leygardagur 6. oktober 1990síða 9
‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 155 — 6. oktober 1990 bøndanlaðið Sosialurin
Síða 9
Í gjár var dagurin, tå øll børn í Norðurlondum fóru út at renna. Dagurin verður hildin
fyri at skapa áhuga millum skúlabern at íðka onkran ítrótt.
skúlatímunum, og
at sita still í
ivaleyst
sita tey
annars
sjónvarpinum aftan á skúlatíð. Hesi bernini runnu í Havn í gjár.
Vapna
hervenjing
í Mjørkadall
„Ég gjerdist rættiliga
skakkur, tá eg brádliga sá
kamoflasju klæddar her-
menn standa við vegjaðar-
anda.
Nei, talan er ikki um
eina krígsuppliving
Irak ella Kuwait.
ur
Hetta sigur ein av okk-
ara lesarum, sum eftir at
hava sæð hesa sjón tveir
morgnar á rað í Mjorka-
dali fyrr í vikuni, helt, at
tað mundi hava áhuga hjá
almenninginum at hoyra
um.
»Hermenninir vóru i
kamoflasjuklædum, sum
høvdu ymsar grønligar og
brunligar litir. Ti så eg
teir heldur ikki beinan-
vegin«, greiðir lesarin frå.
Hann er i sinum dagliga
arbeidi vanur at koyra eft-
ir Oyggjarvegnum fyrra-
partin, men hetta hevði
hann ikki sæð fyrr.
Vanliga fáa børnini boð um
eisini
nógv framman fyri
»Tad er sjálvandi einki
forgjørt i, at fólkið í
Mjerkadali vil vera í venj-
ing, men hetta var bara
ikki nekur vanlig venjing,
so vítt eg dugdi at
siggja«.
Lesarin greidir frå, at
hermenninir ikki bert
vóru hernaðarliga ílætnir,
men at teir eisini
tungt vápnaðir.
>Tað skuldi nú ikki ver-
ið neyðugt her í
Føroyum«, heldur lesarin,
ið tveir morgnar á rað
hesa vikuna sá hermenn
venja i Mjørkadali.
voru
hj.
Poul Martin Joensen
Í gjár 5. oktober varð Poul Martin Joensen,
á Trødni í Fuglafirði, 70 ár.
Poul Martin fór sum so mangur í teirri tíð-
ini til skips, hann var við sluppini >Ma-
zeppu« øll árini frå 1935 til 1940, ið varð tað
síðsta árið, feroyingar fiskadu í Islandi,
áðrenn teir fóru at sigla niður við fiski Bret-
lands. Í 1941 gjerdist hann sjúkur, smitt-
una, og tå hann aftur varð arbeidsførur, fór
hann at arbeiða í fiskakjallaranum hjá Pidda
(S.P. Petersen). Síðani hevur Poul Martin
verið í fiskinum, hann gjerdist vrakari, hetta
starv hevur hann rekt í 43 ár. 15. august
1957 varð hann útnevndur til vrakieftirlits-
mann og enn røkir hann starv sitt.
Poul Martin er víða kendur og við hugna-
liga verumáta hansara er tað lætt hjá honum
at koma í samband við fólk.
Men Poul Martin hevur altíð havt víðan
sjónarring og stuðlað, har hann hevur hildið
tað vera rætt at leggja orku sína. Hann er
væl kendur og væl umtóktur sum medar-
beiðari í missiónsarbeiðnum, Indre Mission,
deknur er hann í Fuglafirði, hetta starv hev-
ur hann rekt nú skjótt í 25 ár.
Tá Keypssamtekan varð stovnsett i
Fuglafirði, var Poul Martin teirra millum,
sum hildu hetta vera hent tiltak. Seinni hev-
ur hann sitið í leiðsluni hjá Feroya Keyps-
samteku, sum formaður og næstformaður. Í
tíðini hann sat í leiðsluni bygdi Feroya
Keypssamteka handilin í Hoydelum, Fugla-
firði og í Vágunum. Politiska áskoðan hans-
ara hevur altíð verið javnaðarhugsjónin og
her hevur hann verið trúgvur sum trellið.
Í summar varð Hanna, konan, 70 ár, tá
vóru tey stedd hjá dóttrini í Danmark. Teir 4
synirnir búgva allir heima, 2 teirra eru fiski-
menn. Vit ynskja tykkum tillukku og Guds
signing.
J. Lindenskov