týsdagur 2. oktober 1990síða 14

Síða 14 ÍTRÓTTU VOVE Undirhald uttan heiðursmerki Miðvingar sýndu frálíkt spæl í 2. hálvleiki á Svangaskarði. Vit verða ikki skøkk, um Eyðfinn Davidsen heilt skjótt verður tikin í landsliðshópin $ í Mikkjal Danielsen fer komandi ár at standa á odda fyri einum uppløgdum FM-kandidati B68— MB 1—1 (1—0) DI h| 10 I ør 1 S i 2, 1 ( Ki eild At talan kann gerast ur era er deildar leik við miðvingum, fingu vit sterkar ábendingar um 2. hálvleik inni á Svanga- skarði Eyðfinn, speedaran og Tad var sum trýsti á fekk leikferðina upp, so- leiðis at heimaliðið hevði trupult at fyri skjóta meira enn byrgja upp MB-leikinum inn í hálvleikin gav hetta úrslit: Jens Erik Rasmussen stingur til Birgir Jørgensen í høgru, ferðina eydnast honum at fáa kúluna fram við einum væl leikandi Kjartan Nesá. Bæði fyri 19 m i. min oghesa og síðani spældu miðving- ar sær til stórar meguleik- ar, og sýndi Kjartan ikki slíkt dirvi og skjótleika í stødum, har hann var einsamallur við motstødu manni, so fóru bæði stig ini vestur í Vágar. At annað varð verandi á Toftum skal síggjast í um MB spæl á egnari hálvu, spælir Petur Hans, sum í eitt tvey saman- spæli við Øssur bróður gerst leysur 13 metrar frá Peturi og heilfluktar í net- takið. Flott! Stórt hugflog Men sidan var tað MB, sum stóð fyri tí mesta. Og tað er undrunarvert, at teir í so stóran mun megn- aðu at skapa skjótan, flót- andi, vælskipaðan leik, tí fleiri teirra saknaðust, sum hava verið við til at skapað miðvallarleikin. Her verður hugsað um Snowball, Suna Jacobsen, Petur Eiriksson og Jó- hannes Joensen. Hetta tykist ikki vera nakar bági. Hóast týðulig veik punkt á fleiri pláss- um, so vóru sterku kreftir- nar nóg góðar at bera heildina igjøgnum. Fyrst verður hugsað um vælleik- andi Petur í málinum, um verjustudlarnar Valbjørn og Mikkjal fram til altíð vandamikla Birgir. To var ( ð 193 k 11 r Við ert sevdnast kt spæl en stuttligt var at Sløg it Noas Eyðun tapti DOlt attan á hava rikið 20-30 met rar, so var hann sum ein leva attur á manninum Góða framtíð Javnleikurin bar í s FSF maðurin fór avstað aftur við heiðursmerkjun Fad eydnaðist ikki fyri B68, men tá alt kemur til alt, so man eitt hitt stúttasta felagið í áttati- árunum ikki vera heilt 6- negt við 6. plássið. Eftir at venjarin hvarv, mundi hevuðsuppgávan hjá Finni fyrst og fremst vera at halda liðið í deildini, og tann setningurin er í hvussu so er greiddur. At miðvingar komandi árini fara at hava stóran leiklut í fremstru reð er einki at ivast í. Hevdu teir ikki sjálvir havt lorkað stig burtur í uppløgdum vinnarasteðum, og hevði dómsnevndin ikki tikið tvinni frá teimum, var heiðursmerkjapláss greitt. Men bíða kemur nokk. bara. Tað -nn- Líka við og næstan... Hóast SIF størsta partin av dystinum heyði gott tak á GI, so megnaðu teir ikki at fáa nakað stig, og harvið glapp eisini møguleikin fyri at leika í 1. deild komandi ár teimum av hondum SIF—GI 0—2(0—0) So vóru dagarnir hjá SIT taldir í 1. deild á hesum sinni. Men sum teir leiktu ímóti bronsuv innarunum år Gøtu sunnudagin, so verður teirra steðgur í 2. deild neyvan meira enn eitt kappingarár. Bronsuvinnararnir i 1. deild 1990, GI, byrjadu dystin i Sandavågi sunnu- dagin nógv betur, og týðu- ligt var, at ikki allir SIF- leikararnir hevdu tamar- hald á nervunum, tá dyst- urin byrjaði. Hesa fyrstu letuna av fyrra hálvleiki kundi GI verið komið á odda, men — og taðer ikki fyrstu ferð í ár — so hevði GI ringt við at gera nýtslu av málmeguleikunum. Men sum fyrri hálvleik- ur leið, so fekk SIF-verjan tamarhald á GlI-álopsleik- arunum, og teir yvirtóku eisini meira og meira av spælinum, men tað skjóta og flótandi áiopsspælið, sum í síðstuni hevur eyð- kent SIF-liðið, kom ongantíð rættiliga fram. Men SÍF hevði eisini sínar málmeguleikar í fyrra hálvleiki, og tá farið varð ry « I sjålvir skulc ra at a gera dystir egnar týr mun Og hevði SIT hålvleik betur, so var einki at ivast i, hvat liðið byrjaði seinna hålv- leik betur. SIF setti seg á seinna hálvleik frá byrjan, men rættvísi í fótbólti hevur einki við hver hevur meira ella minni spæl at at gera. Tá 11 min. vóru leiktir av seinna hálvleiki, fara Gl-ararnir í snarálop, og við góðum forarbeiði frá Per Dalheim, eydnast tað Paula Jarnskor at gera sítt lívs mál. Úr 20-metra fjarstødåu bombar hann eitt gott innlegg upp i nærmasta målhorn til 1-0. Eitt framur vakurt mål. Hetta målid hevur iva- leyst loypt hvøkk å SiF- leikararnar, ti teir komu ongantid rættiliga fyri seg aftur, og tå Johnhard Joensen eina løtu seinni noyddist ut vegna skada, ja, so funnu SÍF-leikarar- nir einki móttrekk, ímóti eini disiplinerað leikandi Gl-verju. Tá GI so miðskeiðis í endað fyrra Nr. 151 2. oktober 1990 FUR/RETUR. SIF og B 71, id fluttu upp år deild fyrra- árið, fara nå bædi sama veg. Myndin er frå dyst- inum å Sandi i fjør hålvleiki kom å 0, vid måli, ske) t, sum Per Dalheim var eftir. SIF-leik- ararnir og viðhaldsfólkið lósu skriftina á vegginum. Iey mest bjartskygdu viðhaldsfólkini stóðu sam- an við leikarunum og bíð- aðu eftir at sandingar skuldu javna út á Tver- oyri, men tá TB skoraði til 2—0, var tað tíð at fara til húsar. Sum dysturin fór, var einki at ivast í, at GÍ hevði uppiborið sigurin, men neyvan man fara at ganga long tíð, til hesi bæði liðini metast aftur í bestu deildini. Skal ein taka nakrar leikarar fram um, so er lít- ið at ivast í, at GÍ-leikar- arnir eftir dystin hava giv- ið Carl Whitehouse og John Sigurd Gleðisheygg onkur herðaklapp. A SIF-liðinum legði ein serliga merki til Ari Thomasen, ið saman við Torkili Nielsen og Høgna í Storustovu, leikti ein góð- an dyst. eingin von F