fríggjadagur 23. november 1990síða 19

NS DU DS 4 = i 3 i Nr. 189 — 23. november 199 Ungdómur í gleði og sorg - men leikurin var ov veikur til veruliga at seta ungdómin undir sjóneyku. Tað var kanska heldur ikki meiningin. Sjónleikarhúsið varð fullsett við ungdómi, sum hevði sett sær fyri at síggja, hvussu teirra viðurskifti myndaðu seg á palii. Tey vóru helst eisini fegin um sjónleikin Skuggagestir," sum í smáum og stórum lýsti, hvussu tað var ai verða ungur, hava trupulleikar, skammast um foreldur o.S.fr. IKKI , VERULIG FOLK Tað, sum fór fram á pallinum, var tó bert eitt skap av veruligum menn- iskjum, sum varð "pepp- að" upp við góðum orð- um og tónleiki, framúr- skarandi væl gjørdum palli og leikarum, id royndu at fåa tamarhald å sinum leikluti. sum teir høvdu at siga åskodarun- um. Trupulleikar vóru alla- staðni, men tað eru teir jú eisini í veruleikanum. Hvør kennir ikki pápan, sum drekkur, mammuna sum ikki vil góðtaka harðrenda veruleikan, sonin sum skammast og verður mannminkaður framman fyri vinmonn- unum, tí påpin kemur inn um ung- dómur allar dagar. Tey arga og happa hvønn ann- an, royna at gera hini ótrygg. Tað er ikki so torført, ti ungdómur er so lættur at fáa av knó- ranum, um ikki alt gong- ur eftir vild. Tað hoyrir ungdómsárunum t I. Martin Joensen hevur skriva? sítt fyrsta eik- rit, og higartil hava vit bert hoyrt hansara - mangan sorgblíðu yrk- ingar, sum løg eru sett til á plátu. Hann er góð- ur yrkjari og dugir at nerta við kenslumar hjá áhoyrarunum. EINKISIGANDI ORÐ Tað gjørdi hann eisini hetta kveldið í Sjón- leikarhúsinum, og tú sat bert har við vón um, at sangurin vann á teimum heldur jánkarsligu "re- plikkunum," sum í deriga tiv tå va mongum førum vóru gamlar "vittigheitir" ið bert høvdu til endamåls at koma frå einum stad til annad i leikinum Påpin Jégvan (Robert McBirnie) tosar bert um fótbólt, og tå hann og konan Sólirun (Liv Dam) royna at finna okkurt positivt at tosa um í øllum ræduleikanum, sigur pápin, at hann skoraði, tá sonurin varð føddur! Tað var ov lættkeypt at gera hesa samrødu til skemt, haldi eg. EINGIN LOYSN Men soleiðis fer leikur fram, og tað verður bert nomið við veruligu tru pulleikarnar, uttan tó at gera eitthvørt munagott. Alt fer fyri skeyti, og gongur bara sína skeivu gongd, og tá eim maður verður svíktur av vin- gentuni, nytir hann bilin sum våpn, men hann let- ur sjålvur liv Eg haldi at ungdóm- urin speglast aftur i leikinum. Tey eru yndi- slig í sínum framførsl- um, einamest ti tey hava o vakuri kropsmål H« . ( x $ on k ka n K in ( k sum fall væl í oyrað og setti dám á tað um letkarin Kuldi siga x nar askoOarunum. sum eydkennir Martin Joensen ér KOruni ordasmid hansar g tað átti at komið fram um tónleikin LEIKLISTA GAVUR Skuggagesur' er tó áhugaverdur leikur, eina- mest tí hann hevur so fjøltáttaðar leikarar. Her eru tónleikarar og siøn- leikarar, sum tosa, dansa og til fulnar fylla allan pallin, við sínum leikkynstri. Tað mest áhugavera haldi eg vera, at Elin K. Mourit leikstjóri, hevur fingið so gott úrslit í at leikstjóra hesi saman- settu leikmanning. Tað var so mangt, sum tú kundi hugsa tær gðr- vísi, eitt nú at Robert McBirnie hevði fingið stórri leiklut. Tú kendi á tær, at hann hevði nógv meir at siga áskoðar- unum, enn tað, sum stóð í leikritinum. Áhugavert, at ein gar- syngja, sen. Sjónleikurin "Skuggagestir"er framúr góð leikmynd, hvat uppseting, pallsmíð, tónleiki og koreografi viðvíkur. Serliga hugtakandi er tað, tá tey ungu bera seg at sum ungfólk vanliga í Føroyum. Tíverri doyði ein ungur drongur av ferðsluvanlukku, men ið er heldur ikki er vaniig! á Okkara Dam ikki fekk i at nyla sangrøddina til mer enn eima Leikurin gav onki uppskot um, hvussu ungfólk og foreldur kundu finna saman um tað, sum helst skuldi gjørt lívið lættari at Uu nicikK: of I jari I di at r bid Da r eisini kend songkvinna. Hon hevði uppiborið stórri leiklut í fr minr …” ' » MÁLIÐ id diiiØE SIL ” La kendist sum cin saknur, ii 1 {I ICOKA eina sanguppgavu Røddin var sterk og kenslurik, men leiklutur hennar OV verkur LEIKGLEÐI Ungu leikarnir fýra dreingir og tvær gentur vóru hugtakandi í sínum framførslum, og sýndu eina sanna leikgleði, sum neyvan áður hevur verið koreografiskt so gJØE- numførd, sum hesaferð. Tað var hugaligt at siggja ICY dansa og tosa sínámillum, um heilt vanlig mál, so sum ung- dómur ber seg at, tá ley royna Sg i kærleikans vita, hvønn tær "fara vid eila tá e krakk, til fyrimuns Íyri ein annan o.S.Ir. Tað er týdningarmikið at fáa hesi vidurskifti upp á pall, men kanska er tað ov nógv at krevja nakað itøkiligt at spyrja- st burturúr. Kanska er tað rætt, sum ein vinkona mín einaferð segði: Tað hjálp- ur at siga frá tínum tru- pulleikum - við orðum. Tá tað er sagt, er tað ikki so ringt longur .... Aftaná - tá avbera góða ljésførslan slóknar, tón- leikarnir leggja leikførini frá sær og tøgn valdar, áskoðarnir fara út úr Sjónleikarhúsinum, var tað eins og okkurt mang- ladi. HJALPUR AT SIGA TAD Tú hevði verið åskodari til góðan leik, framúr- skarandi tónleik, livandi góða leik- S5mIo Og x 1 La IKK I KOMSÍCIK KUE Si er do um kpalluri Sj í K. y v V gå ct ) I ir i i di ið stórt HM [, lá Dagny Joensen