hósdagur 1. november 1990síða 20
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
pen
v ødbdtibe vo
g
a á
Eystanroðin
Veistin varð Á myrkastu vrá,
eiktur 1
nkmannagirndin í hásæti stóð,
talandi nida um oyggjar at sjá,
misálit sátt var í stríðsmannablóð
Neistin var lítil — hugsjónin við
máttmikli roðin tekin um stríð.
Javnrættarandin við frið kom til landa,
broytti tann hugburð, ið valdaði her.
Fjøldin var leinkjad — var eins og gandað,
damladi fram millum boðar og sker.
Í øldir okið á herðunum lá
tordi ei trúgva frælsið at fá.
Brødralagsandin á tindarnar lýsti
ótti kom á manga trælkaða sál
afturhaldskreftir í augrund teim visti,
bein teirra fjøtrad — fjart gjørdist mál
Risur í eystri rodandi sól
brødralags styrkin
veitti teim skjól.
Stnðshetjur frægu í orrustu fóru
naræðis í hásæti stóð
ræðslu trælirnir leinkjurnar bóru
í øldir í skarninum trælurin vod
Fjølmenti skarin, ið okið enn ber
savnist um r
odan, ið stnåsfusur er!
Frælsislyndisandin um oyggjarnar fevndi
samstøduhugburtur ókunnug verð
eyðmýktin nívandi hvar tú tær vendi
Frælsislyndisdúgvan nú boðskap mær ber
í herna vit fara
Frælsi, javnrætt, brødralag — ungdómin læra.
Standa vit saman
Sólmundur
Finska listakvinnan
Maria Rantanen er millum
tey fremstu listafólkini
innan finska myndalist.
Djarvt vísir hon stórar
ljósar og farvuríkar víddir
í einum annars heldur
tunglyntum sniði. Hon
býr bæði í New York og í
Helsingfors. Nordiskt
Konstcenter í Helsingfors
hevur gjert nógv fyri at
fáa eina framsýning við
hennara myndum í lag,
ein framsýning, sum ferð-
ast í fleiri londum. Eitt
gott samarbeiði við
Norðurlandahúsini í
Reykjavík og í Feroyum
hevur gjert hesa framsýn-
lesarabrev
november 1990
Viðmerking til lesarabræv
Óla Jacobsen's »Finnbogi og
fiskimannasåttmålarnir«
Oli Jacobsen hevur gjøgn-
um árið skrivað eina
rúgvu av greinum og
slongt um seg við pá-
standum til hegru og
vinstru.
Heilt galið gjerdist, tá
ið Finnbogi Ísakson í sam-
bandi við nýggja fiski-
vinnuuppritið segði, at í
framtíðini máttu Oli Ja-
cobsen og Osmund Justin-
setast hver sínu
megin borðið til samráð-
ingar. Studningur skal í
framtíðini leggjast oman á
fiskaprísin og verður so-
statt býttur eftir sátt-
mála.
Nú er tað soleiðis, at FF
sigur seg og ger krav uppá
ussen
at umboða allar umborð
uttan skiparan, sjálvt um
yvirmannafeløgini hava
sinar egnu såttmålar.
Men ein sannroynd er,
at Oli Jacobsen av øllum
alvi mótarbeiðir ellum,
sum fáa eykapart, ja, sín-
um egnu limum, — í hes-
um føri kokkunum. Besta
dømid uppá hetta var åd-
renn nýggja frítíðarlógin
kom at galda í 1986.
Tá arbeiddi Óli av ollum
alvi fyri at skiparar, stýri-
menn, maskinmenn og
kokkar ikki skuldu fáa frí-
tíðarlon av allari vunnari
løn. Hetta var kærkomið
ynski fyri teir politikarar,
ið hevdu nakað við skip at
gera.
Hetta endaði so eisini
við, at ein lóg varð við-
tikin á legtingi, ið setti
skiparar, stýrimenn,
maskinmenn og kokkar
uttan fyri, sum teir ein-
astu í samfelagnum, ið
ikki fáa frítíðarlen av all-
ari vunnari løn.
I allari hesari skriving i
seinastuni hevur ein kann-
ad eftir, hvat tad er, sum
pinir, og sum hann ikki vil
seta upp å prent.
Í Dimmalætting tys-
dagin 30. okt. kom so Oli i
grein at nevna, hvat tad
var, sum pindi hann,
nevniliga, citat:
„Teir, sum verða betri
fyri, verða yvirmenninir«.
Hetta eru orðini hjá Óla
Jacobsen, hetta er jú eis-
ini tað, ið hevur fingið
bikarið hjá Óla at flóta
yvir.
Út frá omanfyri nevndu
grein er tað eyðsýnt, hvat
fiskimannafelagsformað-
urin er úti eftir, og eiga all-
ir yvirmenn í føroyska
fiskiflotanum at gera sær
hetta greitt.
Tí skal okkara áheitan
vera: skiparar, stýrimenn
og maskinmenn, standið
saman um ávikavist
Navigatørfelagid, Maskin-
meistara- og Motorpass-
arafelagið.
Jákup Miller og
Regin Nónstein
Sterkir finskir lítir
í Norðurlandahúsinum
ingina meguliga.
2. november
letur ein
Mari Rantanen framsýn-
ing upp í Klingruni í
Norðurlandahúsinum eftir
at hava vakt ans og givið
nógv gott frá sær til ís-
lendska myndalist í ein
mánað Norrkopings
Konstmuseum og Nord-
norsk Kunstmuseum í
Tromse eru næstu mál,
tann ferðandi framsýning-
in vitjar.
Mari Rantanen er fødd i
Esbo nær Helsingfors i
1956. Hon lokid
progv frå Konsakademis
skulanum i Finnlandi og
Pratt Instituttinum i
Brooklyn. Síðani 1979
hevur hon havt 14 ser-
framsýningar í Finnlandi,
Svøriki og Noregi (í gallari
F-15, sum nú hevur ta
kendu norsku træfram-
sýningina, Norðurlanda-
húsið hevði í maí og juni),
og hon hevur eisini havt
framsýningar víða hvar í
heiminum. Í 1989 varð
hon kosin sum ȁrsins
unga listafølk« í Finn-
landi. Hetta kann sigast
at vera ein stór æra.
Í blaðnum, sum er gjert
í eisum samarbeiði við
Nordiskt Konstcentrum í
Helsingfors og tey bæði
Norðurlandahúsini, skriv-
hevur
ar íslendingurin Halldór
Bjørn Runólfsson m.a.:
„Í hesum tíðum, har lit
ur so við og við verður
vaksandi
svertum skuggum av nú-
tíðar tungsinni, letur Mari
Rantanen í stórum stíli lit-
in koma til sjóndar. Uttan
at vera i iva um, at måln-
ingalistin er eins tydn-
ingarmikil
strembar hon eftir ógvu
liga gjølla at koma inn i
umrådid vid liti, skapi og
håttum.
Í royndum sínum verð-
ur Mari Rantanen drigin
at sínum listagávum og
av sínum tonkum. Úrslitið
er ein væl skipað sokallað
»dualisma«, sum í ellum
hennara málningum skap-
ar ein spenning millum
eitt varligt, vælumhugsað
verk og eitt frítt málað
mark. Hesin spenningur
millum teir aldarligu
ymsu hættirnar verður at
leggja sær í geyma, hvat
ætlanin er og tað, at mál
eru veruliga millum eyð-
kennini hjá listakvinnuni.
Tú kanst siga tað so, at
hesin háttur hevur sínar
retur í sinninum, í staðin
fyri at leggja tað út sum
nakað kensluborið — eitt
tekin um eitt sinni í tvín-
ingum, og býtt millum alt
jagstraður av
sum áður,
møguligt. Tú fært meira Tankarnir
burtur ur at síggja verk e
hennara
ru IKKI Dert, at tú sært og
kanska eitt sind- fært b
jurtur ur, men eru
Við
ur burtur frá. Hetta sum
eisini mentannarligir
ein ødrvisi hjálp til okkara
at framsýna tey sum bílet,
samfelag, avmyndað við tekur hon ein slíkan rætt
hjálp av geometriskum at gera arbeiðið torfort og
£
5
mynstrum.
Hetta fær okkum aftur
at koma til hennara stór-
við trupulleikum.
Arbeidid/listin/målning
arnir hjå Mari Rantanen
slignu verk og hugsanir eru verdir at síggja, ti tey
og ger, at håtturin, Mari eru hugtakandi. vekur
Rantanen nýtir mynstur,
obundin og
verður so
kensluborin«
hugtakandi.
Nýtt skúlablað:
Handils-kúlan
Nýggja blaðið kemur út fýra ferðir árliga og er ætlað
handilsskúlanæmingum og lærarum. Endamálið við
blaðnum er at kunna næmingar og lærarar og
vinnulívið um tað, sum fer fram á Handilsskúlanum.
Hetta blaðið er nr. 2, og skal metast sum
royndarblað, men Handilsskúlin upplýsir í tíðinda-
skrivi, at tey ætla at geva út meira fullfíggjað blað.
Handils-kúlan er 14 síður í A4 stødd. Ur inni-
haldinum kann nevnast t.d. at næmingarnir eru
spurdir, hvat teimum dáma á Handilsskúlanum. Eisini
er upplýsing um, hvar næmingar kunnu venda sær, um
teimum tørva hjálp í lesnaðinum, um skeið av ymsum
slag o.s.fr. Hetta er næsta ferð Handils-kúlan er
komið út.
Ft
SSA
HR
A
SN