leygardagur 22. september 1990síða 8

ÞVÍ John Smith, skrivar: Tad er skilligt, at tað er nakað heilt ravruskandi galið við telunum í okkara útflutningsvinnu. Spurn ingurin er so, um hetta er ein landspolitisk konse- kvens: Fáar dagar fyri val- 1 ið 88 varð núverandi leg- iaður., Jógvan Sundstein, teirri minkandi valutainn- tekuni og um útflutnings- vinnan ikki var ein frí og fræls vinna. Svarið, ið Jógvan Sundstein tá gav Jógvan Jespersen, núver- andi útvarpsstjóra, var fylgjandi: (Føroysk) Ut- flutningsvinnan er ein fri og fræls vinna, Gud havi lov! Tað vit soleiðis upp- liva og hava upplivað sein- astu 2 árini er ein segulig reingjan. Øllum kunnugt hevur henda vinna styrt sær sjålvari lika til dagin i dag, og tað er ti legið og sera fatuligt, at menn sum Óli Breckmann, Birgir Danielsen, Uffe Bærent- sen og Olaf Olsen leika í, meðan teir í skrift og talu vilja leggja ellum eðrum til last og her serliga teirri politisku umsitingini áð- renn 88 ábyrgdina av at føroysk vinnulívsstýring hevur stýrt alt og øllum so fullkomiliga til botns. Tá sagt verður um løn- semi á Bacalao, at hetta kann tryggjast við at tað hverjar 24 tímar skulu slúsast fleiri dekningsbi- dragseindir igjøgnum maskinurnar enn gjørt verdur i dag — so er hetta ein stadfesting av at hetta dekningsbidr: vorðið iskt (fast IN € nterað alla óyvirskoðiliga fram- tíð. At hetta er so, sæst um roknað verður uppá prosentuella veksturin í útflutningsvirði seinastu farnu tjúgu árini. Árini 75-80 var árligi veksturin 23,4% og proportionalt við veksturin í skeiva flotabýtinum millum línu og trol minkar hesin vekstur úr 23,4% niður í 17,4% fyri árini 80-85 og aftaná 85 tekur skriðan at leypa, árligi vøksturin næstu 4 årini frå 85 at rokna fellur årligi vøkstur- in heilt niður á 7,2% um árið. Til sammetingar kann verða nevnt, at árligi veksturin í al- mennari nýtslu fyri árini 80-85 var 17,5%, meðan hesin vekstur var tálmað- man« slúkt samfelag: Fría og frælsa útflutningsvinnan hevur eftir 20 árum etið alt samfelagið á svaðasvorði ur í 85-89 niður á 13,06% um árið, ein minking í mun til 80-85 uppá 4,5% árliga. Í øllum førum sær tað nú út til, at føroyskt vinnulív saman við núver- andi politisku stýringini hevur lagt á borðið mið- vísa ætlan, ið fáa teir makt sum akt, kemur at rokka fimm år fram, ein ætlan, midandi ímóti sanering av akkumuler aðari skuld við ellum nøguligum og ikki møgu- tiltokum, skatta avgjaldspolit iskum lántekupolitiskum, lønarpolitiskum, ja, sjálvt yvir uppheggingina verð- ur roynt sum politiskum, frægast og hardast at avskriva gamla skuld, alt medan tad vid hepnari hond verður roynt at ørkymlad vid at seta upp hvert móti eðrum, steddina av okkara fíggj- g (Dagblaðið Óli 1, Okkara Mill- m Birgir Dimmalætting, UF og SVF og so 14. September Uffe Bærentsen), ein herferð, ið sýnir lc Breckmanr Danielsen, og nu loksins at fíggjarlógin í stedd er vaksin til eitt stødi, ið li ggur langt oman fyri inntekurnar í okkara innflutningsvinnu. Dag- bladid roknar uttan at blunka eisini danska part- in av fíggjarlógini við i sína >sakligu< argumenta- tión, meðan Birgir Daniel- sen dundrar um almenn ørvitisprojekt, tvør- og blokkfloytur v.m., v.m. Pressufundur annad hvørt eygablikk, men einki um- bod frå pressuni hevur enn evnað at seta Birgiri Danielsen teir spurningar, id vit øll longjast eftir at fáa lystar (út í æsir). Í 21 ár sigur Birgir Danielsen seg hava ar- beitt við góðsku, og sjálvt um tað øll hesi ár ikki eru farnar aðrar broytingar fram, viðvíkjandi góðsku, enn ein óhugnalig forverr- ing, so er tað ikki megu- ligt at fáa so mikið sum minsta innlit í nakað mis- tak, alt er, alt hevur verið og alt kemur at vera so sára óbroytt gott: Eftir reyv. Er tað ikki legið, so stóran áhuga Birgir Danielsen og Óli Breck- mann hava í almennu nýtsluni og hvat munnu teir hava til endamáls við hesum ovurhonds áhuga fyri almenna partinum. Man tað vera fyri at vit skulu fráfokusera syrgi- ligu støduna, tá tað snýr seg um seluvirði av ti vøru, sum einamest Birgir Danielsen hevur havt ábyrgdina av, ella er tað umboðsmannaráðið, ella kanska bara nevndin?? Tað er sjálvandi ikki hvønn mans føri at ætla um hvat feroysk politisk stýring í hesum døgum hevur í hyggju, men tað sum tykist fara fram kundi týtt uppá. at tað illum bankarnar og Fer- ya landsstyri er gjørt eitt slag av avtalu gangandi ut upp å at fimm år skulu áðrenn svøllurin verdur skorin. I medan fer ganga fram åvis sanering av bankanna kapitalbinding i tann ikki undir nøkrum umstødum flotapartin, rentabla medan lands partur »avskrivadur« við verður ef fek , tivum vedhaldum, og alt kassans medan verður fluttur svartiper yvir á nýggjar menn. Tað skal ásannast, at hetta er ein máti at gera tað upp á, tá tað kemur an uppá at sleppa sær gamla skuld, men eitt er heilt vist, hesin máti førir ikki til tað okkum ollum tervar: til ekta valutainn- teku. Teir av okkara landsmonnum, politikar- ar, bankastjórar, reiðarar og serliga fiskimenn, ið enn ikki fult út eru vorðnir varnir við at tað einans eru pengar í fiski og fiski- skapi, um tú (við tekni) hevur fingið tamarhald á og kann seinka (steðga) ósjónligu broytingunum, ið fara fram í fiski eftir at hann er deyður og at ein soleiðis kann tryggja tann einasta tilstandsformin (skap og feskleika), sum á marknaðinum her ella har er fremsta fortreytir fyri mesta virði í peningi, hes- ir okkara landsmenn eru ikki nógvir í tali — anna er at tað alment av somu monnum verður talað og skrivað um alt annað enn hetta øll onnur vita alt um. Eitt fimm ára skeið afturat við hesi kós, tað dugir ein og hver at rokna út, vil enda við einari burtursanering av samfe- lagnum ellum, og tá er alt tapt!! av við J. Smith 145 A OO ILL Ski skrivar: Lívsgi 22. september 1990 hjá Ivani Sat hoskv« »ld ið og I ni gdi at Degi og viku, og hoyrdði ferð ur ta sv 3 land okk ein og annan I Fyri eg hvørja ferd, er aftur po litisk kreppa Ur samgonguflokki inn ikki ð longur, avgerðir ða mettar Sum Sál tann og í brot, og nu selmast sambandsflokkur að frå it hanr vera við I Enn einaferð trir maður og land menn fram á skermin og komu við viðmerkingun til støðuna. Legmaður vísti í síni Í hann nú n lærdur í í ingar til rene i sam- gonguni. Signar Hansen var kanska ikki so heppin í svarinum uppá spurn- ingin frá tíðindamannin- um, um tíðin ikki var komin til at leggja frá sær, tá hann segði, at tað kundi samgongan sanniliga ikki gera tí tað vóru nógv stórmál, sum menn máttu seta seg niður og tosa um. Er tað ikki júst trupulleikin hjá samgonguni, at menn als ikki kunnu tosa sam- an, og ongantíð hava kunnað tosað saman. Men bestur var enn einaferð Ivan Johanne- sen. Spurdur um truplu fíggjarsteðu landsins, mátti hann viðganga, at tað stóð ógvuliga illa til, og at ivasamt er um pen- ingur verður til lenir í næsta mánaða. Vit fingu einaferð enn at vita, at inntøkurnar hjá lands- kassanum í ár eru 200 mió. minni enn mett, og at útreiðslurnar verða langt omanfyri játtanina á fíggjarlógini. Men Ivan Johannesen kundi tó visa á, at ein ljósglotti er i allari neyð- ini. Um landskassin er sloppin undan ellum veðhaldsskyldum, um einki verður sett av til upphøggingarstudul, og um metingarnar hjá lvani halda, so verður við árslok 1991 eitt yvir skot uppá 40 mió. kr Ja hetta gott hjá er sanniliga folki at vita sær men hvat hjálpir tað im í teirra stød dag, og hverja vissu hava fólk fyri, at Ivan dugir betur at meta ! fram í tiðina nú, enn hann dugdi fyri 9 mán- iðum síðani. Tá mett nn útvið Í mia. kr SKEIVÍ Eisini royndi hann burturfor- klára vánasteðuna í dag við at nærmast at vinnulívið høvdu steðg- Ja, tað men tað bankarnir að ov knappliga. gjørdu teir sum økti um virkningin av hesum var, at lands- stýrið eisini gjørdi tað sama, steðgaði ov knappliga á og skerdi ov nógv bæði í rakstri og virksemi. Undir seinastu fíggjar- lógarviðgerð vísti and- stødan á hesar avleiding- ar: at almenni sektorurin kundi fara í sor, at játt- anirnar ikki fóru at halda, tí tær vóru óreal- istiskar, at inntøkurnar til landskassan føru at minka enn meira við at skerkja ov nógv, og helst tað ringasta av øll- um, at fólk fóru at missa mótið, og eingin fór at tora ella orka at fara undir nakað sum helst. Tíverri fekk andsteð- an alt ov rætt í sínum spádómum. Hesa seinastu vikuna hava verið einar 3-4 kreppur í samgonguni, og nú kann Feroya fólk ikki taka meira. Nú má hetta óskilið halda upp- at, antin við at samgong- an tekur seg saman og roynir at fera politikk, tí tað hava vit ikki sæð nakað til enn, ella hon leggur frá sær. Marita Petersen é ÁR