mikudagur 6. mars 1991síða 2

Åbyrgdarbiadstjéri: Krisjan Dahi Krisjan Dahi Ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Fyritaksstjóri Postbilarnir VIT føroyingar kunnu vera é6- førir á mangan hátt — skulu vit sjálvir siga tað. Men ein skitnan óvana hava vit — al- tíð at illneitast inn á tað, sum er okkara felags. AT vit helst eru sokallaðir individualistar í størri mun enn grannar okkara, skerst ikki burtur. Men kortini skuldi borið til at samst um tað góða í tí, ið gongst væl — eisini um talan var um onkran av okkara almenn stovnum. POSTVERKIÐ hevur sanni- liga staðið álvarsliga fyri skotum og har hevur alt ikki bara gingið væl. Hetta við- kemur okkum øllum, men utt- an mun til hvat ávíst funnist hevur verið at, so mugu eisini vit skilja, at hesin stovnur í minsta lagi er eins hart raktur av búskaparligu broytingun- um, ið øllum samfelagnum hevur verið fyri. STÓRA syndin hjá Postverk- inum sigst nú vera, at leiðslan og starvsfólk leita við lykt og ljósi eftir nýggjum inntøku- møguleikum — royna at brúka útgerð og fólk enn bet- ur enn higartil. Talan er sjálv- sagt um vgrukoyringina, sum postverkið við alsamt mink- andi postinum nú hevur ávíst rúm fyri. »SMYRIL siglir — kortini«, plagdu vit at siga, men sam- stundis, sum álagt verður Postverkinum at skipa rakst- urin handilsliga forsvarliga, verður átalað harðliga, at hes- in okkara felags stovnur roynir at fáa sum frægast burturúr. VIT vita, at meðan krøv okk- ara til henda stovn bara hava verið vaksandi, hevur inn- tøkugrundarlag stovnsins verið víkjandi. Men enn krevja vit, at postur verður út- borin »rættstundis« — at allar postrutur verða varðveittar, sostatt at allir bilar koyra. At hesir nú koyra væl tómari enn onkuntíð, nervar ikki okkum brúkarar í fyrstu syftu, men avgjørt sum frålid- Blaðfólk- Randi Jacobsen - Térfinn Smith - Dagny Joensen - Olavur W. Høgnesen - Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard = sosigaley Betri seint enn ongantíð Sum ikki einaferð roynir Dimmalætting aftur í oddagrein í gjár at verja fiskivnnupolitikk!? Sambandsfloksins. Den færøske fiskebe- stand har i disse år (sipad verður til árini, tá Tjóð- veldisflokkurin umsat fiski- vinnumál - okkara viðm.) fáet lov tilat blive over- beskattet í en sádan grad, at dens levedygtighed og selvfornyelse er i fare, hvis der ikke bliver iværksat en større ind- skrænkning af fiskeriet i de kommande år, nu da landet har mest brug for større fangstmængde til flere ledige hænder at be- arbejde og foredle til en bedre kvalitetsvare og til højere eksporipriser. Litil orsøk er i at verja fiskivinnupolitikk tjóð- Q NN % xX „S - FK SS N veldisfloksins, men at Sambandsflokkurin og Dimmalætting skulu tora at tala átti at verið ov- boðið. Var tað ikki Sam- bandsflokkurin sum sat á fiskivinumálum hesi bæði seinastu árini. Hann sat so dyggiliga á fiskivinnuni, at als einki hendi uttan tað, at fiskastovnarnir vórðu enn meira nidurfiskadir enn áður. Men nú í andstøðu vita teir ráð. Betur seint enn ongantíð. Pengar 0g frælsi I oddagreinini i gjår skrivar Dimmalætting um pengar og frælsi. Og at frihed ikke er et spørgsmål om penge i det republikanske partis verd- en, fik vi til overmål kon- siateret, da Færøernes finanser efter i fire år at have været underlagt løs- rivelsespartiets administr- ationsomráde í landsstyre- perioden 1985-89 befandt sig í en sá elendig for- fatning, at det vil kræve mange år, før færinger får kæmpet sig op fra det í "14. September" nævnte stade, at leve fra hånden i munden. Den slags frihed, Tjóð- veldisflokken har at byde på, er der vist færre og færre, der lader sig narre af Tad kann vera so ymiskt hvat félk lata seg lumpa av. Vit sóu í hvussu so er ikki tann stóra batan sein- astu tvey árini í fíggjar- viðurskiftunum tá Sam- bandsflokkurin hevði hetta málsgki um hendi. Men, sum Dimma sigur, at hava pengar eitthvgrt við frælsi at gera, og má peningatrot eisini merkja ófrælsi. Sambandsflokk- urin syrgdi fyri, at taka Útgevari P/t Sosialurin Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/t Pressar: 1981 ur. TÍ kann tað ikki vera annað enn Postverkinum til størsta rós, at hetta átekur sær part- vísan vøruflutning fyri harvið at nýta manning og bilar sum frægast. TAÐ harmar okkum øll, at virksemid er fallandi sum heild i landinum, eisini innan aksturvinnuna. Men krevja vit av Postverkinum, at hetta skal varðveita bestu tænastu, krevja at stovnurin verður rik- in handilsliga skilagott, so ber ikki til at lasta Postverkið fyri hesa sjålvsøgdu roynd til at økja um inntøkurnar — og væl at merkja, uttan at økja um útreiðslurnar. VIT unna ongum privatum at missa nakran flutning, men skulu handilsligu reglurnar fylgjast — eisini av okkara al- mennu stovnum, so mugu all- ir »vinnuligir« partar setast líka. MEN rínini og hvínini kenna vit aftur frá teirri tíðini, tá tað pengarnar frá fólki og harvið gera fólk ófræls. Men tað er jú ikki annað enn tað Sambandsflokk- urin stendur fyri. Ikki uppgåvuna vaksid Norðlýsið finst at sjón- varpinum í samband við trætuna millum Harkaliðið og Fridbjørg Jensen. 0.s.fr. Rætturin er óivað tolin, og man hava lagt oyrað til mangt imillum år og dag. Men almenni midilin SvF, sum fær sitt hålvvånaliga virksemi figgjad við ol- mussu úr landskassanum, umframt heimsins dýrasta hyggjaragjald, hevur ein lógarfestan karm at virka innanfyri, tá talan er um sakligheit og objektivitet. SvF er ikki uppgávu sína vaksið. Bústaður: Argjavegur 26 Telefon: Eiti Sindur minni av grenji Fyri ein stóran part hevur føroyskt vinnu- lívsprát verið merkt av grenji og uppgávulyndi. Tollurin hevur verið og høgur. Lønirnar hava verid ov høgar. Kapp- ingin uttaneftir hevur verið ov hørd. Ov lítið er fingið frá ti almenna Seinasta ársfrágreið- ingin frá idnaðar- felagnum var eitt sindur frægari enn hinar van- ligu. Í hesi seinastu verður eisini víst á ymiskt sum gerast kann, fyri at bøta um kappingarføri. Millum annað at útbúgva ar- beidsmegina enn meira - serliga leidsluna, eins og mælt verður til eftirútbúgving av fólki í enn stórri mun enn fyrr. Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: fyri fyrstu ferå frå almennari sidu vard roynt at skipa fyri skilagóðum vøruflutningi við »teimum reydu« hjá einum ødrum av okkara frálíku stovnum, Strandferðsluni. At nevnda tiltak í veruleikanum var fyrsta skilagóða roynd at »vaksa« um land okkara vinnuliga — veita útjaðara- fyritókum betri samband við megingkið og harvið útflutn- ingshavnirnar, slepst ikki utt- anum. Men takkarignin var niðurlagið: »Hetta var bara ytað almenna«, sum beindi fyri arbeiði hjá ødrum, sum koyrdi við studningi, hevði fyrsta rætt við ferjum og tað, ið verri vara. TAKKARLØNIN, tey nógvu bera Postverkinum fyri roynd tess at bøta um egnan rakst- ur eftir vanligum vinnuligum treytum, er einki ødrvisi. Og skuldi tað verið so, at hesin flutningur var bíligari, so mátti tað hóast alt komið onkrum til góða. Positivt er eisini at síggja, at Idnaðarfelagið mælir frá beinleiðis studningi ul vinnuna, men at vinnan heldur fær góðar karmar at virka innanfyri. „ Tað er at vóna, at Ídnaðarfelagið fer at leggja alla orku i, at vit fáa eitt sunt vinnuliv. Eitt vinnulív, sum er natúrligt í Føroyum, og sum ikki er treyta av teimum vælkendu slangunum í landskassan.