mikudagur 10. oktober 1990síða 13

Síða 14 Ábraham Hansen: — Hetta verður nógv truplari Tað heldur royndasti foroyski leikarin, tá hann sam- metir dystin í kvold við tann moti Eysturríki. Á sá Einasti føroyski leikarin, sum áður hevur leikt í ítróttarparkini, er aldurs- forsetin Abraham Han- sen. Fyri fimm árum síð- ani var hann á OB liðnum, sum tapti 4—2 móti KB. Men tá vóru bert 1500 áskoðarar og nú vera 30000, so umhvervið verð- ur eitt heilt annað: Vit munnu allir vera greiðir yvir, at talan kann gerast um eitt rættiligt ódnarveður. Ég var í ítróttarparkini síðsta summar og sá teir spæla Sveríki sundur og saman og vinna við 6—0. Vísa danir slíkan leik, tori eg Vit vera í PARKINI 10. okt. Danmark-Føroyar ikki at hugsa um, hvat fylgjan kann bliva. Tibetur kunnu vit ugga okkum vid, at spælid verri langt í frå hevur hingið so væl saman síðani, og satt at siga, so trúgvi eg uppá, at vit kunnu vera við til at skapa dystin, men tað verður trupult. Hvat skulu tit serliga ansa eftir? — At danir eru nógv gløggari enn eysturríkar- arnir vóru. Hjálparvenjar- in hjá Richard Møller Niel- sen, Jan Poulsen, sá okk- um í Brendby og í Lands- krona, og teir hava heilt víst lagt ráð upp ímóti okkara pressufótbólti. — Hvat heldur tú tey ganga út uppá? — Eg vóni, at teir leggja trýst á okkum langt uppi á vellinum, so mugu vit bara vísa tolni, halda sum frægast upp á bóltin og gera frísperkini so mikið langt frammi á vellinum, at tey ikki eru beinleiðis vandamikil. Tað eydnað- ist væl í Landskrona. Hyggjuráðini Eisini er tað av alstórum týdningi, at vit mun sum í fyrra dystinu ikki men eru fjålturstungnir, dekka og takla við fastleika. Vit vita væl, at Af: 1 Michael hinar alla: 1] rur nv LaUarup og stjórnúrnar brýggja seg um næskt verjuspæl, men hetta eig- ur ikki at halda okkum aftur. Tað kann vera okk- um til fyrimunar, at teir eru so eymir um síni dýru bein. Vit mugu eisini ansa eft- ir ikki í sama mun sum móti Eysturríki at nýta rangsteðufelluna. Vong- verjar og miðvallarleikar- ar hjá Danmark ætla at gera sær dælt av hesum. Um vit hótta við felluni, men ikki nýta hana, so verða bóltarnir, sum ætl- ast í tómrúmini, spældir í føturnar á okkum. Seinni kunnu vit í ávísan mun seta felluna. Nógvar royndir Abraham dylur ikki, at hvat fótbóltsmeguleikum viðvíkur, so hevði hann viljað verið 10 ár yngri. Teir ungu hava fantast- iskar meguleikar í mun til teir, vit hevdu, heldur veteranurin, sum longu í 1980 leikti sín fyrsta landsdyst — á útivelli móti Íslandi. Vit taptu 2—1 og vunnu 6—0 á Grønlandi, í alt hev ur Ábraham leikt 20 landsdystir. Orsekin til at talið ikki er vorðið hægri í 10 ára skeiðnum, er m.a. at eingir eru leiktir tíðar- skeiðini, hann hevur verið burtur. Fyri 10 árum síðani leikti hann samar við gøtumanninum John Jarnskor vid Norkøping felagnum Sleipner i næst- fremstu rød i Svøriki. Tad var Ronnie Gunnarsson, sum hevði verið venjari hjá IF, ið bað teir koma við sær, tá hann gjørdist venjari har yviri. Talan var bert um tað eina kappingarárið, og í 1985 kempaði Abraham seg á OB miðvellin. Venj- ari var núverandi danski landsliðsvenjarin Richard Meller Nielsen, og hann bar so í bandi, at sáttmáli varð gjørdur vid feroying- in fyri 1986. Men so komu privat viðurskifti uppí, sum hevdu við sær, at fa- miljan fluti heim aftur á klettarnar, og OB sýndi ta vælvild, at sáttmálin bleiv strikaður. Vit fáa ikki Ábraham at vedda um úrslitið: Longri tíð gongur uttan at danir skora, betri verður fyri okkum. Vit fara ofta at skeita upp á klokkuna! -nn- TL A 0 —— — Heri Niclasen, stjórt: Ítróttarparkin 10. oktober 1990 Mirakkul skal til skulu vit vinna á Danmark í Parkini 3-0 til Danmark madyst rad er ra egnu park. dysturin í Landskrona var útidystur hjá Eyst- urríki, og tað var tað n nja dønum Hin gott nokk eisini hjå før- oyingum. Men at vinna i dønum í Parkini, tá skal eitt mirakkul til. Klåra vit okkum vid 3- 0, so eri eg nøgdur, og tad er avgjørt eingin skomm fyri føroyska landslidid. Atli Dam, fyrrv. løgmadur: Danir lata seg neyvan lokka Javnleikur 1—1 — Hetta er kanska meira merkt av vón enn av veruligari met- ing av spælieginleikun- um hjá teimum báðum liðunum. Tað er ikki væntandi, at danir fara at lata seg lokka til at renna seg so harðliga inn í føroysku verjuna »g á tann hátt missa orku og tamarhald á spælinum. Tað er eingin loyna, at ein skal bert hava verið inni í fáum harðligum tacklingum, áðrenn ein hevur mist munandi part av síni spæliorku. Annars haldi eg, at danir helst fara at halda seg eitt sindur burtur frá føroyingum og í samanspæli royna at fáa okkara spælarar at renna eftir bóltinum til onga nyttu. Verður tað danskur taktikkur, so er vandi á ferð.