hósdagur 13. september 1990síða 2

Abyrgdarbladstjåri: Tórfinn Smith Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Hvør er nú syndabukkur? SEINASTA árið undanfarna landsstýri sat varð kvotan í Barentshavinum nakað skerd í mun til árini framman und- an. FÓLKAFLOKKURIN gav før- oyska landsstyrinum og ser- liga javnadarflokkinum skyld- ina fyri hendan nidurskurd. Frá fólkafloksins síðu varð hesin spurningur havdur ser- liga nógv á lofti í Norðoyggj- um. Har vóru atkvødur at vinna í tí málinum. Og lyftini frá fólkaflokkinum trutu held- ur ikki. Tá teir komu til skuldi alt verða ødrvisi. MEN OLUKKUTID. Í 1989 varð kvotan aftur skerd i mun til 1988. Og nú kundi javn- aðarieiðslan í Tinganesi ikki fáa skyldina. Javnaðarflokk- urin var nevniliga farin úr A Almenna og tverrandi morali og Tinganesi og fólkaflokkurin hevði tikid við leiðsluni. Men heilt ráðaleysur var fólka- flokkurin kortini ikki. Nú fekk norska javnaðarstjórnin hjá Gro Harlem Bruntland skyld- ina. TAKA VIT so 1990, so gjørd- ist sáttmálin við Noreg upp- aftur verri enn tey bæði und- anfarnu árini. Og nú var held- ur ongin norsk javnaðarstjórn og ongin Gro Harlem Brunt- land, sum kundi fáa skyldina, ti nú høvdu teir borgarligu skipað stjórn í Noreg. og for- sætismálaráðharri var ongin annar enn fólkafloksmaðurin Jan. P. Syse. SÍÐANI HEVUR fólkaflokkur in ikki klovið í tvey um at vinna foroyingum stórri sømdir eystanfyri. Sjálvandi, ti nú sita fólkaflokkurin og aðrir borgarligir flokkar við ur sum Birgir Danielsen leggur seg út í tað samte- lagsliga og politiska orða skiftið. Onkur heldur, at hann skal halda fingrar- nar vekk og taka sær av at selja fisk og einki annað. Hóast ósamdir við ym- iskt av tí, sum fiskaselu- stjórin hevur fert fram, so Blaðfólk: Randi Jacobsen - Dagny Joensen - Olavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard « Utgevari: — P/t Sosialurin Uppseting: P/F Sosiaturin Prent: Pí Pressan 1981 stjórnarvaldinum, bæði her heima og í Noreg. Nú er onki javnaðarlandsstýri og ongin javnaðarstjórn, sum kann fáa skyldina. TAÐ SEINASTA nýggja er, at fólkafloksstjórnin í Oslo hev- ur vent sær til fólkafloks- landsstýrið í Tinganesi og biðið hetta syrgja fyri, at før- oysku trolararnir beinanvegin gevast við fiskiskapinum í al- tjóða sjógvi eystan fyri. HVOR ER nú syndabukkur? Sambært tí, sum fólkaflokk- urin segði uppundir løgtings- valið í 1988, so må høvudså- byrgdin liggja hjá Jógvan Sundstein, løgmanni, hjá fólkaflokkinum og landsstyr- inum. Restin av åbyrgdini liggur so hjá norska fólka- floksmanninum Jan P. Syse — hann er jú komin fyri Gro Harlem Bruntland. Bústaður: Argjavegi 26 Telefon: Postadressa: Postsmogu 76 110 Torshavn 14720 Argjum 11820 Tetetax: ELLA HELDUR fólkaflokkurin at hetta er sakligt? Nakað eit- ur at verða stoktur í sínum egna feitti! vj. orðaskiftið í mongum førum vant- andi vitan um búskap- arliga samanhangið í skal hann kortini hava tað herðaklapp frá okkum, at hann er millum teir heilt avsporað ! „Eitt óstrukturerað og ósakligt orðaskifti millum ymiskar samfe- lagsbólkar, arbeidsgev- arar, arbeiðsmenn- og kvinnur, politikarar, 0- navngivnar persónar osfr. fer fram å einum sovorðnum stødi, at hampafólk ikki koma sær at taka lut. Hesi o navngivnu Nú er slaa allar botnrekordir. og iva ir verið rá samt ér, um tað hevåd verið skerjan pressufrælsinum a sett forboð moti o seian tek navngivnum lesara brevum: skrivar nytt hevið t Birgir hugsan um Danielsen, fiskasølust ori i Okkara millum og adr: samfelagnum“. SEAFOOD einki nyt fiskasølustjørin altid hev- lagsspurningar neyðturviliga fáu persónar í okkara lítla og dulda samfelag, sum hevur torað at sagt sína meining til eina og kverja tíð. Hetta er jú ein tann stersta mangulveran í ein- um landi, sum annars skuldi átt mong fólk, ið, um áhugi og vilji var til kundu givið sítt bi- drag til samfelagsdebatt- tess, ina. Almenna orðaskiftið er avsporað, sigur B.D. Vit t Í 4, at í bersøgin kunnu so geva snævur- lak 1 egnar barm. Eisini vit eiga part av åbyrgdini av, at einki veruligt uppbyggjandi ordaskifti finst her å landi. hugsað sum IKK hava nakað Og her verður staðn skrivar hann við selu av fiski at gera bæði um blød, utvarp og stað almenna orða- Nú kunnu vit verasamd Sjónvarp. Her liggur tí skiftid er avsporað, ser- €lla ósamd, um tað er Stór ábyrgd á okkum, sum merkt av trongskygni tætt, at ein vinnulivsmad arbeiða í fjølmiålunum Tað nyttar tó einki at gremja seg. Vit mugu øll vera við til at bróta upp úr nýggjum — læra av gjørd- um mistekum. Vit eiga at síggja frameftir, og tað er í hesum sambandi, at vit fegnir vilja geva orðunum hjá fiskaselustjóranum gætur. Ti tey eru í mangar mátar sonn. Eitt nú tá hann nemur við spurningin um ónavn- givin lesarabrøv, nakað, sum bleðini eina og aleina kunnu gera nakað við. Í okkara grannalondum finnast ikki slík ónavngiv- in lesarabrøv. So vil onkur kanska siga, at her eru viðurskiftini so smá, at tað er væl skiljandi, at ikki ell skriva navn undir. Góvu vit dulnevnunum durafjórðingin, tá fóru vit at blíva almenna kjakið fyriuttan, vil onkur halda. Hinvegin kanst tú so 81 at tað kanska hevð verið betri, um vit vóru eina tillka duinevnd: bat fyriuttan 11 tað, sum tú ikk maður fyri at standa inni fyri, skalt tú so heldur ikki tveita eftir eðrum dulnevni Tað var sleppa at undir Tíðindablaðið, sum á sinni tók um, at øll . x avgerð - 3 innsend iesara- brev skuldu prentast við navni undir. Tað eru nú nógv ár síðani, at tað blað- ið gavst. Men gongdin í dag er tann, at øll før- oysku blødini prenta dul- nevnd lesarabrøv og er stødid ti eisini hareftir. Spurningurin er um ikki vit aftur eiga at taka upp tåttin eftir Tíðindablað- einum sakligari og ærlig- ari orðaskifti, í fólkafloks- blaðnum Dagblaðnum síggja blaðstjóran, fólka- tingsmannin og løgtings- mannin Óla Breckmann rósa fiskaselustjóranum upp til skýggja. Tí sami politikari hevur kanska meira enn nakar annar í num og rætt og slætt krevja av teimum, sum Feroyum, sum oyggjarnar vórðu bygdar, verið við til skriva, at tey seta kristna navn undir. Tað er gott, at onkur reisir hetta málið. Kanska grein fiskaselustjórans í Okkara millum verður medvirkandi til eitt til- trongt orðaskifti um spurningin: hvussu við lesarabrevunum og hvussu við tí almenna kjakinum í Feroyum sum heild. Tað verður uttan iva torfert frá degi til annan at broyta politiska tónalagið og tað steði men krevja al nnu vit við at folki, at tey seta sitt navr ndir í greinar og lesara- ein part av orða- skiftinum niður á eitt sak- steði, so brøv, fáa verða um- Tað er annars eitt sind ur av »skæbnens ironi«, tå vit um somu tiå sum ficly asølustjorin eftirlysir at forgifta alt tad, sum annars kundi verið spirin til eitt sakligt og ærligt al- ment orðaskifti. Tað er ikki minst av hansara áv- um, at vanlig fólk her á landi ikki tora at seta sítt kristna navn undir síni bi- drøg til tað almenna orða- skifiið — og hví — jú rætt og slætt av ótta fyri at verða hongd út so og so. i 5