týsdagur 31. juli 1990síða 7

Nr. 116 — 31. juli 1990 Heidrid tey id slóðaðu fyri flagginum -og takka teimum fyri, at tað er føroyski klúturin, sum amtmaðurin segði, og ikki Dannebrog, sum veitrar undir tinghúsinum í dag, segði Niels J. Arge í 6lavsøkurø6u síni. Góðu áhoyrarar, góðu ítróttarfólk! Henda letan, sum vit uppliva ólavsekuaftan og 6lavsøkudag, er tann stersta og ríkasta letan, sum føroyingurin hevur á árinum — annaðhvert hann ella hon er ítróttar- fólk, limur av Føroya løg- tingi, ella vanligur åskod- ari ella lurtari. Ungfólkið skal kappast í báti og á leikvellum, tinglimir skulu skipa ting- ið, so tað kann arbeiða og virka næsta tingárið, og vit onnur skulu eygleiða, uppliva og meta um tað, sum hendir og kemur burturúr. Tað er ein framúr góður siður, at tingið fer í kirkju áðrenn tað verður Olavsøkudag. Hetta eigur at undirstrika sum eigur at sett ett moralin, valda hjå teimum og millum teirra, sum sita við rædinum og stýra, til teirra verður framt eftir sunnum og reglum í næstu ólavseku. stýrd verða, fara aftur til hús við tí treysti, at hetta verður mannagongdin. Í ár er tað tó so, at tingið verður ikki sett fyrr enn mánadagin, tí tingið ikki er til arbeiðis halgi- dagar, og tað er eftir mín- um tykki spell, tí tað er hópur av fólki av bygd, sum kemur til Havnar fyri at síggja skrúðgonguna úr Havnar Kirkju niðan í log- tingið. tess at arbeiði virðiligum hvussu er til Vit, ið Á Olavsøku hava mang- an farið fram hendingar, sum seint verða gloymd- ar. Í so máta tykist ólav- søkudagur i 1930 ikki at £ høvdu fyrr rið hildid 1000 veitslu å Tingvøllum, g har hevdi Edvard Mit- ens sum tingformadur um- boðað Føroya legting. Men har kom tvídráttur í um flaggið, sum skuldi umboda Føroyar, og Merkið, ið varð vundið á stong, meðan Mitens tal- aði, varð eftir boðum frá danska sendiharranum strokið. Studentarnir, sum 11 ár frammanundan hevdu evnað flaggið til, vóru ikki fegnir um hetta og fyri- reikaðu tí eina kravgongu úr Tinganesi niðan á Ting- húsvellin ólavsekudag. Tingið bleiv henda dagin sett her úti á vellinum, ið vit standa á, tí 900 ár vóru liðin síðan Ólavur Halgi fell á Stiklasteðum. fólk saman- komið og alt fór friðarliga Nógv var fram til kravgongan kom til Tinghúsið, har Danne- brog veitraði á skjeldri- num. Páli Patursson, sum er við í fylginum, heitir á tingformannin taka um, at Dannebrog niður, men tingformaðurin sig- ur, at her er tingfundur, og tí kann hann ikki fáa orðið. Amtmaðurin traðk- ar eisini til og sigur: >Hold sá op med det der, Páll Patursson!< Páll gevst tó ikki so, men fer uppá tinghúsloft- ið, har hann hongur Merk- ið út igjøgnum vindeygað og rópar: >Leingi livi tað foroyska flaggið!< Amt- maðurin hoyrist nú rópa: »Tag den klud bort!« Valdemar Litzen, sum er i mannamúgvuni, rópar: »Lat hanga!< Men amtmaðurin svarar aftur: »Tag den fulde mand af vejen!« Løgreglan er nu komin uppå loftid at taka Påll, men hann ætlar at taka Dannebrog nidur og heysa Merkid, men hetta letur seg ikki gera i ti løtuni. so hann tekur knivin og kvettir donsku línuna. Legreglan tekur tá í hann, og ólukkutíð missir hann línuna og Dannebrog fell- ur niður á veðramerkið, ið hongur niðri undir vind- eyganum. Tílíkt var ikki hent fyrr í søguni og fólk vóru skak- að. Summi av eði og summi av frei. Amtmað- urin reistist algoystur og fór saman við restin av tingmanningini inn í salin at halda fram við fundin- um. Flaggið bleiv ikki góð- kent sum okkara flagg fyrr enn 10 ár eftir minni- ligu hendingina á ólav- seku í 1930. Kríggið var brostið á, og føroyingar kundu ikki Dannebrog sigla við orsakað a vandanum, sum lúrdi á sjónum. 25. apríl í 1940 gjørdist Merkið okkara, og hesa tjóðarímynd eiga vit at varðveita og fjálga um, so leingi land okkara er við á heimskortinum Vit eiga á ólavseku í ár at heiðra teir menn, sum slóðaðu fyri flagginum og takka teimum fyri, at tað er feroyski klúturin, sum amtmaðurin segði, og ikki Dannebrog, sum veitrar undir tinghúsinum í dag. Av eðrum hendingum á ólavseku, kunnu vit minn- ast aftur á tvær, sum fóru fram í 1950 her inni í ting- húsinum. Tað var soleiðis statt, at vit høvdu fingið heimastýri í 1948 og har- við eisini landsstýri, hvers lív jú er tengt at demo- kratiskum reglum og tí- skil eisini skal hava ein meiriluta aftanfyri seg. Tá ið vit fingu heima- stýri var fyrsta landsstýr- ið skipað av sambandin- um og javnaðarmonnum, og ongin visti betur enn, at væl stóð til ímillum hes- ar báðar flokkar ólavseku- dag 1950, tí teir vóru jú vanir at semjast um týð- andi mál. Men henda ólav- sekudag vórðu allir feroy- ingar tiknir á bóli, tá ið valið av tingformanni segði, at Øregård var fall- in og Thorstein Petersen valdur og arvafiggindar- nir fólkaflokkurin og sam- bandsflokkurin vóru gingnir saman um at av- loysa landsstýrið hjá javn- aðinum og sambandinum við Kristiani Djurhuus sum legmanni. Somu ólavseku heiðraði svenski ríkisdagurin Fer- oyar við at senda Feroya legtingi eina stóra og virðismikla bókagávu, sum ein nevnd, mannað við ríkisdagslimum, floks- formonnum og frægum embætismonnum, hand aði feroyingum. Teir komu við trimum herskip um, sum vóru mannað við 300 monnum, og skipini lógu á Havnarvág frá deg num fyri ólavseku til ólav- søkudag. Tad er kanska óneyðugt at siga, at manningarnar skemtadu sær ófert bæði á leikvøll- um og í dansi. Hesar hendingar, eg heri havi nevnt siga okk- staddur í Havn á ólavseku, kanst tú meira enn so uppliva okk- urt, ið talað verður um í nógv ár. um, at ert tu Tidin er eitt sindur hørå við okkara tjóð nú eina- ferð og vit hava ringt við at venja okkum við, at táttað verður í allastaðni, men eg haldi at ongin grund er til at lata mótið falla, tí ringar tíðir hava verið fyrr og tær hava eis- ini fingið ein enda. Vit hava sæð aðrar tjóðir havt tað trongt og smátt, men vit hava eisini sæð somu tjóðir hegnisliga trupulleikunum, tí tær vóru fullvísar í, at einaferð fór vend at koma í. Tað bast hava føroyingar eisini upplivað. Men til tess at venda gongdini í samfelagnum til tað betra krevst eisini, at vit fara betur um tað rikidømi, sum finst innan- fyri sjómark okkara, at vit syrgja fyri at tað er sam- svar ímillum tað vit tjena og tað vit brúka, og at vit oll — og her eiga politikar- arnir at ganga undan — vísa ein felags vilja til at vinna á teimum ringastu trupulleikunum. So Feroya fólk og ser- liga ungdómurin — tit, ið standa her í dag — standa fyri eini stórari avbjóðing í framtíðini. Tit ungu hava longu víst, at tit eru til reiðar at taka ímóti stórum avbjóðingum. Eg hugsi her um tað fjøl- menta liðið av ítróttar- fólki, ið umboðar okkum í útlondum og hvat hann er mentur at kapp- ast ímóti ødrum størri og VISIT, smærri tjóðum Vit eru óivað tann minsta tjóðin, sum er við í kappingini um EM í fót- bólti. Hetta er ein megnar- ungdómurin hevur tikið upp. og vit mugu øll fegnast um, at avbjóðing, hetta tiltak fær góðan og dyggan stuðul At tit nú fara at kapp- ast ímóti teimum stóru tjóðunum niðri í Europa, fer eisini at skapa megu- leika fyri, at vit kunnu bera boðskapin um okkara land, tjóð og eisini fram- leiðslu út til sterri fjeldir, enn vit higartil hava verið ment. Ítróttarfólk okkara verða á henda hátt okkara umboð í eðrum londum, og tað er ein stórur heiður hjá tykkum, men í nógvar mátar eisini eitt álitis- starv. Í dag eru tað ólavseku- kappingarnar, sum flestu tykkara skulu luttaka í, og tær gleða vit okkum nógv til, sum tit síggja á tí mannfjeld, sum nú fagnar ykkum. Tad er við tad fer at føroyvingun von um, at ganga okkum væl i framtiå ini, at eg endi hesa rødu Eg ynski tykkum eima góða OlavSøku, og v ið hes lýsi eg setta. um Olavsekuna So skal eg bara iegg)a afturat, at hevði skaparin ikki eisini skapt vatnið og regnið, var einki lív á jerð- ini Takk fyri øll somul Grundøki og húsakonstruktíón TIL SØLU Á SANDI Grundøki, stórt 2000 fermetrar, við ástandandi heittgalv. stálkonstruktión til hægsibjóðandi. Verður selt saman ro Skrivlig boð verða til virkishøll, stór 1200 fermetrar, Ul SOUL ella hvort sær. t senda til | | Pf. Vakstrarhúsið á Sandi Í Hagagøta 7 i 160 Argir Tlf. 144 34 "DDO