mikudagur 29. mai 1991síða 11
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
pr
Nr. 98 — 29. mai 1991
tíðindablaðið
fekstur: Randi
Myndir: Kalmar
mw 5
GÓÐUR Í SÆR
Lesko er góðsligur, men tað
kennist kortini trygt, at
hundurin er í búri í bilinum.
Hundurin bara liggur í bil-
inum, tí hann hevur onga
serliga uppgávu hetta
kvgldið. Størsta týdningin
við at hava hesar hundarnar
er fyribyrgingin, ti fólk hava
virðing fyri teimum.
Vit koyra gjøgnum býin,
men har er líuð fólk at
síggja. Tað er eisini seinast í
mánaðinum, lónin er uppi
hjá nógvum, og tá eru ikki
so nógv fólk í býnum. Eisini
er fólkið altíð minni fríggja-
kvold enn leygarkvøld
Tað ganga ikki so nógv
fólk og mala úti á gøtunum
longur, síðan klubt arnir
fóru at hava opið langt út á
morgunin. Nógv var imill-
um, tá dansurin endaði, og
alt kom út á gøtuna í senn.
Tá kundi politiid ikki vísa
seg í bili. Táeinki fólk er úti,
er eisini lítil harðskapur.
Tað, sum er av slíkum, er so
mikið álvarsligari, halda
terr.
Jóan Pauli, sum er á stød-
int, kann altíð kalla á bil-
arnar, um okkurt er á vási.
Og so letur hann frætta frá
sær:
Stødin hevur fingið frå-
bodan um, at nøkur ung
hava sitid og roykt hash í
einum skyli. Vit fara å
staðið, men har er einki
menniskja. Í túninum liggja
leivdir frá hashroyking.
Vit fara víðari.
A R. C. Effersøesgøtu
siggja vit ein bil, id brytur
ferðslulógina vid at koyra
yvir "fiskabeinini”. Politist-
arnir seta ferðina á bilinum
upp og steðga bilinum í
miðbýnum. Bilføraranum
bagdi einki, men hann varð
skrivaður upp og kann
vænta sær rímiliga stóra bót
fyri misbrotið.
STEÐGAÐU
NOGVUM
Nakrir aðrir
steðgaðir.
bitar verða
Bilførararnir í
hesum bilunum eru allir
edrúir. Ein koyrir við
tveimum slitnum dekkum,
ljósini eru ikki í lagi, og
hann hevði ikki koyrikort
uppiå sær. Hesin fær eisini
bót.
Minst parturin av bil-
førarum hevur koyrikoruð
uppiå sær. Verða bilførarar
steðgaðir aftur og aftur uttan
at hava koyrikortið hjá sær,
fáa teir bót. Eisini um bil-
urin hevur okkurt brek.
Vit fara aftur á støðina, ti
Petur og Lesko hava frí nú.
Telefonirnar standa
framvegis at kalla stillar.
Ein politibilur í Klaksvík
boðar frå, at hann ikki
verður at hitta næstu løtuna,
um nakar skal hava fatur á
honum, tí teir eru á veg inn á
Klaksvíkar Sjúkrahús við
einum manni, sum hevur
meitt seg.
BLÓÐROYNDIR
Nú letur hin bilurin, sum er
úti í Havn, frætta frá sær.
-Ringefurlæknaatkoma
á stødina.
Jú, teir hava steðgað ein-
um bilførara. Hann hevur
blást í ballónina, og nú skal
blóðroynd takast fyri at
staðfesta, hvussu stór pro-
millan er í blóðinum.
Kaj Kallsberg, komm-
unulækni, hevur vakt hesa
nåttina, og kemur á stødina.
Hetta er hann so vanur við.
Politistarnir koyra so
mannin heim.
Meðan teir eru úti, koma
bod inn um, at ein ávirkaður
maðurer íeinum bili. Politi-
bilurin fer á staðið, og Kajl
Kallsberg, sum fór heim fyri
hálvum tíma síðan, verður
aftur tilkallaður.
Vit fara nú útaftur at
patruljera við Krisuan
Martin og Jan. Teir báðir
fara inn í eini hús, har onkur
vildi hava hjálp til at fáa ein
mann út. Tað gongur væl.
Næstu tímarnar koyra
báðir bilarnir út. Teir
hyggja at næstan øllum bil-
um, sum koyra. Vidhvørt
ringja teir á støðina og
spyrja, hvør stendur sum
eigari, og teir fáa svar bein-
anvegin, tí vakthavandi fær
upplýsingarnar úr telduni.
Nógvir bilar verða steðgað-
ir, men tað bagir einki stór-
vegis. Fleiri rúsdrekkakoyr-
arar finna teir ikki hesa
náttina.
Býurin er fólkatómur, og
tað er ljóst fyri fleiri timum
síðan.. Nakrir menn seta
upp dreglar í sambandi við
NFPU-stevnuna. Onkur fer
Havn seinastu leygar-
náu, frå vinstru: Jan
Johannesen, Palli
Høgnesen, Kristian
Martin Joensen, Rani
Wardum og Ingmar
Hammer
Vaktin á politistødini í st F
Síða 11
Palli
fram rørid, sum verður
Høgnesen vísir
grønt, tá åvrkadir bil-
førarar blása i ballónina
dinglandi heim. Næstan
allir klubbarnir hava latid
aftur. Á Vaglinum standa
fleiri hýruvognar, ið eingin
hevur nakað at gera.
Summi hava arbeiði, ið
byrjar klokkan seks:
Tað er friðarligt næstan
hverja nátt fyri tíðina, men
henda nåttin var óvanliga
fridarlig, helt ein av
poliustunum.
Hesa náttina varð Ka
Kallsberg tvær ferðir til
kallaður at taka blóð-