mikudagur 31. oktober 1990síða 2

Abyrgdarblaðstjóri Fyritaksstjóri. Krisjan Dahi Ljósmyndar: Kalmar Lindenskov i Tårtinn Smith | Blaðfólk: Randi Jacobsen Dagny Joensen - Olavur W. Høgnesen Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard | Utgevari P/f Sosisturin Bústaður: Argjavegi 26 Postadresså: Postsmogu 76 Uppseting. P'f Sosialurin Argjurn 110 Tórshavn Prent Pit Pressan 1981 Telefon: 11820 Telefax: 14720 i Åhugamålini væl vard JAVNADARFLOKKURIN hevur altid lagt stóran dent á at vinna løntakarabélkunum størri rættindi og stórri trygd og at verja vunnin rættindi hjá løntakarunum. TÁ TALAN er um vunnin rættindi kann flokkurin vísa á fólka- og avlamispensiónina, minstulønarskipanina hjå fiskimonnum, sjúkradagpen- ingaskipanina, ta styttu ar- beidsvikuna, ta longdu fritid- me | |||———|——"—— | — —— Ny ME Sosigale > Á Q | | ss É | Á ht: Í RS hjá løntakarum Arbeiðsskapandi tiltók skulu setast í verk ina, tað hækkaða frítíðarpro- sentið, arbeiðaraverndarlóg- ina, trygdargrunnin fyri lønir og avreiðingar, arbeiðsmark- nadareftirlønina o.s.fr. Í VALSKRÁ síni til løgtings- valið 17. november hevur javnaðarflokkurin sjálvandi tikið løntakaramålini við. Størsta hóttanin i løtuni er ar- beiðsloysi. Her vil javnaðar- flokkurin byrgja upp fyri við at seta arbeiðsskapandi tiltøk í verk. Á almennum stovnum, har tað er møguligt at spara størv burtur, eigur hetta at verða gjørt vid náttúrligari frágongd yvir eitt áramál. Tað er ongin loysn at renna fólk R < vs á BSD MIR til hås fyri sidani at senda tey å Almannastovuna eftir for- sorgarhjålp. JAVNADARFLOKKURIN er i- måti arbeidsrætti. Ein tilikur verður ti ikki settur á stovn. Til tess at fá meira skipað viðurskifti á arbeiðsmarknað- inum verður víðkaður gerðar- rættur settur á stovn. Hetta er í tráð við sjónarmiðini hjá øllum >løntakarafeløgunum. FLOKKURIN leggur stóran dent á at verandi skipan við fritid og fritidarløn verður varðveitt óbroytt. Somuleiðis leggur f'okkurin dent á at samhaldsfasti arbeiðsmarkn- aðar eftirlønargrunnurin fer at virka skjótast til ber. At út búgvingargrunnur verkafólk sins verður settur á stovn og at lóg um arbeidsumhvørvid verður sett í gildi. Meðan javnaðarflokkurin seinast sat í landsstýrinum varð Arbeiðs- umhvørvisrådid skipað. Hetta skuldi millum annað gera uppskot til eina arbeiðsum- hvørvislåg. So ADM Fiskastovnarnir ! Enn er valstridid ikki = Vilhelm Johannesen, skrivar: Arbeidsgevarar og teir borg- arligu flokkarnir við fólka- flokkinum á odda vilja hava arbeiðsrætt. Men her siga vit í javnaðarflokkinum korta nei. VIT FARA til val uppá at skapa lentakarunum stórri trygd. At vinna teimum stórri rættindi og at verja vunnin rættindi. Ti eiga allir løntakar- ar í landinum at greiða at- kvgðu fyri JAVNAÐAR- FLOKKINUM á løgtingsvalin- um 17. november. Hetta merkir eitt gott val fyri allar lgntakarabólkarnar. Hetta merkir at áhugamálini hjá løn- takarunum eru væl vard. At tey eru í góðum hondum. vj. 5 Sambandskossur tjóðveldisfloksins „Í dag og framyvir er tað skylda feroying- sins at halda hesum flokkun (allar undan- tikið tjóðveldisflokkin, blaðm.) burtur soleiðis, at teir ikki sleppa at forkoma samfelagnum við sinum uppgevandi sambandspolitikki. Ein ábyrgdarfullur veljari visir ellum sam- bandsflokkunum og ti steðuleysa fólkaflokk- inum durafjórðingin valdagin, flokkar sum bara eru lívsnoktandi og ikki livsjåttandi«, skrivar 14. September í oddagrein. Smartur hasin Vilmund. Eingin slingur í valsinum. Tað skal ikki vera neyð- ugt at keypa 14. Septemb- er aftur og aftur fyri at vita, hvat blaðið nú heldur um hetta og hatta. Motto er, at hevur tú lisið eina oddagrein, so veit tú, hvat stendur í ellum hinum. Vilmund er besti superfer- oyski plátuvendarin í hesi øldini, sum tú ongantíð fer skeivur av. Einki við samba ella rock & ról, men bara tjóðveldisskról. Aft- ur og aftur. Sama pláta viku eftir viku, mánað eftir mánað, ár eftir ár og hver veit, kanska eisini eld eftir eld. Vit fáa at síggja Alvaratos, Vilmund, tú ert sjálvur úti um tað. Tú biður um tað. Tú ger skomm tjóðveldisfloksins fullkomna við at venda hesi somu plåtuni um svarta samband og ljós loysing aftur og aftur. Ein skuldi trúð tú hevði staðið í læru hjá tínum avgudaða figgjarfrødingi, sum er serfrødingur i at endur- taka tey somu orðini... tað gongur bara væl, tað skal nokk fara at ganga, vit kanna málið, málið verður kannað Hví er einki veiggj í tjóðveldisfólki longur! Hvat bagir tykkum. Hvar er sjálvstýrisneistin, hvar er hugflogið, hvar er tykk- ara nú so uppreklameraða stevna!!! Tonk tær til: at fara til val uppá bara at kalla hin- ar flokkarnar sambandsk- ar og lívsnoktandi — sam- stundis sum tann sokall- aði loysingarflokkurin tjóðveldisflokkurin nú i tvey ár hevur klamrað seg til skjúrtuvel sambands- floksins — er tað ikki ov vánaligt. Hevur hetta nakað við lívsjáttan at gera, harra Vilmund. Hví ikki taka í egnan barm og viðganga at Finnbogi á Co vanvirdu alla ta gomlu tjóðveldisstevnuna, tá tit rætt og slætt legdu tykk- um fyri fetur sambands- hevdingans og benaðu og bóðu um at sleppa at kyssa tær — alt góðtóku tit bara fyri at halda erka- fíggindan, javnaðarflokk- in (gud má vita hví) burt- ur. Tjóðveldið hevur spælt fallit tá tað snýr seg um sjálvstýris- og loysingar- stevnuna. Hesi settu Signar Hansen, Finnbogi Ísakson og Hergeir Niel- sen eitt stórt PUNKTUM fyri, tá teir lótu táverandi sambandsleiðaran binda fyri eygu teirra, meðan hann førdi gitna sam- gonguskjalapenn sín. Soleingi málgagnið hjá tjóðveldisflokkinum við valevni sínum heldur fram at lúgva um sambands- fríggj floksins, so leingi fara vit á hesum stað at minna lesaran á, hvat veruliga hendi fyri góðum ári síðani, tá >Feroya ein- asti loysingarflokkur« gav seg upp i føvning sam- bandsfloksins uttan at seta eitt einasta krav. Kann vera at sambands- kossur tykkara gjørdist í so beiskur. rættiliga byrjað. Men tað man fara at vera beint fyri framman. Og hvat kunnu vit so vænta okkum av hesum valstríði! Ilt at siga, tó at allir flokkar fara at selja sína voru sum frægast. Men gloyma vit nú alt um flokkar og valevni, hverji eru so mest á- trokandi málini at við- gera í einum valstríði! Eftir okkara metan er tað ikki minst spurn- ingurin um okkara fiskastovnar. Hesum tykjast mong ikki at geva sær stórvegis far um. Tað, sum fiskifrød- ingar siga nú og tá, tykist ikki at viga so ungt. Men er tað ikki júst spurningurin um, avussu vit húsast við fiskastovnunum, sum er tað altavgerandi fyri okkum øll! Tað er fisk- inum, vit skulu liva av. Tað er øll orsøk til at seta alarmin i gongd. Ti vit eru i dag í ferð við at niðurfiska tað síðsta, vit eiga av fiskastovnunum undir Feroyum. Fyrst var rað hýsan, síðani tosk- urin, — kongafiskurin, blålongan og nt eisini upsin. Sambært okk- ara fiskifrødingum hevur nu tann floti, sum fyrr troytti fleiri fiskastovnar, nu allur sum hann er lagt seg eftir at veida burtur av upsastovninum, sum tískil verður alt ov hart troyttur. Alt tos um at seta arbeiði í gongd, um at fáa hjólini aftur at mæla o.s.fr. er tóm tala, taka vit ikki okk- um um reiggj og tryggja okkara fiska- stovnar móti niðurfisk- ing. So skulu valevnini tosa um týdningarmik- il mál í hesum va!stríð- num, so eiga tey at byrja við sjálvum grundarlagnum — lívs- grundarlagnum — fiskastovnunum. | | | |