týsdagur 20. november 1990síða 12

Nr. 186 — 20. november 1990 Lesarabræv av Munkagrunninum: Til tann høvudsvarta afrikanaran Óla Breckmann Til tann hevuðsvarta afri kanaran Ola Breckmann! Í Dagblaðnum nr. 63 tann 7. nov. 1990 skýrir tú John Smith og manning ina á Saturn III fyri bæði líkt og ólíkt, í sambandi við at skipið landaði sín fyrsta flokks fisk í Scrab- ster, og um at eingin tíma- lenin fellur til feroyskar hendur Tað er bert spell, at so nógvir fólkafloksmenn sita á pengakassanum úti á sjónum og at fiskaprísir- nir av hesum eru kroystir í botn! Ég vil spyrja teg Óla Breckmann, hvussu nógv ar tímalenir fella á føroy skar hendur, orsakað av tínum einglaprojekti niðri í Suðurafrika, har tað sindrið av »hyrum« ið fella, sum allar aðrar fólkaflokshýrur og partvís lenir í 20 ár eru tiknar úr tí føroyska landskassanum, og kortini smæðist tú ikki, tín skammleysi knektur! Tann hægri prísurin vit fingu í Scotlandi, er ein- ans grundaður ta hegu góðsku, okkara fiskur hevur, orsakað av teim sera góðu arbeiðsumsteð- unum (Jesmar Hansen og John Smith fyri at takka), og av tí góða arbeiði, ið manningin av hesum er før fyri at gera og gerð, fyri at fáa tað bestu góð- sku. Henda góðska kann aldrin rekkast av tínum einglatogarareiðarum, ið aldrin hava dugað at hag- reitt fisk. Eg fari at spyrja teg Ola Breckmann, hvat bagir tær, hví er alt nú ternað tvert fyri, hver er tað ið áleggur tær at skriva øvugt og ilt um okkum, ið royna okkara besta, hvi gevst tu ikki vid at spilla okkum og annað gott fólk ut? Er tað Fólkaflokkurin? ein flokkur við hvessingi í — ella hvat? Ein hvínur í Klaksvík, og á Viðareiði, ein knúsar privatar ídnað- arfyritøkur í Fuglafirði, tríggir berjast í Havn og royna at »centralisera« all- ar Feroyar til Havnar, bæði vinnulívið, heilsu- verk, skúla og gegl. Og so siga hesir menn, við sjálvum legmanni á odda, at yvir tríggjar fjórðingar av allari tí utt- anlandsskuld, ið tit eisini vóru so frekir at leggja ell onnur undir, soleiðis at tit vunnu valið seinast. Eitt skalt tú vita, tað gongur ikki einaferð afturat, nú vita vit alt. Tú leggur eftir John Smith! Tað man verða av- dúkandi sannleika ræðu- filmurin, um hvussu fisk- ur verður morlaður á keiini og inni á blokkfa- brikkunum, ið tú ert bliv- in so skakkur av, og tað skilji eg so væl. John Smith og undirrit- aði hava gjørt tær upptøk- ur ið gjørdar eru umborð á Saturn III, og umborð á Fugltúgvuni, vit eru sjó- menn og tað ert tú ikki, tín dukkudrongur! Tað man verða tann evund- sjúkan ið er inni í tær, ið fær teg til slíka níðings- gerð. Tin provokatión frá Suðurafrika er lítið verd og lítið semulig og penur hevði tú verði, hevði tú staðið við rulluna tann dagin vestan fyri Suður- oynna í vindmegi millum 30 og 35 metur í sekundið, í prikkutari butterfly og ongum sydvesti!!! olmus- sudýrið títt. Tað hevur verði ófert fiskari í landskassanum síðan Fólkaflokksdiktat- orarnir funnu saman úti í Tinganesi, og ikki hevur tað verði til gagns, at tit aftur broyttu meskarnar, so at Olaf kundi fáa nakr- ar krónur til kreditorarnar hjá ellum hansara skipum og virkjum. Aju, væl hev- ur trilkað í kassan, úr landskassanum, í tykkara lummar síðan Fólkaflokk- urin við lygnum kom sær í hetta vanlukku lands- stýri, ellum okkum eðrum til óbótaligan skaða. Men nú er tað slutt Óli Breckmann, tað skalt tú vita. á Munkagrunninum, 15. november 1990 Eli Lassen, skipari Saturn Ill Ráfiskagrunnurin varð stovnaður av dugnaloysi Birgir Danielsens og ongum øGrum Tað er nógv fyri at síggja, at Birgir Danielsen skal koma sær, ferð eftir ferð, at leggja eftir Atla Dam og geva honum skuldina fyri, at ráfiskagrunnurin varð settur á stovn Orsekin til, at ráfiska- grunnurin varð settur á stovn, varð snegt sagt dugnaloysi av seluliði harra Birgir Danielsen's. Á sumri 1975 fullu allir fiskaprísir og serstakliga flatfiskaprísirnir so nógv, ti Føroya Fiskasøla ikki megnadi at fåa såmuligan pris fyri fiskin, at serstak- liga trolbåtarnir å Føroya- leiðini ongan møguleika hevdu at halda fram. Øll sum tíma, minnast, at stórur partur av hesum flota fór til Havnar og nærum hersetti Havnina og serstakliga varð tað Feroya Landsstýri, ið fekk av at vita tá. Tað sum var skeivt við hesi framferð, varð, at út- róðrarmenn fóru til skeiva adressu, teir skuldu farið eftir Feroya Fiskaselu og ikki eftir Feroya Lands- stýri, landsstýrið útflutti og seldi jú ongan fisk. Men hvar var fiskaselu- stjórin, meðan alt hetta fór fram, jú, hann rýmdi til Kvívíkar at krógva seg og spældi at rógva út, meðan Atli Dam táveran- di legmaður, saman við eðrum, smoygdi upp um armarnar og fekk loyst tann knútin, sum so mangar aðrar, til frama fyri tann feroyska útróðr- armannin. Ein onnur sega er so hon, at lógin um ráfiska- grunnin fekk ikki frið at virka eftir ætlan, nevni- liga sum ein trygd fyri før- oyska útróðrarmannin, men hr sóu eirindaleysir spekulantar, teir flestu fólkafloksmenn, sær ein stóran meguleika at út- nytta skipanina til egnan fyrimun, øll minnast Cubatrolararnar og fleiri við teimum Í 1975 svav Feroya Fiskasøla og hon svevur enn, og eftir 20 årum sum stjóri fyri Føroya Fiska- selu hevur Birgir Daniel- sen nú endiliga funnið út- av, at góðska hevur nógv at siga, um ein ætlar sær at selja fisk, frægari seint enn ongantíð. Og nú hann leggur frá sær, roynir hann av ellum alvi at geva Atla Dam skuldina fyri líkt og ólíkt, fyri at fjala yvir egið dugnaloysi, fólkafloksmonnum so líkt. Atli Dam fær skuldina fyri líkt og ólíkt, frá sínum mótsteðumonnum, men sannleikin er tann, at Atli Dam er stersti politikari Feroyar hevur fostrað, og er hann í dag einasta vón- in, ið eftir er. Atli Dam kann ikki gera undur heldur enn nakar annar, men við síni polit- isku vitan, arbeiðssemi, framskygni, dugnaskapi og menniskjaligheit, er hann helst tann einasti, ið kann standa á odda fyri hesum samfelagnum í hes- um truplu tíðum. Veljari Moralur At nakað kristið menn- iskja kann atkveða fyri Fólkaflokkinum, tað er heilt ófatuligt, tvívorðið ; fyri kristindóm. Tann kristna læran áleggur fólki at hjálpa og stuðla teim menniskjum, ið eru ringast fyri, hetta verður drigið fram ferð eftir ferð í Nýggja Testa- menti, hugsið bert um tann ríka mannin og Láza- rus. Og tann kristna læran ávarar harðliga ímóti ríki- demi og marglæti. Tann politikkur Fólka- flokkurin rekur, er beit tað øvugta av hesi læru. Fleiri av fólkaflokspolit- ikkarunum hava stóra pri- vata ella almenna løn, omaná hetat fáa teir ting- manna ella stóra lands- stýrismannalen, omanå hetta fáa teir bíðipening, fundarpening, ferðapen- ing, matarpening, stutt sagt pening í hevd og reyv. Hesir somu menn, væl stuðlaðir av sambands- monnum og tjóðveldis- monnum hava við teirra mannajagstrandi polit- isku tiltøkum rikið hópin av fólki út í arbeiðsloysi og vónloysi. Koma hesir menn og kvinnur aftur til stýri, verður tað ein menniskja- ligur sorgarleikur, teir fara at halda fram við mannajagstranini, og munandi fleiri fara at ger- ast arbeiðsleys. Hvat vilja so hesir polit- ikarar, ið nú ráða, við Fólkaflokkinum á odda gera fyri at beta um korini hjá hesum vaksandi tali av neyðsteddum menn- iskjum? Einki! — Soleiðis er við ríkmanninum Fólkaflokki- num mótvegis Lázarus. Eg endurtaki: Tvívorðið fyri kristindóm. Vóru hesi mentað og kristin fólk, hevdu tey sett politisk hjålpartiltøk i verk, t.d. arbeidsåvising knytt at arbeiðsloysis- stuðli, soleiðis at all kundu liva trygt, til alter- nativ vinna var komin í gongd, har tey so kundu fingið arbeiði. Milliardir = úr lands- kassanum verða goldnar uttan himpr til ríkmannin, meðan fiskimaðurin og tann vanligi lentakarin ið missa arbeiðið og einki annað kunnu fáa, hóast tey hjartans fegin vilja, við vanvirðing verða av- víst, og mugu liva í ótta og vónloysi, og noyðast í nógvum førum at rýma av landinum, til lond, har tey verða munandi betur við- farin enn í Feroyum. Tí sigi eg enn einaferð: Tað er heilt ófatuligt, at nakað kristið menniskja kann atkveða fyri Fólka- flokkinum — Tvívorðið fyri kristindóm. Skelkaður Gud havi lov, at Hitler ikki doyði í 1939 Mong við mær munnu vera skelkað, tá tey lesa eina slíka yvirskrift. Kann nakar fáa seg til at skriva slíkt? Jú, lesið bara Dagblaðið mánadagin 12. november. Ó.B. skrivar eina grein og eg dugi ikki at skilja tað petti um Hitler eðrvísi enn, at Ó.B. lovar Gudi fyri at Hitler ikki doyði í 1939. Vit hava ikki loyvi at ynskja lívið av nøkrum, men um Hitler doyði í 1939, so høvdu flestu fólk verið glað. Hvussu nógv settu ikki lívið til, fyri at fáa hann dripnan. At Fólkaflokkurin skal koma sær, at bjóða Fer- oya fólki ein slíkan (eg eri so rørd, at eg finni ikki orð fyri tí) kandidat, er topp- molt. Hvussu kann Fólka- flokkurin vænta, at vit, sum mistu undir krígnum, og so mangan ynsktu Hitler langt undir mold, kunnu velja ein kandidat, sum lovar Gudi fyri, at Hitler ikki doyði í 1939. Nei, vit vamlast og velja alt annað heldur enn : Fólkaflokkin. At seta navn undir, tá Ó.B. og hansara floksfelagar, teir hava jú anbefallað hann, sita í hægstu leiðslu í Fer- oyum, er óhugsandi. Ein sum misti sø