hósdagur 24. januar 1991síða 2

Abyrgdarblaðstjóri: Tórfinn Smith Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov RC UN 1 i < Í < > Bíaðfólk: Randi Jacobsen Dagny Joensen - Olavur W. Høunesen Hilmar Jan Hansen - Jústínus Eidesgaard Pit Sosialurin P/t Sosiaturin Pit Pressan 1981 Utgevari Uppseting Prent Bústaður: Argjavegi 26 Telefon: Postadressa: Postsmogu 76 110 Tórshavn 14720 Argjum 11820 Teletax: Bødilin Saddam Hussein ENN einaferð hevur irakiski leiðarin Saddam Hussein víst sítt sanna andlit sum ein kald- blóðugur drápsmaður. Gjára- náttina trýsti hann á start- knøttin á eina av sínum ra- kettum við kós beint móti teimum tættbygdu íbúðaum- ráðunum í Tel Aviv í Ísrael. Og nakað man hann hava frøtt seg, tá altjóða pressan kundi boða frá, at irakiska ra- kettin hevði framt eitt satt blóðbað millum tey óseku sivilu. Meira enn 100 løstad og 3 deyð. Hetta var úrslitið av enn eini roynd hjá irakiska diktatorinum at útsletta Ísra- el. VIT kunnu hava ymsar mein- ingar um bæði ísraelar og arabarar — um viðferðina hesi geva hverjum øðrum. Men tað kunnu ikki vera fleiri meiningar um, at við hesum seinasta álopinum á sivilfólk í Ísrael, so er tað púra greitt, at vit hava við eitt bølmenni — ein bødil — at gera. Ein valds- tystan diktator, sum — ikki fyrst og fremst hevur søk palestina i huganum — men sum vil stóru hermegi síni hevur eittans endamál, og tað er at gerast diktator yvir øllum muslimum og at strika Ísrael av landakortinum. EFTIR okkara hugsan er eing- in ivi um, at tað bæði er rætt og livsneydugt at steðga bødlinum Saddam Hussein. Líta vit at, hvussu hann nú í mong ár hevur brúkt milliard eftir milliard av krónum til at byggja upp 4. størstu her- megi í heiminum, so dugir einhver at síggja, at vit her hava við ein sera vandamikl- an diktator at gera, sum í longdini kann fara at gerast eins vandamikil um ikki verri enn bæði Hitler og Stalin. Hann læt eina hálva millión irakar gera sjálumorð og N hann drap eina hálva millión iranar í einum fullkomiliga høpisleysum kríggi. Hann brúkti kemisk vápn móti sín- um egnu borgarum, umframt at hann hevur tikið lívið av óteljandi irakarum, sum ikki hugsaðu og gjørdu sum hann. FÁUR Man ivast í, at varð Saddam Hussein ikki steðg- aður nú, antin við sanktión- um ella við hermegi ella á uppaftur annan hátt, so hevði hann kjarnorkuvápn og kanska heimsins sterkastu hermegi um ikki so mong ár. Hansara mál at gerast leiðari fyri øllum muslimum hevði ikki verið nóg mikið fyri hann. Hann hevði ikki givist á hondum fyrr enn hann hevði lagt allan heimin undir seg — kosta hvat tað vil. Tí eigur hann at verða steðgaður nú. MEN, tað, sum er sera hugs- stoytt í øllum hesum er, at tað júst eru vestanveldini í eirindaleysu tráanini eftir pro- fitti, sum hava ført krigsma- skinu hansara. Tad eru lond sum Ongland, Tyskland, Frakland og onnur, sum hava bygt upp hesa øgiligu her- megi hansara. Ongantíð hev- ur spurnartekin verið sett; hvat hann skuldi brúka hetta til. Vit hava bara hugsað um okkara egna pengapung, og hvat vit kundu fáa burtur úr her og nú. Her hava politisku leiðararnir í vesturheiminum so sanniliga stóra ábyrgd. Ein stóran part av hesum kunnu vit takka tí sokallaða fría initiativinum — tí sokallaða fría marknaðarbúskapin, fyri, har tað almenna ikki má hava nakað sum helst eftirlit, men har ídnaðurin — sum vit nú sanna — er sloppin at fram- leiða og selja uttan mun til hvønn og til hvat. Nú rakna vit við við kaldan dreym og spyrja: hvor er tað, sum hevur gjørt henda vandamikla bød- ilin út við ollum hesum vápn- unum! Fá kenna svarið, alt ov fá, og tí er at vóna, at tað í kjalarvørrinum á hesum kriggi fer at verða gjørt upp, Saddam veruliga megnaði at gerast ein av heimsins sterkastu hvussu Hussein monnum. TAÐ er deprimerandi at síggja, hvussu hesin sami maður aftur og aftur tekur teir stóru og sterku sameindu á bóli. Vit spyrja, hvussu tað ber til, at heimsins sterkastu lond ikki hava tikið hædd fyri hesum, hvussu tað ber til, at tey — eftir at hava verið við til at byggja út hermegina hjá lrak — ikki hava tikið hetta við í síni strategi, áðrenn tey fóru undir mest umfevnandi loftálopið í søguni — og sum nú sambært nógvum eygleid- arum kann enda við einum 6- sigri! SPURNINGARNIR eru nógvir í hesum døgum. Vit kenna bert fá av svarunum, meðan tað tykist sum um irakiski leidarin kennir tey øll. Vit halda, at hann longu hevur gjørt nóg nógv ringt, men vit vita eisini, at hann enn ikki hevur brúkt síni kemisku og bakteriulogisku vápn, tey, sum fara at drepa túsundtals menniskju og loypa hvgkk á allan heimin. UPPGÁVAN hjá teimum sameindu er torfør. Vit mugu so bert vóna, at eisini teir hava onkran trumfin í bak- hondini, og at teir syrgja fyri, at kríggið fær ein skjótan enda, soleiðis at vit øll kunnu gera okkum til at byggja upp aftur tað, sum er oyðilagt, og ikki minst, soleiðis at vit í vesturheiminum kunnu royna at byggja tær brýr, sum eru so neyðugar millum mus- limska heimin og Ísrael og eisini Vesturheimin, um so er at bæði ísraelar, palestinar og arabarar í framtíðini kunnu liva saman í sátt og semju. Nógvir spurningar eru at loysa, men ein tann týdning- armesti í løtuni er at fáa bil- bugt við bødilin Saddam Hussein. Ongantíð ov skjótt. Sosialurin