leygardagur 9. mars 1991síða 11

Sr S0Slalurin Nr. 48 — 9. mars 1991 YVSG] Síða 11 NØ AD viku- SKITTIO Er tað ikki vandamikid at rógva út einsamallur. hendur okkurt so er ongin at hjálpa tær? --Tað kann vera nakað um tað. Men eg haldi, at nýtir ein sunna fornuft, so skuldi vandin ikki verið so stórur. Tað er eisini ein spurningur um tveir mans høvdu fingið årslønina at r6d ut vid einum tilikum báti. Eg var 93 dagar uti i fjør og eg ivist í um vit høvdu verid fleiri dagar um vit vóru tveir, Sigur hann. Sigurd rør fyri tað mesta út við snellu, men í fjør fekk hann sær línuspæl í bátin. Línan kann gerast eitt gott ískoyti. BETRI PRIS Prísurin er nógv upp- farin seinastu tíðina. Hós- lagin fingu bátarnir í Oyndarfirði 7. krónur fyri loið av upsa og 12 nur fyri ktloið toski. ! 4SSU be urin nú er + ; hert mina ming um. iskasølan, vid Birgir lít PICIOU HK anielsen, á odda hevur stýrt fiskakeypinum her á landi í mong ár. Eg havi sæð skip landa rotnan fisk, fingið prís fyri hendan, og fiskurin er síðan koyrdur burtur. Tað er tann góði fiskurin, sum hevur rindað fyri tann ringa fiskin, og tí hevur prísurin verið hildin niðri, sigur hann --Í dag við fríari kapping hava flakavirkini ikki ráð at lata vera við at keypa góðan fisk. Tað var so galið í Føroyum, sum ein maður tók til einaferð. "Tú fekst meir fyri ein fiskakassa, um tú loysti tær buksurnar omanyvir hendan, so øktist vektið tað sindrið." Tí góðskan hevði einki at siga, sigur Sigurd Stórá. --Annars kemur prís- hækkanin sera væl við í dag. Tí tað er ein sann- roynd, at vit fáa minni av fiski og so vigar prís- hækkanin uppí móti og urtøkan gerst rímulig, sigur hann. Eitt døg Bátarnir fóru til útróðrar av Oyndarfirði hósmorgunin millum klokkan fýra og hálv- gun seks. Klokkan sjey á kveldi komu teir fyrstu aftur. Landingin gongur skjótt fyri seg. Fiskurin verður lyftur úr bátunum í trol- posum. 35 bátar landaður í Oyndarfirdi hóskvgld-- 10. Teir landaðu til- samans 34.000 pund. Slagið var blandað upsi og toskur. Kokkast Oluf Eli Thomsen úr Hvalba búleikast i Oyndarfirði i vár. Hann er 70 ára gamal og ger dógverða fyri tvær båtsmanningar. Onkran dagin hevur hann eisini verið á Norðhavinum. Tað er eitt sindur ymiskt hvussu útróðrarmennirnir í Oyndarfirði búleikast, tá várróðurin er. Millum 30- 40 bátar rógva út. Fleiri hava leigað sær tóm hús í bygdini. Nakrir búgva í Billustovu, nakrir á Marknagili og uppaftur nakrir í húsunum hjá Elias Karl og Mýr-onnu sálu. Onkur húsast umborð, men tað eru teir fægstu og aðrir koyra ímillum. Tað eru menn sum búgva nærhendis Oyndarfirði Á Marknagili búgva fimm manns og teir rógva við tveimum bátum. Men- nirnir eru úr Hvalba og hetta er ikki fyrsta várið, at teir rógva av Oynd- arfirði. Hvalbingarnir hava inn- rættað seg væl. Oluf er vanliga ikki við á útróðri, men gongur heima og hugnar um. Teir fáa heitan døgverda, tá teir koma at landi. Hóskvgldið hevði hann knettir í pottinum og matligt kendist at koma inná Marknagil. TRIVIST --Ver ikki býttur, kokkur er so nógv sagt. At koyra okkurt úr handiinum í pottin, tað hevur ikki so nógv at siga, men teir fáa heitt, tá teir koma aftur, sigur Oluf. Báðir synirnir hjá hon- um rógva út við Pålls- kletti, men teir hava ikki verið so hepnir í vár. Tann eina dagin var heilt galið, tá mistu teir skrúvuna, meðan teir vóru á útróðri. --Tjaldrið mátti toga Pållsklett á Fuglafjørð, har hann varð drigin uppá sleipistød. Vit høvdu annars riggað bátin so væl sum gjørligt áðrenn vit komu norður, men vit hava eisini havt trupu- leikar snellunum, sigur Oluf. -Vit komu til Oyndar- fjarðar um mánaðarskiftið januar/februar og eg havi verið við onkran dagin, sigur hann og verður av- brotin av telefonini, nú er tað konan til ein av synunum sum ringir fyri at frætta tíðindir TELEFONMADUR Oluf er i dag pensio- neradur. Hann sigur, at hann ongantíð hevur havt feriu og hann ætlar at vera i Oyndarfirði til várróð- urin er av. -Eg sigldi í fýra ár við týskum trolara, hetta var frá 1958-62 síðan var eg í Íslandi í nøkur ár, hann Eg havi arbeitt í mong ár hjá telefonverkinum Og hgvuðsarbeiðið hevur verið havi Sigur at grava káplar. Eg arbeitt Føroyum, men ul Oyndar fjørd kom eg ongantíð sigur Oluf Eli Thomsen. vida um i Oluf Eli Thomsen hyggur her eftir knettunum, sum hann hevur kókað til útróðrarmenn- irnar. Hann heldur ikki, at tað er tann stóri kunsturin at matgerða, nú alt fæst grýtuklárt í handlunum. Oluf er eisini onkran túrin við á útróðri. fær tu uoina at x Hvat ganga høne hár meðan bÐatarnir í Oyndarfirdi eru á útróðri? Nei, tað er stóra. Eg gangi til handils og onkran túr í bygdini, men annars eri eg fyri tað nvarp hava vil eisini og eg trivist væl, sigur hann. ikki tad mesta Inni, sK ORÐ: Jústinus Eidesgaard Myndir: Kalmar Lindenskoy