hósdagur 6. juni 1991síða 2

að, VO! Ábyrgdarblaðstjóri: Krisjan Dahl Fyritaksstjóri: Krisjan Dahi ljósmyndari: Kalmar Lindenskov Blaðfólk. Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - Dagny Joensen - Ólavur W. Hegnesen - sys Umhvørvid ALTJODA umhvørvisdagurin i gjár fór i Harrans hendur uttan annað føroyskt hóvasták enn tað, FNU skipaði fyri og sum hesin felagsskapurin skal hava tøkk fyri. HINVEGIN var lítið at frætta um henda serliga dag frá okk- ara almennu Føroyum ella kommunum. Hvør orsøkin kann vera, vita vit ikki, men hóast vit ikki beinleiðis vaða i marru til kníggja, átti ivaleyst av heimligum umhvørvistrup- ulleikum at verið at tikið til vid- gerðar. UMHVORVISTRUPULLEIKAR okkara eru, umframt beinleiðis dálkingina, eisini víkjandi til- feingi okkara, antin hetta er orsakað av ovurveiðu ella ødr- um umhvørvisligum árinum í náttúru okkara. Alt er partur av somu sek. Troyta vit t.d. onkrar stovnar í ovurmát, ávirka vit eisini egghvøssu javnvágina, sum náttúran sjálv setir fyri bestu líkindum fyri flest møgulig fiska-, djóra- ella fuglasløg, so umframt at verja hóttar stovnar fyri stovnsins skuld, má eisini dentur leggj- ast á ikki at ovurtroyta aðrar, sum eru fødslustovnar hjá teimum, vit nú einaferð kunnu fáa mest burturúr. HESI viðurskifti vita vit eitt sindur meira um enn fyri bert nøkrum árum síðan, sjålvt um viðgangast skal, at hetta neyð- uga fyrilit mangan hevur verið ofrað politiskt. MEN so umhvørvisrættvis, at vit fara at halda, at menniskjan hvussu víkir og vendir altíð er til bága fyri allari náttúruvernd, ber ikki til at gerast sum fólk, ið nærum bert livir av náttúr- uni. Men fyrr vit ásanna, at vit eru sjálvsagdur partur av hesi náttúru, jú fyrr ber til at laga seg eftir náttúrugivnu treytun- um eins og at fyrireika okkum til tey bakkøst, ein ovurtroytt náttúra altíð veitir teimum, ið gingið hava henni ov nær. EINGIN ivast heldur i, at våna- ligu stovnsútlitini í føroyskum sjógvi er eitt av hesum sjálv- søgdu bakkøstum, sum livast må vid enn eina tid. Eftir er so bert at vóna, at vit framyvir verða dugnaligari til at umsita hetta líusgrundarlag okkara í framtíðini — um tað yvirhøvur kemur aftur fyri seg, um javn- vágin øll ikki er heilt kollvelt fyri longri tíð. TÁ samanum kemur eru vinnu- og livilikindini hjá øllum heimsins fólkum náttúrutreyt- að. Til ber tí líka lítið hjá teim- um svøltandi í Afriku at ríva Útgevari: P'f Sosialurin Uppseting: P/f Sosiaturin Prent: P/f Pressan 1981 Telefon: upp við rót hvert sindur av vøkstri og hartil grava upp hvørja hugsandi rót til matna sum hjá okkum at fiska havið tómt — um talan skal vera um eina toluliga framtíð. LIVSNJOTARAR, sum vit mong eru, knípir tó hjá teim- um flestu, sum bert hava til dagin og vegin, at ómaka sær til at skilja umhvørvistrupul- leikar sum hesar í veruligum alheims høpi — og enn minni við at virka fyri broytingum, serliga um hesar kosta okkum nakað. Men tekur heimurin sær ikki um reiggj, býðst hon- um heldur ikki í bøtur. Hetta verða vit bert at ásanna, heldur fyrr enn seinni. HÓAST vit á havleiðum okk- ara ivaleyst verða nervaðir av »fremmandari« dálking, og ti einsamallir ikki røkka til at halda hetta stóra øki lytaleyst, er og skal tað verða ábyrgd okkara, at gjørt verður tað, ið gerast kann fyri at verja hetta lívsgrundarlag — ikki bert fyri okkum, men øll um hesar leiðir. VIT hava nú frætt, at bretski kjarnorkukøsturin, sum vera skuldi í Dounreay, verður flutt- ur suður til Sellafield við Írska havið. Dálkingin verður neyv- an minni av hesum, bert bílig- Bústaður: Argjavegur 26 Postadressa: Postsmoga 76 Argir 110 Tórshavn 11820 Telefax: 14720 ari fyri køstaeigararnar, og vóna vit ti ikki, at góða mót- stødan, sum verið hevur móti hesi verkætlan, nú fer at linka, bert tí trupulleikin er fluttur nakrar fjórðingar suðureftir. FÁKUNNA um óhugnaligu av- leiðingarnar av vánaligari náttúruumsiting er helst í dag størsti umhvørvistrupulleikin í sjålvum sær. Helst hava vit sjálvir nú lært okkurt av okk- ara vitleysu stovnsrøkt seinnu árini. Bert spell, at hesin lær- dómur skuldi verða so dýrur. Men uttan upplýsing og aftur upplýsing í eitt nú »tilafturs- komnu londunum« er als eing- in vón um umhvørvisligar bat- ar — batar, sum kunnu hjålpa hesum fólkum at liva vid og av náttúruni. TAÐ eigur tí ikki longur at bera til, heldur ikki hjá føroyingum, bert at hugsa um okkara egna umhvørvi. Tí mugu eisini vit av álvara vera við í tí skilabesta alheimssamstarvi um hesi viðurskifti. Men eins greitt er, at sópa vit ikki dyggiliga fyri egnum hurðum er vónin um at verða hoyrdir lítil — ikki minst í kanska úti í heimi »misskilt- um« umhvørvismålum, sum vit hava adra hugsan um. - = fo + BR 3 4 == s0sigaley | Sá MEÐ US OZ Neydars næst- 6 < SS formaður Ber til hjá øðrum, at tað verður lætt, og Andveikraverndin í Før- Kom at hugsa um bolla- Eins og býráðsformað- ber eisini til hjá okkum Bjarti Mohr, fiskaselu- stjóri, skrivar í >Okkara millum< m.a. um at inn- flyta ráveru úr útheimin- um: Eftir ætlan eru vit byrjað at innflyta råvøru úr fremmandum londum. Rá- fiskur er komin úr td. Russlandi og Alaska og royndi tta fyrsta til- takið Kritikararnir siga, at tað neyvan letur seg ger nflyta ráfisk Bø, eir siga eisini, in loysir seg at framiíeiða virkadar verur í Feroyum. Til teir vilja vit siga, at ið tað ber til í Noregi og á Bornholm, hví s É i í Føroyum? ) gin, sum sigur vandarnir eru nógvir, men sum ein kendur foroyskur vinnulivsmadur plagdi at siga: »It is not the way the wind blows — it is the way you trim your sails!« Skiljið trupul- leikarnar! Í — oddagrein skriva Oyggjatidindi um NFPU- rådstevnuna og filmin um Jákup, sum varð vístur í sjónvarpinum: Henda rådstevna fekk all- ar føroyingar at skilja, at rættin til kvið eru vit ikki harrar yvir, men vit kunnu vera við til at av- gera hvussu lívið skal liv- ast, antin sjålvi, ella at onnur gera tad fyri okk- um. oyum hevur virkað sera væl. Tað mundi bæði lagn- an hjá Jákupi og eðrum bera prógu um tá Sólin før niður í havsbrunni miku- kveldið. Men vónin er, at tann neistin, ið 19. ráðstevnan kveikti, ongantíð má slókna millum manna. Tey, sum arbeiða við menningartarnaðum, hava brúk fyri at sokallað »normal« skilja trupulleik- arnar tey arbeiða við. Timburmenn Flestu fólk stríðast innan- hýsis við sínum timbur- monnum, men Oyggjatíð- indi skriva um sínar: Hann fær eina stíva kenn- ing um vikuskiftið. Timb- urmenninir vórðu verri enn annars. mið í sjónvarpinum, sum tó bara gjørdi kenningina betri. Kom so pínadoy eis- ini at hugsa um lands- styrismanningina, sum førdi til, at timburmenn- inir fóru til arbeiðis uppá yvirtið. Ímyndaði sær, at Svend Aage Ellefsen var løg- maður og Tummas Arabo kirkjumálaráðharri. Og nú pindi av ti allar fúlasta. Hann sum annars, í síni sáligu trúgv, heuði havt mafiuna á Cicilia í hugan- um. Men tankar kosta sum kunnugt onki annað uttan stórvask av sálini við hvert. Og hví ikki eisini Marita sum lakk-genta? Tað er kkasum eitt sindur festligari. Og ein pen ramma um blað-horuna á Argjum... SOSialin. urin í Havn hevur sóknast eftir føroyskum málning- um, tykist sum næst- formaðurin í býráð- num nú er farin at sóknast eftir býráðs- formanninum. Í blaðsamreðu sigur Lisbeth L. Petersen, næstformaður, at hon heldur tað ikki vera rætt, at býráðið keypir upp list og hon sigur seg vera sera illa negda við, at býráðs- formaðurin ikki letur onnur vita hvat hann tekst við í embæti sín- um. Sum kunnugt er bý- ráðsformaðurin ein av teimum, sum helst skal liggja vedurfastur fyri at stødast heima. I løtuni sigst hann vera i Tysklandi fyri at læra seg málið har og kunna seg í EF- spurningum. — Men hann sigur ikki mær, hvagar hann fer, sigur næst- formaðurin... Neyð- ars næstformaður. At geva næstfor- manninum góð ráð er helst nyttuleyst. Men vit kunnu kortini við- merkja, at býráðssam- gonga telur ikki fleiri enn sjey av trettan. Tað vil so aftur siga, at allar sjey atkveð- urnar skulu til — eis- ini tann hjá næstfor- manninum — at leggja politisku linjurnar. Eisini tá talan er um at keypa málningar fyri 200.000 krónur í hesum degum, øll onn- ur mugu repa seglini. |