mikudagur 19. september 1990síða 11

Nr. 142 — 19. september 1990 tíðindablaðið FA, vera at hava selufólkini nærri sjálvum marknað- inum. — Ég fari at leggja sterri dent á at stovn- seta seluskrivstovur úti á marknaðunum, soleiðis at okkara fólk eru á stað- num. Hetta vil hava nógvar fyrimunir, eitt nú tá vit fáa reklama- tiónir. Tað loysir onga reklamatión so væl, sum tá selumaðurin kann standa andlit til andlit við keynaran, og tað skuldi kunnað spart okk- um pengar. Skal ikki loysa seg at selja uttanfyri Vit spurdu komandi fiskasolustjóran, um hann fer at síggja mill- um fingrarnar við, at limir í Fiskaseluni selja gjøgnum aðrar ella um hann fer at krevja sterri disiplin av limun- um! — Mítt svar til handa spurningin at vit skulu sei; kid væl, at tað verður neyðugt fara aðr: rir. Tað skal ve vers í fyrimur: ra limur Tað skal erkjast bankabókini. Vit skulu selja betur enn aðrir. Og eg ivist ikki í, at hetta fer at eydnast okkum. sigur ein bjartskygdur Bjarti Mohr og leggur afturat, at til tess krevst so, at fyritøkan Føroya Fiskasøla koyrir sum ein rein forrætning og einki annað, og vid nógv betri | sambandi millum fram- leiðara og seljara. Størri og sterkari Men er Bjarti Mohr ikki bangin fyri, at tað verð- ur als eingin kapping, um Føroya Fiskasøla fer at vidka um sitt virk- semi, og tad tå ikki verður pláss fyri eðrum sølufyritøkum! — Tad skal vera plåss fyri okkum øllum og er tad eisini. Men min upp- gåva er so ikki at skapa umsteður fyri aðrar, men harafturímóti at økja um okkara umsetn- ing, at gera Fiskasøluna sterri og sterkari, til eina betri forrætning. At tað skuldi forðað ødrum í at virka, dugi eg ikki at síggja nakra orsek til. Nú hevur um góðsking, tú tosað men hvussu heldur tú tað ver til, at vit ikki hava lagt dent a henda Hevur ik} Fiskasolan storri táttin longu ne ttup stóran part av skyldini Tað haldi eg ikki Tað hevur verið politikk- urin hjá Birgir Danielsen at selja fiskin so hvítan sum gjørligt, og tað hev- ur eisini givið góð úrslit Akoyringarnar á Fiska- seluna, at hon fær ikki nóg góðan prís fyri fisk- in eru ikki rættvísar, tí í mínum arbeiði á Royal Greenland havi eg ferð eftir ferð sannað, at prís- irnir Feroya Fiskasela fær eru væl omanfyri teir bæði norðmenn og íslendingar fáa. Og at leiðslan á Fiska- seluni ikki hevur hildið lotuna verið komna til at koyra rasp, pipar og salt á fiskin, hevur nógv við ta sannroynd at gera, at tað hevur ikki loyst seg so væl, sum tað nú sær út til. Bjarti Mohr vísir á, at gongdin nú er tann eitt nú í Bretlandi, at stórur eftirspurningur er eftir hesum góðskaðu verun- um, og tað er tí uppá tíð- ina, at vit fara í gongd. Men eingin skal halda, at hetta er nekur løtt uppgáva. Hon krev- ur bæði orku, tíð og per. skulu vit liva av í Foroyum í framtíðini, um vit ikki ganga góðsk- ngarleiðina, spyr Bjarti Mohr, sum vísir á, at før- ovingar hava eitt livi- stødi, sum er tað hægsta í allari verðini. Skulu vit til at varðveita hetta livisteði, so mugu vit fyri tað fyrsta til at sóðska fiskin meira og harnæst mugu vit til at keypa heilan fisk frá ødr- um Hvat Mugu tora at taka eina avgerð Men fyri at koma í gongd, so heldur Bjarti Mohr, at ein hevuðs- treyt má uppfyllast. Og hon er, at vit venja okk- um til at taka avgerðir, um hvat vit vilja og ikki. — Serliga í niður- gangstíðum kann tað vera torfert at taka av- gerðir, men tú verður noyddur at taka risiko- ma. Heldur taka eina skeiva avgerð, enn als onga at taka. Vit mugu koma burtur frá hesum ikki at tora at taka eina avgerð — ella bara at út- seta hana. Skulu vit víð- ari, so mugu vit vera meira avgjerdir í einum og øllum. EF-spurningurin meira enn bara fiskur Men aftur til góðsking- ina. Hett r jú eisin ta stóri spurningurina samráðingum okkara við EF. Heldur tú vit í fara uppí EF fyri harvið tga at at sleppa undan ollum avmarkingum í útflutn- inginum? — Ég fari ikki at leggja meg út í kjakið um EF-limaskap. Tað er ein reint Þpolitiskur spurningur, og tí eiga okkara politikarar at taka avgerð um hann. EF-limaskapur snýr seg ikki bara um selu av fiski. Tað er eisini nakað um vanliga gerandisdag- in hjá føroyinginum, um okkara mentan, um okk- ara fiskastovnar, um vit vilja hava Helmuth Kohl til forseta um eini 5-10 ár o.l. Eg haldi hetta er eitt so stórt mál, at tað vildi verið skeivt av mær sum forrætningsmanni bara Bjarti Mohr: — Eg havi nógvar visiónir og ætli mær at fáa nógv av skafti. Nú er at bróta upp um armar beinanvegin at úttalað meg vegna seluna av fiski. Bjarti Mohr heldur tað annars hevði verið frá- líkt um vit sluppu undan tolli = fyri góðskaðar fiskaverur, tí tá liggur vegurin heilt opin fyri einum stórum og spenn- andi útviklingi í okkara góðskingarídnaði, og harvið høvdu vit kunnað skapt tað meirvirði fyri okkara fisk, sum er so avgerandi neyðugt skulu vit ikki minka munandi um livisteðið. Bjarti Mohr heldur, at tað kann ikki sigast nóg ofta, at vit eiga at taka spurningin um meiri góðsking (foredling) av fiskinum í stersta ara. álv- Mítt sjálvandi fyrst og fremst at virka fyri, at limirnir í Fiskaseluni fáa sum mest burtur úr. Men mín uppgáva er so sanniliga eisini at hugsa um sam- felagið Feroyar. Her kemur nevniliga tað inn í myndina, at vit mugu ikki fara at apa okkum eftir eðrum í einum og ollum eitt nú eftir ís- lendingum bara fyri at fáa ein løtuvinning. Ti tað at útflyta ein stóran part av fiskinum heilan av landinum fer bert at geva okkum somu steðu sum ein kaffirepublik. Vit blíva eitt land, sum útflytur ráveru, og tá gerast vit ongantíð rík, bara fátæk. Jú meira av virðisekingini liggur í Føroyum, jú betur eru limir okkara og samfe- lagið Føroyar fyri. Umframt at góðska meira, so heldur Bjarti Mohr eisini, at vit eiga at marknadarføra okk- ara verur betri. Her hevur hann so ætlanir arbeiði er um í sterri mun enn í dag at selja foroyskan fisk undir cgnum veru- merki. Mugu hava fyrsta floks fisk At enda spurdu vit kom- andi fiskaselustjóran, um tað ikki er ein forð- ing fyri at skapa eitt meirvirði, at fiskurin ikki altíð er fyrsta floks! Eg havi fylgt væl við í orðaskiftinum um júst handa spurningin. Eg haldi ikki, at vit eiga at undirmeta hetta við ráveruni, ti tá fiskurin svimur í sjónum er hann fyrsta floks, men tå hann skal góðskast til eina dýra voru, er tað ikki altíð tann sami fisk- urin. Har hevur vraking- in ein part av skyldini, ti tað er ov litil munur mill um Á og BD list Uppå fyrispurning um skipasam:a! átti at verið oðri (oss at fingið eina be ráveru sigur Bjar Mohr. at eingin i dag ivast i, at tað eru alt nógvir trolarar. Vit hava brúkt alt ov nógvan pening til dýr skip og útgerð, bara tað at Esther skal vera besta skipið í flotanum sigur ikki so lítið. Eg sigi ikki, at okkara fiski- menn skulu hava verri arbeiðsumsteður, mer kanska áttu vit at hugs- að okkum betri um, tá vit útbygdu flotan. Bjarti Mohr heldur, at stundin er komin hartil, at vit seta okkum niður og seta út í kortið, hvussu framtíðar flotin skal síggja út, hvussu nógv línufer, útróðrar- bátar, trolarar osfr. vit skulu hava. Sjálvur heldur hann, at ein gongd leið er at leggja størr: dent á drift, sum gevur okkum tann besta fiskin. og har sipar hann útróðrar- Men við- mu tíð, at m.a og linutlota gongur um línuskipini eru vorðin so dýr at byggja, at tey klára seg heldur ikki. So kunnu vit finna fram til ein hóskandi trolaraflota og ein flota við linuførum, sum ikki kosta ov nógv og eru bí- lig í drift, so er tað leiðin vit eiga at ganga. Brúk fyri Fiska- søluni it enda, h di hent Foroyun Foroya Fiskasøla helt upp- ovst, og I r upp til hvønn ein in fram iðara at Hesi årini hjå Roval Gr nd í Ai- borg ha ert meg gv.M eg fingið ra sto Ving fyri lønum jandils nnun kann i nynda n t var Før- ova Fiska upployst, so var tað ein rúgva av donskum millummonn- um, sum høvdu farið við vinninginum. Vit eru fá- ir, og mugu tí eisini standa tá tað ræður um at selja fisk. Tað vil rætt og slætt vera ein katastrofa fyri reroyar, um Føroya Fiskasela gav skarvin yvir og upploysti seg sjálva. Eg sigi ikki vit skulu sita á øllum, men vit mugu royna at gera arbeiðið bæði betri og effektivari tað skal sjálvandi vera pláss fyri eðrum og er tað eisini, sigur komandi fiskaselu- saman stjórin, Bjarti Mohr, í samreðu við Tíðinda- blaðið Sosialin.