leygardagur 11. mai 1991síða 2

Mjú ønd Fyritaksstjóri ljósmyndari ya Ikki so langt millum part- arnar kortini FYRIBILS úrslitið av lønar- samráðingunum millum ar- beidarafeløgini og Føroya Ar- beiðsgevarafelag er arbeiðs- steðgur, sum longu hevur havt sínar álvarsligu avleið- ingar fyri dagliga samfelags- raksturin. HÓAST teir ikki siga seg hava lýst virkissteðg, kundi fáur, sum lurtaði eftir útvarpi og sjónvarpi við samráðingar- slitið, skilja tað ødrvisi, enn at formaður arbeiðsgevaranna tá greitt boðaði frá virkis- stødgi — og spurdur frá nær, varð svarað beinanvegin. TALAN var um stødutakan til semingsuppskot frá semings- stovninum, sum loyvdi eini lenarhækking uppá 45 oyru um tíman, sum støda skuldi takast til. Arbeidarafeløgini góðtóku uppskotið við tí fyri- varni, at hetta skuldi leggjast fyri limirnar, meðan Føroya Arbeiðsgevarafelag hinvegin úka hondin undanfarna Ábyrgdarbíaðstjóri: Krisjan Dahi Krisjan Dahl Kalmar Lindenskov %" SN x | MN Sosigaley ØD” Sø øgting høvdu vrakadi uppskotid vid teirri grundgeving, at teir einki høvdu fingið. TAD kann hvør so hava sina hugsan um. Men útlit fyri semju við so varnari lønar- hækking sum 45 oyru fyri tíman, ber illa til at fata oðr- vísi, enn at arbeidarafeløgini veruliga hava skilt og tikið til sin áneyðirnar fyri tålmandi lønarutreidslum. FYRI hvønn 8 tima dag svarar lønarbatin uml. til nyggja »yvirprisin« å t.d. einum av- reiddum upsakilo. Vit av- nokta ikki, at hesin peningur eisini var væl farin, um virkini t.d. við ongari lønarhækking kundu loyvt sær at goldið henda nyggja meirpris fyri enn eitt upsakilo pr. arbeið- ara pr. dag, men hetta hevði neyvan elvt til nakra kollvelt- andi urtøkubroyting. ARBEIÐARAFELOGINI boð- aðu hvort í sínum lag við lýs- ingum í Útvarpi Foroya frá ar- beiðsbanni arbeiðsgevar- anna. Boðini vóru tikin til eft- irtektar, stoða arbeiðsgevar- anna vird og farið var ikki til D … byrjað við Biaðfólk. Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Útgevari Pit Sosialurin Uppseting: P/f Sosiafurin Prent: P/f Pressan 1981 arbeidis. AT arbeidsgevararnir, hvørs formann eingin kundi mis- skilja, kveldið samrådingar- nar slitnaðu, nú siga seg ikki hava lýst verkbann, er bæði logið og ørkymlandi. Felagið hevur kanska sambært onkr- ar limir verið í so skjótt úti við boðunum um verkbann, tí sum teir siga, enn er almenn lýsing ikki komin haðani um hetta. VIT vóna sjálvsagt ikki, at fe- lagið við hesum beinleiðis vil halda arbeiðarafelggini fyri gjøldur. Eitt er hvat ósemja kann vera um, men annað og eins týðandi fyri framtíðar virki undir einum komandi sáttmála er álitið partanna millum um virðing fyri gjørd- um avtalum. Eru hesar ikki til at rokna við — eisini tær, ið ikki rokka til endaliga semju, eru allar samrådingar høpis- leysar og kunnu ikki annað enn elva til enn meiri ófrið á arbeiðsmarknaði okkara. ARBEIDARAFELØGINI virdu »lysta« verkbann arbeiðsgev- aranna og boðaðu limum sín- Tað var tann tíð, tá foroyingar hildu alt bera til. Einki er at ivast i, at hendan ekstasan kostaði okk- um dýrt. Tað var einki evni. Men tilhald sum hesi eru partur av loysnini hjá ferðamannavinnuni í okk- ara landi, her einki fantilsi er á tløgu- og rakstrar- kostnaði ødrumegin og Bústaður: Argjavegur 26 Telefon: Postadressa: Postsmoga 78 110 Tórshavn 14720 Argir 11820 Telefax: um frå, at einki arbeidi var at fara til. Arbeiðsgevarafelagið hevði við samráðingarslit av- gjørda støðu um hetta sama. At tað so kanska er tilgevi- ligt, at arbeiðsgevarar sum fe- lag nú draga í land og ikki vilja kennast við fráboðaða verkbannið, er stóða, sum skjótast og best kann greið- ast, um báðir partar í trætuni fáa høvi til — og uttan ar- beiðssteðg — at leggja upp- skotið út til limirnar til enda- liga stødutakan. SUM vit skilja støduna, so er minni sum skilir partarnar, enn hetta nú hálvhjartaða verkbannið bendir á, og tá so er, kundi hugsast, at tað frá løgtinginum hesuferð varð minni, ið talaði ímóti uppi- legging enn onkuntíð. Men vit vóna enn, at glið kemur á aftur, og at hetta sjáldsama frávikið frá vanligari manna- gongd ikki verður tað, ið forð- ar pørtunum til enn einaferð at rakka eini semju uttan aðra uppilegging. hoyrdu vit m.a. frá Jóannesi Eidesgaard á landsfundi javnaðar- floksins seinasta viku- skifti. Hann helt fyri, at hendan sparitíðin dagrein í gjár skrivar 9 > Y D lee g um tiltøk- Síðani er tað kortini hent, at búgva n andsstýrinur „ogungsmeinut og Dagblaðið skrivar í odda- landsstýri hava tikið synd i h ss 1: Eit týri born 7 grein um vidurskifti hjå yrt kom í virkjum, sum rakt vóru tø or tað , ferðafólkum i Feroyum: *8 : 8 av sparitiltøkunum, so at ga r era umskip- virkini hava fingið lættar, Men grundtreytin fyri at 10, bæð m landsstyri meðan almenningurin fáa nakað burtur úr ferða- g R rmøvur ein annars ikki hevur fingið mannavinnuni er, at vit a a willastøð tad sama. Vístertaðrætt, eiga seingjapláss í hópa- tið farið varð tí alt fyri eitt at eitt land við tungtrikn- tali til útlendingar, sum undir at taka stig til at um handilsvirkjum veitir = annars ikki koma. Lítið og beta sum best um og at eina hjålpandi hond úr einki er gjørt til ktar fáa landið av nýggjum erva;men treingja ikki eis- higartil Ikki so frægt sum upp á føtur. Nýtslan hjá íni skattaborgarar annars nátt og tváttarhús, almenninginum matt! til eina mjúkari hond, um Steðgði- og tjaldleguplåss. skjotast gjerligt verða annars ráð verða til tess,í Uttan tað fáa Føroyar ikki skerd munandi, og land- trongtíðum ? meir burtur úr útlendsk- sins somuleiðis Hart ; eee erðafólki ad, i royndist tað, men neyðugt Lítið merktu vit til naka um ferðajlk, en hard 2 var tað. Men nýggju tiltøk mjúka Landsstýrisins komu ikki at røkka so langt, n eitt nyval kom i lag, og hvat hendi Jú, nýggju endurreis- inga ltokini komu at verða Í og/ella løgd burtur av t landsstyri, sur ar sett, og tað hevur t meginpartin- mn Sparing, sum hond mótvegis vanliga verkafólkinum tá Sambandsflokkurin ráddi fyri borgum. Sambands- hondin var tá so mjúk, at fólkatalið minkaði í Fer- oyum fyri fyrstu ferð síð- ani rakárini eftir krigslok. Men tað er kanska lættari at vera mjúkur í andsteðu. teim, sum ein gistingar- húseigari segði. Vit kunnu bert vóna, at tað eydnast væl við til- haldinum Skansanum. Vetrargisting verður fitt- ur partur av figgjarliga grundarlagnum undir til- takinum. Tað velst um pris og bustadarumstødur og er upp til hvønn gest sær og ikki oddagreins- inntøkugrundarlagi á nekrum sum helst, hvorki á sjógui ella landi. Vit vóna eisini, at tað fer at ganga bæði >Skans- anum< og øllum eðrum gistingarhúsum væl og tey gera sítt til, at vit fáa ein frægari ferðafólkapoli- tikk enn vit higartil hava havt. Feroyskur ferðamanna- politikkur er bæði almenn- ur og privatur. Sum lands- stýrismaðurin í ferða- mannamálum, Tummas Arabo, eisini áður hevur nevnt viljað vit vóna, at tað almenna nú dugir at skilja greitt ímillum hvenn leiklut tað almenna skal hava, og hvat er meira natúrligt privat. At tvinna hesar báðar partar saman verður ein ólukka. mark fyri hugflogi. Kappast varð um undirsjóvartunnlar her og har, flogvellir, ferjulegur Ongan- tíð ov stórt og ert, at menn ikki talaðu um hetta í ramasta álvara. So fingu vit nýtt landsstýri fyri hálvum triðja ári síðani. Tá bar EINKI til. Alt steðgaði upp, og úr- slitið gjerdist hareftir. Lukkutíð fekk hetta landsstýrið bráðan enda, og við hesum landsstýrinum hava foroyingar fingið vónina aftur. Eina vón, sum byggir á realistiskan og varnan politikk. Demi um hetta ivaleyst hevur fingið foroyingar at hugsa meira rationelt og at vit í sterri mun hava eyguni opin fyri broyt- ingum. Hann nevndi nekur demi innan al- manna- og heilsuverk- ið, har hann heldur, at sjálvt við smærri ílog- um kunnu batar vinn- ast. Reðu hansara prenta vit annars aðrastaðni í blaðnum.