leygardagur 15. september 1990síða 17
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
4
F
F
Í
+
Nr. 140 — 15. september 1990
tidindabladid
Sida 17
TORKIL GULL VERDUR
Tíðindastjórin hjá DBU, Frits Ahlstrøm, metir sigurin hjå før-
oyingum vera størsta bragd yvirhøvur í europeisku fåtbåltssøguni.
Hyrurin var av ti besta i
Landskrona eftir 1-0 sig-
urin móti Eysturríki.
Gleðisrómurin tóktist
ongan enda at fáa. Fólk
hålsfevndust, sum høvdu
tey ikki sæd hvønnannan i
mannaminni.
Danskir, svenskir og
ikki minst føroyskir
áskoðarar vóru her vitni
til ein einastandandi
spennandi og
uppøsandi« dyst
Øl! vóru í parti vid okk
Østrig er ef
tegneseriehold«
vóru
í með IKTif
danir miðskeiðis í ødrun
14 la;l . Y nt ris Ís |
hálvleiki samanbóru liðið
10 CIu >tegnecserichoid<
Myndamanninir hugdu
hvør at ðrum.
Danin: >Fabelagtigt!<
Sviin: >Jammen, dettte
ár jo underbart!<
Og har sat føroyski
myndamadurin við
kaldasveittanum perlandi
á opnuni. Segði ikki so
nógv. Mest miðalvarp-
ingar sum: >Oys, Oys«,
»Huff, Huff«. >Jú, jú. Tað
må eg siga,« var longsti
setningurin i hesi sinnis-
sælu løtu.
Stilli. Róp. Friður. Og
so alt á gosi.
Dysturin er liðugur, og
sigurin er okkara.
Ótrúligt.
Í heimsklassa
Eftir dystin tosaði Sosial-
urin millum annað við
tíðindastjóran hjá DBU,
Frits Ahlstrøm. Og hann
segdi um dystin:
»Føroyar vunnu uppi-
borid. Teir striddust um
hvønn einasta bólt, og
vunnu teir — eisini í luft-
ini. Teir leiktu sum eitt lið
ein heild, á altjóða stødi
Avgjørt besti leikarin á
vøllinum var il Ni
sen. Hann sýnd
heimsklass hani
' r
. i
KK
strøm, 13 er rrvrandi
tyrrs
blaðstjóri á Tipsblaðnum.
Vit: »Men vóru ikki eis-
ini aðrir leikarar, tú legði
merki til. Hvat heldur tú
um til dómis Jesn Martin
Knudsen í málinum?<
>Jú, men jens Martin
kenna vit. Hann er ein
framúr góður málverji, ið
kann nýtast, hvar tað skal
vera. Aðrir leikarar, ið eg
kann nevna, eru skilagóði
liðskiparin Jóannes Jacob-
sen og tann sterki Kára
Reynheim. Ja, teir eru jú
nógvir,< sigur Ahlstrøm
at enda, og ynskir føroy-
ingum tllukku við
sigrinum.
Tíðindafundur
Efur dystin var tíðinda
fundur.
I andglettinum sótu før
berg Mr lør KU
1OIKATå I rkil
men leir nøvadu KOTUNI
synt, at teir gingu heil-
hjartaðir inn fyri sakini.
Skuffaður
Eysturríkski venjarin
kundi ikki dylja, at hann
var ógvuliga skuffaður
um úrslitið. Tó sýnu hann
hetta vid r.øttum itrOttar-
anda.
Hann helt millum annað
fyri, at hetta, ið hent var,
var einki minni enn ein
sensatio hann ynskti
LØrON Í K
Føro)
edn orki
N 1 hanr
x
: Í je
ak
ein nýggjur
fótbóltsleikari.
Men ta søguna fingu tey
ikki.
Troyttir
Nú klokkan var vor
2
nógv, var týðiligt, at før
yysku leikararnir vóru
roytur og vildu bera s
undan tíðindafólkunum
Spakuliga hvurvu teir
fyri annan. Og fyri-
reikararnir og tíðindafólk
r | i » 1.
in KUNndu venda ng
Grækaris Magnussen
var við í Landskrona