hósdagur 1. november 1990síða 6

tíðindablaðið Tað eru teir báðir N ) jogvan 3. Foulsen og Ívan Klein Olsen, sum - hvør i sinum lagi - hava skrivað teimum fýra kvinnunum í meirilut anum bræv. Teir gera m.a. vart við, at í fleiri fórum hava teir ikki fingið nóg góðar upplýsingar um mál, ið hava verið fyri. Málið, ið fekk bikarid at flóta yvir, var avgerðin um at stongja niðara veg so leingi arbeiðið við ferjuleguna ikki er liðugt. Brevini frá teimum báðum um tverrandi samstarvið keur fyri á fundi týsdagin. ówh á i 3 er Nr. 173 — 1. november 1990 fyri Sandoynna - sigur Jógvan Adolf Johannesen, id er reiðari á Klettunum. - Týdningur teirra fyri oynna kann ikki yvirmetast, sigur hann Jógvan Adolf, hvussu hevur gingist hjá bátun- um higartil í ár? — Jú, tað hevur tíbetur verið á góðari leið, teir hava avreitt umleið 2.400 tons higartil í ár. Hvar hava bátarnir av- reitt? — Teir hava avreitt bæði í Sandoynni og í Havn, men mest í Sand- oynni! Tit, ella rættari tú, varð harðliga álopin í fjølmidl- unum fyrr í ár, tí bátarnir avreiddu í Havn — men hava aðrir bátar úr Sand- oynni avreitt í eðrum oyggjum. — Ja, tad veldst um hvat tu meinar vid, tå id tú sigur at eg varð álopin i fjølmidlunum — tí tað er í grundini ikki heilt beint — tað var nú serliga 14. Sep- tember, sum royndi at kóka steðuna upp — men tey álopini hevdu lítið hald í veruleikanum. — Tað hevði havt betri mein- ing, um blaðið hevði vent álopunum móti egnu. Men tú spurdi eisini, um aðrir bátar høvdu avreitt i eðrum oyggjum og tað hava teir. Eisini í eðrum londum sinum men tá tagdi 14. September — eyðvitað hví! Hvat um ráfiskabytið? siga sandoyingar — Tú kanst ætla, at teir fegnast ikki, tí býtið er stutt og greitt ein van- lagna fyri Sandoynna, sum ongar alternativar meguleika: hevur á fiski- vinnuøkinum. Við vitandi og vilja lamdi henda samgongan allar = meguleikar fyri vekstri og trivna her í oynni — og so kunnu sam- gonguflokkarnir snara hesum máli sum teimum lystir. — Tað var meðan fólkaflokkurin og tjóð- veldisflokkurin sótu í Tinganesi, at oyggin varð skerd inn at beini. — Tal- an um hitt seguliga býtið er í hesum sambandi mesn. Tú vart eisini álopin í 14. September fyri røduna, tú helt í tinginum, tá ið býtið var til viðgerðar. — Har var jú beinleiðis sagt, at rødan var spýggilig, tí teir bátar, sum tú er reið- ari á kortini ikki lata oynni nakran fisk. Er tað satt! — Nei, hasum er heldur einki hald í, tí bátarnir hava avreitt 1600 tons í Sandoynni higartil í ár — og hasi tonsini hevdu helst verið færri, um hasir bátarnir ikki høvdu verið í oynni Hvussu nógu hava aðrir bátar úr Sandoynni land- að í Sandoynni í ár? — Tað veit eg ikki heilt vist. Teir hava avreitt meginpartin av restini — men tað stendur rimmar- fast, at einki einstakt fe- lag hevur avreitt so nógv í Sandoynni í ár sum Klett- arnir! Bera bátarnir seg? — Hatta var ein góður spurningur. — Dag og dagliga lesa vit i blødun- um og hoyra og síggja í útvarpi og sjónvarpi at skip fara av knóranum — eisini skip, sum eru munin bíligari enn Klettarnir — so eg veit ikki hví vit skulu vera nakað undan- tak í so máta. Men vit hava dugnaligt fólk um- borð á bátunum og vit vóna at tað skal bera til. Higartil hava vit svarað hverjum sítt. Hvussu framtíðin fer at laga seg vita vit sjálvandi ikki — men vit ætla í hvussu so er at stríðast fyri at svara hverjum sítt! Týdningur- in av at varðveita bátar- nar í oynni er alstórur og kann ikki yvirmetast, tí fyri tað fyrsta eru 18 mans knýttir beinleiðis at teimum og í eðrum lagi eru eisini tvey fiskiloyvi knýtt at teimum og tað eru m.a. fiskiloyvini, ið Sandoyggin hevur brúk fyri. At enda, Jógvan Adolf! Hvussu ber tað til, at tú + Klettarnir bådir hava avreitt 1600 tons i Sandoynni higartil i år Mynd: kalmar nytir partar av tini fritid til at fåast vid skip! Er tad størur vinningur? Vinningur sigur tu! Eg veit ikki hvat ið aðrir fáa í samsýning fyri at fáast við reiðaravirksemi. — Tað er vituligt misjavnt — men eg havi í hvussu so er ikki lagt í at eyðræna bátarnar — t.d. høvdu vit Dalbúgvan í 10 ár — men eg tók onga krónu fyri at gera upp fyri hann. Men eg havi altíð hildið tað vera spennandi at fá- ast við skip — bæði tá ið tað gongur við og ímót. Og kunnu onnur fáa lut í ágóðanum — eg meini ar- beiði — so eri eg persón- liga nogdur. 6 Tú var lagdur undir at reka fólk oman i fjøruna at eta tara, hvat sigur tú um tað? — Tá ið soleiðis verður tal- að, so er ikki nógv at siga — hesum menniskjum kanst tú altíð rokna við at meta, tey fáa einki at grógva, tí tey drepa nálir- nar so hvert tær spíra, og uttan um tey trívist bert illgresi. Eg haldi eg við hasum orðunum havi svarað spurninginum. Annars ivist eg í, um hann ella hon er úr Sandoynni! Maskinan fór í | luftina | I nn Hvannhoimur lyrra tt maskinuna 1 gongd prongdist hon, meðan skipið lá við bryggju í Skopun Olavur Halgi sleipaði sidani skipid å Havnina, har tað skal kannast Gjáramorgunin vóru maskinkønir og umboð fyri tryggingina, og kannaðu skipið. Eingin hendi í sambandi við spreingingina. mansskaði ówh Árhókir deildin leggur I Ríkisumboðið og lands stýrið geva út hvert sína árbók, og soleiðis verð ur eisini í framtíðini. Arbékin, ið er 440 sidur til støddar, er meira umfatandi enn vit hava sæd higartil. Hon kostar 180 krónur. ówh TÆL fyrstu fer Líðhamar fór á land Um tíggju-tíðina fyrra- kveldið fór útróðrar- báturin Líðhamar úr Klaksvík á land norðan fyri Klakkin á Borð- oynni. Veðrið var av tí besta. Strandfaraskipið Teman royndi tvær ferð- ir at fáa Líðhamar av aftur, men tað eydnaðist ikki. Ólavur Halgi, ið var staddur við Mjóvanes, kom trý korter seinni á staðið og fekk bátin av aftur. Tað gekk hampu- liga væl. Fyrstu ferð skrædnaði naglabonkur- in, men aðru ferð fleyt báturin. Tá var klokkan farin knappliga hálvan tíma av miðnátt. Kavarar hava kannað Líðhamaz. Hann lekur ikki, men botnurin er illa farin, har hann hev- ur tikid, og Líðhamar fór á beding í gjár ówh | | 3 p é