týsdagur 30. oktober 1990síða 16
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
AR" bd UU A: Br
Olavur W. Høgnesen
lipsaklæddar
skuldareyvar
Vikan, ið fór, fór uttan
at eg visti av ti. Til
arbeidis gekk alt av
skriduni: í flestu fórum
skuld: eg hava sam-
band við stjórar ella
onnur umboð. Tað
gekk illa. Í fleiri fórum
vóru teir burturstaddir.
Vóru teir ikki tað, so
skuldu teir ringja meg
upp; teir flestu gjørdu
tað ikki, og teir, sum
ringdu, avsannaðu teir
flestu tað, sum eg visti
var satt.
Fjølmiðlafólk noyð-
ast í flestu fórum at
halda mikrofonint', sO-
leiðis at hini meir og
minni sleppa at tosa
efur vild; gongur tú so
ov nær, so hava tey
rætt til at svara, sum
teimum hóvar, ella als
ikk: svara. Alt ov
sjáldan eru stundir ul
at gera sjålvstødugar
Kanningar, so tú sjálvur
kanst skapa eina søgu
burtur úr veruleik-
anum
Slík vika er tógvin at
koma igjøgnum, og ti
veit eg satt at siga ikki,
hvat vikan, ið fór ann-
ars hevði at bjóða. ÚF
hoyrdi eg ikki, SVF sá
eg ikki, og blødini lesi
eg ikki, - LV.S., at tað
eri nústaðni farin
undir. Tað krevur
arbeiðið sigst.
Eg havi blaða í
teimum. Tá eg lesi tað,
legtings-valevnini
messa, so misunni eg
teimum tað í løtum:
hugsa tær at kunna
skriva bara so beint
frameftir uttan at siga
nakað sum helst! Kort-
ini eri eg fegin um, at
krøvini til journalistikk
ikki eru so låg. Ikki
løgid, at fólk fáa ta
fatan, at sama ger, hvat
tå velur.
Eg havi ikki hildið á
stokkum og tíansheldur
kastað eitt eygað uppá,
síðani eg bant ein
grýtulappa, sum son-
urin gitti var ein hosa.
Kortini gleddi eg meg
til at sleppa við í
bindiklubba-veitlsu -
sum maki, forstás! - í
Restaurant Maxim.
Gjaldingin av lívs-
tryggingini ella var tað
biltryggingini varð út-
sett, ul lónin var kom-
in, og so var vegurin
slóðaður fyri eini
máltíð av teim frægu.
Tað var sera hugna-
ligt í Albert Hall. Og
ikki bara tað. Tað var
eisini hugvekjandi.
Ongan tíð havi eg sæð
so nógvar skuldareyvar
við so tjúkkum kekk-
heftum á einum stað
Ikki slíkar, sum keypa
ein tanga av bensin og
siga >Ég komi framvið
aftur um eina løtu ella í
morgin«, - nei, slipsa-
klæddar skudarreyvar
(imagine!) i 100.000
klassanum, sum sjarm-
eradu seg fram vid ein-
um dollargrini.
Skalt tú meta um
kredittvirði teirra eftir
atburðinum, so er tað
eins og at taka ein
grýtulappa fyri eina
hosu. At ein kann fara
so skeivur i real life
sigur mær so mikið, at
løgungsvalid kanska
ikki hevur heilt einki
uppá seg.
Hevdi onkur bara
tora, vilja og kunna
tosa um tað, tað veru-
liga snýr seg um! Beint
fyri eygunum er
ríkiligt at tríva í, - fyri
valevni og
fjølmiðlafólk. Kanska
komandi vika fer at
roynast betri.
Olavur W. Høgnesen
Nú bert verður skrivað
um politikk, kundi verið
vert at trivið í eitt hvert
annað.
Vit síggja í blødunum
mynd av koyrilærarum og
hálkubreyt, sum bert
kostar 20 milliónir
Teir ávísa, at um hálku-
breytin gjørd,
minka ferðsluóhappini
munandi og er vist nakað
um tað, teir her vísa á.
Men vit noyðast tíverri
at ásanna, at fleiri av
teimum, ið læra at koyra
bil, ikki lurta so væl eftir
hesum koyrilærarum, sum
verður
- -
tiðindahlaðjð
Hálkubre
Nr. 171 — 30. oktober 1990
tey áttu at gjørt, tað
síggja vit hvenn einasta
dag úti á vegunum.
Veðurlagið er broytt
broytt. Ólavsekurotirnir
hava seinastu árini verið
okt.-nov. í tí myrkastu tíð-
ini á árinum, ti er um-
ráðandi at allir bilførarar
tendra ljós bæði dag og
nátt. Men so er ikki, alt ov
nógvir bilar koyra við ikki
tendraðum lyktum, tað er
at harmast um, at so skal
vera.
Hetta er bert at nevna
ein av feilunum, fólk gera í
ferðsluni og hetta hjálpir
Í heimildarloysi
yt og grasvøllur
hálkubreyt ikki uppá.
Fyri at sleppa undan hes-
um óvananum, summi
fólk hava, er lítið annað at
gera enn at seta donsku
lógina í gildi, sum kom í
gildi fyrsta oktober í ár.
Sjálvur haldi eg, at bæði
hálkubreyt og grasvellur
skulu bíða nøkur år enn.
Føroyingar einki
minni menn av ikki at
hava grasvøll so beinan-
vegin, tverturímóti, alt
kann ikki koma beinan
verða
vegin og helst ikki tá eing-
ir pengar eru.
Tað skuldi verið óneyð-
ugt hjá borgarstjóranum í
okkara hevuðsstaði at
trokað so á at fingið gras-
vell í Havn, tí kemur nak-
ar grasvellur, so má hann
verða í høvudsstadnum,
einki annað pláss er at
taka ímóti tí nógva fólki,
sum kemur til ein slíkan
fótbóltsdyst.
Palli Dalsgaard
Jákup Danielsen settur í
heimildarloysi á Blinda-
stovn Feroya!
Vit góðtaka slett ikki
hesa setan!!
Vísandi til landsformann-
in hjá fólkaflokkinum, An-
finn Kallsberg, hvar
landsformaðurin hevur út-
talað seg um, at lands-
stýrið hevur onki at gera
við Blindastovn Feroya.
Hesin landsformaður,
Anfinn Kallsberg, sum er
formaður fyri fíggjar-
nevndini, sum nú er ein-
asti lógligi myndugleiki,
sum umboðar Feroya log
ting, nú vit koyra við fyri-
bils forrætningslands-
stýri, sum onki løgting
hevur aftan fyri seg, men
bert eina figgjarnevnd.
Hetta landsstýrið ger
beistagerðir og tekur ikki
til eftirtektar klagur, sum
eru fyrilagdar Feroya log-
tingi um framferðarháttin
hjá landsstýrinum.
I fylgi Bjørn á Heygum
eru hesir menn uttan á-
byrgd og tískil á steði
lægri enn ein glúpskur
hundur, sum kann sigast
av, tá hann hevur bitið.
Hesir menn akta ikki
lóg og rætt og halda fram
við at bíta og hóast teir
eru avsagdir.
Hvat ger man so í hes-
um lógleysa samfelag,
sum Føroya land er í dag,
hvar umboð fyri fólka-
flokkin og tjóðveldisflokk
in ágrýtin leggja doyin á
at fullfiggja og í heim-
binda okkum
blindu niður við at flyta
fólk av almannastovuni
ildarloysi
ein skrivstovukall uttan
nakrar fyritreytir fyri at
reka hetta starv og sum
sigur seg onki at vilja
hava við okkum blindu at
gera og í so máta heilt
fylgir landsstýrisins setta
formanni í nevnd Blinda-
Stovnsins, logtingsins
høgtmetta idol lærari
Petur Simonsen, Fugla-
fjørdur.
Vit blindu vidurkenna
ikki hesa setan av Jåkupi
Danielsen å nakran hått
og hava bidid hann trekt
seg, vid ti grundgeving, at
hann er óynsktur og
óbrúkiligur til hetta starv,
sum hann væl treytaleyst
skal koyra eftir forsog og
vardum mynstri hjá al-
mannastovuni, sum hetta
landsstýrið við fólkaflokk-
inum á odda gongur 100
inn fyri, blinda-
stovnurin er sjálvsognar-
stovnur, sum landið onki
hóast
einki i og sum nevnt
landsformanni fólkaflok-
sins, landið onki hevur við
at gera.
Ringt er at siga, hvat
menn sum Jógvan Sund-
stein og Olaf Olsen standa
fyri, teir kenna ikki munin
á privatum og almennum,
tað eru nógv progv um,
eisini í teirra sokallaða
privata fyritakssemi.
Ikki hevði ein væntað,
at fólkaflokkurin gekk á
odda at sosialisera privata
ogn hjá blindum fólki.
Er tað til líknandi ó-
gerðir, at Jógvan Sund-
stein og Olaf Olsen bjóða
seg fram aftur sum fólk-
sins álit
Ikki hava teir skomm
skapta í kroppinum, hesir
báðir svágrarnir
Andrass í Pallsstovu
Foeroyskt í edv oeldini
Nuu er tujmi komin til at
vit broyta foeroyska
skrivtmaali soleiis at tae
hoeskar til viurskiftini í
heiminum. Vit mugu
halda uppaet vi at krevja
at allur heimurin skael
laega seg eftir okkum
45.000 saalum aa
noekrum uutskerum uj
noruratlantshavi.
Vit skulu hvoerja fer
broytingar vera gjoerdar
uj edv uutgerini seta okk-
um niur at broyta teldur,
prentarar og knappabor
fyri at noekta toervin hjaa
einum donskum presti
sum er deyur fyri minst
100 aarum sujani.
Taka vit eingilska
skrivtmaali so kunnu teir
klaara seg vi teimum van-
ligu 28 teknunum og kort-
ini bera fram oell tey ljou
sum koma fyri í foeroysk-
u.
Boukstavirnir, sum
skulu uut uur foeroyskum
eru: ð, á, i, ú, Ý, æ og ø.
ð kunnu vit blaeka burt-
ur ti eingin foeroyingur
dugir at seta ð aa roettum
stae.
á kann stavast sum aa.
í kann stavast sum uj.
ú kann stavast sum uu.
y kann stavast sum uj.
æ kann stavast sum ae.
ø kann stavast sum oe.
Uj hesum spaeritujum
kann negv vera spaert um
vit halda uppaet vi hasum
gamla fjantinum sum
W.U. Hammershaimb
fann uppaa.
Houast foeroyingar
haeva eitt naestan ujs-
lendskt skrivtmaal, so eru
tae ougvuliga faair sum
duga usjlendskt og enn
minni at lesa fornmaal.
Firi skuulaboernini heyi
tae veri ein ovurhonds
laetti at fingi eitt nujtt
skrivtmaal. Hvoer kann
faast at skilja at >segði<
verur bori fram sum
»Seyi« — tae skulu negv
aar vi heilatvotti til fyri at
faa boernini at ujmynda
saer tae. Til seinast eydn-
ast tae og tey faera at laea
eftir teimum sum koma at
skriva »seyi« uj staein fyri
„segði<.
Vit hava boekur skriv-
ajar aa foeroyskum vi ein-
um oerum skrivtmaali,
men ikki fingu vit at
sujggja taer uj barna-
skuulanum taer
hoeskau ikki inn uj heila-
tvottin.
Ég veit ikki hvaet
skrivt maal er tae raetta,
men laeti okkum sleppa
undan serteknunum.
Jens M. Dalsgaard
Atlantsflog
DANAIR
ICELANDAIR
SAF
%
Faroe Travel
TIL.12600