hósdagur 6. september 1990síða 15

Nr. 133 — 6. september 1990 sundur. at landið í svárari kreppu og nú verður ikki tosað um enn sparing. Øll vita eisini at tað er neyðugt at spara, víst so, men at hetta varð gjørt so harðliga, sum landsstýrissamgongan legði út vid í fjør, hevur alt annað enn gagnað samfelagnum og fólkinum við teim lægru lønunum. annad, Vanligi skattgjaldarin fær rokningina At nytslan seinastu árini hevur verið alt ov høg, kunnu vit bert staðfesta, men tað hjálpir als ikki, at myndugleikarnir langa bremsurnar so harðliga í, at alt fer av knóranum. Tað er nú vanligur ger- andisdagur, at skip fara á tvang. Vit hoyra eisini um nógv sethús og nógv virkir, sum eisini fara á tvang. Nú verður hvgrja- ferð tosað um at lands- kassin misti so og so nógv, við onkra tvingsilssølu. Í veru- leikanum eru tað skatt- gjaldararnir, ið missa henda pening. Soleiðis er hvgrja-ferð okkurt fer á tvang - og tað skal gjaldast, so ella so og hvør fær tå rokningina? - Vanligi skattgjaldarin! Flyta skuld frå privatum til landskassan Tann óhugnaliga uttan- landsskuldin, sum teir privatu áttu meginpartin av og sum teir føroysku peningastovnarnir hava útvegað teimum, setti met. Men eitt, ið vert er at leggja til merkis, er at landið bert átti um 250 milliónir av hesum. Tað hesir menn nú hava gjørt, > r í toif 1 CI dt LOT SadvVd 11uU skuldina frá teimum privatu, til okkum landskassan, sum nú stendur at skylda um 1,5 Milliardir. Logmaður segði ikki sannleikan Løgmadur hevur til dagin i dag pástaðið, at einki arbeidsloysi er i landinum og at einki arbeidsloysi verdur av politikki landsstyrisins. Onnur hava t6 vist å, at hesin politikkur fór at hava óugnaligar av- leiðingar við sær, eitt nú arbeiðsloysi, sum førir til ræðuligar sorgarleikir - og so var. Taka frá teim fátæku - geva teim múgvandi Beint eftir at henda samgonga varð skipað, søgdu vit at einasta enda- mál teirra var at taka frá vanliga fólkinum og geva teimum ríku. Hetta varð harðliga afturvíst, ser- liga av málgagni Tjóð- veldisfloksins. Men tað sum í dag er hent er júst tað vit søgdu. Finnbogi talsmaður afturhaldsins Tað kom okkum ógvuliga dátt við, tá vit í síðstu viku sóu formann Tjóðveldisflok- sins trýna fram í Degi og Viku, sum talsmann fyri at taka av lógina um tann samhaldsfasta arbeiðs marknaðar ceftirlønar- grunnin. Hesin grunnur er størsta sosiala tiltak sum er gjørt seinastu mongu árini. Tað ser- merkta við hesum grunni, er at gll gjalda í hann og at øll fáa eins nógv úr honum, eisini Samgongan leggur alt tað almenna í skeljar: Teir borgarligu nýta kreppuna sum skálkaskjól fyri at skapa eitt samfelag fyri tey ríku - Sjálvandi skulu vit spara, tí samfelagið er í svárari kreppu. Men neyðugt er als ikki at syndra tað vælferðarsamfelag, sum er bygt upp seinastu 30 árini. Teir borgarligu eru ikki - og hava ongantíð verið serliga "heitir" fyri einum samfelag, har gll hava somu rættindi og øll hava somu skyldur. - Tí nýta teir kreppuna sum skálkaskjól fyri at tæga hesa samfelagsskipan ikki il forgloyma tey foreldur, sum velja at arbeida nidursetta ti, fyri at kunna verða heima hjá børnunum! Eitt annad sum vit eiga at hava i huga, er at sera, sera torført verður at hækka pensjónirnar kom- andi árini, tí er hesin grunnur av alstórum týdningi. Gjegnumferið samhaldsfasta Sum undanførslu siga teir at vit ikki hava ráð bæði at gjalda tvungna bundna samansparing og til tann samhaldsfasta. Men hetta er ein vánalig undanførsla. Samfelags- búskaparliga gagnar tann samhaldsfast helst nógv betur enn samanspar- teir borgarligu, ér at arbeiðsgevararnir € skulu gjalda í henda grunn - tað skulu teir ikki til tvungnu samans- paringina! Í Degi og Viku sóu vit eisini nýggja sambands- høvdingan siga sína hug- san um samhaldsfasta. Hann vildi als ikki tosa tStni um at taka av tvungnu samansparingina, men tann samhaldsfasta ynksti hann, sum hann sjålvur målbar seg, "longur enn har pipari grør!" Men hann hevur jú skeggið dekan ov nær høkuni, sum so mangir aðrir av samgongumonnunum. Sum arbeidsgevarar hugsa teir jú fyrst og fremst um sín egna búk, og so kann sektin liggja á, hvussu arbeiðsfólkið hevur tað. Skjótt at bróta niður Hesum høvdu vit ikki trúð um Tjóðveldis- flokkin, sum plagdi at kalla seg flokk fiski- og verkamanna, og serliga ikki aftan á at onnur í flokkinum, eitt nú Karin Kjølbro hava kallað hetta sítt hjartamál. Av royndum vita vit at tað ongan mun ger, hvussu nógv Karin ella Heini gera um seg. Móti Finnboga megna tey einki og vit onnur mugu viðmerking Síða 15 politisk heldur venja okkum við tankan um at tann sam- haldsfasti ikki verður gjøgnumførdur á hesum sinni. Men stórt spell er tað, at ein skipan, sum tað hevur tikiO mansaldur at byggja upp, soleidis verdur tægad sundur eftir fåum månadum. Men tad sum verri er, er at tað tekur enn longri tíð at byggja alt uppaftur. Eirikur Lindenskov I LS LET ye lesarabrøv Tjaldrið sigur mæ mæ mæ ... Ikki kom tað óvæntað. Heldur væntaði eg tað at mýsnar fóru upp á borðið at spæla, nú kettan er úti. Ikki er tað so at eg sam- tykki í ollum, sum verður havt á lofti í Sosialinum, verri enn so, men Sosial- urin er vorðin eitt blað, sum bæði í útsjónd og innihaldi er vert at hyggja nærri at, og tað er eitt rárt hendilsi innan feroyska blaðheimin. Hann er vaks- in í virðing manna millum, sum tikið verður til, »men gakk Sámal! Matias«. Treini vaksa aldri so væl at tey rekka inn í himmalin. Hesin tvitni málburðurin, sum ávísir blaðmenn aldri sleppa burtur úr, fýsna setti sín ill- dám á blaðið í ógóðsligari grein um mót- tekuna av Seyðabrævin- um. Ein skriviháttur, ið tykist at vera í einleika hins skrivandi. Tað er ein ringur vani at vera ófantaligur, tá ein ikki megnar at vera stutt- ligur ella sakligur. Ikki er tað altíð at tað lukkast, men tað tekur teg um hjartað, tá tú sær blað- fólk royna heiðurliga at skriva sakligt, skemtiligt, luttakandi og vitugt. Hetta eru eyðkenni, sum meira enn so koma fyri í Sosialinum. Eginleikar, sum eru ov góðir at verða seldir á loppumarknaði. Um hetta er erkvisið av mær, fer at standa fyri egnu rokning. Eg havi enn ongantíð sæð ein pakka av mjólk, har bert ein lítil partur av mjólkini er súr- ur. Ikki er tað so skjótt at byggja upp sum at bróta niður. Ikki kann tað skaða eitt blað at hava eitt ávíst lágmark fyri fólkaligum ásteði. Ofta kom tað fyri at muran sýndi seg í mát- anum orðini vórðu segd. Mín áheitan skal vera, til tykkara sum manna redaktiónina. Grát, grenja, grín, skelda og brúka teg, men hugsa og hav hjartað opið. Blaðið er ætlað at verða lisið av øll- um fólkinum. Ver ikki so vísur í at »fjøldin er bytt«. fister. Eitt parti av BÍLIGARI | TRÆVERJU | til at grunda og líva viðin upp við. 2% 1. fyri 110,- BECKERS FARVUHANDIL | Box 363 - Tf. 18181 ——0n.)