týsdagur 11. juni 1991síða 2

Blaðfólk: Randi Jacobsen - Tórfinn Smith - P/f Sosisluri Uppseting: P/f Sosiakirin Prent: P/f Pressan 1981 Utgevari: Telefon: 11820 Einki fyri- reikad slit JAVNADARFLOKKURIN fyrireikar ikki nakað slit. Heldur ikki kom tað Javnaðarflokkinum ómetaliga illa við, at hann »noyddist« upp í lands- stýrissamgonguna í 1985. Hetta pá- stendur annars ein, sum kallar seg -es í nýggja teigi Dimmalættingar »Sambandsrøddir«. GUD hann seg forbarmi, um hesar røddir gerast almennu røddir Sam- bandsfloksins. Loddrættar lygnir. Snaringar og hålvir sannleikar. Eins og tá fyrrverandi floksformaðurin var upp á sítt besta. VÍST bað formaður Javnaðarflok- sins um 500 dagar at venda búskap- argongdini. Hví? Jú, tí undanfarna landsstýrið við sambandsformann- inum sum løgmanni hevði trífaldað uttanlandsskuldina úr eini milliard upp í tríggjar. Tvífaldað fíggjarlóg- ina. Eftir fýra árum. Og vinnan var í svárari kreppu. Ja, ein tingmaður Fólkafloksins fór so vítt sum at siga, at alt samfelagið var í kreppu. gongdini búskaparliga, men tað eydnaðist at beta vinnuligu stød- una. Frammanundan hevði reseptin hjá landsstýrinum verið kreppu- hjálp ella kreppulán og henda heili- vág var ætlanin at brúka einaferð afturat. Men hesum steðgaði tað tá nývalda landsstýrið og fekk kannað tey 7-8 flakavirkini, sum vóru i kreppu. Ymsar loysnir vórðu funn- ar. M.a. varð skuld fryst niður. Men fyri tvey virki var einki at gera uttan at lata tey fara av knóranum. Tey vóru tó fingin at virka aftur og eru millum tey væl riknu virkiin í dag. So ta vinnuligu kreppuna her á landi, sum Sambandið legði eftir seg, eydnaðist at vinna á. HINVEGIN eydnaðist ikki at bjarga kemikaliu-farmaflotanum. Men tað var ikki vid nøkrum beráddum huga, at skipini fóru. Eigararnir vildu bara eina hjálp: slangu í lands- kassan. Landsstýrið mælti til eitt al- ment-privat felag, men tað vildi bara tann eini reiðarin. Og flotin fór, tí landsstýrið metti ikki, at tað var rætt at halda lív í eini studnings- vinnu afturat. LONGU tá landsstýrið tók við í jan- TAÐ eydnaðist ikki mm sosigaley Nú hevði munað við Javnstødu- 7... lógini Dimmalætting skrivar um mismunin, ið er feldur inn í grein 6 í starvsmanna- lógini, at tað ber til at siga kvinnum upp, sum gerast við barn: Við grundgeving í funktionerlógini, starus- mannalógini fingu kvinn- urnar, sum arbeiða á Fiskaseluni at vita, at um tær gerast við barn skulu tær ikki rokna við at verða settar aftur í starv. Hesi boðini vórðu fyrst sett inn á skerm teirra, seinni fingu tær so eitt skriv. Í $6 stk. 2 í funktioner- lógini stendur: Kvinnulig- ur starusmaður, sum er upp á vegin, hevur skyldu at siga arbeiðsgevaranum frá seinast 3 mánaðar inn- an, hon væntar sær at eiga Ger hon ikki tað, hevur arbeiðsgevarin rætt til at skíta tænastuna frá tí degi, umsteðurnar hava at venda óarbeiðsferi við sær. Um so er, at sagt verður frá, kann arbeiðsgevarin siga upp starusmannin við teirri frest, sum henni til- kemur. Tvístoða í Sambands- flokkinum? Tað tykist alt meira greitt, at Sambandsflokk- urin ikki er samdur við Edmund Joensen um EF- málið: Tá formaður Sambands- floksins Edmund Joensen úttalar seg í útvarpinum vegna leiðsluna í Sam- bandsflokkinum um EF spurningin, feli eg meg skyldugan at koma við viðmerkingum. Edmund segði at leiðsla Sambandsfloksins var samd um, at Feroyar eiga at fara inn í EF, og at tingbólkurin hevur verið >kunningarferða uttan- lands um EF. Fyri tað fyrsta er tað uar 1985, vóru einar 6-700 milliónir NT i Á Wo LED > LEA ikki rætt, at leiðsla Sam- bandsfloksins er samd — væl at merkja um lands- neund Sambandsfloksins er at rokna sum leiðsla floksins. Landsnevnd Sambands- floksins, sum er tingbólk- urin, eitt umboð úr hvørj- ari lokalneund, starvs- stjórn og onkur annar afturat, hevur bert havt ein fund síðani landsfund- in, sum var á Tveroyri í ár. Á hesum fundi vóru tað bert Edmund Joensen og Trúgvi Guttesen, ið tal- aðu fyri EF, meðan onnur vóru ímóti. Á fundinum gjørdi landsnevndarum- boð Sambandsfloksins, Anskar Hansen, vart við at tað ongantíð kom fram á fundinum, at tað var tingmanningin, ið skuldi fara kunningarferð, men at tað var flokkurin, ið hevði hetta í boði. Anskar Hansen ferdi fram, at um flokkurin skuldi fara á kunningar- ferð, so skuldi ferðalagið setast saman av flokslim- krónur inn í landið privat lán. Vit kunnu taka undir við -es, at lands- stýrið gav loyvi til ov nógvar privat- ar, vinnuligar lántgkur. Men tá -es roynir at fáa tað at síggja út sum um at tað er tað almenna, sum tók lán, so má talast at. Tað almenna niðurbetalti hinvegin landskassa- skuld, so hon var nærum eingin, tá tað landsstýrið legði frá sær. Men við í myndini hoyrir eisini, at útvið tvær milliardir krónur fossaðu inn í landið eftir at landið hevði sett slús- urnar fyri. Hesar ábyrgdast bankun- um, so teir áttu eisini at fingið eitt skot frá -es. LONGU undan valinum í 1988 ávar- aði løgmaður ímóti ov stórum iløg- um, og vísti á, at iløgur máttu toyggjast. Ásannað varð, at neyð- ugt var at seta búskaparlig tiltøk í verk fyri at tálma brúki og minka um stóra virksemið. Men tað er oðr- um flokkum fyri at takka, at tað varð bremsað so ógvusliga, at alt steðgaði upp. ÚRSLITIÐ: vinnuligt ráða- og at- gerðarloysi, arbeiðsloysi og sosialir trupulleikar. Javnaðarflokkurin fór til val upp á 10 høvudsmål. Eitt tað fremsta er at fáa hjólini at mala aft- hovi Fólk sýndu Ragnari Thorseth og víkinga- skipinum Gaiu stóran áhuga í vikuskiftinum á seguligu ferðini í kjalarverri Leivs um, sum vóru fyri og í- móti EF. Av greinini skilst, at Edmund Joensen helt at hann og Trúgvi Guttesen skuldu fara fyrstu kunn- ingarferðina, og so kundi annað ferðalag fara seinni at kanna negativu árinini av EF-limaskapi. Anskar Hansen endar greinina soleidis: Hepna. num. So hóast lyfti um at tiga vegna flokkin, hevur Ed- mund brotið eina avtalu og kann bert hetta skirast sum eitt „dirty tricks« fyri egnan vinning. oya. So mikið áhugaverd- ari er tað, tí júst henda ferðin hevur al- mennan áhuga í út- lendsku fjølmidlunum, og tí føroyingar eru so Almenn mótteka var í Havnini og Atli P. Dam, løgmadur, bjóðaði víkinga- faranunum vælkom- Ikki bert tað, log- maður segði teimum eisini farvæl, og gav norðmonnunum fer- oyskan mat við á ferðini, tvest og spik, føroyskan viðskera og skerpikjøt. Atli P. Dam segði m.a. at um forfedrar- nir, sum komu til Før- oya i sini tid, ikki høvdu slikan kost, vóru teir ikki komnir leiðina fram til Før- ur. Og tað verður roynt við lóggávu og umleggingum, sum skuldu elvt vinnuni til at royna nýggjar møgu- leikar, sum vónandi kunnu útvega fleiri fólkum arbeiði, so útflutnings- virðið hækkar, so samfelagið aftur kann koma á rættkjøl. Men tað tek- ur tíð sum alt annað. Vit kunnu bara heita á landsins myndugleikar um at gera meira við henda álvarsama spurningin. Men sambandsrøddina kunnu vit ugga: Tað er einki sum bendir á, at Javnaðarflokkurin fyri- reikar nakað slit. Tað er stødan ov álvarsom til. Eitt kærkomið illa lýddir fyri at drepa grind. Umhvervisfólk hava roynt at givið fólki eina fatan av, at fer- oyingar bert drepa grind til stuttleika. Tað er av stórum týdningi at vísa á, hvussu proteinríkur matur fæst úr sjónum, og at vit kunnu vísa á at vit hava reint hav- umhvervi. Tí sýnist tað so logið, at slíkir felags- skapir bert hugsa um at steðga hvalaveið- uni, meðan einki verð- ur gjørt fyri at steðga Her var so eitt hevi at vísa á, at feroying- ar ikki bert drepa grind í stuttleika, men at vit eisini liva av tí, sum vit veiða. Hóast allar royndir at skjalprógva fyri út- heiminum hvussu um- ráðandi tað er at fáa loyvi at varðveita okk- ara egnu matsiðir, so var tað kærkomið hevi í verki at vísa á hetta, nú Gaia aftur legði vestur í hav. ,