mikudagur 13. juni 1990síða 10

= - Nr. 90 — 13. juni 1990 Grannar vóru tit, fittar um trýnið. bleytar at halda um, spakar og rein ar. Tit komu at kennast tá ð tit vóru kettlingar, og hava síðan tá verið saman hvenn dag. Tit vuksu og funnu út av, at tað var meira enn kettlingafjas i- millum tykkum. Til alla lukku vóru tit eitt par — ein ketta og ein frensur. Tit mettust so fitt í tún- inum hvenn morgun, :Mussaðust< og vóru so saman restina av degnum. Ella — tú byrjaði at fara til hús við Charli, tit ótu úr somu skál, sovnaðu í somu kurv, og alt var so hugnaligt. Charli — tú byrjaði so smátt at fera teg fram, og hevði manga góða løtu inni hjá Ellu. Vit tosaðu ofta um tykkum í grannlagnum at tit vóru heilt sjáldsom bæði, og eingin mundi hava sæð nakað líknandi Fit gingu aftan á børn- unum, og tit komu tá vit róptu. Fór man ein túr, so óru tit aftaná. Alti vóru sjálvandi gav hetta úrslit. Kettling ix saman, og fóru húsum irnir komu, og vit annsterk av helunum á Charli ai vggja. Stolt vóru tit æð Eg F Ha | + SO mod og tok imóti mussunum frå hari:. men tað gingu ikki 10gVi timar, so vóru tit aftur san alt var so romantiskt. Ella og Charli búðu i einum nýggjum býlingi í Servági við nógvum barnarikum familjum Bernini vóru góð við tey bæði og tey við bernini. Hetta skuldi av rettum verið eitt barnavinarligt grannalag, men so var ikki. Ein mánamorgun fóru Ella og Charli út, og tey komu ongantið til hús aftur. Vit leita og vit rópa, men ongar kettur vit finna. Dagarnir ganga, og vit hugsa tað ringasta. — So — ringir telefonin, og eg fái at vita at Ella og Charli lógu skotin í einari á. Noyðist at siga, eg fekk ein hvekk. Hjartað dukaði in í túninum, og i bringuni á mær, imedan tankarnir mélu í høvdin um. Ég sá tey fyri mær, tær vóru, standa stillar og hyggja at sadistinum, sum uttan samvitsku læt skotið av byrsuni. Kann nakar vera so óndur, so óreinur, so samvitskuleysur???? Jú, tey fólkini finnast. Tey eru sum ókrút, tey týnast ikki. Orsekin til hesi djóra- morð er, at ein maður úr bygdini hevur eitt skapilsi av einum »dunnugaråi« tætt uppat hesum nýggja býlingi. Hesin maður heldur, at tað bert eru hann og hansara dunnur, sum hava rætt til at vera uppi á Mýru, og hevur tí eina byrsu standandi í »dunnuhusinum«, og skjytur so alt livandi, sum nærkast hesum »dunnu- garði<. Likkur, tjøldur o.a verdur hongt sum rædsla og åvaring upp å pelar runt um »gardin«, og har ganga okkara bern og spæla. Bern, sum hava eina ríka náttúru og eitt ríkt fugla- og rundan spakar sum djóraliv hvenn lag, og sum dag og dag- um seg ga fåa at vita, at tey skulu vera góð vid dýrini, ikki renna eftr lombum, kki traðka í reiður og fara um umhvervið Hvussu kunnu hesi bern akta okkara sjálvskrivaðu lógir, og hvussu skulu vit greiða teimum frá hesum, tå ein vaksin maður kann gera nakað so ófyrigevi- ligt ímóti einum ti kær- asta tey eiga??? Sonur min, 8 ára gamal, var sum vera man øgiliga keddur. »Mamma, hví gjørdi hann tað? Hví fóru Charli og Ella oman har? Hverja heldur tú, hann skeyt fyrst? Um hann skeyt Ellu fyrst, heldur tú ikki Charli var ræðuliga keddur?« o.s.fr. Jú, tað var grátur og tannagrisl uppi á Mýru, tá okkara fittu, spøku kettur vórðu dripnar av einum samvitskuleysum manni. Og til byrsumannin »dunnugaråinum« uppi í á Mýru: Um tú trýrt, at tað bert eru tinar dunnur sum hava lívið kært her uppi, so mást tú trúgva umaftur. Og um tú metir at teirra liv er so dyrabart, annað má lúta, so ert tú sanniliga noyddur at ait at trúgva umaftur. Havi annars altið trúð, tú vart ein Guds maður — i kirkju hvønn sunnudag og fastur gestur á ellum metum, men tú manst vera ógvu- liga litið verdur — í ellum forum í minum eygum. Og syrg so fyri at hegna has- ar dunnurnar so væl inni, at einki livandi sleppur inn, og har skal bæði tekj- ast við hegni, og nógvar aðrar ábetur gerast so 22 tj, hatta ikki endurtekur seg. Syrg eisini fyri at taka bæði byrsu og lóður vekk úr okkara grannalagi Børnini spæla nærhendis, og hatta rustaða lásið, ið heldur hasari kroysuni saman, fer upp av ongum. Mær vitandi spreiða hegl seg fleiri metrar, so ansa eftir at einki barn er nær næstu ferð, tú skjýtur, — um tú í heila tikið ert so forbannað frekur og vemmiligur, at tú torir at skjóta aftur Tú hevur ikki bara tvey kettuliv upp á samvitsk- una. Nógv annað hevur tú dripið, og nógv tár eru runnin av tínum ávum. HM-TILBOÐ in. prik så ht Einaferð GEVALIA í ferðsluna, eitt lítið barn sum eg. | málítaáattitvaksnu | trycnia mín skúlaveg he. Men eitt skalt tu vita, og tað er, at tú eggjar børnunum at gera tað sama imóti tær. E. M.D. Servágur Lø Every game — every goal — every minute — we won't miss a kick ... Meðan HM er, ber ikki til at síggja fótbólt og Dag og Viku samstundis. Vit hava loysnina Verandi kundar kunnu i hesum tidarskeidi gera nyggjan leigusáttmála um sjónvarp no. 2 fyri 2/3 av vanligari leigu. »Ma ma ma ma má á á „Gott kvold — her eru vit við Degi og Vikur e rå á á 8" á á lk SD = VIDEO | B= = HI-FI-TV hi — Niels Finsensgøta 12 - Tif. 151 32 hevur sjónverp til leigu