leygardagur 14. juli 1990síða 17

8: M a Nr. 109 — 14. juli 1990 r ið liggur í orði sjónvarpið eigur fyrst og remst at hugsa um mynd irnar. Hetta gloym SVÍ so fullkomiliga sunnu kveldið 8/7, tá ið HM finalan varð sjónvarpað Þeir siggjarar, ið bert høvdu høvi at síggja Sv! uldu ikki loyvi lir TE UTPUR av til merki at tað er ttil tórur lun á vidm« rkingunun til HM i SVF og frå oðrum onvarpsstødum Hjå SvF koma egnu meining irnar ov nogv iram, og yggjarin ta fat skin vi brøv verða upp tikin i Sosial inum er neyð- ugt, at blað- stjórin veit hver, ið skrivað hevur. sjó 1 t ár lið átti i na lá heiði í gin iDI ið I 1 x Að i x 1 alt móðurmálið fra um Ord sui til dømis borðbært i UTASKA andi, er ikki løroyskari sending, men Tad er at før gott danskt orð í stórur vandi ivrli, yska málið verður set Foroyskt praksis: Tey, ið skylda nakrar fáar hundrað krónur, verða útpurrað snimma á morgni at mota í fúta- rættinum. Skyldar tú nakrar hundrað túsund, verður tal- að um eina lagaliga audráttarskipan. Men skyldar tú nak- rar milliónir, verður skuldin allar foroyingar út. Ikki bert Sambært fjelmiðlunum hevur politiið úr at gera at purra føroyingar út. Hetta hendir snimma á morgni. Tey, sum á henda hátt fáa brotið sær náttarsvevnin, fáa boð um at fylgja við á politistødina, har tey sleppa at bíða eftir at fúta- rætturin letur upp. Sagt verður, at hetta í flestu forum eru fólk, sum skylda nakrar hundrað krónur í útvarps-, sjón- varps- ella eðrum samfe- lagsligum gjaldi. Í hesum degum, nu al- mennir stovnar verða ákærdir fyri bæði líkt og ólíkt, kann ein sjálvandi fegnast um, at í minsta lagi ein er sera virkin, men tað, sum hinvegin er at harmast um er, at vit eru ikki komin longur enn sum so at endurtaka alda- gomlu politisku segu før- oyinga, at revsa teir smáu syndararnar, meðan teir stóru ganga leysir. (Teir stóru fáa enntá heiðurs- lønir og krossar fyri av- riksverk síni). Tað tykist sum vit hava eina óskrivaða feroyska lóg, sum sigur, at skyldar tú nakrar fáar hundrað krónur, verður tú revs- aður. Tikin av seingini. Skyldar tú nakrar hundr- að túsund krónur, sigur samfelagið, at finnast má ein skilagóð gjaldsskipan. Men skyldar tú nakrar milliónir — helst eina heila rúgvu — gongur tú snikkaleysur. Tá sigur samfelagið sum so, at einki hjálpir at royta ein skallutan. Her er einki at fáa. Milliardin, sum varð slept Tað er ikki so langt síðan, at vit hoyrdu í sjónvarp- inum, at Gijaldstovan hevði fingið boð um at heinta inn eina milliard frá fólki, sum samfelagið (tú og eg) hevði lagt út i ved- haldi. Tað gingu íkki meira enn nakrir tímar, til vit fingu at vita, at milli- ardin var slept, tí neyvan var ómakin vert at eftir henni. Har var eingin útpurr- ing. Hverki árla ella síðla. Heldur einki hava vit hoyrtum, at sjálvur løg- fara strikad. Hetta átti at purrað tey, sum politiið kemur eftir! tingsformaðurin er út- purraður eftir tí hann skyldaði, hóast upphædd- in var eins stór sum árs- lønin hjá einum vællønt- um feroyingi. Hetta himmalrópandi órættvísið átti at purra allar foroyingar út — og ger tað ivaleyst eisini. Ser- liga nú okkum tápulingar, sum enn gjalda skatt í hin botnleysa landskassan, sum annars er tráðroynd- ur trolkassi hjá mongum sokallaðum vinnulívs- manni. Nú grína vit tjúkt Einaferð vóru politikarar rímiliga hegt í meti. Tað eru teir neyvan meir. Vit sóu upp til tykkum. Nú grína vit tjúkt. Hann, sum sigur seg vera fíggjarmálaráðharra, sigur seg ikki skilja eitt kukk av at færri skatta- pengar koma í landskass- an, hóast fólk tjena færri pengar. Hann skilir heldur ikki, at fólk ikki gjalda eins nógvan toll hóast tey keypa minni. Øll onnur enn skilja tað. Bert spell. Tað, sum nú fyrst og fremst melur í hansara heysi er um føroyingar skulu hava eitt ella tvey P-tel Hví — og til hvat??? hann Fíggjarnevndarformað- urin tekur undir við fíggj- armálaráðharranum og sigur, at verður hall aftur á fíggjarlógini, er einki annað at gera enn at spara enn meira. Hitt almenna skal spara og fleiri sigast upp. Hetta má vera re- septin, sigur hann. Ikki eitt einasta orð um sterri framleiðslu. Ikki eitt einasta orð um at fáa meira fyri tað, vit framleiða. Hvar er hitt virkisfúsa foroyska liberala vinnuliv- ið? Ella er foroyskt vinnu- lív bert at rokna sum nak- rar skattafríar familjur, eins og tað fyri ein stóran part hevur verið higartil, soleiðis sum okkara eina- standandi og høgtbetaltu ráðgevarar hava rátt tí til? ; ð 1 skja I ; ill x , Í 3 ) me } Útpurring Eins greitt tað var fíggjar- málaráðharranum, at ein fíggjarlóg hevur eina inn- teku- og eina útreiðslu- síðu, átti tað at verið hon- um greitt, at tess fleiri, sum ikki gjalda skatt, eru enn fleiri, sum noyðast at rinda enn meira. Hetta er ein av orsekun- um til útpurringina í dag. Kunnu politikararnir veruliga ikki fáa tað inn í sín einastandandi special- innrættaða knokk, at fólk stuttsagt ikki orka meira? Er tað logið, at fólk rýma av landinum Er tað logið. at fólkatal ið i Foroyum minkar? Sig- ur tað ikki politikarunum nakað? Nei — so eidasørt. Teir hava nógmikið við at spegla sær í hinum glamp- 9 FOR BLE? PRINS vegin av Stemum I Fo SKEDE MO ED Nøkur skulu rinda skatt fyri onnur. Hvar er hitt virkisfusa føroyska libe- rala vinnulivid? Ella er føroyskt vinnuliv bert at rokna sum nakrar skatta- friar familjur, sum tad fyri ein stóran part hevur verið higartil, soleiðis sum okkara einastand- andi og hegtbetaltu ráð- gevarar hava rátt ti til, spyr Tørfinn Smith, for- maður í Suðurstreymoyar Javnaðarfelag. andi kommander- og ridd- arakrossi á brettu bringu síni, teir fingu frá danska kongahúsinum Hesum sama konga- húsi, sum eisini gav Ceau | cescu riddarakross Verið mær loyvt at " purra ut!!! Tórfinn Smith