leygardagur 10. november 1990síða 19

Eee sb ed KEE 4 A AÐ CLS Á IO: OSS LS Tjóðveldisflokkurin hevur lítið november 1990 OO TE A TOSA TA ILL: TOO DE TE uppå seg Hann er lítil maður ið bert kann rósa sær av annans verki Vilmund Jacobsen er ein knassi at skriva, tað ska lann nu e iga sep teinber 3. nov. 1990 skriv ar hann mestsum eina LY mer r ven SDVT ein so ser 1 aflfana at greinin er i1S- In, um ein er vorðu klókari av hesum, so man svarið helst fara at veri nei. Grundin til hetta er at Vilmund er raskur at seta orð saman til setning- ar, so frægt hevur hann fylgt við í skúlanum. Men vit vita øll, at best er, um hepi onkursvegna er í tí skrivaða. Hetta seinasta hevur Vilmund eftir ellum at dema ikki skilt. Við hesum forløgum var altíð væntandi, at Vilmund valdi at gera seg til tals- mann fyri Tjóðveldis- flokkin. Javnaðarfólk ræast ikki kjak Vilmund byrjar grein sína: >Ég kenni meg heilt vísan í, at tað ikki er ynskidreymurin hjá nekr- um javnaðarvalevni at kjakast við tjóðveldisfólk um tjóðskap og frælsis- stríð feroyinga<. Longu har tók hann munnin nak- að fullan, tí hóast eg ikki skal gera meg til talsmann fyri valevni Javnaðarflok- sins, so kann eg vissa harra Vilmund um, at javnaðarfólk fíra ikki fyri at kjakast um eitthvert mál sum upp í tíðini eru, eisini tjóðskaparmál. Tað er bara tað, at harra Vil- mund sýnist ikki hava skilt, at fólk kunnu hava eina meining, hóast tey ikki eru samd við honum. Tómt kjak um loys- ing og samband Tá harra Vilmund sigur, at stovnanin av Javnaðar- flokkinum í 1925 kom í lag við danskari hjálp, so er hetta so satt, sum tað e sagt. Feroyingar hevdu tá, síðani 1906, tá tjóð- skaparrerslan tók polit- iskt skap, í næstan 20 ár bert upplivað onkisigand klandur og kegl um sam a g loysing, hva ir iði vidveik slag ndið okkið St og t tí sjál fólk 1 einum Jav A % Y 11 iðar vælkom Av ti á fólk ð vitandi um teir meguleikar demokratiið hevði at bjóða, er tað eis- ini lætt skiljandi, at einki hendi fyrr enn fólk kom uttaneftir og narraði eyguni á vanliga fólki- num. Vit hevdu inntil tá, havt eitt konservativt samfelag, har bóndurnir og reiðararnir vóru teir ráðandi, og tingið ikki var annað enn ein »klubbur«, har samfelagsins væl bjargaðu kundu kjakast um samband og loysing, mestsum til undirhalds. sum neud vóru líti Javnaðarhugsjón framum tóma natio- nalismu Tá so Javnaðarflokkurin bleiv stovnaður í 1925 varð beinanvegin greitt, at flokkurin legði ikki so nógv í tjóðskaparspurn- ingin. Tað vóru onnur mál, sum vóru meiri átrok- andi at fáa loyst, og skuldi tingarbeiðið | yvirhevur bera til, var neyðugt at leggja hend spurningin til viks í fyrstu syftu. Hetta merkir tó ikki, at javnað- arfólk onga meining høvdu um málið. Tvørturi- móti hugsaðu javnaðar- fólk um alt sum rerdist í samfelagnum, hetta til tess at skapa samfelagið eftir fólksins ynskjum og til fólksins terv. Hetta bleiv eisini gjert. Feroyar komu uppundan aftur. Allir feroyingar, og ikki bert teir sum áttu jerð ella skip, hildu seg nú til at taka lut í kjakinum um egna framtíð. Fólkavitsk- an var broytt til at tora at hugsa sjálvsteðugt, og til at tora at seta lívinum krøv Alt hetta takkað verði javnaðarhugsjónini ell hav omu skyldur og ama ræt . A fre Amissteda kontra heimastvyri er altíð at halda hesa kós Hann hevur fram ábetur í samfelagnun tá hetta hevur verði neyðugt og hann hevur steðugt ar- beitt við at menna føroy- ska samfelagið, so føroy- ingar (harímillum stovnar- ar Tjóðveldisfloksins allir sum ein) noyddust blað- ungir niður til Danmarkar at nema sær grundleggj- andi útbúgvingar, er sega í dag. Vit hava í Føroyum nú bæði studenta- og HF- skeið, tekniskar skúlar, vinnuskúlar og lærdan há- skúla, og ber hetta í sær, at nógvum ungum feroy- ingum ikki nýtiast at fara av landinum, til tess at nema sær útbúgving. Men, høvdu feroyingar ikki fingið heimastýrislóg- ina, Tað er, um Tjóðveldis- flokkurin fekk sín vilja, so høvdu feroyingar ikki havt hesar meguleikar í dag. Feroyar eru í dag eitt land, sum hevur nakað at bjóða sínum borgarum. Og henda menning er farin fram meðan Javnað- arflokkurin hevur havt landsstýrisleiðsluna. Tað hevur hann nevniliga havt 22 av teimum 42 árunum landsstýrið hevur eksi- sterað. Javnaðarpolitikkur er realistiskur Tá Vilmund sigur, at Javnaðarflokkurin hálov- ar heimastýrislógini, tek- ur hann aftur nakað dýran til. At hálova merkir jú at tilbiðja. Javnaðarfólk hverki hálova ella roman- tisera hugmyndir ella hug- tek, tað lata vit tjóðveld- isfólk um, men Javnaðar- flokkurin heldur at heima- stýrislógin hevur roynst okkum bara heilt væl. Vit kunnu nevna tær útbygg- ingar innan skúla-, heilsu- og almannaverkið hesi sum framdar eru árini, sum ikki verið møguligar um Ferovar høvdu verða útfylt r- ið nærkast Men Vilmund meinar, at vit kvetta á stokkinum, sum kalvin er undir borð- ið. Hann um tað. Feroy- ingar vita betri enn at lata seg tøla av eini uppslitnari tjóðveldis hugmynd um »Loysing nú<. Og SJalvsty hvørjum Jacobsen skulu nu Lítið veiggj í Tjóð- veldisflokkinum Tá Vilmund skrivar um tey tungu tek, ið seinasta landsstýrið hevur tikið, kemur ein at hugsa um tað tunga tak, tað má hava verið fyri, sum teir sjálvir siga, einasta loys- ingarflokk í Feroyum, at skula taka við treytum frá sjálvum Sambandsflokki- num. Ikki hoyrdu vit held- ur tá so nógv róp og hó- reiggj frá tjóðveldisfólki um, at Tjóðveldisflokkur- in vildi »loysing nú<. Tey tagdu Legið sjálvbjargni Hóast hetta skuldi Tjóð- veldisflokkurin koma til at seta sín serstaka dám á undanfarnu samgongu. Hetta var við eini nýggj- ari hugmynd. Tjóðveldis- flokkurin heldur, eftir øll- um at døma, at tað er betri fyri búskapin, at fólk fáa almannahjálp, enn at tey gera lít fyri sína len. Tískil legði tjóðveldishevdingin, og táverandi fíggjarmála- ráðharrin Finnbogi Ísak- son, út við at koyra Skála Skipasmiðju á heysin. Hetta er sjálvbjargnis- veldisflokkurin hevur at vísa á. [i Í | | — 2 inki at rosa sær av navnframa harra Vil mund, maðurin einki bragd hevur at vísa á í greinum sínum. Tað mesta av ftíðini, nýtir hann at rópa ókvæmisorð eftir javnaðarfólki. Ikki eitt orð verður grett um, hvat Tjóðveldisflokkurin hevur at bjóða. Ikki so logið, tí Tjóðveldisflokk- urin hevur einki at bjóða Steðan er nevniliga tann, at Tjóðveldisflokkurin hevur einki samfelags gagnligt tiltak at erpa sær av, nú uppundir val. Tískil er einasta valagnið flokk- hevur, at so sæst skjótt, at tjóðs elals- urin tosa um hini Síða 19 lesarabrøv Javnadarflokkurin veit hvat hann vil 30 kæru vei tykkum orðum myndum sins. arar, latið ikki tela av tómu og slitnu hug Tjóðveldisflok- Tey stig sum tikin eru á sjálvbjargnisleið Feroya hevur Javnaðar- flokkurin tikið. Javnaðarflokkurin er flokkur, sum mið- arbeiðir fyri at ut- byggja og menna tað før- oyska samfelagið, til at vit ein dag kunnu taka stýrisvelin heilt í egnar hendur. Javnaðarflokkur- Setið ti til valið november. Tá er einast! Vist tess in er realistiskur vid lista C KTOSS tann ii hann væi farin. Gott val! ); 1 Joanes N. Dalsgaard Stutt frågreiding — mm pe Andrass varð feddur 1929 Hattarvík, vaks upp í vanligum fiski- mannaheimi, påpin var úr Hattarvík, mamman var frá Eiði, og herfrá kemur navnið Andrass úr Páll- stovu. Tey vóru fleiri systkin, Andrass fór til skips í 1946 og fluttu 18 ára gamal til Norðdepli, tá hansara foreldur fluttu hartil. Veturin 1951-52 tók Andrass skiparaprógv i Havn, varð síðani besti- maður 1 ár, keypti sær ein fiskibát — 30 tonsarin »Søkin«. Men eydnan var honum ikki góð, hann fekk skaða i eyguni undir fslandi og sjónin stóð ikki til at bjarga og síðani hevur Andrass verið blindur. Tað var eitt so hart slag fyri Andrass, at vanlig síggjandi fólk neyvan kunnu fata tað. Andrass varð síðani hjálptur til at læra at binda kurvar norðuri á prestagarðinum í Hval- vík, hjá Petur presti og Karolinu Petersen, sum eisini góvu honum lívs- vónina aftur. Síðani fór hann til Dan- markar í tvey ár at læra at gera kurvar. Heimafturkomin ar- beiddi hann við at gera kurvar í Norðdepli saman við pápa sínum, sum tá varð vorðin sjúkur og av- lamin. Andrass varð limur av danska Blindafelagnum 1959, var við at stovna Feroya Blindafelag 1974, varð limur av nevndini 1976 og í fýra ár 1985-89 formaður í Feroya Blinda- mrs felag í fleiri ár livdi Andrass illani, við pínu um búkin og tað bert versnaði, hann hevåi eisini svimbulanføll, mátti leggja seg og á várið 1989 var hann so sjúkur, at hann beinanvegin mátti sendast til Ríkishospitalið og fekk ógvuliga stóra skurðviðgerð, sum hann yvirlivdi. Andrass er sterkt trúgvandi maður, sum tekur sína trúgv í álvara, egnir línu og rer út frá Norådepli, tá veður er til tað. Hann býr saman við eis- ini blindari konu, tey klára seg uttan heima- hjálp, eu altíð blíð, tá ein kemur inn á gólvið til tey. Andrass er vitugur maður, í allar mátar rætt- skaffin og sannferur og tolir ikki órættvísi. Hansara áhugi er, sjálv- ur blindur í so nógv ár, at hjálpa eðrum blindum og royna at geva teimum lívsvónina aftur og hevi til at tey betur kunna klára seg sjálvi. Tíanverri hava vit síggj- andi oftani ikki tey evni at seta okkum inn í teirra steðu, teirra terv og ynsk- ir. Vit vita betur, tey eru jú »handikappadi«. Eg havi nú kent teg Andrass í fleiri ár og vóni, at tínar hugsanir og ar- beiði fyri at hjálpa blind- um her á landi, má eydn- ast tær. Johan Djurhuus, yvirlækni