týsdagur 9. oktober 1990síða 3

Tey vóru fermd fyri „Nr. 156 — 9. oktober 1990 = ða Aftaná andagtsløtuna í Havnar kirkju, var henda myndin tíkin av teimum, sum hittuast á 50 ára degnum. Aftast síggjast: Térbjørn Simonsen Nólsoy, Poul Gaard Hansen Tórshavn, Ulf - Zachariasen Tórshavn, Kris Guttesen Tórshavn, Johan Tauser Tórshavn, Arne Debes Tórshavn, 3 Johanna Hansen Nólsoy (gift Zachariasen Sandur), Herborg Nybo Hvitanes (gift Danielsen 4 Kaldbak). Fremst síggjast: Hans Peder Brekkstein Velbastað, Malla Tórsheim Argir, Jona Henriksen Tórshavn, Ebba Joensen Koltur (gift Múller Kvívík) og Maria Johansen, - Tórshavn. 6. oktober fyri 50 árum Konfirmantarnir hildu teimum frá, sum í dag Jona Henriksen var ein F sidan, véru 36 konfir- mantar fermdir i Havnar kirkju. Tað var provst Dahl, sum fermdi tey ungu. Hetta var sam- stundis seinasta konfir- - nå 50 åra dagurin fyri fermingini var, at tey skuldu gera okkurt burturúr. Boð varð sent út til teir konfirmantar, sum búgva búgva uttanlanda. Dagurin var hildin á tann hátt, Havnar kirkju og hildu eina andagtsløtu og min- tust aftur á ferming- at fólk hittust í teirra, sum varð fermd henda dagin, og hon minnist, at provst Dahl segði teimum m.a. "Um stutta tíð skal eg standa Gudi til svars fyri øllum matiónin hjá provst iFøroyum. Ov seint kom ardagin og tað, sum teimum konfirmantum, Dahl,. Hann doyði bert hetta í lag, og ti vóru provst Dahl hevði sagt sum eg havi fermt." tvey ár seinni. ikki stundir at boða fyri 50 árum síðan. Annars tosaðu vit Foto: Tórfinn Smith eisini um skemtiligar hendingar, sum vit mint- ust aftur å, um tidina tå vit gingu at lesa, sigur Jona. Aftaná håtidarløtuna i Havnar kirju, fóru øll á Sjómansheimið, har hug- naligt døgurdabordhald var, og nógv prát um Jákup Dahl, van- liga neyndur provst Dahl, doyð: bert tvey ár eftir at hann hevði havt seinastu ferming sína í Havnar kirkju. Tá konfirmantarnir hildu 50 ára dagin leygardagin 6. oktober, varð samstundis farið út á kirkjugarðin at leggja blómur á grevina hjá provst Dahl. gamlar dagar og tað, su tann einstaki mintist á ur á. Seinni varð farið úr kirkjugarðin at legg blómur á grøvina í provst Dahl. Dagny Frá føroyska landsliðs- hópinum — i Ishøj Sosialurin var við, tá id foroyska landsliðið vandi á Ishøj stadion um vikuskiftið. Og leikararnir vóru sjálvsagt spentir — og ikki sort bjartskygdir. Um fýratíðina leygardag- in metti landsliðshópurin upp til venjing á Ishøj stadion. Hýrurin var góð- Jan og Mikkjal ur, og allir tóktust vera rímuliga væl fyri. Jan Dam og Mikkjal Danielsen stríðast báðir við skaðar, teir hava fing- ið, men vóna tó báðir at vera við í dystinum miku- dagin. Mikkjal fekk eina fibur- spreinging næstseinasta fríggjadag, men leikti kortini sunnudagin eftir. Hann fær í letuni viðgerð frá danska fysioterapeut- inum, ið knýttur er at fer- oyska landsliðnum. Jan Dam fær eisini viðgerð, men ikki fyri nakra fibur- spreinging. Jan kokt fótin. Sæð fram til dystin Mikkjal helt fyri, at nú hevði hann sæð fram til dystin við spenningi, so tað hevði verið spell ikki at kunna leikt við. Jens Martin skaða Undir venjingini hendi tað sera óhepna, at kendi mál- verji okkara, Jens Martin Knudsen, fekk skaða í hondina, og noyddist at gevast. Men kortini er hevur ikki vist, at hann ikki fær veri við móti Danmark. Sjálvur ivast hann ikki. „Sjálvandi verðið eg vid«, helt hann fyri. Bara teir ikki fáa »kultursjokk« Jåkup Simonsen, lim fótbóltssambandinum, liðleiðari hjá landsliðnu sigur í samreðu við Sosi in, at tað uttan iva ka: tykjast egiligt at koma a leika framman fyri eir mannamúgvu uppá ei tríatitúsund fólk. „Bara teir ikki fáa kultursjokk = heldur hann fyri. Jákup sigur annars, at teir allir fara at berjast fyri at fáa eitt so heiður- ligt úrslit sum gjerligt. Og hóast teir fáa nakrar strævnar dagar upp undir dystin, fara teir at sera sítt til at vera væl fyri móti denum Framhald á síðu 19