leygardagur 13. apríl 1991síða 2

søndsnisd ya Figgjardepil? DAGBLAÐIÐ, ið annars sigur seg at umboða radikala sjálv- stýri, tjóðskaparligt sjálvræði í ollum lutum, smæðist kort- ini ikki fyri at missionera fyri ødrum trælabandi, nevniliga ti figgjarliga. Loysnin sigst at vera, at Føroyar verða gjørdar til eitt slag av figgjarmiddepli, men at treytirnar fyri hesum eru, at vit mugu kvetta vid alt, vit innan handil, skatta- vidurskifti, bankaléggåvu v.m., hava hildið verið rætt og rímiligt — fyriskipanir, sum fólkaflokkurin hevur havt sín stóra lut í higartil. MILLUMLANDA upplýsing- arskylda um peninga- og skattaviðurskifti, sum hóast alt higartil hevur veitt okkum ávíst trúvirði úti í heimi, sum eitt land, har ikki alt fíggjar- svans ber til, skal fyribeinast og landið skal leggjast opið fyri og lagast til oll hugsandi »element«, sum kunnu síggja sær fyrimunir við at flyta meira og minni ivasamt virk- semi hendavegin. Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Ljósmyndari. Kalmar Lindenskov Abyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahi Blaðfólk- Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Útgevari P/f Sosialurin Dagny Joensen - Ólavur W. Høgnesen - Hitmar Jan Hansen - Jústinus Eidesgaard TAÐ er langt frá okkum, at nokta fyri, at okkurt kundi verið roynt á tann bógvin, men vit fara ongantíð so kri- tikkleyst sum Dagblaðið at missionera fyri at føroyingar, ella rættari sagt eitt fátal av teimum, í framtíðini kunnu spinna gull av at hýsa eitt nú svørtum peningi. EIN góður keisari segði eina- ferð, at pengar lukta ikki, hetta var í samband við skattaálegging á pisshúsini í Rom, sum lótu landúrdrátt sum vaskievni. Hetta var helst skilagott og púra rætt hugsað — var talan um inn- tøku, so skuldi hon sum aðrar skattast. SLEPPA vit hinvegin okkara fatanum um sømuligheit i peningamálum upp á fjall, so kann onkur ivaleyst gera sær dælt innan hetta virksemi. Men at fara her og nú at av- laga okkara toluligu skipanir til fyrimuns fyri okkurt, ið bert kann lívga teimum »livg- adu«, kann talan ikki vera um. Uppseting: P/f Sosiaturin Prent: P/f Pressan 1981 Telefon Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: TAÐ er sjálvsagt alt rós vert, at menn hyggja seg um eftir gllum hugsandi inntgku- møguleikum, men hóast illa staddir, átti okkurt at ligið okkum nærri, enn at um- skapa okkara góða land til hetta stórkasino, sum talan veruliga er um. ROYNDIR í tølum, umsetn- ingi v.m. aðrastaðni, eitt nú av Kanaloyggjunum, er bara heilt »tilforlåtiligar«, men hin síðan á medaljuni, syndarliga stóða teirra, ið ikki hava mo- ralska hugsku ella møguleika at sleppa sær upp í henda gullkálvadansin, er vánaligari, enn vit føroyingar minnast her á landi — og tjóðskapar- ligt sjálvræði, sum fólkaflokk- urin annars sigst at leggja størsta dentin á, kunnu vit tá gloyma alt um — jú skjótari, tess betur. VIT hava tó tað álit á før- oysku fólkasálini, at hon ikki letur seg neydtaka av hesum gyltu fyrijåttanum um hetta figgjarliga framtidarpara- disið, men vísa hesum tosi durafjórðingin, um treytin er, at alt, ið hóast alt gott er, skal sleppast fyri tilvildarligu makt penganna — tilvildarlig- um peningasvansi, ið kanska eisini er skjótari eftir seg enn onkur vónaði. LÍV uttan veruliga framleiðslu er eitt vána lív. Ikki minst vinnulívsfólk plaga at leggja dent á hetta, og hesum taka vit fult undir við. Somuleiðis gera teir túsundtals føroying- ar, sum í hesum døgum kanska eru uttan veruligt ar- beiði. Hartil er tað sannroynd, at tess minni úrtgka landsins stavar frá virkandi hondum, tess minni verður solidaritet- urin í samfelagnum — hesin nøkunlunda samhugi, sum hóast allar hugsandi politisk- ar ójavnar higartil hóast alt so dánt hevur hildið tjóð okkara saman. FØROYAR, sum skatta- og peningaskjól — eitt land mun- andi figgjad við inntøkum fyri slíkar tænastur — er ikki long- ur nakað samfelag. Politiskt verður tað fyribeint — bert pengarnir ráða, einamest teir svørtu. , > = FA %* Dr RS . D s Feroyar fíggjar- middepil Sambært Dagblaðið eiga vit at laga føroyska samfelagið til "Føroyar sum fíggjarmiðdepil". Í oddagrein skrivar blaðið m.a.: … Vil eiga at gera okkum fullgreitt, um henda hugsan skal blíva meir ein bert ein av mongum mirakulkendum dreymum: Føroyska bankalógin má broytast, so at upplýsing- arskyldan til líkningar- valdið í Føroyum og í vørum londum verður so avmarkað at útlendskir peningastovnar kenna seg tryggar. Skattalógin má verða broytt. Helst so, at ein- staklingar og feløg í v Føroyum fingu somu stóðu fyri lógini sum tey út- lendsku feløgini, ið ynski er at fáa stovnsett her til tess at virka sum fíggjar- miðdepul. Tað merkir nógv lægri landsskatt. Helst ongan, men ístaðin meir- virðis- ella (sum nú) inn- flutningsgjald at rinda fyri almennar tænastur Í oddagreinini verður m.a. lagt aftrat, at sinna- lagsskifti er neyðugt og at sosialisman hevur javnað samfelagið niður á botn. Verður prísurin fyri at Føroyar gerast fíggjarmið- depul tann, at skipaða samfelagið aftur skal bum- bast aftur í frumskógina er hetta betur ógjért. Bankarnir skulu gera sum teir vilja, vinningur av spekulatión verður skatta- fríur og høvudsuppgåva okkara verður at tváða svartar pengar hvítar - er hetta leiðin? Kanska fyri tey fáu, men neyvan fyri N fjøldina. Leggjast væl til rættis Hans Petur Poulsen, sum er formaður í gistingar- húsfelagnum sigur í sam- rødu við Dagblaðið, at gistingarhúsfelagið alla tíðina arbeiðir við at fáa fleiri ferðafólk til Føroya: Um nakar nýggjur mark- naður er í kikaranum, sigur hann, at nærum allir marknaðir eru troyttir, men vit arbeiða alla tíðina við upplýsingararbeiði. Í seinastuni hevur verið tosað um at fáa fólk hendanvegin, ið leggja meira av peningi eftir sær, eitt nú amerikumenn og japanarar. Tað er eitt sera vibrekið fólk. Alt skal leggjast til rættis framm- anundan fyri tey og vera klárt. Tey gjalda fegin fyri tænasturnar, men vænta samstundis at onkur alla tíðina fylgir teimum og er teimum til hjálpar. At veita ferðafólki réttu tilbodini og tænasturnar má vera meginreglan í ferdamannapolitikkinum. Ferðamannavinnan må framyvir skipast meira professionell enn hon higartil hevur verið rikin. Og ferðafólk, sum koma higar, má hava álit á okkum. Stendur í ferðamanna- skránni, at bussurin til Kirkjubøar fer klokkan try so skal hann fara klokkan try. Hvørki fyrr ella seinri. Eisini um bert eitt einsa- malt ferðafólk er við. Tað kann sjálvandi vera nokkso sjarmnerandi at kalla seg "The land of maybe", men hetta kann ikki brúkast í samband við ferðamannavinuna. Meira fyri fiskin Tað er ikki altid lika stuttligt at fåa rætt. Føroya Arbeidsgev- arafelag sigur i års- frágreiðing síni, sum júst er komin, at felagið metir, at lítið nyttar at tosa um at varðveita okkara arbeiðspláss við at gera meira við fiskin, tí EF leggur við uppskotinum sjålvt fordingar i vegin fyri hesum, og ti kemur tað nú føroyingum aftur um brekku, at føroyingar ikki fyrr hava gjørt meira við at foredla fiskin, áðrenn hann verður útfluttur. Hetta hava vit og mong onnur sagt í mong ár og vit hava fingið rætt. Tíverri! Einasta okkara vón er A GS nu, at vit fåa ein so frægan såttmåla vid EF, sum vit kortini kunnu liva vid. At Arbeiðsgevara- felagið ávarar móti føroyskum limaskapi í EF kunnu vit bert fegnast um. Kanska fær sambandsflokkurin okkurt at hugsa um nu sjålvt arbeiðsgevara- felagið gongur ímóti hægsta ynski Sam- bandsfloksins, at Før- oyar gerast limir í EF.