Sosialurinarkiv
Sosialurin 1990-10-06, síða 9
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 6. oktober 1990síða 9

‹ fyrra síða allar 23 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 155 — 6. oktober 1990 bøndanlaðið Sosialurin Síða 9 Í gjár var dagurin, tå øll børn í Norðurlondum fóru út at renna. Dagurin verður hildin fyri at skapa áhuga millum skúlabern at íðka onkran ítrótt. skúlatímunum, og at sita still í ivaleyst sita tey annars sjónvarpinum aftan á skúlatíð. Hesi bernini runnu í Havn í gjár. Vapna hervenjing í Mjørkadall „Ég gjerdist rættiliga skakkur, tá eg brádliga sá kamoflasju klæddar her- menn standa við vegjaðar- anda. Nei, talan er ikki um eina krígsuppliving Irak ella Kuwait. ur Hetta sigur ein av okk- ara lesarum, sum eftir at hava sæð hesa sjón tveir morgnar á rað í Mjorka- dali fyrr í vikuni, helt, at tað mundi hava áhuga hjá almenninginum at hoyra um. »Hermenninir vóru i kamoflasjuklædum, sum høvdu ymsar grønligar og brunligar litir. Ti så eg teir heldur ikki beinan- vegin«, greiðir lesarin frå. Hann er i sinum dagliga arbeidi vanur at koyra eft- ir Oyggjarvegnum fyrra- partin, men hetta hevði hann ikki sæð fyrr. Vanliga fáa børnini boð um eisini nógv framman fyri »Tad er sjálvandi einki forgjørt i, at fólkið í Mjerkadali vil vera í venj- ing, men hetta var bara ikki nekur vanlig venjing, so vítt eg dugdi at siggja«. Lesarin greidir frå, at hermenninir ikki bert vóru hernaðarliga ílætnir, men at teir eisini tungt vápnaðir. >Tað skuldi nú ikki ver- ið neyðugt her í Føroyum«, heldur lesarin, ið tveir morgnar á rað hesa vikuna sá hermenn venja i Mjørkadali. voru hj. Poul Martin Joensen Í gjár 5. oktober varð Poul Martin Joensen, á Trødni í Fuglafirði, 70 ár. Poul Martin fór sum so mangur í teirri tíð- ini til skips, hann var við sluppini >Ma- zeppu« øll árini frå 1935 til 1940, ið varð tað síðsta árið, feroyingar fiskadu í Islandi, áðrenn teir fóru at sigla niður við fiski Bret- lands. Í 1941 gjerdist hann sjúkur, smitt- una, og tå hann aftur varð arbeidsførur, fór hann at arbeiða í fiskakjallaranum hjá Pidda (S.P. Petersen). Síðani hevur Poul Martin verið í fiskinum, hann gjerdist vrakari, hetta starv hevur hann rekt í 43 ár. 15. august 1957 varð hann útnevndur til vrakieftirlits- mann og enn røkir hann starv sitt. Poul Martin er víða kendur og við hugna- liga verumáta hansara er tað lætt hjá honum at koma í samband við fólk. Men Poul Martin hevur altíð havt víðan sjónarring og stuðlað, har hann hevur hildið tað vera rætt at leggja orku sína. Hann er væl kendur og væl umtóktur sum medar- beiðari í missiónsarbeiðnum, Indre Mission, deknur er hann í Fuglafirði, hetta starv hev- ur hann rekt nú skjótt í 25 ár. Tá Keypssamtekan varð stovnsett i Fuglafirði, var Poul Martin teirra millum, sum hildu hetta vera hent tiltak. Seinni hev- ur hann sitið í leiðsluni hjá Feroya Keyps- samteku, sum formaður og næstformaður. Í tíðini hann sat í leiðsluni bygdi Feroya Keypssamteka handilin í Hoydelum, Fugla- firði og í Vágunum. Politiska áskoðan hans- ara hevur altíð verið javnaðarhugsjónin og her hevur hann verið trúgvur sum trellið. Í summar varð Hanna, konan, 70 ár, tá vóru tey stedd hjá dóttrini í Danmark. Teir 4 synirnir búgva allir heima, 2 teirra eru fiski- menn. Vit ynskja tykkum tillukku og Guds signing. J. Lindenskov