mikudagur 31. oktober 1990síða 9

Nr. 172 — 31. oktober 1990 Javnaðarmál eru: Ein tryggan uppvøkstur eitt rikt ungdomsliv Arbeiði til al lar hendur Somulig kor á ellisårum Nu val stendur fyri dur- um, aftan å klandur og hurlivasa i Tinganesi i tvey år, må ein bert å- sanna: Ila royndist loys- ingarsamgongan vid fólkaflokkinum, tjóð- veldisflokkinum og báð- um teimum smáu, ja so illa royndist samgongan, at henni var ikki langt lív lagað, uml. 1 ár. So kom næsta gonga, sambandsflokkur- in, tjóðveldisflokkurin og sam- løgtingsval fólkaflokkurin, men hvat hendir! Sjálvt um tjóðveldis- flokkurin hevur slept loys- ing frá Danmerk og undir- grundarmálinum, so slitn- aði henda samgongan, og eftir - standa tjóðveldis- 1, Við beisk- ugu arbeiða fyri, at øll børn okkara fáa ein tryggan uppvekstur, og at í ungdómsárunum verða so góðir og fjøl- broyttir meguleikar sum meguligt. Vit eiga heldur ikki at gloyma tey, ið nýliga hava stiftað familju og búgv, tey mugu hava meguleik- ar fyri at klára tað fíggjar- liga, og mugu ikki undir- díkjast í skattum (eitt nú bundna uppsparingin) Vit mugu syrgja fyri, at tey eldru fáa sømulig kor, tey Kunnu njóta sin! ellisár, uttan tey skulu elja llum hungur og t sur ÍSt Ss 1 jandslandsstýrið vildi pína øll vid Vit rovinga elga 1 10 ar flokk á g verður aft- ur gott at vera førovingur Sommer Winther valevni Javnaðarfloksins i Sudurstreymi Hugleiðing við stødi i Havel'skum brotum: — ein góð idé — eitt gott hugskot — eitt minni gott hugskot — ein bannsett ætlan — ein devulsettur planur 0.S.fr. 0.s. fr. Soleiðis kundi ein tikið til um allar tær ætlanir, ein- stek menniskju, bólkar av menniskjum, ella hver tað nú er, hava úttonkt og funnið uppá, sum síðani onnur menniskju hava kannað, kannað sær, tulk- að, útgreitt og pyntað uppá, og í åvisum førum, skrivað sær upp (í punkt) og gjørt til politiskar stevnuskráir, politiskar skipanir, lógir etc. etc. Ein góð idé er góð, men hon er sjáldan nóg mikið og sostatt góð nokk. Ein stevnuskrá kann eisini vera góð og kortini ikki góð nokk. Ísmur og ideologiir av (so) ymiskum slag kunnu vera góðar, men alikavæl, so er alt sovorðið ikki nóg mikið og gott nokk, tá tað ræður um hjá einum fólki at skipa seg sum frægast í eitt samfelag við skili í, tíansheldur tá talan er um eitt samfelag við meining í. Samfelagsskør - og virði Vit hava eitt samfelag og vit hava eina samfelags- skipan. Stór sker eru av ávísum grundum íkomin hesa okkara skipan. Ættarlið hava lagt nógva orku og stór offur í so ómetaliga nógv av var- andi virði í okkara samfe- lag — virði í vegir, havnir og í virki, tað veri seg á bygd ella í bý, sum eitt nú- tíðarsamfelag ikki kann vera fyri uttan — varandi virði, ið á ongan hátt kunnu etast upp av einum svikaligum heimsbúskapi, ella av at ein privat vinnu- lívsstýring ikki kendi sær hógv, men hevur lænt okkum út á sjógv. Virði, sum tverturímóti liggja trygt og væl, í flestu fer- um sum integreraður part- ur av okkara stórslignu náttúra, bygt á — ikki á sand — men haldgott fjallalendi. Samfelagslyndi Hesi varandi virði eru ogn hjá tí fólki, her býr, og á hesi virði fara vit treyst- liga í holt við at laða upp í aftur tey skerð í okkara búskapi, sum íkomin eru av at nekur av okkum sleptu upp á fjall ta á- byrgdarkenslu, tí mo- ralska og etiska steði, sum í geldir hevur verið fremsta eyðkenni feroy- inga. Hetta lyndiseyðkennið, sum so dyggiliga kom til sjóndar millum ungu landsliðsleikarar okkara, ið hver varðaði av ødrum, í solidariska fighti, teirra mótivegis eini størari yvirmakt. Samfelagskjak? Hasin er sosialistur, hin er kapitalistur og hesin sum í Dagblaðnum skírir Allende sum hemoridu- fjernara, hann er kanska fasistur, men hesin er eis- ini eindemi: hann hevur í Føroya rætti fingið stað- fest sín óndskap. Fólk verða í hesum sama Dag- blaði eisini kallað komm- unistar. Sosialistiskt tjóð- veldi kalla nekur seg og hava sera einfaldar ætl- anir um at broyta viður- skiftini í Feroyum og meina tað ivaleyst nakað so gott — og so er tað sambandið! Kristiligur Fólkaflokk- ur eru tað nekur, ið eita og hesi nýta eitt hvert hevi til at siga frá sínum heilt óluksáliga áhuga fyri einsamellum mammum við børnum, fyri verka-og fiskimonnum, meðan fak- liga stødid hjá hesum tals- monnum hins Kristiliga Fólkafloks ikki rekkur longur enn til at skifta blæu á sjúkum barni, og so til at skipa fyri eini jarðarferð av sjúklingin- um, ið kanska doyði, tí at sjúkrasystirin ístaðin fyri at rekta sítt starv, full- komiliga besettur av maktgirnd sekir at fjøl- miðlunum í tíð og í ótíð, standsleyst og vilt, osandi út einkisigandi flosklur uttan meining av nekrum líkinda slagi. — Hesir kall- ar seg sjålvar: Vit politik- arar!!! Hetta tykist stødid, nú vit í skundi skulu velja av nýggjum Samfelagssega Abbi mín var sjálvstýris- maður og varð sum so- vorðin valdur inn á ting eitt skeiðið, til hann aftan á at hava kannað heimsins útboð av idésettum: heild- arskipanum til politiska stýring, valdi at virka fyri demokratii og sosialum rættvísi: teim sosialdemo- kratisku idésettunum, har tað fyrst og fremst vóru sjálvfylgjuligu moralsku kriteriini, tú átti at seta tær sjálvum, ið var tað egentliga grundarlagið at virka út frá, skuldi tú vága tær at bjóða teg fram og luttaka í skipan- ini av tí samfelag, tú vart borin inn í og til. — Moralur Samsvarið við kristna boðskapin um næstrakær- leika og rættvísi: tey tíggju boðini og her ser- liga boðið um ikki at sláa í hel, mundi vera tann hev- uðssetningur, ið lá til grund fyri politiska virk- seminum, ið tók seg upp her á landi, tá nakað var komið áleiðis inn í hesa eldina. Tú mást ikki bera falskan vitnisburð, tú mást ikki lúgva, tú mást rætt og slætt vera ærlig- ur, hetta vóru sjálvsettu kriteriini, ið lógu til grund fyri politiska virksemin- um á Dam'sa degum og sum hva borið fram til dagin í dag. Ger tína skyldu og krev tín rætt. er í og fyri seg alt tað. 3 tervur er á skal Suðurstreymoy einhver ideologisk filosofi rekka á mál. — og meining At stýra uttan um mein- ingsloysið er fremsti for- útsetningur fyri einum samfelag, har hvert ein- stakt menniskja skal hava hevi at rekka sínum sjálv- settu kriterium fyri hes- um at liva, hesum at vera til og hesum at virka: hetta, ið fyri okkum all somul týðir: at tað at vera og tað at gera, at hetta gevur hverjum tí einasta av okkum tað einasta, ið telur: sjálvsvirðing og virðing millum manna. skait Fremhald á síðu 17