hósdagur 11. oktober 1990síða 17

% Fo me ; | Nr. 158 — 11. oktober 1990 Um Lívdina Í Sosialinum nr. 150 stóð blaðgrein „Átrúnaður trokar seg inn<. Undir- riaði var upphavið til hesa grein. Tíðindafólk fáa mangan okkurt annað burtur úr keldutilfarinum enn ætlanin var. Og tí nekur orð frá mínum egna blyanti. Fyrst kann verða nevnt, at yvirskriftin á greinini er nakað ógvus- lig, tí undirritaði er ikki ímóti kristindómi. Mín yvirskrift hevði verið: „Syngur Lívdin sítt sein- asta lag«. Annars eri eg hart ímóti at nevndin av sínum eintingun bara liggur og svansar runt við broytingum í lógini. Vit í nevndini vóru ald í nevnd fyri at skapa trivn- að og hugbirtingar í Lívd- ini og virka fyri hesum og ikki fyri at broyta fólkið í Lívdini av nekrum nýggj- um reglum. Í reglunum stendur týðuliga, at kristindómur skal haldast burtur. Annars stendur eisini í lógini, at ell kunnu vera við. Líkamikið hvenn húðarlit hesi enn hava ella hverja sannfering í poli- tikki ella trúgv, so er tað eingin forðing, tí ell eru vælkomin. Men ikki er loyvt at ávirka nakran inni í Lívdini við nekrum av áðurnevndu evnum. Heldur ikki skal nevndar- arbeiði nervast av hesum. Vit vóru eisini samd í nevndini á fyrsta nevndar- fundi um at hava reglulig- ar nevndarfundir og so kunningarfundir. Hetta skuldi verða minst eina- ferð um mánaðin. Kunn- ingarfundir eru ætlaðir til at kunna fólki um gongd- ina við ymiskum málum í Lívdini, og somuleiðis fyri at fólkið skal kunna taka lut í kjakinum, so vit í nevndini ikki bert sita einsamøll og taka avgerðir um, hvat ið vit finna fyri gott. Vit hava ikki havt nógvar fundir. Bert nak- rar fáar nevndarfundir, allir settir tl óhóskiligar tíðir á kveldi. Og als ong- an kunningarfund. Hetta førdi við sær, at undir- ritaði ikki kundi tiga long- urm. Men kom í blaðið, tí eftir ein nevndarfund, sum eg bað um sjálvur, har eg kravdi at vit høvdu ein kunningarfund nú, og at hini vildu nokta fyri hesum, so helt eg at blød- iin vóru seinasti kjansur til at rekka út til fólkið í Lívdini. Eg dugi heldur ikki at síggja nakað itøki- ligt, sum spyrst burtur úr nevndararbeiði = okkara. Jú, vit sutla kaffi, meðan nøkur gremja seg um hvussu torført tad er at fåa folk til at taka sær av ti praktiska arbeidinum i Livdini, medan eisini onn- ur siga seg litlar og ongar stundir hava til at koma å fund og enn minni at taka sær av einum kvøldi i Livdini. Sjålvur trúgvi eg teimum og skilji teirra stødu. Men eg kann ikki góðtaka teirra atburð, tí hesi somu fólk segdu á seinasta aðalfundi seg hava stóran áhuga fyri til- takinum og virkseminum í Lívdini og nekur teirra, tey ið eisini sótu í nevnd- ini framman undan, reyp- aðu sær av, ið hvussu nógva tíð tey hevdu offra uppá Lívdina og sum tey eisini ætlaðu at brúka í framtíðini, tí tey halda ikki orð. Annað, ið hevur fingið ilt í meg, er at tá ið vit so mangan fáa frá- boðan um forfall, so kundu vit innkalla annan eykalimin ella báðar í nevndina, so vit vóru manna til ein fund, men hini vilja ikki hava nakað eykaumboð ella tiltakslim á fundin, tí hesi skulu ikki vera búgvin og kunnu tí leka okkurt út. Men hetta tykir mær legið og órætt- víst, tí sjálv lógu og ben- aðu hesi somu í nevndini, okkum hini, um at velja hesi ungu upp í nevndina sum tiltakslimir. Somu- leiðis vilja tey heldur ikki hava at vit boðsenda bý- ráðsumboðnum, um at vera við á onkrum fundi. Hesin skal heldur ikki fáa Suðurstreymoyar Javnaðarfelag hevur fyrsta uppstillingarfund til løg- tingsvalið í holum felagsins á Argjum í kveld, 20.00. hóskveldið 11. oktober, kl. nevndin ov nógv við sum tað ljóð- ar. So trúgv hver, ið trúgva við. Men tá eg eri valdur av fólkinum á aðal- fundinum, so kenni eg mína ábyrgd sum teirra álit og umboð og eigi at tala teirra mál og sek. Í einum feri skuldi nevndin halda fund úti á bygd. Eg spurdi hver og svarið var formaðurin er á bíbliskeiði har. Eg helt tað ikki vera rætt at hini fýra skulda formanninum á meti við hesum og segði tí bart út nei! Var ætlanin at fáa nevndina á kristiligt meti? Ég ætli so ikki at vera tykkara andaligi gissil longur. Annars so kann formaðurin fáa rós fyri at avdúka andaligan lyguhátt. Fyrsta ósann- indi er tá ið tú nevnir at Bahái var koyrt burtur úr Lívdini fyri at hava ávirkað andan í Lívdini við teirra læru. Hatta er ósatt, tí um nakað var í hasum tíðindunum, so hevði nevndin viðgjert málið, men einki er nevnt um málið á nekrum fundi. So nevndin hevur skyldu til at senda Bahái bræv, har nevndin harmast um ósannindini og biður tey um at fyrigeva okkum. Somuleiðis eiga vit at senda fyrrverandi for- manni í Lívdini, Jónfinni, eitt líknandi bræv, har vit biðja hann fyrigeva okk- um tey villleidåandi og ósonnu tíðindi um at hann bar seg óregluliga at. Heldur ikki kanst tú halda teg til veruleikan, tá ið talan er um dansin. Tú sigur orsekina vera at fólkið er ov ringt og tí hev- ur ongan áhuga. Sannleik- in er, at tit fýra av ollum alvi hava forðað fyri at Lívdin skipar fyri dansi. At tykkum ikki dámar dans kunnu vit liva við, men tá ið felagsskapurin, sum kallar seg Lívdin á sinni varð stovnað, tá varð stórur dentur lagdur á at Lívdin kom at skipa fyri almennum dansi, ein- asta treytin var at um- hvervið var rúsfrítt. Tí í einum rúsfríum umhvervi skuldi borið til at latið fólk, sum eru veik fyri tí váta, sloppið undan at kent seg freistað. Tí ikki munnu tey vera so fá, sum kenna trongd á sær til dans, um tey ikki skulu drekka seg skít. Lívdin eigur at standa sum teirra vernd mót rúsdrekka á- gangi. Heldur ikki ert tú reiði- ligur, tá ið tú sigur, at sjónvarpið skal út vegna plásstrot. Tit hava á fundi úttalað tykkum um, ið hvussu nógv tit eru ímóti sjónvarpinum, so tit vilja av ellum alvi koma sjón- varpinum til lívs. Tit vilja heldur ikki at vit hald bingo, sum vit hava gjørt áður, tá ið Jonfinn var for- maður. Hann royndi at laga tað so, at Lívdin kundi lívbjarga sær sjálv- um. Sjálvbjargni er fræg- asta loysnin fyri at klára raksturin. Men helst er tað tí, at tað ljóðaði á aðal- fundinum, at vit komu onga neyð at líða, um vit vóru væl í øgn við Brødra- samkomuna, tí formaður- in altíð kundi heita á hesi um at taka sær av Lívdini og meguliga eisini um peningaligan stuðul. Men hvar er fólkið, og hvar er peningurin formaður? Eg havi hvørki sæð fólk ella pening. Seinast nevni eg, at for- maðurin var ikki beinleið- is valdur í nevnd á fyrsta sinni, bert summi peikaðu hann út, men í ár varð hann valdur skrivliga á aðalfundinum. Men á fyrsta nevndarfundi í ár so stílaði Símin fyri ellum. Hann segði Valdemar var formaður og segði seg sjálvan at vera næstfor- mann og skrivara, meðan báðar kvinnurnar skuldu vera kassameistarar. Við meg segði næstformaður- in og skrivarin heldur speiskliga, eg veit ikki hvat eg geri við teg, Jákup Jóhannes, men undirritaði var kvikur at svara, at tit eru øll heldur smæðin millum manna, so kanska tit kundu valt meg til at fáa samband við bý- ráðið og onnur. Og hetta er so mín lutur, men enn hevur nevndin onga upp- gávu givið mær. Snilt er at velja sær ein flaggskip- ara, sum er góður skutils- sveinur, tí tá er lagamanni at fjala seg og samstundis at hava alt valdið sjálvur. Jákup Jóhannes Síða 17 Lydia Ósá Mín góði kenningur, Lydia, á skrivingarlag- num at dema, so ert tú ikki sert fjálturstungin, valla fyrstu ella seinastu ferð. Lydia góða, meg lystir annars at vita, nær ið tú seinast vart í Lívd- ini, ella um tú yvirhevur hevur sett tín fót inn hag- ar. Eg havi so ongantíð sæð teg í Lívdini. Heldur ikki letur til at tú veitst nakað nevndini fyri Livdina. Og um, at eg st tá so hini í nevndini ikki eru at tosa við, so kenni eg ongan annan útveg enn at kalla saman til kunningar fund, men hesum svttu hini í nevndini eisini fyri tá ið tolið so var undan. Tá kundi eg ikki bara mær við at fara í blaðið, ið er seinasti kjans- gingið ur. Men nú tú ert so áhuga fyri, hvat ið fer fram í Lívdini, so átti tú at komið ein túr higar, tú skalt vera væl komin. Lydia, tú nevnir í blað- num, at mær ikki dámar ov nógvan gang, og tað er púra satt. Tú skrivar einki um, hvar ið tú hoyrdi meg gremja meg, helst er hetta dottið burtur ímillum av kann misgáum, men ge siga fólki, tað sun sjálvur tú gloymdi. Eg kann bert hava gramt meg fyri tær í Lynggetu, har tú hevur plaga nekur ikk spa uppá styrkina, tá ið tór leikur er, tú plagdi ikki at standa aftast. Jákup Johannes FØROYA BYGGIFRØDINGAFELAG FOF FUGLOYARVEGUR 8 - POSTSMOGA 1349 - 3800 10AS1avn Førcnan ULD Skeið Brunatryggir bygningar Hin 23. og 24. oktober 1990 verður skeið í brunatøkniligari málsviðgerð og projektering hildið i hølunum hjá Tekn- iska skúla vid Velbastaðvegin í Tørs- havn. Skeiðið vendir byggiumsitingar, eftirlit, útinnandi sær til teknistovur, kommunalar byggi- byggiidnaðinum, brunaumsjónarmenn og onnur. — Eitt skeið, sum øll hava brúk fyri. Greitt verður frá, á grundleggjandi stødi, um brunatrygdarlig viðurskifti, um hvussu bygt eigur at verða, og hvørji krøv eru galdandi fyri ávísar bygn- ingar. Eisini verða uppgávur at loysa. Kunnað verður um reglugerðina fyri brunaverju og brunatrygd, sum Bruna- umsjón landsins hevur givið út. Lærarar verða Lars Hallberg, Thorkild Barnkob og Hans-Jørgen Salomonsen, brandinspektørar. Fyrireikari er eftirútbúgvingardeildin hjá Føroya Byggifrødingafelag i samstarvi vid Tekniska skúla í Tórshavn. Kostnaður, íroknað undirvísingartilfar er 900 kr. Matur kann keypast á skúlanum. Tilmelding á tlf. 15996.