leygardagur 16. juni 1990síða 13
‹ fyrra síða allar 26 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 93 — 16. juni 1990 |
Nei, hann er ikki til
longur. Sporini eru horvin
i Oslo.
Soleidis svaradi Almar
Nordhaug, tå vit i vikuni
ringdu til hansara i Noregi
og spurdu hann, um bilur-
in, hann gjørdi í Havn fyri
góðum triati árum síðani,
er til enn.
Almar hevði bilin við
sær til Noregs og koyrdi í
honum har nøkur ár, held-
ur hann seg minnast. Men
so var ein bilasølumadur í
Álesund, sum so fegin
vildi hava bilin frá hon-
um. Og at enda játtaði
hann og býtti hann um
við ein Studebaker.
- Tíverri, má eg siga nú.
Ég vildi fegin viljað havt
bilin nú.
HORVIN Í
OSLO
Seinasta, Almar veit um
bil sín, er, at hann stóð
sum prýði inni í einum
møblahandli í Oslo. Men
hesin handil er givin fyri
nógvum árum síðani og
hvat tá varð av bilinum,
veit Almar ikki.
Nú sær hann bara bilin
á myndum í norskum
bløðum. Skrivað verður
um hann av og á og fyri
einum åtta-tiggju árum
síðani, fregnaðist onkur
um hann í stóra viku-
blaðnum "Vi Menn". Og
tað eru ikki meira enn
tvey ár, síðani hann varð
nevndur í einum bilblaði.
TAÐ BAR
TIL
Almar Nordhaug, sum júst
er fyltur 70 ár og hevur
handil og campingpláss á
Moldeleiðini í Noregi, var
i Føroyum hálvt triðja ár
miðskeiðis í fimtiárunum
fyri at byggja Tunnuvirkið
yviri við Strond í Havn.
Vit fingu eitt hugnaligt
telefonprát við hann miku-
dagin um bilin, sum hann
gjørdi saman við føroysk-
um handverkarum. Hug-
skotið kom knappliga,
sigur harn. Teir vóru
nakrir, sum eitt kvøldid
prátaðu um bilar. Teirra
millum vóru menn, sum
fingust við bilar og dámdu
væl bilar.
Men ber til at gera bilar
i Føroyum? Teir flestu
hildu ikki. Men Almar og
kanska onkur við honum
vóru ikki samdir. Og fyrr
at prógva, at tað bar ul
gera bilar í Føroyum, fór
hann sjálvur ul verka.
- Stjórin hjá Wentzel
tíðindablaðið
Petersen segði, eg skuldi
fáa ein Vauxhall, kundi eg
gera ein bil. Og so var
onki annað at gera hjá
mær enn at taka av.
Og tað bar til.
TÓK EITT
ÁR
Almar greiðir frá, at teir
arbeiddu upp á bilin um
kvøldarnar. Teir brúktu
rammuna, undirvognin og
motorin úr Vauxhall'in-
um. Plátur keypt hann úr
Danmark. Plátuarbeiðið
kundi ikki vera ov torført,
tí teir høvdu ikki møgu-
leika at fáa tær valsaðar.
Pláturnar eru bara boygdar
ein veg. Lutir at prýða
bilin við, keypti hann í
bilhandlunum í Havn.
Almar heldur, tað tók
teimum eitt ár at gera bil-
in. Og fyrsta ferðin var av
Tunnuvirkinum niðan ul
Sjónleikarhúsið og út aft-
ur á Tunnuvirkið. Hetta
var ein ferð fyri myndug-
leikarnar, sum skuldu góð-
kenna bilin. Tað gjørdu
teir og bilurin fekk
nummarplåtur, Fø 307.
Almar minnist ikki nú,
hvussu nógv bilurin kost-
aði at gera.
- Vit høvdu hetta sum
itriv og arbeidsløn var ti
ongin. Tad var ikki biligt
kortini, men eg var gamal
drongur, so eg hugsadi
ikki so nógv um pengarn-
ar, sigur Almar læandi.
HEIM
AFTUR
Bilurin, sum var hvítur og
reyður, koyrdi ikki so
leingi í Føroyum. Almar
tók hann við sær, tá hann
fór heim aftur til Noregs.
Hann fór við Tjaldri til
Keypmannahavnar og hað-
ani við skipi til Oslo.
Í Noregi vakti bilurin
ikki minni ans enn í Før-
oyum.
- Tá eg setti hann onkra-
staðni í býnum og fór inn
á skrivstovur ella í handl-
ar, mundi eg ikki sloppið
av stað aftur, tí so stór
mannfjøld var savnað utt-
an um bilin.
Almar sigur, hann
koyrdi í bilinum um
summarið. Um veturin
stóð hann inni.
TÓNLEIKUR
Bilurin hjá Almar Nord-
haug var framman fyri
samtíð sína. Hann hevði
ul dømis fýra streymstyrk-
ir, 6, 12, 24 og 220 volt.
220 volt, tí hann hevði
bæði bandspælara, Phi-
lips, og útvarpstól. Og
ikki færri enn fýra hátal-
arar, tveir uttaná, framman
og aftan, og tveir innii.
Hann hevði stór blunkljós
á síðunum og ljós var
eisini í antennufótinum.
Stórur var bilurin, fimm
metrar langur og góðar
tveir breiður. Men hann
var ikki so góður at koyra,
sigur Almar. Hann var í
so tungur fyri undirvogn-
in. Hann hevði 60 - 70
hestar og mesta ferðin var
í hvussu so er 100 km/t,
minnist Almar.
VILJI OG
HUGFLOG
Almar Nordhaug hevur
ikki verið í Føroyum aft-
ur, men kundi væl hugsað
sær at komið higar og
sæð, hvussu nú sær út
her.
Hann hevur ikki gjørt
aðrar bilar enn henda eina.
Men nú á gamalsaldrinum
er hann farin at hugsa um
at byrja aftur við hesum
sjáldasama itrivi.
Fryntligi norðmaðurin,
sum prógvaði, at tað ber
til at gera bilar í Før-
oyum, hevur hesa lívs-
speki:
- Er vilji og eisini hug-
flog ber næstan alt til.
Tað vísir lívið okkum í
síni heild.
hd
Bilurin var
stórur. Gronin á
einum Morris
Minor sæst
uttast til vinstru
at samanbera
vid.
Myndin er tikin
úti við
Velbastaðvegin,
har kappríðingin
plagdi vera fyrr.
Bilurin er opin,
men Almar sigur,
hann hevði eina
kúpu úr plexiglasi
at seta oman á
hann.