fríggjadagur 9. november 1990síða 2

farbíaðs tjór yrtinn Smith óri. Krisjan Dahi Randi Jacobsen laðfótk | i: Kalmar Lindenskov | Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen Hilmar Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard Útgevar Pí Sosiaturin Uppseting P/f Sosiaturin Prent P!4 Pressan 1981 Bústaður Telefon Argjavegi 26 Postadressa: Postsmog: 76 Argjum 110 Tórshavn 11820 Teletax 14720 Eitt samhalds- fast samfelag SAMHALDSFAST! Arbeiðs- marknadar Eftirlønargrunnurin verður nógv ur.iréddur nú upp undir valið. Nøkur taka dyggi- liga undir við hugskotinum og onnur eru hart ímóti. Hetta er galdandi fyri teir politisku flokkarnar og fyri veljararnar. LONTAKARABÓLKAR, sum frammanundan hava eina eftirlønarskipan og gjalda t.d. eini 5% av lønini til hesa, skilja ikki reiðiliga, hví tey eisini skulu gjalda 2% til Samhalds fasta og halda, at tað verður nakað nógv hjá teimum at gjalda. Hesum kunnu vit geva teimum rætt í. Tær eftirlonar skipanir, sum eru i dag, eru all- ar gjørdar áðrenn Samhalds- fasti kom í ljósmála EIN GONGD leið vildi verið, at ere avvardandi løntakarafeløg broyta sína eftirignarskipan soleiðis, at eftirlgnargjaldið verður sett niður við tveimum prosentum, og at eftirlønin verður sett niður í sama mun. Tey tvey prosentini koma tey jú at gjalda til Samhaldsfasta og tað, sum eftirlgnin verður skerd, fáa tey aftur í arbeiðs- marknadareftirløn úr Sam- haldsfasta Arbeiðsmarknaðar Eftirlønargrunninum. SPURT VERDUR, hvi vit skulu hava ein samhaldsfastan ar- beiðsmarknaðar eftirlønar- grunn. og eina arbeiðsmarkn- aðareftirlon fyri oll. Svarið er, at hetta er ein solidarisk skip an, ið undirstrikar og prógvar, at vit koma hverjum ødrum við. At øll tey, sum hava inn- tøku, gjalda inn í grunnin. At tey. ið hava høga inntøku, gjalda meira enn tey, sum hava lága inntøku. Og at øll — eisini tey, sum av eini ella aðr- ari orsøk onki hava goldið inn — fáa tað sama útgoldið tá eftirlønaraldurin er nåddur. ONKUR SIGUR sum so, at eg havi eina góða eftirlønarskip- an saman við mínum arbeiðs- gevara, og mær tørvar ikki nakra arbeiðsmarknaðareftir- løn. Men hava vit rætt til at vera so egoistisk? Hvat við okkara medmenniskjum, sum ikki hava møguleika fyri at fáa eina eftirlønarskipan? Koma vit ikki høvrjum øðrum so mik- ið við at vit hava skyldu til at hugsa um hesi eisini? ELLA HAVA vit, hvør í sínum lagi, nakr2 trygd fyri, at okk- ara børn, ommu- og abbabørn langommu- og langabbabørn og adrir eftirkomarar, koma i ta góðu stødu, at tey fara at hava eina góða eftirlønar- skipan saman við arbeiðsgev- aranum? Nei, ta trygdina hava vit ikki, og hana fáa vit ongan- tíð. Vilnelm Johannesen, skrivar: SPURNINGURIN er so, um vit hava rætt til at vera so egoist- isk, at vit bara hugsa um okk- ara egna besta og ikki skeinkja okkara medmenn- iskjum, okkara børnum, okk- ara ommu- og abbabørnum og ødrum eftirkomarum tanka. Hetta hava vit ikki rætt til. Millum annað tí skulu vit hava Samhaldsfasta ein OG TI fara vit manssterk á va! og seta ein sterkan javnaðar- flokk inn á ting. Vit vilja byggja eitt samhaldsfast (soli- dariskt) samfelag at lata okk- ara eftirkomarum. FL Vónsvikin av Edmundi! 1 + Nx xx - h > s05Iga | | 67 Á RN . - * L 3 5 = Á AN % = Hann blívur við „Eingin eigur at ivast i, at nógv tyngri byrðar høvdu verið lagdar á føroyska skattgjaldar- an seinastu 15 mánað- irnar, um ikki tjóð- veldisflokkurin sat í Tinganesi og við greið- ari redd segði: her til og ikki longur“, skrivar 14. September í odda- grein. Eingin sjålvkritikkur, ikki skomm skapt í teimum! Hevði tað ikki semt seg betur fyri tjóðveldisfólk at viðgingið mistekini, flokkurin hevur gjert í samgongu við samband og fólkaflokk heldur enn aftur og aftur at siga fólki, hvussu fantastiskur flokkurin hevur verið í Tinganesi hesa tíðina! Hví ikki heldur viðganga, at hesir farnu 15 mán- aðirnir hava verið tann svartasta, tann dekkasta tíðin í tjóðveldisfloksins segu! Og so byrja pá en frisk. Tá vóru tit menn, tí tað at viðganga gjørd mis- tek er meira ein styrki heldur enn ein ússaligheit. Ss Hvat er tað fyri nakað vrøvl at siga, at tyngri byrðar høvdu verið lagdar á Palleba, um ikki tjóð- veldisflokkurin at í Tinga- nesi! Halda tit, at Palleba er býttur, at hann einki hevur at hugsa við og at hann einki minni hevur! Prístalsviðgerðin, barna- styrkurin, bundna upp- sparingin, slepta sjálv- stýrisstevnan osfr. osfr. Soleiðis kundu vit hildið fram at reksa upp syndar- ligu steðuna, sum tjóð- veldisflokkurin hevur verið við til at seta skatt- gjaldaran og seg sjálvan í. Tá so sami blaðstjóri skrivar, at »sambands- flokkurin hevur tad best, um teir alla tíðina sleppa at knokkroyta ella eisini at hótta við at knokkroyta verkafólkið inn at skinnin- um“, tá kunnu vit als ikki taka hann fyri fult. Tí hvussu kann tjóðveldis- flokkurin — um somu tíð sum hann fult og heilt let- ur seg dirigera av sam- bandinum — syrgja fyri, at tyngri byrðar ikki verða lagdar á Palleba, tá sami sambandsflokkur av tjóðveldinum verður skírdur bara at knokk- S BST — royta Palleba. Hvar er lo gikkurin, Vilmund, spyrja vit teg fyri tiggjundu ferð!! Vit hava demokrati og allir flokkar hava sín rætt at virka. Allir hava teir eisini okkurt gott í stevn- um sínum. Eisini tjóð- veldisflokkurin. Men tá hesin flokkurin fullkomi- liga letur seg upp í fevn- ingin á einum av sínum sterstu erkafíggindum og letur henda hava seinasta orðið í einum og øllum, tá hevur tjóðveldisflokkurin vanvirt bæði demokratiið og stevnu sína. Hetta kunnu vit siga við góðari samvitsku, tá vit ell vita, at orsekin til hesa egin- fallitt = tjóðveldisfloksins var ivasami trumfurin at halda javnaðarflokkin utt- anfyri. Kosta hvat tað kosta vildi fyri tjóðveldis- flokkin, so skuldi javn- aðarflokkurin ikki út aftur í Tinganes eftir síðsta val. Tað hevði einki við flok- sins politikk at gera, men var ein reint persónlig uppgerð frá einum av tjóð- veldisfloksins oddafólk- um. Hetta fekk sín vilja og prisurin var eingin minni enn at kyssa fetur SS => 7 67 N/ sambandshevdingans. Ikki hevdu tit roknað við nývali, sum nú lættliga kann syndra flokkin. Javnaðarflokkurin ber ikki agg til tjóðveldis- flokkin fyri hesa gerð. Tvertur ímóti hevur hann sum stavnhald at hver skal hava virðing fyri ødr- um. Men nú verður tað so veljarin, sum skal avgera, hver skal út í Tinganes saman við javnaðarflokk- inum. Fyrsta treytin fyri einum samarbeiði millum hesar báðar flokkar er at flokkurin leggur gamalt agg og hatur á hillina. Men javnaðarflokkurin fer sum stersti flokkur eftir valið ikki at leita eftir fornermaðum tjóðveldis- monnum. Hann fer at vinna sínar samstarvs- partnarar millum teirra, sum vísa evni, hegni og dirvi og ikki minst samar- beiðsvilja til at loysa sam- felagsins trupulleikar — uttan at hyggja til, hvussu persónarnir eita. So vistu vit tað. Nýggi formaður | sambands- floksins vil fegin vera løgmadur aftan á 17. november. Hetta fingu vit greitt at vita í val- sendingini í sjónvarp- inum mikukveldið, har ein heldur illavorðin og Paulensiskur sam- bandsformaður vrak- aði øll onnur løgmans- evni — og helt seg vera tað einasta. Sjálvandi skal Edmund hava loyvi at hugsa sítt, men hetta líktist ikki sambandsandanum — hetta at skira allar ad- rar ónýtiligar — ella! Mong vóru tey, sum hildu, at tað mundi boða frá góðum, tá sambandið fekk nýggj- an formann, at tað fór at verða lættari at sam- starva við sambands- flokkin í eini sam- gongu. Edmund varð eisini mettur at vera skilagóður og fryntlig- ur maður, so her mátti fara at spyrjast okkurt gott burtur úr. Men mong gjørdust vón- svikin, sum sótu frammanfyri sjón- varpsglugganum mikukveldið og lýddu á orð sambandshevd- ingans. Ístaðin fyri at leggja gamalt agg til síðis og hyggja fram- eftir, sóu vit ein rætti- liga óargaligan og bondskan sambands- formann, sum lítið hevði til yvurs fyri eðr- um. Bæði Atli og Jógv- an fingu av at vita. Ikki kann sigast, at henda tala formann sambandsfloksins júst slóðaði fyri nekrum positivum og uppsøkj- andi samarbeidi eftir valid. Tad åtti hann at vita, at hann sleppur ikki undan at skula samstarva vid antin javnadarflokk ella fólkaflokk eftir valið, so hví leggja handa tónan an við at vera so persónligur, Edmund, nú tú sjálvur átti at havt lært, hvønn skaða tað ger at politikarar ganga eftir persónin- um heldur enn eftir málinum. Vit, sum sóu eitt fornýggilsi og ein ljósglotta í formans- skifti sambandsflok- sins, eru vónsvikin.