týsdagur 13. november 1990síða 15

UR Fiskur og skip Saturn III setti á eðrum sinni met í Scrabster. Teir fingu 17,12 kr/kg hesa ferð móti 15,22 kr/kg í síðsta mánaða. At døma eftir oddagrein í Dagblaðnum mikudagin, kom hetta ikki dagblaðsblað- stjóranum so sera væl vid — tvorturímóti so tykist ófora úrslitið hjá Saturn III at hava givið Ola Breckmann búkilsku av ringasta slag. John Smith, ið var við Saturn III í Scrabster, heldur ikki at oddagreinin í Dagblaðnum skal standa ósvarað. Hann skrivar: Sjúkt má tað sigast at vera, men álíkavæl so skilji eg so sera væl — hesa heilt óluksáligu marru, ið man ríða Dag- blaðsblaðstjóranum or- sakað av óbendugu frustratiónini, honum man vera fyri, av at tað ikki er hann (heldur enn eg), ið av heilum huga sleppur at leika í mótvegis hesum óhjálpnu, naivu — men so sera frelstu, sjálv- glaðu vinnulívsamater- um, ið lagt hava seg sjálv- ar og samfelagið alt í skeljasor, orsakað, mest, av fyrst og fremst, býttis- ligari, barnsligari sannfer- ing um egnan ferleika, har ein tílíkur ferleiki, hvorki so, ella so, er til staðar, men har tað heldur er tverturímóti: narcissist- iskir amatørar við små- dreingjalótum, stuttklipt vrøvlhøvd við fartelefon- um, dýrum bilum og teldu við hús. Góðasti Óli mín — eg havi ikki (sjálvt um tú hevur tað) ambitiónir um at vinna eitt val við at seta í verk høpisleysar, lívsfarligar ætlanir, ið hava rent bæði samfelagið alt og einstaklingar út í eitt bæði sálarligt og bú- skaparligt óferi — eg hugsi um ófera Suður- afrika-tiltak títt, ivaleyst dýrasta valagn, føroying- ar nakrantíð hava verið noyddir at slúka og gjalda fyri, hetta sum tað eydn- aðist tær at seta í scenu í sambandi við kuppvalið í '88. — Slíkt kundi ikki fallið mær inn. — Kundi ikki komið mær til hugs — havi so slettis ikki fyri neyðini at hugsa í strategiskum ban- um í so máta. Fólkafloks- ikki í mínar! verð sum javnaðarmenn menn eru eru tað í tinari »betentu« verð, svnonymir við allan * FAR A hava gjørt pakt við sjålv- an hin ónda. Tvørturi- móti, so haldi eg fólka- floksfólk vera sum øll onn- ur fólk, sunn bæði til sálar og líkams, bæði fitt og góð, blíð og tíð, ella sum fólk flest úr flestum flokk- um, ganska almindilig og so heilt likatil. Eg ivist ikki i tad millum minar næstu grannar finnast fólk úr ellum flokkum, eisini fólkafloksfólk, og meti eg ell hesi fyri at vera tað tey í roynd og veru eru, og ikki minst í verki: góðir grannar, ið ein kann gleðast um at liva í blant. Onga letu eri eg í iva um, at hesi heldur enn eg sjálvur skuldu verið part- ar av nakrari alheims samansverjing av nekrum sum helst slag, hverki av ávikavist kapitalistisk- um, fasistiskum, nazist- iskum, sosialistiskum ella nekrum sum helst eðrum slag av ellum hesum floskulkendu ismum, ið tykjast vera gingnar tær til hevdið í ólukkumáta. Tú kanst ætla, hvussu milt sagt stórliga bilsin eg gjørdist, tá onkur nú mikudagin legði á borðið Dagblaðið: oddagreinina Sosialistiskt fish & chips, har tú sært út til at vera gingin heilt agurk. Vita skalt tú, Óli mín, líka so lítið sum tú kanst hava havt nakað sum helst at gera við hetta hvenn tú ert í ætt við, ella ert skyldur við, líka so lít- ið kann eg gera nakað við henda spurning. At tú (upp á stutt sikt) kemur av Dahla-ætt, ger ikki teg til hverki skurðlækna ella próst, ella til bums fyri tað. At eg eri í ætt við bæði Magnus Heinason og Nólsoyar Páll, broytir ikki veruleika, at annar langabbi mín var ís tann y meðan eg i felag við Atla Dam hav lendingur, annan abban av Tvørovri til løgmann, men tað hev- ur i 17 år gjørt, at eg havi verið systkinabarn Før- oya løgmans. Í gomlum døgum hevði henda steðan annaðhvert ført til deyðadóm ella eitt- hvert feitt starv. Nú á døgum hverki tað eina ella tað annað, men tað hevur sum vera man kortini fert við sær gitingar um bæði líkt og ólíkt, og nú sein- astu 2 árini nakað, ið kundi líkna politiskari for- fylging, og tá serliga frá tinari síðu, og ikki sort eis- ini í málgagni sambands- floksins, Dimmalætting. Men álvaratos, nú ber av, máti má vera við øll- um, eisini við raplandi paranoia. Hvat í — reint út sagt — ólukkan gongur av tær, sært tú bart út trell á al- ljósum degi. Væl havi eg lagt til merkis, at tú seinastu 18 árini hevur roynt yvir evni at sáa ilt millum fólk við tíni óhumsku, andstyggi- ligu og hatsku skriving, sum tú sjálvur segði tað tríggjar dagar áðrenn kuppvalið í '88: „henda mín ideologiska herferð mótvegis heimskommun- ismuni og heimssosialism- uni osfr. osfr.,« At henda tín herferð nú eisini skal dragast um borð á Saturn III og um borð á Fugl- túgvuna, sært tú tá ikki sjálvur, at tú nú slóð botn- in úr tær sjálvum, skulu nú nakrir »ésekir« fiski- menn verða lagdir undir og drignir inn í títt ervitis- tos um sosialistiskar heimssamansverjingar og ert tú so svakur, at tú trýrt, at Pauli Lassen hev- ur lagt eina ætlan fyri leiðslu javnadarfloksins um at medvirka í paradu- tiltøkum, ið likna Suður- afrika-tiltaki fólkaflok- sins, sum liður í einum gemenum valstríði. Hold da helt op! Paranoia, Óli góði, rapl- andi paranoia. Tí Pauli Lassen og undirritaði hava leingi tosað um hvussu lønsemi aftur kundi fåast í før- oyska fiskiflotan, langt áðrenn legni legmaður følkafloksmanna útskriv- aði nýval á hesum sinni. Pauli Lassen hevur roynt at fáa frægari prís fyri eina betur hagreidda veru, landað til lokala flakavirk- ið, hetta eydnaðist ikki. grundast á verandi festu prísir og í tann mun, ráð- ini hava verið til tess, hevur verið roynt á fríum uppboðsselum í Danmark, men heldur ikki har fekst nóg mikið tær tvær ferðir- nar hetta hevur verið roynt. Aftan á at hava verið rikin til Grenlands, jagstraður av samgongu Óla Breckmanns, aftur or- sakað av at Saturn III og Fugltúgvan av Óla Breck- mann hava verið skírd sosialistisk og ikki fólka- flokskapitalistisk skip, aftan á at samgongumenn hevdu býtt sær íslands- kvotuna til egin skip, so vóru eyðvitað góð ráð dýr: jagstraðir av Føroya landsstyri, sum vid rå- fiskabytinum hevur ognartikid allan føroysk- an og tillutadan islendsk- ap fisk, so varð leitað eftir onkrum meguleika og fyrsta royndin í so máta varð gjerd í apríl í ár, onn- ur tann 8. oktober í ár og triðja var so hendan leygardagin seinast, hetta ið tykist vera lent í ranga- strúpa tínum við tí keði- ligu avleiðing, at tú tók at spýggja bæði gall og gor. — Tað er synd í tær, Oli! Álvaratos. Eg má siga, at tað fellur tær ógvuliga tungt, at góðtaka eitt væleydnað úrslit av einum fríum, So likatil frælsum initiativi, tians- heldur at gledast um, at tað nú liggur á borðinum progv um, at føroyskur fiskur hevur eitt annað og sterri virði enn Nestle- stjórin, valevni fólkaflok- sins, hevur latið okkum og teg vita av í heili 21 ár. Eg kann lítið ætla róm- in, yvirskriftirnar, per- sónsdyrkanina (tvassið og vrevlið), ið hevði fylt Dag- blað eftir Dagblað á trem- ur, dag eftir dag, viku eft- ir viku, var tað ikki syst- kinabarn Atla Dams, men ein fólkafloksmaður, ið hevði medvirkað til úrslit- ið hjá Fugltúgvuni og Saturn Ill. „De er vel nok sure« — hesi reyðu berini. Er tað ikki fantastiskt, og ert tú ikki klárur yvir, at yvirskriftin á odda- grein Dagblaðsins miku- dagin heilt einfalt millum førovingar gjørdist danska orðatakið, um revin, ið ikki rakk upp til berini, tey reyðu, tey súru. PS. Tað er onki problem at forrenta eina 20 milli- óna 5/2% pro anno iløgu við prísum um 14,60 netto kr. kg. í meðal. Men hvussu fólkafloksmenn ætla at forrenta 40 milli- óna skip og heili tvey í senn við fjórðingsvirði, tað er altso mær og flest- þr S/ John Smith Suðurstreymoy um steðugt ein gáta — alt- so uttan studning frá reyvrendum skattaborg- arum í luftfallinum 2 til 3 sambært privatkommun- istiska prinsippi fólkaflok- sins. John Smith så Javnadarflokkurin hevur sett sær fyri at starta sam felagid upp- aftur. Soleiðis stendur tað skivað og soleiðis vil tað blíva gjørt! Við at stórminka studn- ingin við at lætta skatta- trýstið og lækka skattin og við at tvífalda útflutn- ingsvirðið, vilja vit aftur lyfta Føroyar og føroy- ingar å eitt stødi, id gevur okkum aftur okkara sjálvsvirðing, okkara virð- ing millum manna og okk- ara góða umdemi ímillum fólk í eðrum londum. Hetta eru einfeldu grundsetningar okkara úr teirri valskrá í 10 punkt- um, ið borin eru fram fyri Feroya fólk til valið nú tann 17. nov. komandi. Hetta er tað tit vilja, og hetta er tað vit fara at fremja í orði og í verki, verið tit viss um tað. Somikið um materiella grundarlagið fyri einari endurreisn av okkara sam felag, men so er tað hin síðan ár hevur viljavarganna harri leikað óður í. Hetta hansara kallað »ideolog- iska rættvísisstríð< móti heimskommunismu, so- sialismu, ja, ellum heim- sins ismum, við einum undantaki, teirri kapital- istisku, ið her á landi er tað sama sum, so legið tað ljóðar, privatkommun- isma. Henda herferðin hevur sett síni djúpu spor í okkara samfelag, í okk- ara fólk, okkara sál. Vit fara tí síðusett okk- ara búskaparpolitikk 10 punkts skrá, eisini í holt við at greða fylgjurnar av hesi sváru sótt, hesum djúpu sárum. Vit hava ikki ætlanir um at vinna eitt val við at seta í verk hepisleysar, ætlanir ið hava rent bæði samfelagið lívsfarligar tt bæð jarliet og bú „ófera< Sudurafrika-tiltak Óla Breckmanns, ivaleyst dýrasta valagn, feroying- ar nakrantíð hava verið noyddir at slúka, og gjalda. Hetta, ið tað eydn- aðist hesum manni at seta í senu í samband við kupp- valið í 1988. Slíkt kundi ikki fallið okkum inn, kundi als ikki komið okkum til hugs, og vit hava í tískili sostatt slettis ikki fyri neyðini, hetta at hugsa í tilikum strategiskum banum. Av teirri einføldu orseku, at fólkafloksfólk, sambands- fólk, tjóðveldisfólk, sjålv- stýrisfólk, ja øll fólk, úr líkamikið hverjum flokki tað skal vera, ikki — í okk- ara verð — so sum javn- aðarmenn eru tað í Óla Breckmannsa betentu verð: »synonymir« við all an verðsins ónd folk ð hava