týsdagur 12. februar 1991síða 7

Nr. 2: — 12. februar 1991 tíðindablaðið | Smal Á Venjingarskúlanum var eisini tunusláing á skránni í gjár. Her er ein rótt grýla farin at royna seg, meðan hinar standa og bíða. Hvor bleiv kattakongur, vita vit ikki. 1992 Føstuldvindsmånadag er siður at sláa tunnur og børn í skúlunum eins og tilkomin fólk á arbeiðsplássum kappast um at gerast Kallakongur i góðveðrinum i gjår bar eisini - ógvuliga væl ul og oll stuttleikaðu sær åført. Komandi kvøldini kunnu vit eisini vænta okkum vitjan av grýlum, sum vanligt eru nógvar í tali. Krisjan Dahl, blaðstjóri skriv ar: Kriggj — eisini upsakriggj Bumbingin av Irak og deildum Husseins í Ku- wait gongur sum ong- antíð fyrr — betur og betur sum dagarnir ganga, men hóast mán- aður er farin, síðani henda krossferðin byrj- aði, hevur í hesi sate- litt- og super-fjølmidla- tíð ikki enn borið til at geva fólki eina nekun- lunda meting av oyð- ingunum. Framvegis einki skrigg) bert kríggj, men hver veit, kanska er hetta eitthvert nýtt og skilabetri slag av kriggi, eitt kríggj, ið bert beinir fyri hótt- andi útgerðini og S( kanska onkrum hissini arabara, ið er nog by tt ur at vera har ringasti bumbuælingurin er, men teir eru so nógvir kortini. Tað hevði tó ikki ver- ið burturvið um út- varp, sjónvarp eins og blødini høvdu ómakað sær til at lurta eftir eitt nú arabiskum- og eðr- um útvarpssteðum, sum allar senda tíðindasamandráttir á enskum — fleiri ferðir um dagin og soleiðis kanska eisini upplýst okkum um ljótaru síð- una í stríðnum. Men hetta krevur sjálvsagt, at sligið verður upp í onkra alheims-útvarps- skrá, men hesar eru til — bæði greiðar og álít- andi. Metini og feroying- ar, tvíburðarnir báðir, gjerdu aftur vart við seg í farnu viku. Sumbiarbergholið, Feroya longsta, sum leingi hevur verið bíðað eftir, varð skotið igjøg- num við buldur og brak. Gleðina yvir hetta stórverk skulu vit ikki spilla við at nevna prísin, men at døma eftir vånaligu ar- beiðsumsteðunum og nógva eykaarbeiðin- um, sum stóðst av óvæntaðum trupulleik- um, kundi hetta neyv- an verið eðrvísi. Men øll kunnu vit við sumb- ingum og suðuroying- um fegnast um, at hetta so tiltrongda hol at tað átti at verið fyrr í reðini nú er komið igjøgnum Upsin, sum ikki var nógv umhildin í teirri tíðini, tá Ove Mikkel sen við virkinum Suðurfisk legði til brots fyri at fáa nakað skilagott burtur úr hes- um til ta tíð yvirsædda fiski, er eftir ellum at dema nú vorðin álitið í føroyskum útflutningi Í so seint er nú at geva Ova viðurkenn- ing fyri hansara slóð- brótandi arbeiði fyri upsanum serstak- liga tá hugsað verður um, hvussu tað gekst Suðurfisk, men tekk fyri stríðið, Ove. Men at upsin er sína vekt verdur — um enn ikki í gulli enn — prågvar tann rimmar prisur, skopuningar lótu fyri lastirnar báðar í farnu viku. Vit kunnu ikki annað enn vóna, at skopun- ingar megna at fáa tað at standa upp og niður við tilvirkingini av hes- um lastum. Men fyrsta liðið, skipini, gjerdu kvettið — nakað vit vanliga ikki frætta um í sambandi við avreið- ingar í Feroyum. Um kvettið letur seg endurtaka í bræði, ella um hesir hegu prísir fara at halda sær og kanska minka trýstið á ráfiskagrunnin, er helst ov tíðliga at spáa um. Men við hesum tøl- um er glið komið á — tíbetur rætta vegin.