fríggjadagur 17. mai 1991síða 18

Síða 18 Hvør skal tryggja langleiaðar lutir Utleigari ella nýtari: Hver skal síggja til, langleigaðir (leasadir) lutir verða tryggjadir. Er tað formligi eigarin, LV.S. gfelagið, ella er tað nýtarin? Og um so er, at nakað hendir við lutinum, hvor skal so gjalda um- vælingina, - eigarin ella nýtarin? Hetta er kjarnin í einum máli, sum dómarin í Før- ya Rætti skal taka stóðu til málið var fyri í rættin- leasin Falan var um eina lang- vaskimaskinu, fekk skaða í nyars- xdnini 1988/89; maskinan agnum hjá aksøkta > t f 'r arið í X) I JOH muIn íYTI aðyrgdin maskinuni nýtaranum; hann at gjalda um- vælingina, sama um mask- nan var tryggjað ella ikki. Hann vísti eisini á eina hvíldi á átti sostatt sjálvskuldnaraváttan (kautión), sum nýtarin hevði undirskrivað; har- umframt vísti hann á, at nýtarin hevði skrivað und- ir uppá eitt prístilboð frá danska umvælaranum, og tað mátti takast sum ein góðkenning av, at hann vildi gjalda umvælingina. Forsømilsi Sakførarin hjå saksøkta gjørdi vart vid, at leas- ingfe lagið sambært sátt- málanum kundi krevja, at nýtarin tryggjaði maskin- una; felagið hevði sam- bært sáttmálanum eisini rætt ul at tryggja maskin- una av sínum eintingum uppá nýtarans rokning. Leasingfelagið hevði gjørt hóast tað stóð í nasáttmálanum, at eisini var at rokna msókn um trygging og hóast tað mátti roknast at vera upplagt fyri eitt hvorki, felag, sum vinnur pening Ikki mítt borð! Saksøkti greiddi frá, at trygging ongantíð var komin upp á tal, og hann gekk tí út frá, at manna- gongdin var tann sama, sum hann kendi ul frá tíðindablaðið vørum leigumálum, nevni- liga at útleigarin sá til, at tryggingin var í lagi. Tryggingarumboð høvdu eisini sagt hetta, tá virkis- bygningurin varð tryggj- aður. Tí hevði hann eisini noktað fyri at gjalda rokn- Ingina upp á umvæl- ingina. Tað mátti vera ein Spurningur millum útleig- aran og tryggingina. Og sambært stjóran í leasing- felagnum, so hevur før- oyska tryggingarmono- polið upplýst, at ta kortini ikki hevði tryggja eina slíka maskinu ímóti stormskaða! Møguleiki var ikki fyri semju, tí saksøkti kravdi dóm í málinum. ówh Byrja í næstu viku Fakfeløgini í 'sjúkrahúsverkinum fyrireika seg nú til samráðingar við landsstýrið um nýggjan sáttmála Sjukrasystrafelag hevur KKI Sagt Sattmálan upp, og Mentað skulu gll hini fak VETK- teirra 1 . Y úkrahús málar ganga út 1. juni, Lv.s. um tvær je ] SAD San hesum fr AM unum, Føroya S júkrahjálparafelag. á sam- ráðingarfund við landsstýr- 10. Felagið vil ikki upplýsa hvørji krøvini eru, tí tað skal fyrst verða limafundur, men eitt kravid verdur at fåa rætt til eftirútbúgving. Hini feløgini eru hjá ergo- terapeturum, fysioterapeut- um, sjúkrahúslaborantum, økonomum og ljósmøðrum Aðrenn fartið verður til samráðingar, fara hesi fel- øgim at samskipa felags krøv, men hvert felagið hevur eisini síni egnu krøv. randi Nr. 91 — 17. maí 1991 9 Vedhelt fyri seg sjålvan! Langleigumålid i Føroya Rætti hevdi eitt rættiliga marghåttligt fyribrigdi vidheft: keyparin av bilvaskimaskinuni vedhelt fyri seg sjålvan! Leasingfelagið keypti bilvaskimaskinuna fyri 231.000 krónur úr Dan- mark. Maskinan varð langleigað til partafelagið, sum hevði navnið á virk- isstjóranum. Leasingfel- agið vildi hava stjóran í partafelagnum at veðhalda persónliga fyri upphædd- ina. Men frammanfyri mas- kinskrivaða navn sítt á sonevnda sjálvskuldara- váttanini skrivaði maðurin við hond P/f. Harvið var tað P/f JHJ. (og ikki persónurin J.H.J.), ið veð- helt fyri skuldini hjá P/f JHJ! Sakførarin hjå leasing- felagnum segði, at talan var um beinleiðis villeið ing av hinum sáttmála- partinum, nevniliga leas- ingfelagnum, og ábyrgdin fyri hetta mátti liggja und- irskrivaranum. Saksøkti og sakførari hansara søgdu, at saksøkti ongantíð hevði veðhildið. Tað var partafelag hans- ar, sum langleigaði, og hann var ikki greiður yvir, at talan var um veðhald; tað var ongantíð komið uppá tal. Hann helt tí, at talan var um eitt skjal, sum hoyrdi ul sjáiva leig- una, og gekk út frá, at tað var ein mangul í skjal- inum, at orðið P/f vantaði. Tí hevði hann lagt tapð aftrat. Sakførari hansara helt eisini, at tað var marg- háttligt, at stjórin á leas- ingfelagnum eina heila viku seinni hevði góðkent sáttmálan, tá tað var eyð- sæð, at veðhaldið ikki var í lagi. >Tað eru tit, sum hava ekspertisuna, tá tað kemur til sovorðið<, segði hann, meðan mótparturin helt, at undirskrivarin átti at vita betur, eftirsum hann hevði langleigað áð- ur. Báðir partar og dómarin vóru samdir um, at tað var meininsleyst at keypari veðhelt fyri seg sjálvan. Spurningurin var, hvgr hevði ábyrgdina av, at skjalið ikki var í lagi: um undirskrivarin hevði verið í góðari trúgv, tá hann tók teppið undan inni- haldinum<, sum hann tók til, við at skoyt 'P/!” uppí, og um leasingfelagið átti havt verið varugt við, at skajlid ikki var í lagi. Dómarin segði, at eingin ivi var um innihaldið í skjalinum: talan var um veðhald. Hvgrt tað skuldi hava rættargildi sum slíkt, tað mátti hann hava tid til at umhugsa... ówh Hjálpirótin Lag: Alperosen Norði í »Sundalagnum« genta situr, lítur niðan tey hogu fjoll. Tá ein undurfagur drongur kemur so algoystur rennandi um vøll. Hoyr mín góða, vilt tú hjá mær verða — hoyr min kæra, vilt tú elska meg. Allar dýrgripir vil til tín bera, eg vil fegin fylgja tínum veg. Gentan svarar: Hoyr meg góði søti, eittans lyfti krevji eg av tær. Hjálpirót á Sneisini man vaksa — hana skalt tú góði bera mær. Drongurin á fjallinum man klintra, eittans eitt í huga hevur hann. Hugsar bert um hesa vokru gentu — gævi Gud, at kona mín hon var. Hann algoystur kemur oman bein — góðasta, her er tín hjálpirót. Høgra hond hon dálkað er av blóði — skurslað hevur sín vinstra fót. Sjúrður Hulduvík