fríggjadagur 22. mars 1991síða 19

Nr. 57 — 22. mars 1991 BILLY SKROGG sum | skemtiligur sandingur | Eisini i føroyskum sjón- leiki er gróður og fram- burður. Í dag meira enn nakrantíð. Hevur sjón- varpsnykurin nakrantid havt takið á unga fólkin- um, so hevur hann mist tað nú. Stóri áhugin fyri kveldskúlatilboðunum vísir, at tørvur er á at sleppa at gerast virkin, sleppa at brúka og menna tær gávur, sum eru hverj- um einstøkum í kjøtid bor- ið. Um alt landið at kalla eru nú virkin feløg, sum spæla sjónleik við lív og sál. Í sjónleikarfelagnum fáa fólk brúk fyri allari síni orku og frítíð, sínum arbeiðshugi, skapanar- gleði og sjálvsmenning. Og sjónleikarfelagið hev- ur brúk fyri okkum øllum, royndum og óroyndum, ungum og gomlum. Fólki sum eru fitt í hondunum til mangt og hvat: at seyma, smíða, mála, rigga til ljós og ljóð, skipa fyri og halda skil á ollum, fáa tilfar og annað til vega, ganga til handa á ymsan hátt osfr. Onkur hevur best hegni at vera teskari, onkur annar at læra frá sær og seta leikir upp. Ella ringt verður til Linu (MáF) um at útvega hjálp og vegleiðing. Og spælar- arnir ikki at gloyma, teir eru »sjonligi« parturin av leikinum. Einasta treytin fyri at vera við er, at tú hevur hugin. Tann sum tímir, hevur eisini tíð. Lenin er ikki eingin heldur. Tú fært tín ríkiliga part í gleðini við at geva nakað av tær sjálvum, at vera nakað fyri onnur, saman við eðr- um og arbeiða í góðum samlagi við fólki við sama áhuga. Uttan hesa hugsan hevur tú ikki stórvegis inøguleikar sum áhuga- leikari. Hendan hugsan og hendan gleði komu so týðiliga til sjóndar í Sjón- leikarhúsinum seinasta vikuskiftið, tá ið sanding- ar vóru her og spældu „Billy Skrøgg« fyri fullum húsum. Hesin leikur, sum Keith Waterhouse og Willis Hall gjørdu fyri skjótt einum mansaldri síðani, er um hálvvaksna, »spilta« dreingin Billy. Forkeladur av mammuni og deildur og misskiltur av påpanum og ødrum, er hann vorðin Otryggur, ein ispegil uttan stirðil. Men vitinum og hugflognum bilar einki. Tá ið hann ikki klárar av- bjóðingarnar og tag, sum væntað og kravt verður av honum innanhýsis og í viðurskiftunum við onnur, so roynir hann at sleppa sær úr einseminum og rót- loysinum við at gera sær ein betri hugaheim, við sær sjálvum í miðjuni Har allir trupulleikar verða loystir sum einki Men hugflogið tekur hann av fótum, tí hugaheimurin og veruleikin sampakka ikki, hvussu hann so royn- ir at snúgva sær við lygn- um og snildum. Leiklutin sum Billy hev- ur Tórur Johannesen. Og skal nakar einstakur tak- ast burturúr sum leikari, so er tað hann. Hóast væl eldri enn Billy, so spældi hann so meistarliga væl, at tú festi teg ikki við ald- ursmun ella tílíkt. Leikurin varð í 1967/68 spældur av Havnar Sjón- leikarfelag. Men hetta er heilt eðrvísi spæl, ið sand- ingarnir sýna. Ikki at samanlíkna. Teir hava valt at spæla hann sum »komediu«, gera hann skemtiligan — og tað ber eisini til. Tá ið tjaldið fór frá, upp- livdi tú hetta sama, sum tá tú í barnaárunum var til sjónleik í dansistovuni ella pakkhusinum. Ein eðrvísi spenningur enn annars plagar at vera í Sjónleikarhúsinum. Teir mongu sandingarnir í sal- inum mundu gera murin. Áskoðararnir kendu eyð- vita ávísar leikarar sum skemtileikarar og kundu tí illa bara sær, men lót henda góðvarna glaða lát- urin fagna og fylgja leikin- um alla tíðina. Sjálvur ávirkaðist tú skjótt av hesi hjartaligu og spon- tanu undirteku, sum spæl- ararnir høvdu uppiborið. Og teir dugdu væl at spæla komediu, soleidis sum fjøldin av åskodarun- um vildu hava tað. Sandingunum man tað hava kenst fjálgandi heimligt at hoyra bygda- málið brúkt og tað til fuln- ar í hesum leiki. Í mínum oyrum ljóðaði tað sjáld- samt, at hoyra hetta ram- liga heimasandsmálið í munninum á fólkum, sum skuldu eitast at vera úr enskum stórbýi. Eyðkend- ar máliskur, sum vit van- liga mest hoyra í sam- bandi við skemtisegur haðani = sunnan. Men skjótt vandist eg við tað, nýtti tað og stuttleikaði mær ófert. Sandsmálið er bæði týðiligt og vakurt. Spell er tað, at bygdamál- ini ikki verða brúkt meira -- pr av álvara i sjónleikum og segum okkara. Men tað má ikki vera upp á hálvt, og ikki fyri at gera gjøldur burturúr. Har eru uppgáv- ur hjá leikarafelagnum at taka upp í heimbygdini! Áskoðararnir gjerdu helst sítt til, at tað meira álvarsliga, sum eisini er í leikinum, onkuntíð av ó- røttum gjørdist skemti- ligt. Tað hevði kortini minni at siga í hesum feri. Vit áskoðarar fóru glað- ir, negdir og takksamir úr aftur = sjónleikarhúsinum og eg ivist ikki i, at spæl- ararnir hava kent seg ríki- liga lentar fyri stríðið av drúgvari venjing, longum spæli og nógvari ferðing afturat. Hetta er áhugaleikur, tá ið hann er bestur. „Billy Skrøgg« er ikki útspældur enn. Minni enn so. Hann verður helst at síggj aftur í Havn nú fyri páskir og vónandi aðra staðni við. Góða eydnu við leikin- um og takk ell somul! 20. mars 1991 Sverri Egholm Síða 19 = BILLY SKRØGC Ed) Havnar Sjónleikarfelag spældi leikin í 1968. Frá vinstru Lina Larsen, Jóhanna Maria Djurhuus, Sverri Egholm og Gunnvør Jensen. Framhald av síðu 18 nevnd, sum er tikin av, og sum hann fór úr fyri ein- um ári síðan, tá ið annar formaður varð valdur í hansara stað eftir ársaðal- fundin í Suðurstreymoy 10. januar 1990. Vit skulu lata vera við at siga frá, hvussu hann hevur borið seg at móti tí formanni, sum kom aftan- á, men vit loyva okkum at upplýsa, at Álvur Kirke ikki longur er limur í nevndini fyri Suður- streym. 6. Halda fast við Vit halda fast við, at hver tann, sum tekur undir við grundsteðinum og stevnu- skránni og ynskir at vera limur í flokkinum, skal hava meguleika til at vera tað. Vit seta okkum ímóti, at ein maður ella nekur fá siga seg eiga flokkin og fara undir at koyra onnur ut. Við rattið er tað tú sum ræður ferðini! Leivur í Búð, formaður í Norðoya valdomi Arant Johannessen, formaður í Eysturoyar valdomi Olavur Petersen, formaður í Suður- streymoyar valdømi Jóanes Strøm, formaður í Suðuroyar valdomi HÓVLIGA í HJARNAR í Ítróttarhellini á Hålsi 2. påska- kvøld kl. 21.00 FIELFRAZ Atgongumerkir å kr. 125.- Forsøla í Kunningarstovuni F.U.T. - KYNDIL