týsdagur 5. mars 1991síða 6

Síða 6 Petur Skeel Johannesen skrivar Verið á varðhaldi Uttan áarvatnið doyr Funningsfjorður Í desember mánaða 1990 hevði stýrislimur við stjóra fyri SEV kunning- arfund við bygdaráðslim- ir, ið stjórna teimum, sum eiga áirnar, ið renna oman í Funningsfjerð. Kunnað var, at nú skulu áirnar veitast norður í Stóra hyl undir Slættaratindi. Í 1975 gjerdu táverandi bygdaráðslimir einmælta nokta SEV nevndu ætlan við teirri grundgeving, at turrlagdar, rotnaði fjørdurin hava lands- myndugleikarnir givið trý smoltloyvir við Gjógv, og í Funnings- og eru allar hesar steðirnar í drift. Somuleið- is hava myndugleikarnir givið loyvi at ala á sjógvi í Funningsfirði samtykt at omanfyri arnar DIVU Síðani tá Funningi firði; skulu hesar smoltsteðirnar fáa vatn frá, um SEV-ætlanin verð- ur framd? Hvat við ali- brúkunum, tá ið eingin vatnútskifting verður? Øll tekin eru til, at síla- og laksaaling — og her er smoltið fyrsta liðið — kemur at bjarga Feroyum fíggjarliga, nú trolaraflot- in hevur oytt grunnarnar við loyvi frá ábyrgdarleys- um politikarum. Hetta er hent, hóast ávaringarnar frá fiskifreðingunum; teir tosa fyri deyvum oyrum, skomm! Um landsmyndugleikar- nir ikki vakna úr líkasælu- svevninum í SEV-málin- um, so vekið tit bygda- ráðslimir norðuri í Eystur- oy teir við eini umsókn til Føroya løgting um at av- taka kunngerðina, sum landsstýrið seinast í fimti- árunum gav SEV í heim- Hvaðani Petur Skeel Johannesen ildarloysi? Hendan kunn- gerðin sigur: > eftir tervi at framleiða orku úr áum og vetnum í Feroy- um... « Tad er ikki eftir tørvi at rota Funningsfjørå, so har heldur kunngeråin ikki! Um løgtingslimirnir ikki vilja hjålpa i hesum ålvarsmåli, so roynið við dómstólin, um óðalsrætt- urin heldur, sum skrivað er í grundlógini. Í samgonguskjalinum millum A og C stendur henda løgna målbering: (Havast skal gott sam- starv við SEV)! Hvi hesa orðingina? Tað hevur altíð verið gott samstarv við SEV, sum hevur fingið loyvi at upparbeiða eina skuld, umleið 1 miljard krónur, við landsins vælvild! Og 9. januar 1991 visti útvarpsmaðurin at siga: Eingin trupulleiki hjá SEV at vaksa um skuld- ina við 100 miljónum í uttanlandsláni. So har tverrar = ikki vælvild. Hevdi tað ikki verið meira rímiligt, at tá ið SEV hev- ur so ríkiligt av peningi at valta og skalta við, at brúkt hann til umvæling- ar av SEV-netinum, so vit í Eysturoynni ikki liggja í myrkri, bert tað lotar úr hanakjafti? Tey, sum minnast tað turra hegættar summarið í 1932, tá ið áirnar einans lægraðu, minnast eisini, tá ið alt lív doyði innan- fyri Elduvíksnes á Funn- ingsfirði, tí vatnútskift- ingin var ov lítil. Tað er at ræðast. Tí má SEV ikki sleppa at fremja ætlanina at turr- leggja áirnar. Tørvar teim- um meira el-orku, setið so nakrar vindmyllur upp; tær gera ongan skaða á náttúruna. Vit, sum búgva við Funningsfjerð, eiga at vera á varðhaldi — ikki minst nú skaddan so ill- fýsin hongur niður yvir SEV-stýrinum við heim- sins dýrasta el-streymi. Vit mugu ikki lata okk- um taka av fótum við letu- vinningi, um tað stendur okkum í boði. Vit eiga at halda áirnar reinar, sum landsins prýði og somu- leiðis strendurnar. Funningsfjørdur goymir riker møguleikar. Gamalt sagt; tann, sum åtti trådu og pott, skuldi liva, so her er gott at búgva. Vónandi verður hetta skriv tikið til eftirtektar. Petur Skeel Johannesen Funningsfjorður goymir rikar møguleikar Í dag hevur ein kend havnarkona, Anna Katrina Askham, feðingar- dag. Kirkjubókin sigur, at hon er 90. Útsjónd, gongulag og veru- máti siga at hon í mesta lagi átti at verið 70. Og sinnalag og hug- burð hevur hon varðveitt frá ung- dómsins tíð. Hvussu mangan hava vit ikki hoyrt teg taka til: Eingin er eldri enn ein ger seg sjálvan. Hjá tær omma, er hetta ikki bert eitt orða- tak, men so sanniliga eisini ein lívsáskoðan, sum kemur til sjónd- ar i nærum øllum tú tekur tær fyri. Í okkara stresstíð eru so nógv »klék«, sum eru fús at læra okkum alt um okkum sjálvi — hvussu vit eiga at duga at liva lívið — og ikki minst hvussu vit eiga at duga at gerast gomul. Hesi »kléku« kundu lært nógvan lívsvísdóm av tær omma. Tú situr ikki hond undir kinn og kúrir harransdagarnar burtur. Tverturímóti hevur tú so nógv jern í eldinum, at dagurin neyvan strekkir til. Tað er ikki ov nógv sagt, at vilja vit vitja teg, er næstan neyðugt at »bestilla tíða frammanundan. Hendurnar hevur tú sum nekur listakvinna. Tað var ikki smáveg- is av vekrum klæðum, lutum og leikum, tú gjørdi okkum, tá vit vóru smá — vit fingu tey ikki fín- ari úr Paris. Nærum 80-ára gomul fór tú til fremmand lond — at ansa lang- ommubernum. Tað verður ikki hver langomma, ið ger tær tað eft- ir. Tú luttekur í mestsum ellum til- tekum fyri tey eldru, tað veri seg andligum so væl sum verðsligum, tú ert við á bussútferðum so væl innan- sum uttanlands, og á hverj- um ári ert tú á háskúla — fyri bert at nevna eitt sindur av tí tú rokast við. Og hver onnur kona hevði fingið sær nýggjan kek til 90-ára fødingardagin?? Sum hjá fólki flest hevur lív títt ikki bert verið dansur á rósum. Tú hevur so sanniliga eisini tikið tín part av tí mótburði, sum verðin hevur at bjóða. Men samstundis eigur tú tær vælsignaðu gávur at telja tær ljósu leturnar og gloyma tær myrku. Hevdu vit ell átt eitt vet av tín- um medmenniskjaliga og friðelsk- andi lyndi — tá var ikki nógv ill- semja fólkanna millum, hverki í tí smáa ella tí stóra. Ei heldur situr tú og illneitast um at verðin er av lagi, at soleiðis var tað ikki, tá vit vóru ung o.s.fr. Nei, heldur fær tú stjørnur í eyg- uni, meðan tú sigur frá ungum døgum — tå tit dansaðu Lanciers í Klubbanum. A 90-åra degnum kanst tú gled ast yvir stóra flokkin av eftirkom- arum — 70 í tali — 6 bern, 26 ommubern og 38 langommubern — og fara tey flestu at vera um teg á hátíðardegnum. Omma og langomma, — eftir er bert at biðja Harrans signing yvir lívskveld títt — við ynskjum um ein fagrar kveldarroða. Hjartaliga tillukku. Vit undan Varða. Eyðbjerg, Hans, Marita og Anna Johanna, Lítla Sonja, Astrid og Katrin