hósdagur 2. mai 1991síða 2

Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahl Krisjan Dahl ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Fyritaksstjóri Óneyðug uppílegging TAÐ hevur í Føroyum hvorki verið politiskur síður ella blaðsiður at leggja seg bein- leiðis út í lønarsamrådingar og taka so einvísa støðu, sum Dagblaðið í hesum døgum tekur fyri ødrum partinum. SJÁLVANDI vita vit, hvar samhugi blaðsins er í hesum stríði, og vitandi hvørji åhuga- mál blaðið helst vil verja, so skal hetta heldur ikki á nakr- an hátt brigdast blaðnum. MEN tað, sum kanska fellur mongum føroyingi fyri bróst- ið, eru tær hóttanir um allar landsins ólukkur, sum kanska standast av eini semju, allir partar vónandi kunnu liva við eini tvey ár. Tí veruleikin er tann, at tær hóttanir, blaðið vartar upp við | Í mótvegis arbeiðandi fólkin- um, als ikki eru í samsvar við samráðingarútspæl arbeiðs- takaranna. GAMANÍ kunnu hesar hótt- anir og svørtu fyriboðanir fyri føroyskt vinnulív í onkrum eins svørtum selskapi hava verið vidgjørdar og framsett- ar, sum málið, miðast skuldi í- móti, men enn er hetta tos tíanbetur ikki almennur poli- tikkur arbeiðstakaranna mót- vegis arbeidarafeløgum okk- ara. EISINI halda vit, at t.d. ar- beiðsgevarafelagið heldur fråbidur sær Dagblaðsins uppílegging, enn fagnar ngkr- um tílíkum, sum ikki kann annað enn gera hesar truplu samráðingar enn truplari. MEN endamálið við hesi trúttandi og hóttandi skriving nærum í hvørjum blad er Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen - Útgevari: P/f Sosialurin Uppseting: P/f Sosialurin Prent: P/f Pressan 1981 sjálvsagt meira langtrøkk- andi, enn til bert at seta fót fyri tí, ið partarnir kundu samst um í hesum umfarin- um. Endamálið er einki minni enn sum frá líður at beina fyri tí sindri av ávirkan, arbeiðara- feløgini í okkara demokrat- isku skipan enn hava rætt til at tinga seg fram til — til full- komna »arbeidsgevarapara- disid« er rokkið. HVUSSU fegnir vit annars vildu, so hevur blað okkara undir hesum samráðingarum- farinum ongantíð birt upp undir vónir um munandi lønarhækkingar, tí eins og Dagblaðið og føroyingar flestir, vita vit, hvussu alt treingist figgjarliga uttanum okkum. MEN vånina fyri batum fyri arbeidandi fólkið og virðing- ina fyri rætti teirra til egin ynski um egin kor, fara vit Bústaður: Argjavegur 26 Telefon: Postadressa: Postsmoga 76 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: ikki at sleppa, hóast verandi samstarvið við flokk blað- sins. BESTI kjansur í mong ár at steingja virki, koyra alt til hús, um nú mukkað verður í- móti krøvum arbeiðstakar- anna, sigur Dagblaðið — tí við verandi lónum er alt fyritaks- semi meiri mødi enn fødi. HETTA er greið tala, arbeið- andi fólkið hevur bert eitt í væntu — niðurskurð og aftur niðurskurð. Men vit loyva okkum vegna báðar samráð- ingarpartarnar at halda, at Dagblaðið hesuferð kundi brúkt henda søguliga »kjans- in« enn betur, um teir hesu- ferð bundu frið og veittu sam- ráðandi pørtunum arbeiðs- náðir og kanska samstarvsfe- løgum sínum eitt vet av virð- ing fyri tí, sum hesum nærum er heilagt. mm sosigaley SS > SS > Fm LI LE að feed FN N ; i um hýruviðurskiftini, t.e. Landsreidari? bytisprosentid, lønarlagid Dagblaðið endurgevur for- á landi, rentustødi og mannin í Reiðarafelag- tryggingargjøld fingust í num, Asmund Justinus- rættlag, heuði fiskivinnan sen: LONARLAGIÐ LÆKKA Lenarlagið á landi Tað er avskeplad sammett vid tyngtr vinnuna nogt tað, vinnan maktar at føra til landið. Ti verður ktið og einki eftir til skipini at gjalda rentur og avdrøg. Lenarlagið ger, at fiska- prsirnir o.a. verður ot dýrt RENTA OG TRYGGING NIÐUR Osmund helt víðari, at vit megna ikki at reka skip við dagsins rentustødi. Skip við stórum bankalán- um hava ongan meguleika at klára skyldurnar hóast góðan fiskiskap. Vit áttu at tikið lán at endur- fiskiflotan. Hesi lán i so verðið lænt út aftur til vinnuna við lág- um mand ] aniands tú utt hggja skuldi rentum, so rentuut- skipunum minkaði munandi. reiðslan hjá AKAR A KNOUNUM Formaður Reiðarafelag- endaði við at taka saman um við at siga, at sins sloppið undan at gingið eyðmýkjandi biddara- gongd, sum hon gongur í dag. So høvdu vit ikki havt fyri neyðini at troytt fiskigrunnarnar so hart. Her má vend koma í. Ólíka lættari var iva- leyst at vera vinnulívs- maður, um ein heilt slapp undan at lata fólki løn, goldið rentur ella trygg- ingargjeld. Ásmundur heldur, at landið skuldi tikið lán og latið tað aftur til vinnuna við lægri rentu. Við eðrum orðum er ynski frá Reiðarafelags- formanninum, at tað verð- ur hitt almenna, sum í síðsta enda kemur at standa fyri allari láni- byrðuni hjá fiskiflotanum. Er tað eitt landsreiðarí, Ásmundur vil hava? Skeiv adressa! Undir yvirskriftini Ritu- ellur heksadansur skrivar Dagblaðið í oddagrein um sáttmálasamráðingarnar: - = - . So svinga tey aftur, Odd- fríður, Ingeborg, Karl Vigdis, Poul 0.0. Mazurka og fandango. Sum vant 1. mai. Krøv og slakan, mót- krøv og loran. »Okur skølja og mønja«. »Noy, kortanoy«. Vit kenna ritu- ella heksadans frå óenda- ligum variationum sama tema. Men hesuferð er tó eðr- vísi. Nú er krubban tóm. Hevuðsvinnan etin upp. Mest av almennum oyðsli uttan aukast fyri brúktan pening. Lemjandi skatta- trýst á lønarlagid. Otol- andi lenartrýst á fram- leiðslukostnaðin. Vánaligt kappingarføri hjá fiska- ídnaðinum og enn verri hjá heimatdnadinum. Hverja ferð, fakfeløgini krevja eina krónu, munar hon bert 40 oyru í margi- nalinum. Hitt almenna tekur síðan helmingin av hesum 40 oyrum í tolli og innflutningsgjøldum. Tað harmiliga er, at høga føroyska skatta- og lønartrystid er nu farid at krevja sín pris í økjandi arbeiðsloysi. Ju hægri grundløn, jú færri arbeiðs- pláss. Og jú fleiri fólk missa arbeiðið. Fakfelog- ini eiga sín lut av skuldini í arbeidsloysinum. Við smærri lenarkrovum ella lægri timalønum hevdu yvir fleiri fólk sloppið til ar- beiðis innan fyri verandi búskaparkarmar. Tað, sum Dagblaðið kallar høga lenarlagið, skal nú hava skyld í ellum landsins vanlukkum. Skyld í arbeiðsloysinum, skyld í vånaligu bu- skaparstødu landsins osfr. Var tad vanligi løntak- arin, sum seinastu årini hevur yvirinvesterad fyri at sleppa undan at rinda skatt og sum seinni førdi við sær stórt tap fyri låni- stovnar og landskassa? Er tað vanligi løntakarin, sum hevur spekulerað í rentufrádráttinum? Er tað vanligi lentakarin, sum hevur nýtt allar meguligar og ómeguligar snildir til avskrivingar? Er tað vanligi løntakarin, sum hevur skyldina av uttanlandsskuldini? Vit spyrja bara. At tað er Fólkafloks- politikkur at skipa hetta samfelag til eitt eldorado fyri kraddarar og speku- lantar, vita vit, og nú skal vánaliga búskaparsteðan, sum lentakarin eigur so sera lítlan part av skyldini av, verða nýtt sum hóttan í sambandi við tær lenar- samráðingar, sum fara fram í hesi letu. Skeiv adressa! Vónandi fótar hann sær aftur Oyggjatíðindi vita at siga frá, at eitt av fer- oysku blødunum, 14. September, ikki kemur út aftur í bræðið. Kassin er tómur og fólkið fær ikki løn. Helst er Fjúrtandi far- in í summarfrí — til nær veit eingin, skriva Oyggjatíðindi. At feroysk bleð eru í fíggjarligum trupul- leikum, er einki nýtt. Tað munnu flestu teirra hava roynt, enn- tá fleiri ferðir. Men hverja ferð daprast hevur sæð út, hevur ein loysn verið at [Ea 1} funnið, so blaðút- gávan aftur hevur hór- að víðari. Hóast feroysku blødini í størri mun enn fyri nú leggja dent á vanligan tíð- indaflutning eru tey meira ella minni parta- politisk. Gamla blað- mynstrið — hver flokkur, sítt blað — er enn galdandi og verð- ur tað helst framyvir eisini. At fáa út sín = Engar ti] politiska boðskap er 3 | arbe ig ógvuliga tydningar- mikið hjá einumhvørj- um politiskum flokki, og er hetta eisini ein hornasteinur í demo- kratisku samfelags- skipanini. Tí skal tað vera okkara vón, hvussu ósamdir vit enn kunnu vera politiskt, at vit skjótt aftur fara at síggja Fjúrtanda. Hann hoyrir til í før- oyska blaðheiminum.