komiliga í upploysing. Nú kann onkur halda, at hetta er ósómuligt skoðsmál at geva politikara, sum gevst eftir so langt áramál. Gamaní, men Pauli eigur at fáa tað aftur við somu mynt sum hann sjálvur hevur givið øðrum Tað mundi vera honum til lítlan sóma, tá hann seinasta tingdagin hjá Hilmari Kass efur 25 ára tænastu ræti og slætt rakkaði hann niður av ti allar grovasta slag. AT tað leikar hart á í sambandsflokk- inum í hesum døgum er eyðvitað. Men óivað man henda stóða upptaka aðrar flokkar eins nógv. Aftaná slíka hending og aftaná tað kegl og kland- ur, sum hevur verið millum okkara politikarar, er greitt, at virðingin hjá vanliga føroyska veljaranum fyri pol- itikarum er minkað nógv. Uttan mun ul flokk. Tað kenst sum um, at tær ringu tíðirnar her á landi hava fingið fólk at lata eygun upp fyri tí, sum veruliga fer fram á ti politiska leik- pallinum. Á sama hátt sum æviga keglaríið og rumblið í samgonguni hevur gjørt, at fólk missa álitið á okk- ara politikarum, so hevur deydatøgnin í andstøduni eisini gjørt tað. Polit- ikarar í øOrum flokkum hava tí onga orsøk til at kenna seg ov tryggar í sínum sessum. Veljarin eyðgleiðir als ikki bara byltingarnar í sambands- flokkinum, men í gllum flokkum sum heild. Ti er líul nytta at frødast yvir trupulleikarnar hjá hinum. Tað er ikki ov nógv sagt, at hevdi val verið í dag, so vóru fleir! blankir atkvødusedlar enn nakrantíð fyrr. Rætt og slætt ti, at fólk hava ov litid álit á tí føroyska politikaranum. Blaðfólk Høgni Djurhuus | Utgevar P/t Sosialurin | Randi Jacobsen | Uppseting: P/f Sosialurin | Tórfinn Smith Prent P/f Pressan 1981 | VIT rópa okkum eitt demokratiskt samfelag. Vit breggja okkum av, at her á landi kunnu vit skriva og tala frítt, vit kunnu tjakast, vit kunnu hava orðaskifti, vit kunnu velja fólk á ting og í landsstýri at umboða tær ymsu meiningarnar osfr. Men hvat er tað so, ið veruligur hendir! Hvussu oftani síggja ella hoyra vit tey fólk, sum lata seg velja á ting, luttaka í samfelags- kjakinum, hetta, sum átti at verið so grundleggjandi og týdningarmikið fyri menningina av okkara samfelag! Og tá vit síggja okkurt á prenti, so eru tað oftani tilvildarlig og einkisigandi aftursvar uppá álop. Hvar er tað gev- andi, tað uppbyggjandi, tað fram- eftirlítandi, tað serigsa orðaskiftið, sum er ein grundarsteinurin undir okkara demokratisku traditión - hvar finna vit tað í Føroyum í dag! Vit breggja okkum av at hava eina parla- mentariska stýrisskipan, har enda- málið og ábyrgdin hjá eini og hvørji andstøðu er at vera á varðhaldi og fylgja væi við øllum ti, sum fer fram í samfelagnum. JAVNAÐARFLOKKIN sum nú hev ur sitið í andstøðu í meira enn eitt ár, hava vit tíanverri hoyrt alt ov lítið til. Tad krevst so sanniliga meira av eini andstøðu - skal hon takast í álvara og fyri fult - enn bara tað einaferð um árið at fyrileggja alternativ uppskot til eina fíggjarlóg og at gera niðurstøður á einum landsfundi. Tað nyttar so lítið, um politikararnir ynskja veljar- ans álit og virðing bara at klikkja niður á hinar, bara at geva hinum skyldina fyri allar ólukkur, um tú ongantíð ert so mikið maður sum at taka í egnan barm. Eisini javndarfólk og javnaðarpolitikarar eiga at taka í egnan barm. Teir eiga at viðganga gjørd mistøk, ti tá hevði veljarin fing- ið virðing fyri teimum. Og út frå hesum eiga teir eins og allir aðrir politikarar her á landi at verið við í ti so týdnignarmikla orðaskiftinum um samfelagsins menning. TAÐ er tíanverri ein sannroynd í før- oyskum politikki í dag, at vit hoyra ov lítið ul andstøduna. Hvar eru røddir og pennar tykkara, tá stór og álvarslig mál fyri okkum øll verða koyrd igjøgnum av verandi borgarliga sambandslandstyrinum! Hvat veit Palleba um tykkara hugsan i mongum av hesum málum! Hví hoyra við ikki melið í tykkum, tá ein slíkur reindyrkaður og fanatiskur lokalpatriotur sum Asbjørn Joensen i almennu fjølmidlunum nidurger partar av føroyska sjúkrahúsverkinum uppá tað allargrovasta! Er tað ikki tykkara simpla ábyrgd at geva tykkara bidrag ul ordaskiftid um eitt slíkt mål! Er tað ikki bæði uppgávan og ábyrgdin hjá fólkavaldum politikarum - uttan mun til flokk ella ideologi - at vera við í tí almenna orðaskiftinum! Tað skuldi verið so sjálvsagt, men hvar eru teir Tað einasta vit í veruleikanum hava sæð ul nú í eitt mannaminni eru rum- bulsgreinarnar hjá formanni sam- bandsfloksins og hatsku og persónligu álopini frá stavnamanni Bústaður Argjavegur 26 Telefon 110 Tórshavn 14720 Argir | | Telefax 11820 fólkafloksins nú år eftir ár. Tað eru fólk fyri langari tíð síðani givin at taka fyri fult. ER tað ikki uppá hægstu tíð at vit fara at krevja at føroyskum polit- ikarum, at teir eru livandi og virknir í tí sum bylgist í samfelagnum, at teir geva sítt bidrag til tað mennandi orðaskiftið. Elía er tað veruliga so, at tey fólk, sum vit hava valt á ting at umboða okkum, verliga einki hava uppá hjartað! Ella tíma ella tora tey ikki at vera við í ordaskiftinum! ØLL kenna vit til hetta, at politikarar, tá val nærkast, tríva í pennin og vilja sleppa framat í bløðunum og í al- mennu fjølmiðlunum. Her mugu teir hava misskilt uppgávu sína. Tí politikkur fevnir um gongdina i samfelagnum hvgnn dag og ikki bert teir seinastu dagarnar undan vali ella afturvali. AT vitnema við henda spurning um tørvandi seriøsa luttøku politikaranna i samfelagskjakinum just nå er kanska ikki heilt av tilvild. Nógv verður nevniliga tosað um nýval, og spurningurin er ti, um ikki flestu av okkara snorksovandi politikarum nú fara at rakna við sum úr dvala og aftur vera at síggja í bløðunum, hoyrast í útvarpi og sjónvarpi osfr! Skulu núverandi føroyskir politikarar vinna aftur álit og virðing veljaranna, tá sigið okkum, hvørjir tit eru, hvat tit standa fyri, hverjar hugsanir tit hava um framatíðar føroyska samfelagið. Tá tit hava gjørt tað kunnu veljararnir meta tykkum út frá tí tit eru og Ú tit vilja og ynskja fyri hetta samfelagið. jamii Postadressa: Postsmoga 76 | |