týsdagur 4. september 1990síða 8
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Kommunan '
fekk grønt lj0s
- =
A; Á
SVG LG Í
Havnarmenn - ongan framíhjárætt - líkarættur er nóg mikið!
Dr!
-
VOGOI}
FASE
SU als IKKI SØMIT seg ell
nanni vid åbyrgd
At skulin skal byggjast
i Havn har mestur tørv
er å barnaskula
grundar byggingina, men
samstundis er bygging av
skula i Havn i sær sjålv-
um ålvarsligasti vansin i
målinum. At Signar Han-
sen sigur SEG ikki hava
givid loyvid til at byrja
byggingina, er møguligt.
Kommunan hevur tó
hildið seg til rettu manna-
gongdina eina manna-
gongd, sum er fyriskrivað,
og sum vit altíð hava nýtt
tá talan hevur verið um
byggingar av skúlum í
Havn. At henda manna-
gongd ikki er nóg mikið
longur, eri eg vorðin var-
ugur við. Men broytta
mannagongdin er ikki
semulig og so langt frá lík
eini seriøsari málsviðgerð
millum land og kommunu.
Út frá givnum fortreyt-
um hava vit roynt at kom-
ið uppá tal við landsstýrið
og ella landsstýrismannin
um heita álvarsmál, men
higartil er hetta ikki eydn-
ast okkum. Tað nærmasta
vit higartil eru komin, er í
durin úti í landsstýrinum,
fyri har at fáa at vita, at
avtalaði fundurin ikki
kundi vera — tí landsstýr-
ismaðurin var farin at
ferðast
Í skrivandi letu er onki,
sum bendir á, at nakar
fundur verður
Góðkent verk-
ætlanina
Kommunan fekk longu í
februar í ár grent ljós frá
skúlaumsiting landsins at
fara undir verkætlanina.
Avgerð landsstýrisins at
steðga byggingini nú,
kemur tí sera illa við
Landsstýrismaðurin er
væl Vitandi um, at orsekin
tyri omantyri nevnda
loyvi var tann, at skúlin
longu næsta skúlaár ikki
er ferur fyri at taka teir
næmingar inn á skúlan
ram 1 neyv
samstar við skúla
yndugleikarnar
Hetta VEIT landsstýr
ismaðurin og átti tí at
vandað sær meira um orð-
ini, tá hann roynir at geva
ødrum skyldina fyri
skommina.
»Havnarmenn ongan
framihjårætt«, »Hetta åtti
borgarstjørin vitad« og
„at Poul kemur sær« 0.s.v
Sjálvasgt hava vit her í
Havn ongan framíhjá-
rætt, men eftirhondini
eiga vit at fáa líkarætt.
Og sjálvur veit eg, at
umsitingarliga og polit-
iskt er hetta mál viðgjert
sum tað eigur, og tí eru
eisini fortreytirnar fyri
byggingini í lagi.
Men málsviðgerðin í
skúlamálum fær ikki long-
ur sakliga viðgerð í Tinga-
nesi. Her snýr alt seg um
hvat hugar landsstýris-
manninum — eg kundi
nevnt ítekilig dømi.
Málið um Hoyvíkar
skúla er serstakt og er fak-
liga og politiskt viðgjert
sum tað eigur, og hevur tí
ikki uppiborið at enda í
politiska keyp- og selu-
posanum hjá landsstýris-
manninum.
Vóru ætlanir landsstýri-
sins ikki at loyva afturat-
byggingini av Hoyvíkar
skúla, átti hetta at komið
fram undir teimum sam-
ráðingum vit hava havt
Avleiðingar fyri
skúlan og
byggiharran
Nú er greitt, at skúla-
byggingin IKKI kann
vera liðug til næsta skúla-
ár, og at avleiðingarnar tí
verða tær ringastu fyri
skúlagongdina í Hoyvík.
Hetta var tað, ið allir
partar í málsviðgerðini
vóru greiðir yvir, og tí var
loysnin, ið funnin var,
sera heppin.
Var hetta ikki so, var
óhugsandi at kommunan
fór undir skúlabygging
soleiðis sum útlitini nú
eru.
Fyri byggifelagið, ið
hevur átikið sær sjålva
skúlabyggingina, fær
hetta, sum vera man,
álvarsligar fylgjur.
Eg veit ikki, um lands-
stýrismaðurin hevur gjørt
sær hetta greitt, men um
ikki, so var hetta ein av
teim nógvu avleiðingum,
kommunan ynskti at
greiða landsstýrismannin-
um frá á tí fundi, vit hava
biðið um, men sum vit ikki
fáa.
Vit ætlaðu eisini at
greiða honum frå, at
landsskúlaumsitingin og
kommunan í felag hava
sent tveir lærarar til Dan-
markar, fyri har at út-
búgva seg til at nýta
nýggju meguleikarnar, ið
umbyggingin av Hoyvík-
Michelsen, býráðsformaður í Havn, skrivar politiska
merking til Signar Hansen, landsstýrismann, um ætlaðu
neina av Hoyvíkar skúla
bandi eisini at Visa a, at
Hoyvík
fordi okkum í tíðarneyð
Sera umráðandi var tí at
tíðarskúlanum i
vinna tíð og nýta óvan-
ligar mátar í sjálvari út-
bjóðingini.
Urslitið av hesum var,
at skúlin, sum annars var
ætlaður at kosta yvir 2(
milliónir, fekst fyri góðar
13 milliónir.
Summi eru meira
líka enn onnur
Vit ynsktu eisini at minna
landsstýrismannin á, at
landsstýrið skyldar Tórs-
havnar Kommunu góðar 3
milliónir = krónur fyri
barnaskúlar i Havn.
Hetta er peningur, ið stat-
urin hevur goldið lands-
stýrinum, men sum lands-
stýrið hevur lagt seg á, og
gloymt at lata eigaranum
— nevnliga til Tórshavnar
Kommunu.
Tá so landsstýrismaður-
in tosar um framíhjárætt
hjá Havnar »monnum«, so
fari eg at halda, at lika-
rættur er nóg mikið fyri
okkum.
Politiskt
avtalað mál
Eitt annað er so at eg
sjálvur hava verið við til
at gera samgonguskjalið,
sum sitandi samgonga ar-
beiðir eftir, og undir við-
gerðini av fólkaskúlanum
KOMIÐ EFTIR MYNDUNUM !
Nakrar myndir frå ólavsokuframsýningini í Smiðjuni í Lítluvík við
skemtitekningum hjá Ola Petersen eru enn ikki heintaðar.
Heitt verður á tey, ið eiga myndirnar, um at koma eftir teimum
sum skjótast.
Vit eru á Argjavegi 26 á Argjum. Búgva tygum óhogliga
ið so til okkara á
loysnina
ring
11820, so vit í felag kunnu finna bestu
SOSIALURIN
4. september 1990
Poul Michelsen, býráðsformaður i Havn, vísir her ajtur
pástandunum hjá Signar Hanse, landsstýrismanni um,
at Tórshavnar býráð nýtti sína egnu mannagongd, tá
hon fór undir at útbyggj Hoyvíkar skúla. Landsstýrið
kundi eisini sagt frá fyrr, at tað ikki gekk við til
útbyggingina, skrivar Poul Michelsen
vóru bert tveir skúlar
nevndir og annar av hes-
um var Hoyvíkar skúli.
Peningur bleiv eisini sett-
ur av til endamálið, men
feilurin eg gjerdi var at eg
ikki kravdi hetta prentað í
sjálvt skjalið, til tað hevði
eg sterri tiltrúgv til mínar
samgongufelagar.
Eg eri vorðin hetta klók-
ari, men ætli mær ikki at
broyta arbeiðslag av hes-
um, men bert leita mær
eftir samgongufeløgum,
har eitt orð er nóg mikið.
Fíggjarligu útlitini
Væl veit eg, at landsstýrið
er sera kroyst fíggjarliga,
og at hver króna skal
vendast. Onki samgongu-
slit ella hóttan um slíkt
skal ljóða frá mær, men
vitandi um at landsstýris-
maðurin í skúlamálum
ikki ger sína skyldu mót-
vegis teim sparingum,
sum vit hava sett okkum
fyri at rekka, fari eg ikki
at góðtaka, at Hoyvíkar
skúli skal vera einasta
sparing, ið landsstýris-
maðurin kann liva við —
so einkult er tað.
Eg ætli mær hvørki at
keypa ella selja her.
Vit yvirliva nokk at
Hoyvikar skúli ikki verð-
ur bygdur, men sama skal
vera galdandi fyri landið
alt — eisini har skógvurin
trýstir landsstyrismann-
in.
Ikki nóg mikið við
samanfoldaðum
hondum
Trúvirði landsstýris-
mannsins eigur at síggj-
ast í verki, og tí eigur
hann at viðganga, at
byggingin av Hoyvikar
skúla
1. hevur fingið rettu við-
gerðina
2. at skjól í málinum
prógva at býráðið er í
góðari trúgv tá hetta
ger sáttmála við byggi-
felag
3. at grundarlag er undir
byggingini sæð frá ein-
um tervi um skúlafer-
metrar
4. at peningur er avsettur
til fólkaskúlar
5. at skúlin er við í sam-
gonguavtaluni
6. at fíggjarligu viður-
skiftini millum lands-
kassan og kommunu-
kassan ger málið til
eitt serligt mál.
Hevur eitt samt lands-
stýri samtykt at steðga
byggingini av Hoyvíkar
skúla, so skilji eg hetta
ikki, og loyvi mær at meta
at hetta skyldast, at vant-
andi upplýsingar hava
grundað steðutakanina.
Í so máta er hetta ikki
fyrstu ferð, at landsstýrið
verður ført bak ljósið í
máli, sum hevur við Tórs-
havnar Kommunu at gera.
Tað, sum harmar meg er,
at hinir landsstýrismenn-
inir (serliga mínir floksfe-
lagar), ikki geva okkum
ein tjans at koma við við-
merkingum, serliga tá
royndir siga, at hetta er
neyðugt.
Poul Michelsen
—
oOo