Sosialurinarkiv
Sosialurin 1990-10-12, síða 3
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 12. oktober 1990síða 3

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 159 = 12. oktober 1990 — Li tjøindavlaðið Sosialurin Abraham Hansen var klárt besti útispælar- in á førøyska lands- liðnum mikukvøldid. Her trillar hann runt við Jan Heintze og Jan Bartram. Mynd: Hilmar Jan Abraham Hansen: »Fåa Vit gras, ; | 8 | z Ein av bestu leikarunum á vellinum, Abraham Han- sen, er væl negdur við fer- oyska úrslitið. >Tá ið vit Danmark í Sveríki, verða so hugsa um, at tjór vann 6-0 á ikki heilt illa nøgdir við 4-1a heldur Abraham brosandi vr kunnu vit Hann heldur, at eitt nervaði spælið nakað, var rmurin frá 2 NÓSVI ann nogvi áskoðarunum. »Vit hoyrdu ikki hvønn annan, og tað eru vit jú ikki vanir við. Tað er neyðugt, at vit kunnu tosa saman. Men vóru vit meira enn fimm metrar frá hver ødrum, ja, so hoyrdu vit einki uttan larm«. Spurdur um hann held- ur at vit nå hava megu- leika at fåa fleiri stig, sig- ur Abraham } „Fáa vit Síða 3 grasvøll, so ivist eg at vit fáa okkurt stigi afturat. Møguleiki skul: serliga verið at fingið s frá Norðurírlandi< ars heldur hann, at vóru ov bangnir, og i var ein orsek til, at ii meira var leikt fram: vøllinum Einki stórtan >Nú vænti eg ikki, at vit koma út fyri tí stórtapin- um, ið blød og onnur hava roknað við. Vit eru komnir longur enn flestu hava roknað við, hóast langt er eftir enn«. Hetta sigur ein rætti- liga væl negdur Julian Hansen. Julian sigur, at hann giordist ikki sort bangin, ts ið danir fingu fyrsta málið — alt ov tíðliga. »Hetta var júst tað, ið ikki skuldi henda, og hetta var eisini júst tað, ið | ávaraði okkum um. ' skuldu ikki fáa mál ov liga í dystinum, og heldu ikki beint fyri leikloi Men hetta gjerdist kortin veruleiki«, sigur Juliar Hansen. Men hann « kortini væl nøgdur við úr slitið. »Å henda hátt få bert sterri og sterri s álit, og tað kann e koma okkum til g« endar Julian