mikudagur 1. mai 1991síða 14

Leingi livi dupultmoralurin ella fornminnisfólk!! Nr. 80 — 1. mai 1991 Nú hevur aftur ein nortið við rúsdrekkalógina, BRAVO!! Flokkarnir bara toga i land og eingin torir beint ut at siga, hvat tey øll meina og vita. HETTA RIGGAR IKKI. Men harra mín , at tað skuldi taka so langa tíð. Men nú sær út til at tað endiliga verður tosað um tað. Hvat nøkur ikki skilja er, hvat er galið við lógini, su er, sí Dimmalætt ing hósdagur 18. apríl Hilmar Jan Hansen viðkomandi er at spyrja, vat er i vegin við verandi hon nú 1 + longur skal eitast at Er maður blindur ella hvat? Um nakað skapar yvir- nýtslu er tað núverandi lóg! rúsdrekkalóg, tå ikki vera nog góðÉ< hesin Fyrimynd: Frøken Jensen hevur bjóðað fólki til degurða. Hon hevur sæð eina lekkra uppskrift Í »FAMMMILIE JOUR- NALEN«, sum hon ætlar sær at royna. Men hvat nú, har skal vín í sósina (fyri so vítt einki problem), tað kann hon be- stilla niðri frá, uttan nak- að fjas. So hon bestillir 1 kassa av víni (6 fløskur). Víðari sær hon í uppskrift- ini, at har skal rom í dessertina. Fín, tonkir hon; so má eg bestilla eina flesku av rom og sam- stundis eina fløsku av whisky, so kunnu vit fáa IRISH COFFE omaná. Men åhh har eru 6 fløskur i einum kassa, nå, so må eg bestilla 4 afturat. Men hvat hoyrir meira til eitt hugnaligt kveld? Tá man hevur etið, situr man og hugnar sær við eini øl, men Føroya Bjór vil helst hava, at man keypir ein kassa. OK, so må eg keypa 24 øl eisini. Hetta verður ein dyrur degurði, men ja, tå alt hetta skal til, ja, so må man. Fyristilla tykkum, at frøken Jensen hevði kunn- nel, ad fingid hetta i handlin- um í Havn. Hevði hon kunnað keypt bara 1] fløsku av víni, 1 fløsku av rom og nakrar ei. Hon sit- ur nú við einum yvirskoti uppá nógv meira enn hon upprunaliga hevði ætlað. Og hver tjenar so uppá alt hetta. Jú, jú, ein tjúkkur danskari, sum flennir í køki, »hvor er de færinger dog dumme med deres spirituslov — jeg håber, at frøken Jensen snart skal hava gæster igen!« Hvi ikki koyra alla søl- una å føroyskar hendur, fyristilla tykkum, hvussu nogv arbeidsplåss hetta hevdi verid vid til at skapt! Eisini ein viðmerking til Hilmar Jan Jansen. Tu sigur, at útlendingar skulu drekka heima hjá sær sjálvum (eg helt, at eisini politikararnir skuldu hava nes fyri for- rætning, men kanska teir bara duga at brúka pening og ána ikki, hvussu teir skulu fáa teir inn aftur, uttan bert at leggja fleiri gjøld á teir frammanund- an »Uthungradu« fer- oyingar). Um man t.d. kundi keypt rúsdrekka fleiri staðni í landinum og tit logdu eitt fast gjald omaná. Hvussu nógvar krónur hevdu so ikki farið í kassan bara av >turist- um«. Tað er nú einaferð vanligt hjá teim flestu út- lendingunum (ella hevur tú kanska ongantíð verið uttanlands) at smakka sær á. At enda, vælsignaðu politikarar, tosið ikki um fyri 100 árum síðani, men latið eyguni upp og hygg- ið at, hvat ið fyrigongur nú. Lat okkum endiliga fáa eina rúsdrekkalóg, ið er tíðarhóskandi, og á fer- oyskum hondum, so ikki aðrir sita og flenna tjúkt og koyra føroyskan pen- ing í lumman. Heilsan Turið Dam Joensen Eitt væl fyrireikað uppskot! Uppskotið til samtyktar um ikki at skerja Skála- fjarðarsiglingina, er helst eitt av teimum best fyri- reikaðu í hesi tingsetuni. Nú er nýggja ferðaætlanin komin í gildi, og vit kenna avleiðingarnar av henni, so kennist tað sum um ein knívur er stungin í ryggin á eysturoyingum, og sum hevur bumbað Skálafjarð- arsiglingina fimtan ár aft- ur í tíðina. Longu mánadagin var stór minking í ferðafólka- talinum, og somuleiðis eis- ini bilflutningurin. Umframt at tríggir túr- ar eru tiknir burtur mána- dag til fríggjadag, er sigl- ingin um Vvikuskiftini leygardagar og sunnu- dagar heilt tikin burtur. Í prosentum er niður- skurðurin uppá 44,4%. Eingin onnur ruta hevur verið fyri tílíkari van- lagnu, og eg má persón- liga siga, at hesar broyt- ignar komu mær dátt við, og sigur mær í hvussu er so mikið, at tey, sum hava staðið á odda fyri hesum skerjingum, á ongan hátt kenna hesa farleið Tá ið M/F Dúgvan bleiv keypt í 1985, segði lands- stýrið eftir upplýsingum frá Strandferðsluni, at væntast kundi at ferjan kemur at hava eina inn- teku uppá umleið 7 mið. kr. Tey tel, sum nú eru komin fram, og tann øk- ing, sum hevur verið í ferðafólkatalinum, bil- flutninginum og frakt øk- ingini, svara heilt væl til inntøkuvøksturin = uppá 12,5 mió. kr. í 1990. Hagtelini í sambandi við M/F Dúgvuna kann eingin sníkja seg undan, tey eru har og tey kunnu ikki broytast, hverki av løgtingi ella landsstýri, og tí ber ikki til at siga sum Thomas Arabo, lands- stýrismaður, at »påstand- urin er púra villur«, og at „lítið hald er í hasum tøl- unum«. Tad ber heldur ikki til at siga sum Svend Åge Ellef- sen, landsstyrismadur, hetta skuldi verda »nokk so undarligt, átaluvert og ikki borð- segði, at bart«. Tad er tyduligt, at teir vóru skelkaðir, á ein hátt sum ikki átti at semt seg fyri ábyrgdarmenn. Tað sum undirritaði førdi fram undir viðgerð- ini av hesum máli, tað var tað, at undirritaði hevði einki ímóti at umreða meðalprísirnar á bilflutn- inginum, ferðafólkaprís- unum og fyri SL bilarnar. Um meðalprísurin á bilum skuldi verða kr. 120,00 ella kr. 100,00 ella fyri alt tað kr. 80,00, tað merkti ikki ta stóru broytingina tá id prísurin liggur mill- um kr. 60,00 og kr. 390,00. Undirritaði hevði heldur einki ímóti um meðalprís- urin á ferðafólkum var umreddur. Um meðalprís- urin skuldi verða kr. 25,00, kr. 18,00 ella kr. 15,00 pr. ferðafólk, tað hevði heldur ikki fert ta stóru broytingina við sær. Undirritaði hevði heldur ikki nakað sum helst ímóti at umreða fraktinntekur- nar hjá M/F Dúgvuni. Hetta var eisini orsekin til, at undirritaði einki hevði ímóti at luttaka í nevndararbeiðinum í sam- ferðslunevndini í sam- bandi við hetta mál, júst av teirri orsek, at eg ikki eri limur í hesi nevnd. Spurningurin kemur so at standa opin um teir hava dirvið til tað. Framhald á síðu 19 Tað fall ikki í góða jørð, at undirritaði setti eitt spur- nartekin við habilitetin hjá Heðini Mortensen, býráðs- limi, í samband við at Lions-felagsskapurin nú er vorðin uppsitari av Heine- sens húsi við Tinghúsveg- in. Býráðsformaðurin, Poul Michelsen roynir í Dag- blaðnum at vísa aftur, at Heðin Mortensen var in- habilur og leggur aftrat, at tosið um inhabilitet bert skaðar almenna holdning býráðsins mótvegis Lions. Hvgnn almennan hold- ning býráðið hevur til Lions kenni eg ikki. Kann bert síga, at eg havi einki ímóti hesum felagsskapi, og havi onga orsøk at skaða nakran sum helst. Hinvegin helt eg tað vera løgid, at Mentamålanevnd- arformadurin Hedin Mor- dú. valdast tensen kundi viðgera eitt tílíkt mál frá Lions-pre- sidentinum, Heðini Mor- tensen. Eftir viðgerðina í Mentamålanevndini hevur so Mentaformaðurin at- kvøtt fyri málinum hjá Lionspresidentinum. Hetta endurtekur seg á býráðs- fundi. Hetta helt eg vera eitt sindur ósmæðið, og tí loyvdi eg mær at taka tað fram á býráðsfundinum. Eg haldi enn, at hetta er ósmæðið, og á markinum til tað ólógliga. Og tað loyvi eg mær at halda um Poul Michelsen er samdur við mær ella ikki. Hugflogið er so av- markað, at undirritaði er fyrigivin uppá forhond, sigur býráðsformaðurin. Eitt sindur hástórur, men hann um tað. Tað skal vera honum fyrigivið. Tórfinn Smith I Eitt posthús — ella eini posthús? a — Herfyri skrivaði Sosial- urin um »gomlu posthus- ini« i Vågi. Av hesum gjørdist eg forvitin. Í Havn hevur al- tíð verið sagt »posthusid« (men annars eini hús um sethús, handilsbygningar, felagshøli 0.1). Verður sagt »posthusini« aðra- staðni í landinumn? Ymiskt er við hesum fyribrigdi. Uppi í Sortu- díki standa Norðurlanda- húsið og Útvarpshúsini lið um lið. Fyrr segði Útvarpið Hvítu Húsini (í Washing- ton) — men so knappliga varð skift til Hvít Húsið. Marius Johannesen, sáli, vildi eisini, at vit seta slík- ar bygningar í eintal. Fyri nekrum árum síð- ani royndi eitt blað at >nú- timansgera« málið og nevndi vanlig sethús í ein- tali (eitt hús) — gamli hugsunnarhátturin, at »nutidar«-føroyskt eigur at liggja so nær donskum sum gjerligt. Tíbetur vann hetta ikki frama, og oll seta vanlig hus í fleir- tal. Men, góðu málfreðing- ar! Hver er reglan fyri posthús, útvarpshús, norðurlandahús, Hvítu Húsini o.t.? Eiga vit at seta hesi hús í ein- ella fleirtal — ella kunnu vit blanda, sum okkum lyst- ir? Við vón um svar. Forvitin útiseti