hósdagur 20. desember 1990síða 14
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
STALINISMAN ER fall-
in. Tað tekur tíð at få
henda veruleika at sodna -
at ein ideologi og ein po-
hitisk skipan, sum í sjeyti
ár hevur stýrt lívinum hjá
hundraðtals milliónum av
menniskjum, liggur í
sori. Teimum, sum eru
ung, Sigur hesin
endabresturin kanska ikki
so nógv. Men fyri
teimum, sum eru eldri ella
hava áhuga fyri søgu,
hevur hetta umskiftið eina
serliga fynd. Hugurin leit-
ar aftur í tíðina, og skugg-
arnir av teimum millión-
um, sum píndust undir
stalinismuni, rísa upp úr
gloymskuni. Kamenev og
Sinovjev. Tukatjevskij og
Jakir. Småbøndurnir, sum
vórðu skotnir undir
tvingsilskollektivisering-
int, milliónirnar í Gulag,
rithøvundar sum Osip
Mandelstam og Isaak Ba-
bel, sum bådir doydu i
arbeidslegum
Stalinisman er fallin.
Ella - er hon tað?
Tað eru eftir mínum
tykki fleiri orsøkir til at
taka henda spurning upp
beint nú. Og kanska er tað
ikki heilt av leið, at nettt-
up undirritaði ger tað. Eg
havi tey seinastu árini við
vaksandi undran havi sætt
eina søgu ella "mýtu"
verða skapta av ti
føroyska bladheiminum.
Mytan er i stuttum tann,
at undirritaði Hanus
Andreas: *n - i tjågu år
hevur verið
stalinismunnar umboð í
Føroyum. Eg havi - sam-
bært sannleikavitnunum á
høgravonginum - tann
semasta mansaldurin um-
boðað tankarnar og gerð-
irnar hjá eitt nú Stalin,
Pol Pot, Arafat osfr. Tá
eg í summar - til mina
stóru gleði - fekk
sømdargåvu Kristjans á
Brekkumørk fyri málslig!
og bókmentaligt arbeiði,
kunngjørdi Oli Breckmann
fyri lesarum sinum - hesi
fjøldini av góðtrúnum
baptistum og kirkjufólki,
sum trúgva gllum, sum
teirra harri og meistari
áleggur teimum at trúgva
-, at eg fekk hesa gávu aft-
urfyri at hava stuðlað
politikkinum hjá
Ceaucescu. Hetta var sum
kunnugt stutt eftir morð-
ini í Timisoara.
Mýtan hevur talað. Okk-
urt bendir á, at hon eisini
hevur fingið eitt sindur av
fótafesti. Eingin skal kort-
ini aftaná koma og siga,
at ikki veruleikin,
váttaður av skjalfestum
tilfari, stóð honum í boði.
Í hesi grein fari eg fyrst at
greiða frá míni stóðu til
stalinismuna í tí tíðini, tá
hon enn hevði stórt vald
og umdømi. Síðani fari eg
at greiða frá Fólkafloksins
stóðu til og sambandi við
hesa somu politisku og
hugmyndafrødiligu skip-
an. Og til seinast fari eg -
burtur úr tí tilfari, sum
Sosialurin
Nr. 208 — 20. desember 1990
TÅ VÆTTURIN ELTI
Stalinisman, Hanus Andreassen og fóroyski hógravongurin
kemur undan kavi - at gera
eina nidurstødu.
TANN FYRSTA langa
viðmerkingin til stalin
ismuna, sum Hanus
Andreassen hevur skrivað
er at finna í Fjølni, einum
mentunarligum tíðarriti
Føroy skra Studenta gav
út í Keypmannahavn
sekstiårunum. I 1969 kom
ME At
Vid CSI
Kommunisuska
10 efur Karl Marx )$
Friedrich Engels út á
fyrsta sinni í føroyskari
týðing. Hanus Andreassen
sum tå var åbyrgdar-
blaðstjóri á Fjølni - um
mælti Manifestið í langari
grein í blaðnum fyri ok-
tober 1969. Týðarin verð-
ur róstur fyri sítt arbeiði,
men ummælarin er atfinn-
ingarsamur mótvegis
marxismuni og stalinism-
uni. Ummælarin styðjar
seg í síni umtalu av marx-
ismuni til bókina The
Pursuit of the Millenium
eftir Norman Cohn og
lýsir marxismuna sum
eina pseudoreligiøsa, hálv-
apokalyptiska skipan. Í
síni umrødu av stalinism-
uni nevnir ummælarin
Moskva-rættarmálini og
morðini, sum stóðust av
teimum. Hann lýsir
stalinismuna sum eitt
fámannaveldi, sum sigur
seg umboða
verkamannafjøldina, men í
roynd og veru ikki ger
tað. Hann endar sitt
ummæli við hesum orð-
um:
"Niðusstóðan må vera
tann, at dreymar Marx um
tað næsta stigið í søgu-
gongdini, tað stættaleysa
samfelagið, ikki gingu út,
og á jann i manifestinum
um tað "nútímans borgar-
liga samfelagið" sigur at
"tA hevur ikki gjørt enda
á andstøduni stættanna
millum...einans skapað
nýggjar stættir í staðin
fyr! teir gomlu" (síðu 22)
man bera til at siga tað
ama um mong av teim-
um londum, sum í dag
siga seg hava stovnsett
vald fæloysinganna."
Sum heild er hetta um-
mælið skrivað í einum
sakligum og lítið polem-
iskum tónalag. Men nett-
up hetta ger, at atfinn-
ingarnar móti marxismuni
og stalinismuni gera mun.
Tað næsta skjalið, sum
fangar okkara áhuga, er
ein long grein - nevnd
Fagri nýggi heimur"
sum stendur i
Qygg askeggja, blaðnum
hjá føroysku útisetunum
cinin er skriva sum
1
t Side í
1 k
i
K
|
47
í HÓVUNU K 1
NA
HINgie) Vicn i royn
» » x 1 un í
veru er henda grein ein
roynd at viðgera stalin
ismuna sum skipan og
geva lesaranum eina mynd
av teimum avleiðingum
henda skipan hevði fyri
tey menniskju, sum pínd-
ust undir henni. Hanus
Andreassen greiðir m. a.
frá viðurskifftunum í sov-
jettisku fongslunum, frá
fangalegunum, frá
Moskva-rættarmálunum,
frá transportunum til kz-
legurnar í Sibiria, frå
útreinsingunum í Polen,
Bessarabia, Bukovina og
baltisku londunum i
1940. Sum dømi um
tónan í greinini skal eg
taka uppaftur eitt brot
nakað aftarliga í
ummælinum:
"Áðrenn eg gevist, má eg
siga nøkur orð um við-
urskiftini í Sovjet í dag.
Her tykjast nevniliga
mong at vera á skeivari
leið. Eftir deyða Stalins
komu fangar í túsundatali
heim úr kz-legunum,
meira og minni kryplaðir
bæði andaliga og kropsl-
iga, og mong halda, at við
avstaliniseringini (hon er
nú steðgað) vóru legurnar
tømdar og punktum med
alla sett fyri øllum
tvangsarbeiði. Hetta er
ikki so. Tað einasta, ið
hent er, er, at talið á fang-
unum er minkað.
Framvegis eru menniskju
í túsundatali í fongslum
og legum vegna teirra
politisku, tjóðskaparligu
og átrúnaðarligu
áskoðanir. Og korini hjá
fangunum eru í mongum
lutum ikki gðrvísi, enn
tey vóru á døgum Stalins.
Hingléy heldur seg her m.
a. til bókina "My Testi-
mony“" eftir Anatolij Mar-
sjenko, sum kom út í
1969 og vakti ans um all-
an heimin. Mangar av
frásagnunum hjá Marsjen-
ko um gerandislívið hjá
einum parti av fólkinum í
einum "siviliseraðum"
landi anno 1971, høvdu
hóskað betur Dantes
helviti. Eg vil spara les
aran Iyri
KA
Kdl
K Á ;
fødina niður 1300 kal
Tad finst tó ein máti at
sleppa undan hesum hørðu
treytum - at gerast ein av
teim mongu stukachi,
smettarunum, sum KGB
hevur gangandi millum
fangar, myndugleikar og
vaktir, eins og øll onnur
umráði í sovjettiska sam-
felagnum."
Tann gløggi lesarin varn-
ast beinan vegin, at tónin
er heilt broyttur. Saman-
borin við ummælið av
Manifestinum er henda
greinin hvassorðað, háð-
andi, í stóðum náðileys í
sínum atfinningum móti
stalinismuni. Grundin til
tann broytta tónan er tann
einfalda, at eftir tveimum
árum var andin í studenta-
umhvørvinum í øllum eu-
ropeiskum byum púra
broyttur. I 1969 var tad
sunna tortrúnið ikki slept.
I 1971 var ein frelst trúgv
á ideologiina um at troðka
seg framat. Greinskrivarin
hevur kent seg noyddan til
at andgva - dyggiliga -
ímóti hesi trúnni og gera
vart við, hvat ideologiin í
praksis kundi elva til.
Hetta man vera nóg
mikið fyri fyrst. Skjølini
siga sína greiðu søgu.
Kanska kann eg nú loyva
mær at koma við nøkrum
persónligum viðmerking-
um. Hetta snýr seg hóast
alt um mínar egnu polit-
isku åskodanir, og mini
egnu orð skuldu í hesum
sambandi havt eitt ávíst
heimildarvirði. Mín stóða
til stalinismuna hevur ver-
ið greið, líka síðan eg í
1956 - 14 ára gamal - las
bókina "Stalin. En poli-
tisk biografi" eftir Isaac
Deutscher. Eg las hesa
bókina fyrst á donskum
og seinni - tá eg hevdi
lært enskt - á
upprunamálinum. Henni
komu aðrar á baki. Eg
kann nevna bókumar hjá
Orwell, Koestler,
Borkenau 'Der euro-
páische Kommunismus -
og Soltsjenitsyn. Heilt
fyri mín
ivgeøer
KUNNICIK Í Stalinismuna
ar bøkii The Great
I ir Robert
nquest, ein bók, sum i
då á I ist Sum ein
Eg las
KINna um tað
nund:ð hon kom út, i
1969, og hon hevur verið
nær ul stóra nyttu síðani
Sjálvsagt kundi mangt
verið lagt aftrat hesum
upplýsingum. Nevnt kann
vera, at eg í 1968 var við
í kravgonguni í Keyp-
mannahavn móti sov-
jettisku innrásini í
Tjekkoslovakíið, og at eg
tann 15. dec. 1984 - í
sambandi við at formað-
urin í DKP í Danmark,
Jørgen Jensen, vitjaði í
Føroyum - hevði eitt
hvassorðað mótmæli í
Dimmalætting móti sov-
jettisku innrásini í Af-
ghanistan.
Ein fyribils nidurstøda er
greid. Hanus Andreassen
striddist frå ungum årum
móti stalinismuni og hev-
ur gjørt tad til henda dag.
Og hann skrivadi ta fyrstu
- og kanska einastu - seri-
øsu vidgerdina av hesi
skipan og óhugnaligu av-
leiðingum hennara, sum
er til skjals á føroyskum.
Oneydugt er at leggja
aftrat, at henda stóða rímar
væl við mína poltisku
áskoðan sum heild. Eg
havi altíð kent meg í
sama bólki sum tey
sokallaðu "minni mentu"
í samfelagnum. Eftir
mínum tykki ber tað ikki
til at taka undir við
javnaðarhugsjónini uttan
samstundis at vera ímótt
eini skipan sum stalinis-
muni.
VIÐGONGDI
FØROYSKI
høgravongurin má nú lata
sær lynda, at ljóskastarin
verður vendur móti
honum sjálvum. Hver var
og er stødan hjá hesum
vongi til stalinismuna?
Bara tað at hesin vongur
íðuliga herjar á ein
føroyskan antistalinist
sum undirritada, kundi
H
TE
SD
DOS Tr