fríggjadagur 30. november 1990síða 19

Nr. 194 — 30. november 1990 - = tíðindablaðið S0Sjalurin mr Skal nakað itøkiligt spyrj- ast burtur úr umboðanini á fólkatingi, er tað neyð- ugt, at vit velja onnur um- boð enn tey, sum nú eru. Vit verða umboðað av politikarum, ið hava sess- in sum framíhjástarv og einki annað. Samstundis eru teir nakrar nikkidukk- ur, tí teir atkvøda uttan at skammast, sum teir donsku móðurflokkarnir geva teimum boð um. Hetta er ótíðarhóskandi og eigur ikki at halda Vilja feroyskir flokkar vísa á Fólkatingi, at teir eru samríkisflokk fram. ar, so kunnu teir gera tað á annan hátt. Men elli tey, sum fegin vildu havt eitt sjálvstýris- sinnað umboð á fólka- tingi,. eru vónsvikin Somuleiðis tey, sum eru í- móti EF ella ivasom mót- vegis hesum felagsskapi. Tað er tí neyðugt, at á- byrgdarfólk og flokkar, sum umboða hesi sjónar- mið, taka saman hendur. Í løtuni kennir ein stórur partur av Feroya fólki einki fyri umbodanina, men tað kann hann koma til. Tað besta hevði verið ein felagslisti, men tað verður neyvan til valið. Ístaðin mugu Sjál stýrisflokkurin og Tjóð- hetta Umboðanin á fólkatingi veldisflokkurin gera eina listasamgongu Eingin teirra fer at misnýta sess- irnar á fólkatingi til at at- kveða í donskum málum. Veljararnir hevdu tí hildið eina tílíka samgongu verið natúrliga. Spurningur er um ein listi ikki átti at verið afturat í hesi listasam- gongu, nevniliga ein, sum kundi sum ikki høvdu hug at atkvøda uppå hesar flokkar. Velj- arar, sum ynskja umboð á fólkating, sum ikki leggja savnað tey, seg upp donsk viður skifti. Umboð, sum vóru ithnningarsom motvegi EF og 1 sterri Slåaiv styr Ein tílíkur listi átti at havt eina ávísa breidd, so hann fevndi um bæði borgarlig og sosialistisk umboð. T.d. kundu umboð fyri allar flokkar, sum góðtóku grundsjónarmið- in, verið á listanum. Er hetta gjerligt til komandi val? Og kann ein tílíkur listi fáa eina ávísa breidd uppá nærum onga tíð? Eitt er so púra vist, ein tílík listasamgonga hevdi verið ein tryggur vinnari til komandi fólkatingsval Klæmint Olsen Útvarp »Føroya« alt ov vánaligt Tann ringa óvanan hava bæði vørpini, at tey, tá tey draga danir inn at hava samreður við teir, so týða tey ikki hesar samreður til føroyskt. Tað er prógv um stóra fákunnu, líkasælu og leti á verpum okkara. Og, málspillurnar blóma Utvarpið segði t.d. 24.10 »anmeldilsi«, ein ræðulig málspilla, tann ið segði hana, eigur at fáa »an- meldilsi< í reyvarholið, so hann aldrin fær loyvi at nema eitt hornartól (mikrofon) aftur Aðrar málspillur, ið útvarpið varpar i hvønn krók land- sins, eru: »Sjåldsamheit, for. ex., betrakti, man, sikkur, bleyv, maska«. I morgun 27.11. seta teir so krúnuna á verkið og siga ørkin«. Nei, sjónvarpið „geisligheit útvarpið og eru lítið verd, ræðuliga lít- ið, har glógvar ikki í. Sjúrður Joensen TO DER IKKE ER TIL AT STANDSE EDDIE NICK MURPHY NOLTE Mr 48 TIMER So eru teir aftur, og um onkur heldur, at Murphy skal tosa Nick Nolte um koll, sum mugu tey hugsa umaftur. Tad eru stundir als ikki til. Eins og i hinum Murphy filmunum, verdurtidin nytt til at munnkytast Han hor JOHN TRAVOLTA's smil, ER MIG AKKER Á - og BRUCE WILLIS' stemme... 3 Hesin filmur snýr seg í innihaldi um 35 ára gomlu Molly (Kirstie Alley), hon er einsamøll og arbeidir sum grannskodari. Hon verður góð við ein starvsfelaga, sum eitur Albert (Geroge Segal). Áður hevði hon góðar dagar og hevdi annars skapt sær ein góðan karm um tilveruna, men nú verður hon við barn. Albert er giftur maður og sum frálíður verður Mollie greið yvir, at Albert er ein dummur hundur, sum bert hevur gjørt sær dælt við Mollie. Atgongumerki fást frá kl. 18, tlf. 11132. A telefonsvarar- num, 15666, fæst at vita, hverjir filmar ganga. KFUM og KFUK í Havn Sangløta verður í KFUM ikvøldkl. 21.00 við KFUM og K- kórinum í Klaksvík. Bingo verður í KFUM leygardagin kl. 15.00 MAXILIFE er tad besta fyri AKKUMULATORIN og teg sjålvan Fæst å flestu servicu stødum Fa. IMPEXO Tlf. 17985 SMAKKAR DYRARI ENN TAÐ ER... i winther.” 13820 Viðmerking Dýr rennifjøl Fyri nøkrum døgum sidan kom eg koyrandi ut å Argir. Hetta var um nátturðatíð, myrkt i veðrinum og sera vánaligt sýni. Komin út í móti skúlanum leggi eg knapp- líga merki til ein lítlan fittan smádrong á eini rennifjøl. Hann kemur við ferð oman eftir eini av síðuggtunum tl Argja vegin. Hann hevði nógva ferð og kláraði ikki at steðga á gongubreytini. Hann steðgaði ikki fyrr enn tveir til hálvan metur Inni a koyribreytini. Eg kláraði at vinstru og millimetrar frå samanbresti við drongin, steðgaði bilurin við tí eina framhjólinum uppi á vinstru gongubreyt. Eg kølnadi vid og kendi småar sveittaperlur eftir enni og ryggi. Fyri sekundum sidan hevdi eg verid brøkpartar av einum sekundi frå at meisla ella taka livid av einum litlum fittum smådrongi, sum var allarhægst átta til níggju ára gamal. Av tí, at drongurin snaraði so knappliga, datt hann á afturpartin. Tá bilurin steðgaði stóð drongurin eitt sindur aftan- fyri bilin, vid rennifjølini í hondini. Um hann varð bangin veit eg ikki, men hann sá bilsin út. Eg var so skakkur, at eg fekk ikki tíkið meg saman at fara út at tosað við drongin, men koyrdi víðari. Tá eg var sissaður eitt sindur hugsaði eg hvat kundi verið hent. Hevði drongurin byrjað ferðina eitt lítið sindur fyrr, so var litil ivi um, at eg hevði koyrt á hann. Ein tílíkur samanbrestur, við hægst loyvdu ferð í bygdum øki, kundi verið rikiligt til at tikid lívið av dronginum. Sjålvur veit eg ikki hvussu skjótt eg koyrdi, men tað var vanlig byarkoyring, eitt stad millum 35 og 50 km/t. Eg fór eisini at hugsa um skuldarspurningin, hevði eg koyrt drongin yvur. Kalt og kyniskt hugsað hevði eg onga skuld, um drongurin meiddist fyri lívið, ella kanska doyði av staðnum. triðja Snara U $ íða 19 Men tå eg hugsaði ent sindur meir um hetta, so gjørdist eg greiður yvir, at ein tilik vanlukka hevði elt meg fyri lívið. Ég hugsaði um hvat hesin drongur ikki kundi útinnt í mannsárum, eg hugsaði um hansara familju, foreldur, møgulig syskin og Lansara vinir. Nei, ein samanbrestur, við ringastu fylgjum, hetta myrka kveldið, hevði verið ein vanlukka fyri mong og eitt sár hevði staðið frikst í benið mong ár framyvir. Hendrik Rubbeksen á politistødini í Havn sigur, at hóast ongin serstøk reglugerð er fyri renni- fjalar, so skal eitt akfar hava forsvarligar bremsum og stýri, skal tað ferðast á alfara veg. Politiið sær rennifjalar hvønn dag, men tað tykist íkki at hjálpa. Eg haldi, at foreldur áttu at hugsa seg fleiri ferðir um, áðrenn tey geva pening ul tílíkt vanda- mikið leika. Eg veit væl at tað er torført. „Hinir vinmennirnir eiga rennifjalar, hví so ikki eg,< hugsar smá- drongurin. Tí mugu kommunalu mynduleikarnir taka seg saman og gera avbyrgd økir til rennifjalaleik. Er talan um serligar renni- breytir, so Skulu tær heist klára føroyska veðurlagið Sparitíðir ella ikki, :t hava ikki ráð at m. sa okkara spírandi ungdæm, og tær menniskjaligu avleiðingar sum standast av hesum. Jústinus Eidesgaard blaðmaður