Sosialurinarkiv
Sosialurin 1990-09-05, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 5. september 1990síða 16

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

0) Qa å lesarabrøv Drykkur ur Hyldiblomu: Í hesum døgum blómar Hylditræið uppá tað besta, við hvítum vekr- um blómum. Træið sæst blóma í nærum hverjari bygd, men fá munnu helst geva sær far um, at tað ber til at gera eina vælsmakkandi saft burt- ur úr hesum blómum. Undirritaðu hava roynt hetta við góðum úrsliti Her er uppskriftin: 20 hyldiblómutyssi utt an legg 25 gr. citrónsýru (fæst í Gongini, og helst eisini á apoteki) 2 spsk. citrónsaft 500 g. melis + 50( 2 teskei flótandi atamon ella "2 tsk. atamonpulv- ur. Koyr alt í eitt ílæt, men ikki atamon. (Skola blómutyssini áðrenn). Stoyt kókandi vatn út- yvir. Koyr síðani atamon í. Lat tað standa og trakta í 5 dagar við loki i Sila saftina. Koyr hana i atamonskoladar fløskur. Set propp å dag- in eftir. Drykkurin kann tynnast vid SD ísvatni. akkar eisini væl heit- góður, tå ein Blómandi er tað ikki men eitt Hylditræ er tað so í hvussu er. onkra uppskrift av onkr- um eðrum gróðri, sum ein kann gagnnýta. Heilsan Petricia Christiansen Anna Olafsson Skála PS: Møguliga kenna ikki oll hvussu hylditræið sær út, kanska tað hevði verið eitt gott hugskot at sett eina mynd av ein- blómandi hvldit SA . september 1990 Eygleiðari I Dimmalætting leygar- dagin stendur eitt lesara- bræv undirskrivad ein eygleidari. Tað er púra rætt, ið hes- in skrivar um allar tær hálvu og frí bilettir, sum fólk hava um hendi. Tað kann eingin virksomheit bera seg fíggjarliga, tá inntekan er millum nakað og einki. Teir allar flestu fólka- pensionistar vildu gleði- liga goldið fullan ferðaseð- il heldur enn at ruturnar skulu halda uppat. Ég dugi ikki at síggja nakra meining við hálvu ferða- seðlunum hjá teim, sum og arbeiða t.d. á flaka- virkjum, sum er alla æru vert. Undarligt sær tað út, at ein maður, sum fer til ar- beiðis, skal gjalda hálvan ferðaseðil til og frá sínum arbeiðsplássi, tí hann hev- ur fylt 67 ár. Hann fær jú somu løn sum hini og pensión afturat. Sama sum við hesum pensionisti kann vera ein ungur maður, nýsettur í búgv við storum lánum til síni hús, hann kundi eisini trongt til ein hálvan ferða- seðil so av og á. Nei, takið hasa olmussu- gávuna, sum hendan ferðaseðilin, alt annað skapar bert ónegd millum fólk. Tað er ikki bert við bussunum hetta ger seg galdandi, við ferðaskipun- um er sama skilið. Ein vanligur pensionistur ferðast so lítið, at hann leggur ikki so nógv í hend- an hálva ferðaseðilin. Lagt skal verða afturat, at tað eru ikki bert pensionistar, ið hava hálv- an ferðaseðil, tað eru ikki so fá, sum bert við at hava eitt ella annað skriv frá Almannastovuni, eisini koma undir somu skipan. Ein samdur eru blivin 67 ár, tað eru eykahjålpin skal eitast at eygleiðari fleiri av teim fólkunum, vera, burtur og latið okk- sum eru resk til arbeiðis um gjalda tann heila Stundi komi —— til at gera ein nýggjan Tjóðveldisflokk, ein er- lendskan Tjóðveldisflokk. Tann upprunaligi (er- lendski) Tjóðveldisflokk- urin hevði tveir hevuðs tættir, sum undirstrikaðu floksins stevnu: a) demokratisku foroyingar skuldu sjálvir ráða í Før- oyum, og b) eingin stætt í samfelagnum skuldi hava nekur framihjårættindi sæst tyduliga, grundiga høgrament sum nú hava ræðið flokkinum, hava svikið Mt sjålvbi: I burturbeint teir kastað bandsflokkir saman við Sar menn (4 í rbeiðar VVirhøvur erða dýkt undir í skatt og í mongum førum ríkin frá húsi og heimi. Sam- stundis fáa landsskaði- ligir trolaraeigarar milli- ardir í sosialhjálp, hóast teir áttu at sitið í Skans- anum upp á vatn og breyð, tí teir hava oytt fiskin undir Føroyum. At tað júst nú er letan at stovna ein ektaðan Tjóðveldisflokk, sæst av ellum sólarmerkjum burt- uri og heima. Tjóðveldis- flokkurin (hereftir nevnd- ur Finnbogaflokkurin) hevur opinlýst og skamm- leyst víst, at hann er bæði sambandsflokkur og fólkaflokkur l senn Kreppan rópar eftir « ir skapur hjå teimum styr- andi hevur ført okkum ut i. Eisini heimspolitiskt er nógv broytt: fridarrørslan hevur vunnið, vandin fyri stórkríggi millum eystur og vestur er burtur, stoðin í Mjerkadali verður helst skjótt nidurløgd, mótsetn- ingarnir hegra/vinstra og sosialisma/kapitalisma hava fingið annað inni- hald. Stutt sagt: talvan er rein. Nú ber til at byrja av nýggjum og gera ein real- istiskan sjálubjargnis- letur gomul her- og gallróp fara, og sum tekur steðu út frá nú- tíðar veruleika, seg eftir fólksins gagni og stingur út í kort- ) samsvarandi. Hetta er ein flokkur, sum hverki bindur seg til høgru ella vinstru, men sum byggir á frítt vinnuligt virksemi, demokrati, rættvísi, sosial trygd og umsorgan fyri umhvervinum. Góðu tit, sum enn eru í Finnbogaflokkinum! Stíg- ið eitt fet til viks og hygg- ið at skilinum. Hvat skulu vit við loysingarnístum og yvirtøku av fólkakirkjuni, tå veruleikin er settur saman av EF, blådypis- kreppu, cyddum fiska- stovnum, 12 milliardum i uttanlandsskuld og einum fólki, sum ikki hevur fyri mat og klæði? Skulu luftholini í Kals- flokk, sum miðar oynni, vandalisman á nlurætt og delirium ns undir Vest- ið $4. September< plagar at taka til? Tá eg sigi, at tann nýggi flokkurin skal vera er- lendskur, so hevur tað sína grund í tí, at segan hevur víst, at Erlendur Patursson hevði rætt í næstan ollum. Hann var tann ídnasti fortalarin fyri at flyta fiskimarkið út, at umleggja til flakafram- leiðslu, at reka trolararnar av landgrunninum, at røkja heimasjógvin, stutt sagt: at leggja grundarlag undir sjálustoðugt før- oyskt land. Frá hevdinum skalt tú hvalin skera. Vit hava ikki brúk fyri yvirtøkum til pynt ella útlivaðari nationalromantikk. Tað, sum um ræður, er at skapa eitt samfelag, sum ber seg. Tí er brúk fyri einari nýggjari polit- iskari kraft, sum beinir fyri tí gamla og lands- skaðiliga oyðsli- og breggipolitikkinum. Finnbogaflokkurin stendur upprættur enn. Men tað er bara tí, at hann hongur um herðarnar á sínum borgarligu vinum. Tá teir sleppa honum — og tað kann henda hvenn dag, tað skal vera — so smellur hann í túnið sum tann tvøgan, hann er. Erlendistur