mikudagur 10. oktober 1990síða 21

Síða 22 Konfirmantar í Sjóar kirkju Sunnudagin 14. oktober Skáli: Mark Højgaard, Sonja Jacobsen, Jonna Ras- mussen. Eilin Petersen, Jónrid Jensen, Marita Hansen, Annika Hansen Strendur: Harald Hammer, Lis í Skálabotnur: Jónmei Jacobsen Selvindi Oyndarfjørdur: Heini Jón Rasmussen Innan Glyvur: Trúgvi Hermansen Kolbeinagjógv: Hans Pauli Jacobsen R 4 kranes: Majken Zachariasen Konfirmantar i Vestmanna kirkju sunnudacin 14. oktober kl. 11.00 I L Ofta Ja ørsl lersen þ á Vdliiu I Bjark tir Skúvadal Debes bsen Su a Olsen Guðrið Hansen Ann-Mari Nicolajsen Annvor Sunneva Hammer Marin Strøm Jacob Sjúrður Hansen Hallur Durhuus Kári Johansen Jan Haldansen Roy Haughton Bláhamar Johannes Olsen Magni Johannesen Eli Miller lan Simonsen Martin Hummeland Jacobsen Ragnar Klein Olsen John Zachariasen Janus Kampmann Jack Hummeland Jacobsen Upplivið EGYPTALAND ;14 dagar við KARL NOLSØE Fráferð úr Kastrup 13. okt. Tilmelding TIf. 03149 1339 »Flekk fær eina Nr. 157 — 10. oktober 1990 Eru føroyingar ódugnaligir, fótbóltsórir émentingar? úrskurðurin, ið oll ið hoyrdu norsku tíð- indi (kl. 17.30) Vit fingu at vita, at 1 „borgar lifa Hetta e leygar- samgongan« so veit tjóðv eldisflokkur- tað) var rokin, at hver foroyingur skyldaði 4 ferðir so nógv sum hver dani, at vit høvdu gjert fiskiskip. ið ikki bóru seg, at vit hevdu livað yvir evni og hugsaðu bert um fótbólt, at fiski- grunnarnir vóru tómir, at føroyingar i hópatali fluttu til Danmarkar og at fyri fyrstu ferð i søgulig- ari tíð minkaði fólkatalið í Feroyum. Heimildarmaðurin fyri hesi tíðindini var Tórfinn Smith, blaðstjórin á Sosialinum. Tað er ikki so langt síð- ani, at ein annar fjølmidla- stjori — Asbjørn Skåle — handaði danska sjónvarp- inum víðagitna blóðuga grindafilmin, sum gjerdi okkum heimskendar sum barbarar. Barbarar og ómenting- ar! — So nú er bert at steðga eftir at heimsfjøl- miðlarnir skulu endur- geva okkara prest og ting- mann Niels Paula Daniel- sen, har hesin úttalar at Várharra heldur so treyta- leyst við føroyska lands- storiløgur Viðmerking: liðnum, at hann legði upp í dystin og framdi eitt und- ur, so vit vunnu á Eystur- ríki (Sosialurin leygar dagin). Blasfemi! — harra Niels Pauli Danielsen, prestur Sjálvandi hevur tú Tór finn Smith, loyvi at meina hvat tú vilt um føroying- ar, men fyri mær at hoyra vóru í hvussu so er tíni út talilsi um »borgarligu samgonguna« i norska út- varpinum eitt sindur jenkasligt fríggj til Gro Harlem Brundtland og co. Tú hevði verið nógv nærri sannleikanum um orsøkina til búskaparligu kreppu okkara, um tú t.d. hevði sagt við norðmenn: Í 50-unum og part av 60-unum vóru eisini krepputíðir i Føroyum. Tá leitaðu føroyingar m.a. til Noregs, har teir lærdu norðmenn at trola — lærdu teir at fiskur eisini kundi veið- ast á opnum havi. Sum árini gingu og føroy- ingar bygdu upp ein nútímans fiskiflota, so eltu norðmenn okkum hvar vit fóru — í Flógv- an, við New Found- land, Flemmish Cap, Grand Banks o.s.fr. fyri ikki at tosa um tá vit við okkara nútím- ans trolarum byrjaðu at fiska rækjur í Gren- landi og við Svalbard. So komu 200 fjórð inga fiskimerkini, og fyrstir at sparka okk um í reyvina sum takk fyri hjálpina, vóru Just norðmenn! Sum ein asta tjóð mugu vit dag finna okkum skerdum rækju- og skeljavcidumøguleik Svalbard, skerda laksaveidu i al- tjóða sjógki, og vit hevdu ikki fiskað meira enn nakrar fáar dagar í altjóða sjoøki í Barentshavinum, fyrr enn norðmenn hóttu við at siga upp segu- ligu rættindi okkara at fiska í Barentshavin- um yvirhevur. Stersti feilur vit hava gjørt, og sum er i hvussu so er ein av or- søkunum til okkara kreppu i dag, er at vit hava latið okkum dik- terað av norðmonnum, at vit hava trúð uppá norðmenn sum >frænd- ir«, trúð at teir skuldu skilja okkara stoðu — okkara terv. Eins og øll onnur i Vesturheiminum hava eisini vit livað yvir evni, og eins og norð- menn hava eisini vit kent skeivar iløgur, um við men vit hava onga olju at fanga upp skerdar inntekumeguleikar so sum norðmenn hava Hvussu hevði bú skaparliga stødan '.d verid i Noregi i dag utt an oljuna? Vit skulu nokk fóta okkum aftur — verri hevði verið fyri norð- menn um teirra olju- keldur knappliga vórðu turrar! Fjølmidlarnir hava í dag í mongum førum sterri makt enn politikararnir, og fåur man ivast í at sam- gonguslitið fyri ein stóran part var journalistunum í „Lítla Tingi< fyri at takka. Tað var teirra á- haldandi grópan í muruna hjá okkara politikarum, ið at enda fingu menn at á- sanna, at nú gavst bert ein vegur: Nýval. Tað var journalistikkur uppá tað besta. Men í mínum huga- heimi er tað vánaligur journalistikkur at leita til onnur lond bert fyri at stempla okkum sum ó- mentað ólukkudýr — sjålvt um tað hevði verið sannleiki. Tormóður Dahl Okkurt hevur Tórmóður misskilt Herfyri var norsk blaðkvinna í Føroyum fyri at gera sending til norska útvarpið um Føroyar. Á hesi ferð síni tosaði hon við fleiri føroyingar. Millum aðrar undirritada. Tað hon vildi mær var at spyrja hvat blaðstjórin á Sosialinum helt um politisku viðurskiftini í Føroyum. Tad eg segdi um hesi viðurskifti var, at vanligi føroyingurin hevur ilt við at svara sínar fíggjarligu skyldur. At talan er um eitt ávíst arbeiðsloysi sum ftykist at vaksa nakað. At tað eru fólk, sum flyta av landinum fyri at leita sær arbeiði aðrastaðni, og at fólk eru við at missa álitið á landsins myndugleikar, (millum annað orsaka av áhaldandi stjórnarkreppu). Orðini í klombrum komu tó ikki við í sendingini. Tað skal viðmerkjast, at hetta var sagt áðrenn tað var greitt, at vit fingu nýval, og haraftrat vil eg gera greitt, at tað eg segði, stendur sjálvandi fyri mína egnu rokning. At Tórmóður Dahl hevur skilt sendingina soleiðis, at eg átti meira enn hesi míni egnu orð, harmist eg um. Kann bert siga, at eg havi ikki verið heimildarmaður í samband við fétbéltsørskap, 6- dugnaligheit, cina uttan- landsskuld fyra ferdir størri enn hin danska, um fiskigrunnar 0.a. Hetta havi eg eisini váttan fyri frá blað- kvinnuni, sum gjørdi sendingina. Annars takki eg fyri ráðini um hvat eg átti at sagt, men má kortini ásanna, at hesi haldi eg ikki vera skilagóð. At geva norðmonnum skyld- ina fyri alt ilt tá ein er spurdur um sína per- sónligu meining um politisku viðurskiftuni í Føroyum haldi eg vera stóra skomm. Er tað nakar, sum hevur skyldina í, at skilið i Føroyum er sum tað er, so eru tað vit sjálvi. Heldur enn at finna syndabukkar eiga vit heldur nú at taka í egnun barm og finna loysnir úr trupulleik- unum. heilsan Tórfinn Smith Á i á DEA AE bude