fríggjadagur 22. mars 1991síða 2

in Fyritaksstjóri Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahl Krisjan Dahi ljósmyndari Kalmar Lindenskov Blaðfólk- Randi Jacobsen - Térfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen - Hilmar Jan Hansen - Justinus Eidesgaard Útgevari P/f Sosialurin Uppseting. P/f Sosiaturin Prent: P/f Pressan 1981 Bústaður: Argjavegur 26 Telefon Postadresse: Postsmoga 7 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax Vandamikla ferðslan SO nógv er talað og skrivað um ferðslu okkara, at meira av tí slagnum fer neyvan einsa- malt at bøta um støduna. SAMMETA vit føroysku ferdåsluskadatølini vid tey i londunum kring okkum, kunnu vit føroyingar ikki ann- að enn skammast yvir, hvussu illa vit tiggja okkum aftanfyri róðrið LÍVLATINI í foroysku ferðsluni vóru í tíðarskeiðinum 84-89 uml. 10 um árið (9,8. Hesi ó- hugnaligu tol, samanborin við næstu grannalond okkara, siga okkum so mikið, at hetta ikki er á nakrari verðsins leið. Fyri hvorjar 10 túsund íbúgvar doyggja í føroysku ferðsluni 2,09, meðan talið fyri Ísland er 1,03, fyri Noreg 0,957 og fyri Svøriki 0,947 — i meðal tvær ferðir so nógvar deyðsvan- lukkur í Føroyum. MEN tølini eru enn ljótari, meta vit tey út frá talinum á bilum í hesum londum. Fyri hverjar 10 túsund bilar doyggja í Foroyum 5,21 fólk, í Íslandi »bert« 187 fólk, í Noregi 2,08 fólk, í Svøriki 2,10 fólk. AT vit foroyingar eru rættuliga »hopleysir« á vegunum kann tí ikki vera nakar ivi um. Men høvdu vit, sum mangan sigast at vera bestir til so mangt, bert rokkið sama trygdarstoði í ferðsluni sum grannalond okk- ara, høvdu deyðsvanlukkurnar verið einar 4,4 - 4,8 árliga ímóti teimum uml! 10 í meðal nevndu ár — og óneyðugt at siga — sammett við bilatal í hesum londum er skilið hjá okkum eins vánaligt. IKKI tí, vit hava sanniliga gjørt nógv burturúr vegum okkara, sum ikki longur kunnu sigast at vera so nógv verri, enn í grannalondum okkara. Heldur ikki er meðalaldurin á for- oysku bilunum hægri enn í grannalondunum. Men at heilt åvis og »tianverri serføroysk« viðurskifti gera henda óhugna- liga munin, skulu vit ikki ivast i. HESI serføroysku viðurskifti eru sjålvsøgd og ikki okkum til nakað rós. Vit virða snøgt sagt ikki egna og annara mannaliv nóg høgt og liva og látast á vegunum hareftir. Føroysk hálka er ikki ødrvisi enn aðra- staðni, heldur ikki mjørkin ella regnið. Vit umsita snøgt sagt ikki hesi okkara vandamiklu flutningstól við nóg stórum álvarsemi. VIT hava annars ikki færri ferðsluráð, -stovnar og -eftirlit enn grannalond okkara — ser- liga ikki sammett við fólka- meingi. Heldur ikki skal spurn- artekin setast við arbeiði teirra, sum helst er eins fram- komið og dygdargott, sum aðrastaðni. Hálkubreyt hava vit tó ikki — tíbetur siga summi, men talar nakað fyri, at henda hevði bøtt um stød- una, eigur at hugsast í álvara um at fáa eina slíka. MEN allar tekniskar åbøtur eins og skilagóð ferðsluupp- Bíligur ferðaseðil lýsing er til fánýtis, um vit før- oyingar í ferðsluni eins og í øll- um ødrum lutum ikki gevast við at halda, at vit eru heim- sins bestu, hóast tað øvugta er prógvað. HUGBURÐIN hjá okkum gomlu gerst kanska ikki so nógv við, men greitt er, at ferðslulæra má og skal hava størri part av tímatalinum i skúlum okkara framyvir. Ferðslulæra hevur tó í onkrum skúlum verið rættuliga dygg. men tølini fyri aldursbýti á ferðsluvanlukkuraktum benda tó ikki stórvegis á, at hetta enn hevur gjørt tann stóra munin. NÓGV er roynt og nógv er gjørt av ferðslumyndugleikum okkara, men uttan stórvegis úrslit. Hetta kann vera so ser- foroyskt eyðkenni, sum tað vera vil, men skulu vit halda okkum til tað serføroyska, hví so ikki álvarsliga umhugsa at prombera allar bilar niður til mest loyvdu ferð — tá einki annað tykist at hjálpa? — x + ./ P På ða * NO 4 > h i * t på 4 Eg eri u Su ru glad fyri nýggja EF- kjakið 9 eg er Simi eyra milium, sum meld 20 vera ski 22011, al Før ar gerast limur í EF r. um gerast limir. er al vil, Saman við øcrum rr 2 På på . 7 På hondum oKKGra Núverandi suverenilet. Gamani geva ødrum ávirkan hjá okkum, men vit fáa eisini stóra ávirkan hjá Vit fáa ávirkan í hinum mikla sambandsriki. sum kemur at fevna um umleið 400 milliónir íbúgvar, sum allig hava javnbjóðis rætt- NESUM Hevur nakar áður verið í iva um hvar Sambands- n tand: Er rin stendur í EF- mm lin mm ar På | ' målinurnm, so er ikki longur Formaður floksins er fyri limaskapi, g nú koma næstu menn hansara so við og við á somu tankar Trygve Guttesen má vera meira enn naivur tå hann hugsar um ta so- kallaðu ávirkanina vit fáa á hesi 400 miljónir fólkini fyri síðani at leggja aftrat - gamaní - tey fáa eisini á- virkan á okkum. Hverja ávirkan heldur landsneyndarlimurin vit fáa á tær 400 miljónirnar í mun ul ávirkanina tær 400 miljónirnar fáa á okkum. Hver er meira viðbrekin? -Men takk havið Sam- bandsflokkurin fyri greiða Máttloysi Um fyrimunimar Føroyar Jfeiag fáa sum EF-limur sigur hesin sami Trygve Gutte- sen m.a.: Í sosialfondinum vera moguleikar at fáa serligar skipanir fyri arbeiðsleys. Og soleiðis sum Føroyar liggja fyri kunnu vit fáa serskipan við stuðli til út- bygging av okkara sam- 7 - her er rímiligt at samanbera okkum oyggjabólkin Azorurnar, sum hava fingið stuðul til m.a. samferðsluútbygging floghavn v.m følge vid Vid ødrum ordum skulu vit lima okkum i EF ti vit sjålvi einki duga. Vit skulu liva av sosialhjålp frå EF-londunum og fåa stuðul ul eitt og annað. Hevur Sambandsflokk- urin hugsað um, at Fer- oyar liggja eina ovast í mun til EF-londini tá ræður um bruttotjóðar- urtøkuna. Skulu so lond, sum eru nógv verri fyri enn vit, lata okkum stuðul? Ikki bert skammi- ligt men eisini sera naivt. Herskylda Sambært Dimmalætting eru røddir innan Sam- bandsflokkin fyri, at før- oyingar skulu í europeiska herskyldu: Vit hava, sum vera man týðandi treytir, ið mega vera góðkendar áðrenn innliman (í EF), t.d. innan fiskiskap, hernaðarligar skyldur, og ikki minst innan ríkisfelagsskaps spurningar, men møguleik- arnir fyri at fáa okkara treytir viðurkendar eru munin í dag. toj 2 7 < )A teir verda um 5-10 år. stórri enn Hetta ér ikki at mis- skilja, og verður eisini nýtt sum ein hóttan um allar heimsins vanlukkur, líma vit okkum ikki inn í EF beinanvegin. til eitt bíligt ferðamannaland Vanabundir mugu før- Oyingar sigast at vera. Einasta hugsandi farð- leið hvat fólki og farmi viðvíkur hevur í øldir verið í ein landsynning, men fyri fimtan árum síðani lótust eyguni upp fyri ødrum møguleik- um. Hetta var tå Strand- ferðslan keypti Smyril og fór undir Skotlands- rutuna. Við hesum fingu vit eyguni upp fyri næsta granna okkara fyri sunnan og fyrimunirnir við hesi rutu vóru eyðsýniligir bæði hvat farma- og ferðamanna- flutningi viðvíkur. Stutt siglingarleid til eitt land, sum fyri før- Oyingar eisini var og er ódýrt at ferðast í. Aftur í summar hevur Strandferdslan havt ætlanir um at lata Smyril sigla hendan teinin eina ferð um vikuna, men komið er fram, at ivasamt er, um hetta verdur av nøkrum. Orsøkin sigst vera, at m.a. suduroyartingmenn Óttast fyri, at suduroy- arsiglingin av hesum verdur skerd. At røkja suduroyar- siglingina vid minni skipi enn Smyrli er helst ikki rådiligt, men at Smyril leggur onkran dag í viku burturúr, átti at borið ul. Hver sigur, at Skotlandsferðin skal vera júst um vikus- kifti0? Vónandi fer lands- stýrið eisini at unna teimum, sum ikki hava so nógvar pengar at ferðast fyri, ein møgu- leika í summar.