týsdagur 25. september 1990síða 15

Nr. 146 — 25. september 1990 ; Vildu ikki at børnini lærdu . at svimia -so lítil var áhugin fyri ítrótti. AE ól re be ér Hetta måtti Poul Perersen, såli, sum eitt skifti virkadi sum føroyskur itróttarráðgevi og var seinri við til at stovna ISF. mangan sannað. Poul var giftur við Elinborg Petersen úr Horni í Havn. Tey bæði vóru eisini miílum høvudsstudlarnar í Suðurstreymoyar Javnaðarfelag, sum í dag fyllur 65 ár. Vit stukku innar á gólvi hjá Elinborg. Øll tjóðin hevur fyri eina- ferð skuld staðið saman sum ein maður. Hetta í samband við at fótbólts- liðið gjørdi Føroyar kend- ar um allan heim. >Ere de smá, så ere de raske«, men tilikan åhuga hava føroy- ingar ikki altid havt fyri ítróttinum. Sosialurin hevur vitjað ein av trúgvu limum felag- sins, sum var gift við slóð- aranum mikla innan í- trótt, Poul Petersen, sála. Vit stukku inn á gólvið hjá Elinborg Petersen, úr Horni í Havn, júst tá hon hevði vitjan av systrunum Evu og Didduni. Hetta gjerdi práti upp- aftur meira fjøltåttad, tí tað, sum ein hevði gloymt, tað mintust onkrar av hin- um. Prátið kom nógv inn á alt tað arbeiði, Poul hevði útint innan ítróttina. Hesi bæði: Poul og Elin- borg, hava til allar tíðir havt eitt vakið eyga fyri ti, sum fór fram í samte- lagnum. Ikki bert sum á skoðarar, men tóku við lí ( st mer ngl x La0 Kuia sum heild. Tey vóru allar dagar virkin í Javnaðarfe lagnum og vóru av bestu stuðlum eisini hjá blað- num. Afturhalds- kreftir Tá talast skal um Poul, sigur Elinborg: >Ég orki ikki at hugsa um ta mót- steðu og ta viðferð Poul fekk í sambandi við, at afturhaldskreftirnar fingu avtikið tann stovn, sum Poul hevði lagt eitt so stórt arbeiði í at fáa upp á føtur, og sum var eitt av livsmålunum hjå honum, nevniliga: ítróttaráðgev- arastovnin«. Blað- og bóka- útgáva Fyrst hevði Poul gjert eitt ómetaliga stórt arbeiði fyri at fáa ungfólk at lut- taka í ymsum ítrótta- greinum. — Hann hevur givið út bøkur og blød, m.a. um svimjing, fótbólt og hondbólt. Hann fekk saman við eðrum stuðlum sett Í.S.F. á stovn. Meðan stovnurin Í.S.F. ongantíð hevur verið í sterri blóma — og hvar túsundtals ungfólk við lív tíðindablaðið Frá eini lærarastevnu i 1959. Frå vinstru: Niels Elkjær Hansen, Kampmann, Jåkup Joensen, Niels W. Poulsen og Poul Petersen. og sål ganga upp i hetta fritidarvirksemi, so mugu vit benda høvur, tå talan er um ítróttarráðgevan, sum ikki fekk høvi at halda fram, tí afturhalds- kreftirnar vunnu. Poul var fyrst bráð- feingis ítróttaráðgevari 1935-36, útevndur 1938- 44. Í tíðarskeiðinum 1949- 1954 ítróttaráðgevari undir Foroya Landsstýri. Lítil áhugi fyri svimjing Elinborg sigur frá, at eis- ini í fyrstani var mótsteða móti, at børn t.d. skuldu læra at svimja. Sjálvt her í havn segði onkur lærari við Poul, at tað vóru fleiri foreldur, sum ikki ynsktu, at bern teirra lærdu at svimja! Hatta um ítróttina. Føroya Lærarafelag Poul var sum sagt uppi i nógvum, sum fór fram i samfelagnum. Var limur i søknarstyri, i »skuladirek- tionini«, sum tey søgdu tå, og var formaður i Før- oya Lærarafelag. Tad er ikki ov nógv sagt, at tað man vera hendingaríkasta tíð í segu felagsins. Með- an Poul var formaður hendi tann stóra lenar- broytingin. Soleiðis at lærarar komu upp á eina sømiliga løn. Yngstu lær- ararnir mundu fáa u.l. 800 kr. um mánaðin undan lønarhækkingini. Lærarastevnan Nakað annað var, sum eyðkendi lærarafelagið tå: Lærarastevnan, sum var einaferð um árið. Allir lær- arar, sum uppá nakran máta kundu fara, fóru til Havnar á lærarastevnu, og øll gleddu seg. Fleiri av lærarunum búðu á Sjó- mansheiminum, og tað er sagt, at teir kundu uppi og práta til tann ljósa sita Elisabeth Hen- riksen og Elinborg Petersei eru milium elstu limir i Sudurstreymoyar Javnadarfelag. morgun. Tað var hátíðar- ligt, tá stevnan varð sett; ell kundu vera við til set- anina — og ofta komu út- lendskir gestir. — Seinri var so aðalfundur, og um kveldið varð hildin ein rimmar veitsla í klubban- um ella á Hotel Feroyum. Elinborg sigur, at tey al- Síða 15 tíð hevdu nógv at gera, men tey fingu mangan eina hond frá systrunum, serliga tá okkurt serligt var á vási. Tað var ein sera hugna- lig leta, og vit ynskja Elinborg og hennara alt gott fram yvir. H. Umbering til Jógvan Sundstein Eg vil biðja um umber- ing fyri ta yvirskrift eg nýtti í grein míni í sam- bandi við ætlaða upp- skotið um frítíðar- lenina í seinastu viku Sjálvt um eg standi við míni sjónarmið í hesum máli, sum eg rokni sum eina hóttan móti tí felag, sum eg umboði, so var ikki grundarlag fyri at nýta eina slíka yvirskrift Oli Jacobsen Sosialistiskt í Ungmannafelag | sOssálur